Little Simz in de AFAS Live. Wat een geweldige show en wat heeft deze rapper een stage presence zeg! Band was ook goed en eigenlijk alles wel gehoord wat ik wilde horen 
Ik ben naar … geweest en het was …
- Onderwerp starter Ron
- Startdatum
Leuk om te zien hoeveel plezier ze er zelf ook in heeftLittle Simz in de AFAS Live. Wat een geweldige show en wat heeft deze rapper een stage presence zeg! Band was ook goed en eigenlijk alles wel gehoord wat ik wilde horen
Jaa net thuis van Little Simz. Enorm genoten van dit optreden. Wat is ze goed. En enorm sympathiek en ontwapenend mens. Geweldig.
Gisteren naar mclusky en Mitraille geweest in Trix. Sjezus, ik moet nu nog bijkomen. Het Antwerpse Mitraille maakt een mix van garagepunk, noiserock en postpunk. Een heerlijke opwarmer dus voor mclusky. De mannen hadden er ook duidelijk zin in. Leuke band, heerlijke muziek. Dan mclusky. Het nieuwe album vind ik al geweldig en die staat voorlopig nog in mijn top 10 van AOTY. En live: wat ontiegelijk goed, wat een energie, wat een bak herrie, wat een mooi en humorvol samenspel tussen de gitarist en bassist en wat een geweldige drummer (achter plexiglas). En wat zijn o.a. 'Unpopular Part Of Pigs', 'Kafka‐Esque Novelist Franz Kafka' en 'Chases' geweldige nummers live. Daarbij ging het publiek heerlijk te keer de hele gig. Absoluut voor herhaling vatbaar.
Oja, gelijk ook maar even de laatste twee albums op vinyl gekocht.
Oja, gelijk ook maar even de laatste twee albums op vinyl gekocht.
Laatst bewerkt:
Ook gisteren in AFAS Live geweest bij Little Simz, fantastisch. Constant aan haar lippen gehangen, zowel tijdens de muziek als praatjes tussendoor. Sterk opgebouwde show met een fijne afwisseling qua tempo/(sub)genres en één constante gemene deler: kneiter strakke rap met een absurd lekkere flow.
Little Simz heel goed! Maar mag ik kritiek uiten? Ik vond die DJ set een beetje gemixt halverwege. Sommige nummers waren wel vet (zoals dat nieuwe nummer), maar andere ook gewoon beetje raar en niet bij het concert passen. Lekker handjes in de lucht piemelhouse of een mix tussen Bizzey en Blawan tussendoor...
Ja vond ik ook een beetje vreemd en onnodig inderdaad. Waarschijnlijk een poging om dat Drop 7 album in de set te verwerken.
Treffend omschreven haha, ik kon er op enkele tracks na ook niet zo veel mee. Kon het op zich wel waarderen dat ze het kan en aandurft om het uitstapje te maken, maar stond eigenlijk vooral te wachten tot ze weer verder ging met daadwerkelijk rappen. De echte hiphop is ook gewoon waar ze het best in is.
Ja het DJ-stuk kon mij ook niet echt boeien. Wist (gelukkig) van een vriend dat het zou komen, anders had ik nog minder getrokken haha. Vooral omdat je weer dat het 10 minuten later “gewoon” weer haar normale liedjes zijn. Voelde gewoon wat onnodig, maar voor haar wel leuk als ze hier wat een passie in heeft gevonden naast de hiphop.
Vraag & Antwoord
www.abconcerts.be
3, 4 of 8 EUR.
En met die digitale dingen kunnen ze makkelijk de prijzen optrekken als ze willen.
Vroeger waren alle lockers gewoon 1 EUR, dacht ik?
Donderdag naar Joanne Robertson geweest in Stuk in Leuven.
