Ik ben naar … geweest en het was …
- Onderwerp starter Ron
- Startdatum
Ik was er ook en linksvoor is het eigenlijk de hele show wel lekker energiek geweest. Behalve bij nummers van de nieuwe plaat, daar blijft echt niks bij hangen. Jammer dat ze er daar dan in de encore ook 2 van spelen en er zelfs mee afsluiten. Dat sloeg wat dood.
Wat betreft die frontman, ja dat vind ik gewoon echt geen goede zanger. Maar daar had ik me wel vooraf op ingesteld. Al met al wel een heerlijke show en blij om ze eens gezien te hebben. Was de 22 euro swap helemaal waard!
Jep. De andere bands (zeker die gast met die hoed) waren gisteren niet zo denderend. Blijft een fijne plek voor livemuziek wel.
Ik was erbij in Vorst - dankuwel Ticketswap - en het was goed, maar niet overdonderend. Ze hebben steengoede songs, geven een lekkere show maar het wat gebalder en spannender gemogen. Klagen op hoog niveau uiteindelijk. Dus niet de beste band, maar Second Best is ook lang niet slecht.
ik was erbij in AFAS. Deel dit gevoel deels, maar voor mij komt dat ook omdat ik bij hun optreden in Tivoli was. daar was ik echt door overdonderd. De band is er niet minder op geworden, maar verrassing was er wel af en AFAS is toch minder sfeervol dan Ronda. Maar zoals hierboven geschetst: klagen op details. want over het algemeen was de band weer top. Ze zijn live echt heel goed, Abigail is personificatie van x-factor en de band is ondanks de tour-uren nog steeds sympathiek en dankbaar.Ik was erbij in Vorst - dankuwel Ticketswap - en het was goed, maar niet overdonderend. Ze hebben steengoede songs, geven een lekkere show maar het wat gebalder en spannender gemogen. Klagen op hoog niveau uiteindelijk. Dus niet de beste band, maar Second Best is ook lang niet slecht.
Kan me hier dan ook wel in vinden:
(https://3voor12.vpro.nl/artikelen/o...ive--romantiek-op-de-rand-van-de-vulkaan.html)
Ja, klopt wel. Ze had vooral in haar bindteksten wat meer mogen, wel, inbinden... Nu telkens drie woorden zeggen, twintig seconden wachten om applaus in ontvangst te nemen, weer een paar worden, weer wachten voor applaus, etc.. Werd echt vervelend op den duur.Ik was erbij in Vorst - dankuwel Ticketswap - en het was goed, maar niet overdonderend. Ze hebben steengoede songs, geven een lekkere show maar het wat gebalder en spannender gemogen. Klagen op hoog niveau uiteindelijk. Dus niet de beste band, maar Second Best is ook lang niet slecht.
Maar Abigail blijft een lust voor het oog om bezig te zien op het podium. De rest van de band staat ook alsmaar minder aan het podium vastgelijmd, wat ze vroeger wel eens durfden doen.
Ik vond het toch weer sterk hoor...
Ja laatst bij Rocket was het weer goed, band blijft een beetje onder de radar jammer genoeg omdat ze (nu) nog niet bizar veel live spelen, een nogal ongooglebare bandnaam hebben en amper iets uit hebben maar dit heeft echt alles in zich om richting een Hipqy achtige hype te gaan. Ga dat zien in je lokale cultuurcentrum/gratis/goedkoop festival/(semi-)punk hol voordat iedereen dat doet.
Briljant optreden van TLDP, was voor mij de eerste keer. Mooie toegankelijke muziek met veel theater, Choreo en decorstukken. Alles stak goed in elkaar met Rifle en Caesar on a tv screen als hoogtepuntjes. Ook the Scythe en Sail away mooie uitschieters. Wat stond er op alle gekleurde kaartjes bij the Scythe vanuit het publiek?
Ik keek uit naar This is the killer speaking, maar helaas werd deze onderbroken door een praatje van Abigal, dat vond ik jammer want ik vind het een gaaf nummer. Sowieso vond ik de praatjes tussendoor soms te lang duren.
Mijn vriendin kon niks en was mee omdat ik anders alleen moest, zij vond het ook onwijs vet en dat had zij niet verwacht. Zou de volgende keer zeker weer gaan! Band met nog meer potentie!
