Ik ben naar … geweest en het was …

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Ron
  • Startdatum Startdatum
Beartooth AB - 21/09

Bizar genoeg was het in de Ballroom setting (zonder balkon) terwijl ze 2 jaar gelden nog 2 avonden geprogrammeerd stonden. Zou dat echt aan de nieuwe plaat gelegen hebben of toch aan frontman Caleb die eindelijk zichzelf durfde zijn?

In ieder geval was de show zelf een pak harder en beter dan 2 jaar geleden. Helpt ook wel dat de nieuwe plaat als zelf gay zijnde heel hard resoneert. In ieder geval stond er een band die er heel veel zin in had, een frontman die het zichtbaar niet aan zijn hart liet komen dat de zaal niet uitverkocht was en een publiek dat er helemaal voor ging. Heel wat onverwachte kippenvelmomenten, verbroedering en liefde in de zaal. Pure Ecstasy eigenlijk.

Voorprogramma Silverstein was ook heel sterk. Leuke nummers, leuke gasten, mogen zeker volgende zomer ook nog eens touren! Mooie start voor concertseizoen 2026/27!
Ik "baal" ergens een beetje dat ik vanavond al naar Evanescence ga met mijn vriendin, want ik wil vooral Silverstein heel graag weer eens zien (staan vanavond in 013). Ik manifesteer ze dus ook voor komende zomer! Beartooth is al aangekondigd voor RaR, dus dat zal wel goed komen.
 
  • Leuk
Waarderingen: swissepfan
Ik "baal" ergens een beetje dat ik vanavond al naar Evanescence ga met mijn vriendin, want ik wil vooral Silverstein heel graag weer eens zien (staan vanavond in 013). Ik manifesteer ze dus ook voor komende zomer! Beartooth is al aangekondigd voor RaR, dus dat zal wel goed komen.
Gok wel dat ze GMM of eventueel Werchter zullen aandoen. Hoop ik toch.
 
Nog meer dan van de energie van de band vooral onder de indruk van de vocale kwaliteiten van die zanger. Wat kan die een stukje zingen ! Haalt daar even 'Amazing Grace' boven tijdens een intro en laat geen steek vallen...

Zouden het inderdaad wel eens ver kunnen schoppen deze.
Grappig, op Werchter was ik echt wat minder onder de indruk van zijn zang - vooral in de eerste nummers was hij wat vals. Maar het leken ook zenuwen te zijn.
 
Grappig, op Werchter was ik echt wat minder onder de indruk van zijn zang - vooral in de eerste nummers was hij wat vals. Maar het leken ook zenuwen te zijn.
Op Werchter heb ik Bleech 9:3 enkel een stukje vanop een dixi gehoord en daar vond ik het ook als kattengejank klinken. 😅
Moet aan de akoestische kwaliteiten van zo'n dixi liggen, want in de Botanique was ik toch onder de indruk.
 
Grappig, op Werchter was ik echt wat minder onder de indruk van zijn zang - vooral in de eerste nummers was hij wat vals. Maar het leken ook zenuwen te zijn.
Op Vestrock vond ik ze gewoon oké maar niet zo héél bijzonder.
 
Zeker niet de beste zanger, vind bijv Keo en Wunderhorse wel vocaal echt sterker. Bleech 9:3 moet het imo wat meer hebben van de songs (die ik bij Keo weer minder vind).
 
Madra Salach in Ekko. Erg genoten van het voorprogramma The Woman. Voelde een beetje duister en sinister aan, en de hele show intrigeerde me. Toen Madra Salach, gewoon steen goed. De (te weinige??) nummers die ze hebben zijn allemaal raak. De show was opgevuld met een aantal covers, maar als ze dan In the Aeroplane Over the Sea van Neutral Milk Hotel doen, wordt ik wel erg blij. Ik hoop zeer dat deze band gaat groeien qua repertoire, want live is er niks op aan te merken en was het veelbelovend.
In een interview met OOR gaven ze volgens mij aan voorlopig niets nieuws uit te gaan brengen ☹️
 
Evanescence @ Ziggo Dome

Allereerst neem ik mijn woorden hierboven dat ik een enigszins "baalde" helemaal terug. Heb geen seconde spijt gehad om Evanescence boven die show in 013 te verkiezen. Amy + band waren echt in topvorm! Ze hadden er duidelijk zin in en hielden er (vooral voor Amerikaanse begrippen) een lekker tempo in. En wát een stem zeg, één van de mooiste die ik live gehoord heb. Daarnaast ook een gave productie met mooie visuals.

De focus lag uiteraard op het nieuwe album (waar enkele instant Evanescence klassiekers op staan, zoals Self Destruct, Who Will You Follow en Tell Me When You Had Enough), maar er staan ook wel wat gezapige nummers op. Ik hoop dat, mocht ik ze nog eens zien op bijv. Graspop, ze er daarvan een paar uit de setlist halen en bijv. Tourniquet of Everybody's Fool daarvoor in de plaats doen. Toch wel hits die ik nu een klein beetje miste.