Ze speelde voor een intiem publiek van zo’n honderd mensen, voornamelijk gezeten op een tribune, in een ruimte die al volledig zwart was aangekleed en waarin op haar verzoek het weinige licht wat er was nog meer werd gedimd. Solo op een elektrische gitaar, die ze tussen bijna elk nummer naar een, zoals zij het noemde, vreemde tuning verzette. Dat leverde mooie, maar tegelijkertijd ook rauwe gitaarklanken op. Het meest indrukwekkende was echter de rijkdom aan gevoel die ze in haar stem wist te leggen, een van de mooiste stemmen die ik al live heb mogen horen. Ze deed me afwisselend denken aan Catpower, Grouper, Scout Niblett, Hope Sandoval en Kurt Cobain. Echt een optreden waar je nadien met een "wow, wat was dat" gevoel weggaat.
Tussen de nummers vertelde ze dat ze onlangs in een grot ergens in Amerika had gespeeld, en dat zowel zij als het publiek op een gegeven moment tranen met tuiten huilden. Dat was hier niet het geval, maar het was alsnog een van de beste optredens die ik dit jaar gezien heb.
Ze speelde voor een intiem publiek van zo’n honderd mensen, voornamelijk gezeten op een tribune, in een ruimte die al volledig zwart was aangekleed en waarin op haar verzoek het weinige licht wat er was nog meer werd gedimd. Solo op een elektrische gitaar, die ze tussen bijna elk nummer naar een, zoals zij het noemde, vreemde tuning verzette. Dat leverde mooie, maar tegelijkertijd ook rauwe gitaarklanken op. Het meest indrukwekkende was echter de rijkdom aan gevoel die ze in haar stem wist te leggen, een van de mooiste stemmen die ik al live heb mogen horen. Ze deed me afwisselend denken aan Catpower, Grouper, Scout Niblett, Hope Sandoval en Kurt Cobain. Echt een optreden waar je nadien met een "wow, wat was dat" gevoel weggaat.
Tussen de nummers vertelde ze dat ze onlangs in een grot ergens in Amerika had gespeeld, en dat zowel zij als het publiek op een gegeven moment tranen met tuiten huilden. Dat was hier niet het geval, maar het was alsnog een van de beste optredens die ik dit jaar gezien heb.
Laatst bewerkt:
Ja vroeger voor een muntstuk van 1 euro, en als je geen had kon je die gemakkelijk uit een automaat aan de muur halen. Jammer dat ze deze hebben weggedaan.Vraag & Antwoord
3, 4 of 8 EUR.
En met die digitale dingen kunnen ze makkelijk de prijzen optrekken als ze willen.
Vroeger waren alle lockers gewoon 1 EUR, dacht ik?
Het heeft even geduurd maar ondertussen is het concertseizoen ook voor mij weer helemaal losgebarsten. Dit najaar iets grotere focus op lokale shows, gelukkig betekent dat in Gent niet per se aan kwaliteit inboeten. Een overzichtje van de voorbije week:
27 september: Cotoba / West Coast Caravan (Kinky Star)
Tijdje geleden Cotoba ontdekt, een Zuid-Koreaanse mathrock band en blij verrast toen die hun tour aankondigden met daarop een stop in Gent. Nog beter zelfs, het was een gratis concert in de Kinky Star, mijn favoriete anarchistenhol van de stad. En het concert was dan nog eens steengoed ook! Oprecht positief verrast door de technische kunde van de bandleden, vooral van de drummer (die blijkbaar niet eens een vast lid is). Mooi afwisselende liedjes waarin een goeie poppy riff nooit ver weg was, het bracht me meteen terug naar mijn trip in Seoul eerder dit jaar. Later op de avond kregen we ook nog de Belgische band West Coast Caravan voorgeschoteld, dat was prima maar iets te standaard bluesrock voor mij.