Ik keek uit naar This is the killer speaking, maar helaas werd deze onderbroken door een praatje van Abigal, dat vond ik jammer want ik vind het een gaaf nummer. Sowieso vond ik de praatjes tussendoor soms te lang duren.
Mijn vriendin kon niks en was mee omdat ik anders alleen moest, zij vond het ook onwijs vet en dat had zij niet verwacht. Zou de volgende keer zeker weer gaan! Band met nog meer potentie!
Mooi dat jullie het naar je zin hebben gehad, had ze niet ingeluisterd? Ik raad je aan om een keer alleen naar een concert te gaan, gaat echt een wereld voor je open. Heerlijk om die vrijheid te hebben, en kan daarnaast natuurlijk ook nog altijd concerten met anderen bezoeken.
Ik was er ook bij in de afas, prima show en een fijne band. Voorprogramma was ook degelijk met een heel goede zangeres. Ik miste zelf met Big dog en Burn Alive 2 goede songs dat makkelijk op het set gekend hadden. De vele bindteksten zorgen er bij mij voor de het tempo uit de show werd gehaald en dat mijn aandacht wegzakte. Als de band op gang is zijn ze reuze goed namelijk
The Last Dinner Party afgelopen vrijdag in Vorst Nationaal.
Ja, Abigail praatte te veel. Is ook niet nodig om 1 uur en 50 minuten per se te willen vullen natuurlijk.
Maar is meteen ook het enige puntje van kritiek. Goed optreden zeg! Wat zijn ze gegroeid sinds dat ik ze in de Botanique zag. Lizzie en Aurora kregen toen ook al soms lead-vocals, maar nu doen ze dit met veel meer overtuiging. Ook Emily staat soms in heuse Brian May-stijl op een verhoog met de spots op haar te soleren, tof om te zien! Ze staan ook niet meer te vastgenageld op hun positie. En Abigail, tja, wat een zangeres, wat een frontvrouw, wat een talent!
Vorst Nationaal was niet uitverkocht, maar was toch wel goed volgelopen hoor, had eigenlijk niet zoveel volk verwacht.
Het voorprogramma Sunday (1994) had heel de zaal goed mee, nog niet zoveel meegemaakt bij een voorprogramma. Het wordt als dreampop omschreven, muzikaal is het meestal ook zo, maar qua performance niet, hier komen toch meer 'streken' bij kijken. Niet per se negatief, maar ze moeten oppassen dat het niet te veel een showtje geven wordt zo.
Derde keer Vost Nationaal op korte tijd voor mij (ook Deftones en David Byrne), moet zeggen dat het drie keer goede geluidskwaliteit was.
Ja, Abigail praatte te veel. Is ook niet nodig om 1 uur en 50 minuten per se te willen vullen natuurlijk.
Maar is meteen ook het enige puntje van kritiek. Goed optreden zeg! Wat zijn ze gegroeid sinds dat ik ze in de Botanique zag. Lizzie en Aurora kregen toen ook al soms lead-vocals, maar nu doen ze dit met veel meer overtuiging. Ook Emily staat soms in heuse Brian May-stijl op een verhoog met de spots op haar te soleren, tof om te zien! Ze staan ook niet meer te vastgenageld op hun positie. En Abigail, tja, wat een zangeres, wat een frontvrouw, wat een talent!
Vorst Nationaal was niet uitverkocht, maar was toch wel goed volgelopen hoor, had eigenlijk niet zoveel volk verwacht.
Het voorprogramma Sunday (1994) had heel de zaal goed mee, nog niet zoveel meegemaakt bij een voorprogramma. Het wordt als dreampop omschreven, muzikaal is het meestal ook zo, maar qua performance niet, hier komen toch meer 'streken' bij kijken. Niet per se negatief, maar ze moeten oppassen dat het niet te veel een showtje geven wordt zo.
Derde keer Vost Nationaal op korte tijd voor mij (ook Deftones en David Byrne), moet zeggen dat het drie keer goede geluidskwaliteit was.
"We're bound together".
Uit de OOR-recensie:
Tijdens de eerste tonen van The Scythe, beginnen de voorste rijen fans plotseling met gekleurde briefjes te zwaaien, waarop de sleutelzin uit dat nummer te lezen valt: ‘We’re bound together’. Morris krijgt een brok in de keel en een traantje in het oog, waardoor het begin van The Scythe de mist ingaat. Maar de emotie is oprecht.
