Zo, vanaf de loungeset in de tuin maar even een het afgelopen weekend proberen samen te vatten.
Woensdag
Door de onduidelijke communicatie en de late berichtgeving hadden besloten toch gewoon woensdag maar een kijkje te nemen hoe ernstig het zou zijn. Als we niet terecht konden dan was het ergste geval een nachtje in de auto. Rond 09.00 vertrokken uit Noord Holland en na een paar uur aangekomen in Dessel en konden gemakkelijk (maar met een hoop geluk) parkeren bij de sportvelden op ongeveer 45 minuten loopafstand.
De rij voor de camping was al goed gevuld dus we waren niet de enigen met dit plan. Ongeveer een half uurtje moeten wachten tot de camping open ging en we hadden een mooi plekje bemachtigd op de boneyard. Het feest kon beginnen!
In de avond even een kijkje genomen in de metaldome en het crc. Dit was erg gezellig en voordat we het wisten was het 02.00 en zijn we rollend terug naar de camping gegaan.
Donderdag
De eerste echte festivaldag begonnen bij Brothers of Metal. Geinig, kende alleen Yggdrasil maar stelde niet teleur. Hierna aangesloten bij Dominum, wat ik niet kende maar wel leuk vond klinken. Gezellige show met veel interactie.
Terwijl ik klaarstond voor Silverstein begon het te regenen en bleek de poncho die ik mee had naar het terrein echt niet waterdicht genoeg te zijn. Helaas na 1,5 nummer terug naar de camping moeten gaan om mn betere regenjas te halen en daardoor de hele set gemist.
Terug op het terrein was Amaranthe net begonnen. Ik had ze eerder in 2018 in het voorprogramma van Powerwolf gezien dus ik was erg benieuwd. Prima set. Niets meer, niets minder.
Na een paar biertjes op de camping met de groep verzameld voor Babymetal. Het was voor mij de vraag of dit een feestje of cringe zou worden. Helaas leunde het voor mij meer de kant van cringe op. Het was niet zuiver, slecht te verstaan en als het publiek om je heen ook niet meedoet is het toch echt wel taai om doorheen te komen. Ik vermoed dat een deel hier ook komt door wat technische problemen dus als ze een volgende keer weer langs komen, ga ik zeker langs voor een herkansing.
Na Babymetal weggesprint naar de metaldome voor Ne Obliviscaris. Voor de laatste keer in een bijna lege Marquee in 2019 gezien waar er zoveel ruimte was dat we met zn allen op de grond konden liggen en luisteren naar de muziek. Dit jaar toch wel een stuk voller; en absoluut verdiend! Ik heb vanaf de picknicktafels net buiten de dome met mn ogen dicht genoten. Heerlijk!
Tijdens het pizza eten nog een stukje Megadeth geluisterd en het klonk goed! Daarna goed vooraan bij de North Stage voor Alice Cooper, mijn enige must-see van het weekend. Het stond schandalig leeg en zelf nadat het optreden goed en wel begonnen was, kon je nog makkelijk ver op de witte platen staan. Toen na Poison nog een deel wegliep, was het helemaal huilen met de pet op. Volledig onterecht naar mijn mening want wat een show! Alice Cooper stelt nooit teleur en dat was deze keer niet anders.
Vanaf de tribune nog een stukje Tool geluisterd. Het zal wel, ik snap het niet. Heb het nu ook live geprobeerd en kan toch echt wel zeggen dat het niks voor mij is.
Vrijdag
Een erg regenachtige ochtend zorgde er voor dat ik de camping niet af ben gekomen. De tent waar ik in sliep bleek helaas niet volledig waterdicht waardoor ik de verdere nachten lekker vochtig sliep.
Voor Hammerfall het terrein op gegaan en ze waren erg goed! Een gezellig feest en met Hearts on fire ging het helemaal los. Hierna een beetje rondgelopen over het terrein, de metal market en de camping en pas voor EC weer bij een podium gestaan. Wat mij betreft een waardige headliner waar er zelfs tot bij de halve liter bar werd meegedanst. De toon voor de avond was gezet.
Het plan was om even snel een biertje te halen en door te gaan naar Graveyard. Dit plan is hopeloos mislukt. Bij de Beers&Stories beland en blijven hangen. Echt een goede toevoeging aan het terrein. Goede ruimte binnen, speciaalbier dat niet duur was en de mensen buiten aan de picknicktafels waren erg gezellig en in voor een praatje. Door deze gezellige gesprekken de tijd uit het oog verloren en snel doorgegaan naar Pendulum.