Fijne tijd gehad dus. Achteraf nog staan kletsen met de band aan de merchtafel over hun toeristische avonturen in Gent en leuke foto's genomen, die prompt werden gefotobombd door een overenthousiaste dronken man. Dat is natuurlijk ook het mooie aan dit soort shows want in deze context krijg je altijd een toffe mix van enkele fans met grappige lokale figuren. Zo sprak ook een man met een camera mij aan wat leidde tot de volgende conversatie:
1 oktober: Charlemagne Palestine & Seppe Gebruers / Brìghde Chaimbeul (MIRY Concertzaal)
MIRY, nog zo'n fijne plek die eigenlijk nooit tegenvalt en waar ik dus graag langskom, zeker voor dit soort mooie double bills. Allereerst was het aan Brìghde Chaimbeul die ik voor het eerst solo aan het werk zag. Ze had haar Scottish smallpipes, wat elektronica en een goeie dosis humor mee en dat was meer dan voldoende om een klein uurtje te betoveren. Na een ietwat aarzelend begin veranderde de set in een heel dynamisch geheel dat varieerde van pure drone over herhalende motieven tot hypertechnische melodieën. Wat een genot om iemand te kunnen zien die zo'n niche instrument zo meesterlijk beheerst.
Daarna was het de beurt aan Charlemagne Palestine, vandaag in duo met de Belgische pianist Seppe Gebruers. Vier piano's op een rijtje met de gekende decoratie, het was op zich al een indrukwekkend zicht. Het begin was voor mij net iets te dissonant en abstract om echt van te kunnen genieten maar naarmate de set vorderde, begon de samenwerking tussen de twee beter te werken, zeker toen ze de lagere regionen van hun piano's begonnen te verkennen. De dynamiek was best amusant en speels, met Palestine die gewoon zijn ding deed en dan Gebruers die daarop zijn ideeën op grotendeels geslaagde wijze verder ontwikkelde. Na ongeveer 35min vond Palestine het welletjes geweest en zat het concert er plots op, wat een markant figuur blijft het toch.
2 oktober: Lyra Pramuk / Nele De Gussem (Wintercircus)
Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het Wintercircus. Enkele jaren geleden met veel bombarie aangekondigd als technisch revolutionaire nieuwe concertzaal op een iconische locatie, maar in de realiteit viel dat altijd wat tegen. Mooi programma, maar het geluid was vaak 'gewoon oke', alles voelt nogal corporate aan, er liep altijd veel praatgraag volk rond dat graag gezien wordt en het heeft jaren geduurd voor hun 360° projectiesysteem werkte. Maar misschien is dit wel het moment om mijn mening bij te stellen want het was voor mij de eerste keer dat het volledige potentieel van de zaal zichtbaar was. De subs die onder het podium zijn ingebouwd waren eindelijk bevrijd, het projectiesysteem zag er sick uit en die opstelling zorgde er ook voor dat ze geforceerd werden om de bar te sluiten tijdens de concerten, wat duidelijk een positieve impact had op de aandachtspanne van het publiek.
Muziek dan: Nele De Gussem beet de spits af met live ambient pop/tech house dat slechts met momenten spannend werd. Het deed me een beetje denken aan Kelly Lee Owens maar dan gewoon minder boeiend en dromerig. Geen probleem, ik was er toch vooral voor Lyra Pramuk wat puur muzikaal wel top was. Die heel dense productie met de strijkers erbij is iets dat mij perfect ligt en de hele set diende als een soort soundtrack voor de mooie visuals. Maar toch, ik weet niet of ik dit nu allemaal zo goed vond werken als live ervaring. Uiteindelijk was de set helemaal voorgeprogrammeerd met alle muziek die uit de laptop kwam, met Pramuk die zich voornamelijk bezighield met zingen en wat dansen en dan af en toe aan een knopje draaide. Het kwam gewoon een beetje knullig over.
Conclusie: nog steeds een gemengde ervaring, al lag het voor één keer niet aan de zaal zelf.