The Last Dinner Party maakt grootse ambities waar in AFAS Live
In februari 2024 stond The Last Dinner Party nog in de kleine zaal van de Melkweg. Nu twee jaar later speelt de Britse band de grootste headlineshow in hun loopbaan tot dusver, in de zo goed als uitverkochte AFAS Live. En daarmee vervult de groep de ambitie die al vanaf debuut Prelude To Ecstacy...
oor.nl
Gebeurde dat ook in Vorst?
Nee, wel enkele fans die cadeau's hadden voor de band (gehaakt logo, lgbt-vlag met logo van band op...)"We're bound together".
Uit de OOR-recensie:
Tijdens de eerste tonen van The Scythe, beginnen de voorste rijen fans plotseling met gekleurde briefjes te zwaaien, waarop de sleutelzin uit dat nummer te lezen valt: ‘We’re bound together’. Morris krijgt een brok in de keel en een traantje in het oog, waardoor het begin van The Scythe de mist ingaat. Maar de emotie is oprecht.
The Last Dinner Party maakt grootse ambities waar in AFAS Live
In februari 2024 stond The Last Dinner Party nog in de kleine zaal van de Melkweg. Nu twee jaar later speelt de Britse band de grootste headlineshow in hun loopbaan tot dusver, in de zo goed als uitverkochte AFAS Live. En daarmee vervult de groep de ambitie die al vanaf debuut Prelude To Ecstacy...
Gebeurde dat ook in Vorst?
Belle & Sebastian (Paradiso)
Gisteren bij de show rond de 30e verjaardag van Tigermilk geweest (vandaag kan ik helaas niet bij de 30e verjaardag van If You're Feeling Sinister zijn). Er zijn weinig bands die kwalitatief zo goed zijn en nog steeds met zoveel plezier spelen als Belle & Sebastian. Dat was 2 jaar geleden in het Amsterdamse Bos al zo (frontman Stuart Murdoch wist de - natte - details nog precies) en in Paradiso net zo goed. Ik vind niet alle nummers van Tigermilk op plaat even goed, maar live kwamen ze allemaal tot hun recht en was dat deel van de set afwisselender dan ik had verwacht. In het tweede deel van de set speelden ze relatief veel publieksfavorieten (I'm a Cuckoo, Funny Little Frog, Another Sunny Day en natuurlijk The Boy With the Arab Strap).
En wat is Stuart een sympathieke, charismatische zanger. Hij zat best wel op zijn praatstoel, maar nooit langdradig of storend (ook al zei hij verschillende keren 'Too much information'). Bij de toegift (The Blues Are Still Blue) begaf hij zich in het publiek, dat als ware het de Rode Zee een pad voor hem opende. Stond ik opeens naast hem. Mooie ervaring.
Gisteren bij de show rond de 30e verjaardag van Tigermilk geweest (vandaag kan ik helaas niet bij de 30e verjaardag van If You're Feeling Sinister zijn). Er zijn weinig bands die kwalitatief zo goed zijn en nog steeds met zoveel plezier spelen als Belle & Sebastian. Dat was 2 jaar geleden in het Amsterdamse Bos al zo (frontman Stuart Murdoch wist de - natte - details nog precies) en in Paradiso net zo goed. Ik vind niet alle nummers van Tigermilk op plaat even goed, maar live kwamen ze allemaal tot hun recht en was dat deel van de set afwisselender dan ik had verwacht. In het tweede deel van de set speelden ze relatief veel publieksfavorieten (I'm a Cuckoo, Funny Little Frog, Another Sunny Day en natuurlijk The Boy With the Arab Strap).
En wat is Stuart een sympathieke, charismatische zanger. Hij zat best wel op zijn praatstoel, maar nooit langdradig of storend (ook al zei hij verschillende keren 'Too much information'). Bij de toegift (The Blues Are Still Blue) begaf hij zich in het publiek, dat als ware het de Rode Zee een pad voor hem opende. Stond ik opeens naast hem. Mooie ervaring.
Ik ga ze vanavond ook zien, ik geloof voor de vijfde of zesde keer, een van mijn all-time favoriete acts. Die show in het Amsterdamse Bos is tot nu mijn favoriet.
Voor de tweede helft hoop ik stiekem wel op iets interessantere keuzes dan deze 4 liedjes.
Voor de tweede helft hoop ik stiekem wel op iets interessantere keuzes dan deze 4 liedjes.