En het blijft jammer dat sommige mensen denken dat ze in de kroeg staan ipv bij een concert. Dat je af en toe even iets zegt tegen degene naast je vind ik helemaal prima, maar er stonden nu een paar gasten achter me (nadat we helaas verplaatst waren na een toiletbezoek) van ik denk 40 of 50+ echt continu te ouwehoeren en te schaterlachen... echt waarom betaal je 100 euro voor een kaart als het je toch niet boeit wat er op het podium gebeurd. Tijdens het prachtige Forever Without You trok ik het niet meer en heb ik ze op een niet-al-te-vriendelijke manier verzocht of ze even hun bek konden houden, dat hielp gelukkig enigszins en daarna kon ik weer genieten van het concert. Maar dat was toch wel een klein smetje op een verder geweldig concert.

Oja en Poppy in het voorprogramma, daar kon ik dus niet zo veel mee, terwijl ik het op plaat op zich wel kan hebben. Maar vooral de screams kwamen op mij heel geforceerd en onsamenhangend over, ze deed me een beetje denken aan een vrouwelijke Sam Carter (in zijn huidige staat).
 
Om 21u De Staat in De Casino, setlist:
1000070955.jpg
 
  • Leuk
Waarderingen: Joslittel
Evanescence @ Ziggo Dome

Allereerst neem ik mijn woorden hierboven dat ik een enigszins "baalde" helemaal terug. Heb geen seconde spijt gehad om Evanescence boven die show in 013 te verkiezen. Amy + band waren echt in topvorm! Ze hadden er duidelijk zin in en hielden er (vooral voor Amerikaanse begrippen) een lekker tempo in. En wát een stem zeg, één van de mooiste die ik live gehoord heb. Daarnaast ook een gave productie met mooie visuals.

De focus lag uiteraard op het nieuwe album (waar enkele instant Evanescence klassiekers op staan, zoals Self Destruct, Who Will You Follow en Tell Me When You Had Enough), maar er staan ook wel wat gezapige nummers op. Ik hoop dat, mocht ik ze nog eens zien op bijv. Graspop, ze er daarvan een paar uit de setlist halen en bijv. Tourniquet of Everybody's Fool daarvoor in de plaats doen. Toch wel hits die ik nu een klein beetje miste.

En het blijft jammer dat sommige mensen denken dat ze in de kroeg staan ipv bij een concert. Dat je af en toe even iets zegt tegen degene naast je vind ik helemaal prima, maar er stonden nu een paar gasten achter me (nadat we helaas verplaatst waren na een toiletbezoek) van ik denk 40 of 50+ echt continu te ouwehoeren en te schaterlachen... echt waarom betaal je 100 euro voor een kaart als het je toch niet boeit wat er op het podium gebeurd. Tijdens het prachtige Forever Without You trok ik het niet meer en heb ik ze op een niet-al-te-vriendelijke manier verzocht of ze even hun bek konden houden, dat hielp gelukkig enigszins en daarna kon ik weer genieten van het concert. Maar dat was toch wel een klein smetje op een verder geweldig concert.

Oja en Poppy in het voorprogramma, daar kon ik dus niet zo veel mee, terwijl ik het op plaat op zich wel kan hebben. Maar vooral de screams kwamen op mij heel geforceerd en onsamenhangend over, ze deed me een beetje denken aan een vrouwelijke Sam Carter (in zijn huidige staat).
Tof om het enthousiasme te lezen over Evanescence. Wel verbaasd over Poppy eigenlijk vond die op graspop juist vocaal heel sterk laatste keer, vond het toen live beter dan verwacht
 
  • Leuk
Waarderingen: B0G5
Allemaal goed en wel, maar hoe was het? Eerste gig zonder Rocco denk ik, dus vraag me af of dat impact had op de dynamiek.
Goh, met of zonder Rocco kan ik zelf moeilijk beoordelen, de laatste keer dat ik De Staat zag, was 10 jaar geleden op een gratis festival aan zee, dus is het niet aan mij om dat te beoordelen. Het is vooral een one-man-show nu met een bijrolletje voor de drummer?
Wat buiten discussie "staat", is dat De Staat live toch een ander niveau en beleving teweegbrengt dan op plaat. Torre "staat" plots in 't begin van de set op een kleine box/doos, zuigt alle aandacht naar zich toe en de trein is vertrokken. Van begin tot einde topsfeer. De dynamiek was naar mijn ervaring in De Casino en naar Vlaamse normen dik in orde. Je moet De Staat toch zelf meegemaakt hebben om het te begrijpen.
 