4 oktober: Eefje De Visser (Music Mania 2)
Net terug thuis van deze korte performance waarover ik pas deze ochtend hoorde. Music Mania hun tweede platenzaak is eigenlijk al enkele maanden open maar deze show werd georganiseerd voor hun officiële lange openingsweekend (morgen komt Soulwax nog plaatjes draaien!). Die nieuwe locatie is wel top en ook een echte ontmoetingsplek dankzij de bar en een podium middenin de platenbakken.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik Eefje al enkele jaren niet meer zo op de voet volg maar toch mooi om haar nog eens te kunnen zien in deze kleinschalige en chaotische context. De zaak stond natuurlijk stampvol, was mooi om zoveel fans te zien die de nieuwe singles al goed konden meezingen. Uiteindelijk kregen we vijf liedjes te horen (met o.a. het live debuut van single God Los) door Eefje, de gitariste, de bassiste en drums uit de cassettespeler. Nieuw werk klonk prima, misschien toch maar die nieuwe plaat eens opzetten volgende week. Eefje kwam ook erg sympathiek en relaxed over, inclusief wat dansmoves naast mij op James Brown voor het optreden. Kortom, fijn tussendoortje!
27 september: Cotoba / West Coast Caravan (Kinky Star)
Tijdje geleden Cotoba ontdekt, een Zuid-Koreaanse mathrock band en blij verrast toen die hun tour aankondigden met daarop een stop in Gent. Nog beter zelfs, het was een gratis concert in de Kinky Star, mijn favoriete anarchistenhol van de stad. En het concert was dan nog eens steengoed ook! Oprecht positief verrast door de technische kunde van de bandleden, vooral van de drummer (die blijkbaar niet eens een vast lid is). Mooi afwisselende liedjes waarin een goeie poppy riff nooit ver weg was, het bracht me meteen terug naar mijn trip in Seoul eerder dit jaar. Later op de avond kregen we ook nog de Belgische band West Coast Caravan voorgeschoteld, dat was prima maar iets te standaard bluesrock voor mij.
Fijne tijd gehad dus. Achteraf nog staan kletsen met de band aan de merchtafel over hun toeristische avonturen in Gent en leuke foto's genomen, die prompt werden gefotobombd door een overenthousiaste dronken man. Dat is natuurlijk ook het mooie aan dit soort shows want in deze context krijg je altijd een toffe mix van enkele fans met grappige lokale figuren. Zo sprak ook een man met een camera mij aan wat leidde tot de volgende conversatie:
Waarna ik geen spoor meer van hem heb gezien die avond. Topmuziek en dit soort conversaties, wat heeft een mens meer nodig?
1 oktober: Charlemagne Palestine & Seppe Gebruers / Brìghde Chaimbeul (MIRY Concertzaal)
MIRY, nog zo'n fijne plek die eigenlijk nooit tegenvalt en waar ik dus graag langskom, zeker voor dit soort mooie double bills. Allereerst was het aan Brìghde Chaimbeul die ik voor het eerst solo aan het werk zag. Ze had haar Scottish smallpipes, wat elektronica en een goeie dosis humor mee en dat was meer dan voldoende om een klein uurtje te betoveren. Na een ietwat aarzelend begin veranderde de set in een heel dynamisch geheel dat varieerde van pure drone over herhalende motieven tot hypertechnische melodieën. Wat een genot om iemand te kunnen zien die zo'n niche instrument zo meesterlijk beheerst.
Daarna was het de beurt aan Charlemagne Palestine, vandaag in duo met de Belgische pianist Seppe Gebruers. Vier piano's op een rijtje met de gekende decoratie, het was op zich al een indrukwekkend zicht. Het begin was voor mij net iets te dissonant en abstract om echt van te kunnen genieten maar naarmate de set vorderde, begon de samenwerking tussen de twee beter te werken, zeker toen ze de lagere regionen van hun piano's begonnen te verkennen. De dynamiek was best amusant en speels, met Palestine die gewoon zijn ding deed en dan Gebruers die daarop zijn ideeën op grotendeels geslaagde wijze verder ontwikkelde. Na ongeveer 35min vond Palestine het welletjes geweest en zat het concert er plots op, wat een markant figuur blijft het toch.