Ik dacht dat het feest na EC niet groter kon maar ik had het mis. Ik heb van begin tot eind staan springen. Niet dat stil blijven staan een optie was want de vloerplaten werkten als trampolines. Voor mij de headliner van het festival. Druipend van het zweet de tent uitgekomen en twee flesjes Aquarius lopen atten. Helaas na een half uur buiten zitten er achterkomen dat zwetend buiten zitten er voor zorgt dat je zweet koud wordt en je daardoor snel afkoelt. Vroeg naar bed gegaan dus.
Zaterdag
Na een ijskoude nacht fris gedoucht weer klaar voor de derde festivaldag. Deze begon voor mij bij Fleddy Melculy. De zon scheen, aan de rechterkant van de South stage was nog gras te vinden en Fleddy Melculy zorgde voor een feestje: het leven is goed! Na wat rustig rond te hebben gelopen was het tijd voor Steel Panther. Ik kon nog ver naar voren lopen en stond op de 5e rij.
De afgelopen twee jaar heb ik op het forum meerdere discussies over de band gelezen, waar ik voornamelijk lees over mannen die een enorme mening hebben over wat "die vrouwen" wel of niet met hun lichaam mogen doen. Als een van "die vrouwen" (in 2022 op het podium en dit jaar zonder shirt op schouders) wil ik graag meegeven; normen en waarden gelden niet alleen als ze aansluiten bij die van jou, alle vrouwen om mij heen snappen wat de act is en wat er gaat gebeuren. De band is heel respectvol. Het enige probleem zijn de mannen in het publiek die consent niet begrijpen (nee, je mag niet zomaar mn borsten pakken). Maar goed. Mocht hier een apart topic over komen, deel ik graag uitgebreider mn mening.
Hierna naar INK gelopen. Vorig jaar vanaf de Jupiler Stage met een half oog bekeken. Leuke show, ik kende ook meer nummers dan vorig jaar. Daarna gechillt bij Glenn Hughes en Jezus wat is die man goed! Heerlijk in het zonnetje genieten.
Na een bierpauze op de camping terug naar limo bizkit. Door wat persoonlijk gedoe zat ik er niet helemaal in maar volgens mij was het een vermakelijke show. Hierna een beetje rondgelopen tussen A7X, Kamelot en Abbath. Allemaal prima, over niks een sterke mening. BMTH was geweldig. Goede show, lekkere nummers. Laat ze volgend jaar maar terugkomen.
Zondag
De zaterdagnacht was een beetje uit de hand gelopen waardoor de zondagochtend al lang en breed was begonnen voor ik in bed lag. In principe geen probleem wat ik hoefde van het zondag programma niks te zien. Maar ja, festivalticket is toch al betaald dus zonde om niet heen te gaan.
Met een kleedje en kussen in de hand naar de tribute getrokken en daar in het stro geïnstalleerd. De uren daarna heb ik liggen relaxen en geluisterd naar Black Stone Cherry, Rival Sons en Bodycount. Half wakker, half geslapen dus nergens echt een mening over. Ik kwam er helaas achter dat ik door het zo lang in de zon liggen super misselijk was geworden en ben even teruggetrokken in mn tent met een fruitsalade en een breaker (lang leve de supermarkt op de camping).
Terug naar het terrein voor de headliners. Tja, Deep purple en Scorpions hoeven voor mij echt de titel headliner niet meer te dragen. Dit ging nergens over. Machine Head daarentegen was top en een waardige afsluiter voor de laatste strijders op het festivalterrein.
Overige bevindingen:
- de rijen voor de wc's op het festivalterrein leken lang maar liepen snel door. Op de camping daarentegen.... De helft van de tijd is tijdens het schijtspitsuur altijd minimaal 1 blok wel afgesloten geweest. Op vrijdagochtend heb ik 53 minuten gedaan om van de tent te lopen, plassen en weer terug. Ik had ook niet het idee dat de overgebleven gebouwen meer wc's hadden om het verdwijnen van het derde gebouw te compenseren.
- foodtrucks en Beers&Stories zijn goud. Goed eten voor een prima prijs. Ook verder op het terrein was het eten prima. Je moet alleen even weten waar je wel en niet heen moet.
- op maandag was het niet mogelijk om bij de Kastelsedijk(?) je auto even neer te zetten, bagage in te laden en weer door te rijden. Dit was op woensdag wel mogelijk. Het was enorm warm en er zijn meerdere vrienden oververhit geraakt.
Al met al, voor een editie waar ik eigenlijk niet heen zou gaan, vond ik het een geslaagd weekend.
Dit was mijn spreekbeurt. Zijn er nog vragen?