Allemaal goed en wel, maar hoe was het? Eerste gig zonder Rocco denk ik, dus vraag me af of dat impact had op de dynamiek.
Was voor mij de 2e keer dat ik De Staat zag, eerste keer was in 2019 op Werchter dus enorm veel vergelijkingsmateriaal heb ik niet maar de dynamiek zat wat mij betreft wel goed. De nummers werden heel strak gespeeld en op de beelden van deze show op Down The Rabbit Hole was het al duidelijk dat deze heel erg rond Torre draait. Ik veronderstel dat de shows deze week in Carré en volgend jaar in Nijmegen qua productie wel dichter zullen aanleunen bij DTRH want we kregen wel min of meer dezelfde setlist + wat bijkomende songs in de encore, maar die productie past natuurlijk niet in een kleinere zaal als De Casino. Hopelijk boekt Werchter hen volgend jaar met de volledige productie in één van de tenten dat zou wel mooi zijn.
 
  • Leuk
  • Geweldig
Waarderingen: Joslittel en B0G5
Zaterdag een hele fijne dag gehad op Kronkel festival. Eerst de indringende, poëtische Friestalige muziek van Zea (met drumband!) in de Willem De Zwijgerkerk. Legiana Collective bracht een energieke mix van verschillende folk tradities naar OCCII. Een band die echt plezier en gemeenschapszin uitstraalt. Om de hoek in Teatro Munganga improviseerde Ruda Krua vol urgentie op saxofoon, basklarinet en drum.

Daarna mijn hoogtepunt van de dag: Maya Ongaku. Prachtige, betoverende ambient/psychedelia waar elektronische geluiden zo natuurlijk en troostend klinken dat je alle zorgen over de toekomst even vergeet. Het verdiende eigenlijk een stillere zaal, maar kwam alsnog goed tot zijn recht in de Nieuwe Anita.

Afgesloten in OCCII met Ak’chamel. Ik haalde er niet zoveel uit, maar misschien was ik al wat oververzadigd. Indrukwekkende soundscapes verpakt in een rituele show die al met al een stuk pessimistischer was dan het vorige. Deze had misschien beter gepast in een andere route over dit festival, waar nog veel meer genres en stijlen vertegenwoordigd waren in oa. OT301 en de Vondelbunker.

Wat een sympathiek festival dat een absolute aanrader is voor iedereen die (ook op bijvoorbeeld Rewire of Le Guess Who) graag bijzondere muziek ontdekt. Hopelijk lukt het ze om volgend jaar weer een editie te organiseren!
 
Ik was gisteren bij een - opnieuw - heerlijke show van Death Cab For Cutie in de Ronda, Tivoli.

Het was uitverkocht, maar waar ik stond (in het midden, rond de zesde rij) was het zeker niet dringen. Death Cab is dan inmiddels ook wel een act die vooral veel mensen in de veertig (hoi!) trekt die het ook wel prima vinden om achteraan of op de tribune te staan. Zoals Ben Gibbard een nummer aankondigde: 'this one's an oldie. We have oldies now.' De nummers van de nieuwste plaat, die ik wel prima maar niet fantastisch vind, leken me voor weinig mensen dé reden dat ze gisteren waren gekomen. Gelukkig was de zaal wel helemaal aan; respectvol, ik heb geen moment iemand erdoorheen horen lullen.

De eerste vijf nummers begonnen nog gewoon prima. Bij de opkomst dacht ik wel even: ah ja, ook Ben begint wat ouder (grijzer) te worden. Ik moest denken aan Micha Wertheim die in zijn voorstelling 'voor zichzelf' uitlegt dat de zaal vooral vol zit met mensen die hem een paar shows eerder heel goed vonden en die nu vooral even komen kijken hoe het met hem gaat. Maar vanaf Black Sun, waarbij de band het nummer halverwege even 'stil' liet vallen, begon het echt goed te worden. Wat volgde was een show van een band die misschien wel ouder is geworden, maar die nog altijd doordendert als een geoliede machine. Vooral Ben zelf heeft nog een uithoudingsvermogen om respect voor te hebben. En de nieuwe nummers bleven live meer dan prima overeind.

Dit was de derde keer dat ik Death Cab live zag en iedere keer is 'I Will Possess Your Heart' het moment dat het echt richting magisch gaat. Wát een heerlijk livenummer is dat toch. De reguliere set afsluiten met een van mijn favoriete liedjes 'Soul Meets Body' en de encore met geweldige afsluiter 'Transatlanticism' was ook echt top.

Best veel de bands waar ik begin deze eeuw veel naar luisterde hebben door de jaren heen live toch wel wat glans verloren, en het kan dan vooral wachten zijn op de betere nummers uit de begindagen om daar lekker nostalgisch op mee te knikken. Maar Death Cab For Cutie bewees gisteren nog altijd op de top van hun kunnen te spelen!
 

Users who are viewing this thread