2 oktober: Lyra Pramuk / Nele De Gussem (Wintercircus)
Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het Wintercircus. Enkele jaren geleden met veel bombarie aangekondigd als technisch revolutionaire nieuwe concertzaal op een iconische locatie, maar in de realiteit viel dat altijd wat tegen. Mooi programma, maar het geluid was vaak 'gewoon oke', alles voelt nogal corporate aan, er liep altijd veel praatgraag volk rond dat graag gezien wordt en het heeft jaren geduurd voor hun 360° projectiesysteem werkte. Maar misschien is dit wel het moment om mijn mening bij te stellen want het was voor mij de eerste keer dat het volledige potentieel van de zaal zichtbaar was. De subs die onder het podium zijn ingebouwd waren eindelijk bevrijd, het projectiesysteem zag er sick uit en die opstelling zorgde er ook voor dat ze geforceerd werden om de bar te sluiten tijdens de concerten, wat duidelijk een positieve impact had op de aandachtspanne van het publiek.
Muziek dan: Nele De Gussem beet de spits af met live ambient pop/tech house dat slechts met momenten spannend werd. Het deed me een beetje denken aan Kelly Lee Owens maar dan gewoon minder boeiend en dromerig. Geen probleem, ik was er toch vooral voor Lyra Pramuk wat puur muzikaal wel top was. Die heel dense productie met de strijkers erbij is iets dat mij perfect ligt en de hele set diende als een soort soundtrack voor de mooie visuals. Maar toch, ik weet niet of ik dit nu allemaal zo goed vond werken als live ervaring. Uiteindelijk was de set helemaal voorgeprogrammeerd met alle muziek die uit de laptop kwam, met Pramuk die zich voornamelijk bezighield met zingen en wat dansen en dan af en toe aan een knopje draaide. Het kwam gewoon een beetje knullig over.
Conclusie: nog steeds een gemengde ervaring, al lag het voor één keer niet aan de zaal zelf.
4 oktober: Eefje De Visser (Music Mania 2)
Net terug thuis van deze korte performance waarover ik pas deze ochtend hoorde. Music Mania hun tweede platenzaak is eigenlijk al enkele maanden open maar deze show werd georganiseerd voor hun officiële lange openingsweekend (morgen komt Soulwax nog plaatjes draaien!). Die nieuwe locatie is wel top en ook een echte ontmoetingsplek dankzij de bar en een podium middenin de platenbakken.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik Eefje al enkele jaren niet meer zo op de voet volg maar toch mooi om haar nog eens te kunnen zien in deze kleinschalige en chaotische context. De zaak stond natuurlijk stampvol, was mooi om zoveel fans te zien die de nieuwe singles al goed konden meezingen. Uiteindelijk kregen we vijf liedjes te horen (met o.a. het live debuut van single God Los) door Eefje, de gitariste, de bassiste en drums uit de cassettespeler. Nieuw werk klonk prima, misschien toch maar die nieuwe plaat eens opzetten volgende week. Eefje kwam ook erg sympathiek en relaxed over, inclusief wat dansmoves naast mij op James Brown voor het optreden. Kortom, fijn tussendoortje!
Gisteren naar de album releaseshow van Texoprint geweest met Grote Geelstaart in het voorprogramma. Locatie: Rotown. Grote Geelstaart is een psychedelische noise-rock band uit Zeeland. En wat zijn zij ontzettend goed zeg. Ik kende ze qua muziek nog niet, maar allemachtig wat een mooie bak herrie maken die 5 mannen met elkaar. Hun muziek (en zang) gaat echt alle kanten op. En daarnaast zijn ze ook nog eens netjes uniform gekleed. Verrassend lekker.
Daarna Texoprint. Dit was mijn vierde of vijfde keer (als je hun tijd als Kalaallit Nunaat meetelt). Ze hebben zeker een ontwikkeling doorgemaakt en blijven ook ontzettend goed. Ze speelden uiteraard veel nummers van het nieuwe album, maar er zaten ook een paar oudere tussen. Hele goede show. Maar wat ze zelf al zeiden: het risico van een goede band als voorprogramma is dat je overvleugeld wordt. En dat gebeurde in mijn beleving ook.
Ik heb wel weer enorm genoten. Oja, vanzelfsprekend ook nog ff het album van Texoprint op vinyl aangeschaft.
Daarna Texoprint. Dit was mijn vierde of vijfde keer (als je hun tijd als Kalaallit Nunaat meetelt). Ze hebben zeker een ontwikkeling doorgemaakt en blijven ook ontzettend goed. Ze speelden uiteraard veel nummers van het nieuwe album, maar er zaten ook een paar oudere tussen. Hele goede show. Maar wat ze zelf al zeiden: het risico van een goede band als voorprogramma is dat je overvleugeld wordt. En dat gebeurde in mijn beleving ook.
Ik heb wel weer enorm genoten. Oja, vanzelfsprekend ook nog ff het album van Texoprint op vinyl aangeschaft.
Laatst bewerkt:
Sigur ros in Carré, met het Noordpool Orkest, was magisch en boven verwachting. Goede balans in de setlist tussen alle albums. Heerlijk weg kunnen dromen in de muziek met meerdere kippenvel momenten. Voor iedereen die maandag of dinsdag nog gaat, geniet er van!
Vanavond superstrak optreden met veel emoties van Yungblud in Vorst Nationaal. Hij bevestigde weer dat hij het waard is om headliner te zijn van PKP of RW. Een aantal mooie nieuwe nummers van zijn Idols album en een doorleefde sterk emotionele versie van Changes waar hij vertelde over de meest mooie dag van zijn leven: laatste keer dat hij Ozzy levend zag en hem mocht eren en natuurlijk ons ook bekend zijn sterk headlinersoptreden op RW. Sterk democratische prijzen rond vijftig euro voor meeste plaatsen en Yungblud ging een uur na zijn optreden nog zijn fans groeten buiten de VIP zone. Supersympathiek en een echte groeiend rock idool in wording, Yungblud, hou hem in de gaten de komende jaren!
Volgens mij vorig jaar of 2 jaar terug bij Texoprint gestaan op de Zwarte Cross. Nooit van gehoord maar man, de Roadhouse werd afgebroken!
Nou ik kom wel aardig in de buurt. Ik ben zaterdag naar de Q-Music Party geweest in Breepark Breda. Mijn dochter is fan van Emma Heesters, en ze vroeg of ze die een keer mocht gaan bekijken samen met haar vriendinnetje.Niemand naar K3 geweest?
Ik vorige week gekeken en zag dat ze toevallig dit weekend Breda stond. Maar er waren geen tickets te koop, je kon ze alleen maar winnen via een bepaalde actie. Waarbij je foto's moest maken van een bepaald product, uit een bepaalde winkel. Een daarvan was de Liptonice van de Jumbo. Nou ik had die toevallig in huis staan (alleen niet van de Jumbo) en ik denk ik probeer het even. En wel ja, 4 kaarten gewonnen.
Dus zaterdag er heen gegaan. Mijn dochter zit op dit moment in een rolstoel, maar we zijn super geholpen en begeleid door het personeel daar. Het was alleen niet echt heel druk. We hebben nog een half uurtje Yves Berendse gezien, vonden de dames wel leuk. Daarna stond Belgisch Pop Icoon Pommelien Thijs op het programma. Werkte niet echt goed op het publiek, had niet het idee dat ze hier van de publiciteit kan genieten dan dat ze in België doet. Zelf vond ik er niet heel veel aan, en ik snap echt niet de hype op dit forum, ik vind het van een bedenkelijk niveau.
Daarna kwam er een of andere Qmusic dj een uur draaien, maar toen zijn we wat gaan snacken. Emma Heesters heeft daarna nog optreden en ik heb mijn dochter zien genieten, erg blij meen na zo'n lange periode. Na de set heeft ze nog een foto kunnen maken met Emma, dus haar avond kon niet meer kapot. En de mijne dan ook niet. Daarna zijn we lekker naar huis gegaan.
