Dit weekend 3 dagen naar het Dunk! Festival in Gent geweest, zowat het mekka voor post-rock en aanverwante genres.
Door grote renovatiewerken in de Vooruit waren dit jaar slechts 2 ipv 4 zalen beschikbaar (de grote concertzaal en de theaterzaal) hierdoor was er dus 1 podium minder en het andere podium werd verplaatst naar Club Wintercircus aan de overkant van de straat.
Voordeel van minder podia was wel dat je alle optredens in de main/concertzaal kon zien zonder clashes.
Verder blijft Dunk een gezellig festival waar mensen uit vele landen met gezamenlijke interesse in post-genres naar toekomen. Festivalmerch kon je dit jaar op voorhand bestellen en afhalen. Verder waren er ook nog uitgebreide stands van het Dunk label en Pelagic waar de vinyl collectie kon aangevuld worden. Speciaal voor het festival was er ook een Dunk biertje dat bij mij althans goed in de smaak viel.
Dag 1
An Corporation (Concertzaal) ( 5 )
Europees debuut van deze chinese post-rock band, vond deze vooraf wel goed klinken. Hadden redelijk wat technische issues en je zag toch ook wel dat ze nog niet de live ervaring hebben om hiermee om te gaan. Bij momenten klonk het wel heel goed dus in de toekomst krijgen ze zeker nog een herkansing.
Overhead, The Albatross (Concertzaal) ( 10 )
Het is dat ik ze pas ontdekt heb nadat de albumlijst ingediend was anders had
I Leave You This zeker de top 5 van 2024 gehaald. Als een band een topalbum ook kan omzetten in een geweldige live show dan is de winnaar van de dag gekend. Songs als
Your Last Breath, Hibakusha en Paul Lynch werkten live heel goed met speciale vermelding voor het einde van die laatste song die min of meer a capella eindigt.
Black Aleph (Wintercircus) ( 8 )
Australische groep die post-metal en doom combineert met oosterse muziek gebruik makend van gitarist, cellist en een percussionist die speelt op een Iraanse Daf drum. Doet op een of andere manier wat aan Neurosis denken. Mooi optreden.
Hemelbestormer (Concertzaal) ( 8 )
Om de groepsnaam kracht bij te zetten speelden ze tegen achtergrond van beelden uit de ruimte.
Ze speelden 3 songs uit het aankomende album The Radiant Veil (
Usil / Tinia / Satre) die live toch wel heel goed klonken. Vooral het niet eerder gehoorde
Tinia viel mij in zeer positieve zin op.
Maybeshewill (Concertzaal) (8)
Zij werden aan de lineup toegevoegd als vervanger van Sólstafir en gaven een hele goede show.
Wreckmeister Harmonies (Theaterzaal) (8)
Stond eerst niet op de planning maar door een gunstige verandering in de timetable ook de kans gekregen om te gaan zitten in het pluche van de theaterzaal voor wat drone en ambient op gitaar en viool aangevuld met random geschreeuw door de zanger en dat alles tegen de achtergrond van mooie geprojecteerde visuals.
Use Knife (Wintercircus) (9)
Geen gitaren bij deze Belgisch/Irakese groep maar beats, elektronische drums, saxofoon en geluiden uit het Midden Oosten. Hebben goede aanstekelijke, dansbare nummers en een duidelijke politieke boodschap.
Mogwai (Concertzaal) (9)
Eén van de grote post-rock groepen die ik nog nooit eerder zag en ze ontgoochelden zeker niet met hun indrukwekkende wall of sound.
Van kenners die bij alle 4 de Belgische optredens van het laatste jaar waren hoorde ik dat de setlist ook gewoon altijd anders is dus dat is wel mooi voor de echte fans.
Dag 2
Pijn (Concertzaal) (9)
From Low Beams of Hope is één van mijn favoriete platen uit 2024, de set bestond volledig uit de songs van de laatste plaat die heel knap werden gespeeld.
Exxassens (Wintercircus) (7)
Spacy postrock gewoon een goede show zonder meer
Thisquietarmy (Theaterzaal) (9)
Eerder dit jaar heeft deze met
Langue Hybride een mooi nieuw album gereleased waar die ipv solo nog eens met een volledige band werkt. Speciaal voor Dunk kwam hij deze plaat spelen met die band.
Junius (Concertzaal) (9)
Deze Amerikaanse post metal/rock band was voor het eerst in 10 jaar terug op Europese bodem en die mogen best wel wat meer langskomen want dit is toch wel heel hoge kwaliteit.
Mouse on the Keys (Theaterzaal) (8)
Virtuoze muzikanten en vooral een geweldige drummer alleen moeten ze hen eens uitleggen dat als je een encore doet op een festival dat je binnen de paar seconden moet terug zijn want anders is het publiek weg naar het volgende optreden
Cult of Luna (Concertzaal) (10)
Eén van mijn favoriete bands met mijn favoriete song
Dark City Dead Man voor het eerst in de setlist sinds 2016. Kan niet wachten tot de volgende show op Alcatraz al zal er daar waarschijnlijk wel minder speeltijd zijn.
Dag 3
Black Narcissus (Concertzaal) (9) Post-rock duo uit Belgie die eerder dit jaar een heel goede plaat
There Lingers One Who's Long Forgotten hebben gereleased. De informatie bij dit album meldde dat er enkel gebruik gemaakt wordt van drums en basgitaar en nu ik ze live gezien heb blijkt dit nog waar te zijn ook.
Treebeard (Concertzaal) (7)
Deze Australiërs maakten hun Europese debuut en speelden zeker in het begin een paar sterke songs, maar ze hebben nog een paar extra songs nodig om de aandacht vast te houden gedurende de hele set.
Stories From The Lost (Wintercircus) (6)
Op plaat pakte zeker de laatste mij niet erg en de live ervaring bracht daar weinig verandering in.
I Hear Sirens (Concertzaal) (8)
Een post-rock show waarvoor je naar Dunk gaat.
De Mannen Broeders (Theaterzaal) (8)
Project van Colin van Amenra samen met Broeder Dieleman die een pianiste en 3-koppig koor meebrachten vond dit wel mooi al vraag ik mij wel af wat de buitenlandse bezoekers er van vonden want de voorstelling is volledig in het Nederlands en bestaat naast muziek ook uit poëzie en als je dan het Nederlands niet machtig bent... Bij elke gelegenheid muisden er in ieder geval wel wat mensen weg.
A Swarm Of The Sun (10) Net als op Pelagic Fest vorig jaar een mooi meeslepend optreden maar nu zonder technische problemen.
Year Of No Light (Concertzaal) (11)
Eén van de gitaristen die lange tijd out was door ziekte was er nu opnieuw bij en zijn vervanger kwam ook gewoon nog meedoen wat het totaal dus op 4 gitaristen, 1 bassist en 2 drummers bracht.
Op speciaal verzoek van Dunk kwam de groep het album
Ausserwelt uit 2010 integraal spelen. De setlist werd nog aangevuld met Alètheia & Stella Rectix. De wall of sound bij Mogwai eerder was indrukwekkend maar wat Year Of No Light tevoorschijn toverde grensde aan het ongelofelijke, als je dacht de climax is nu wel bereikt ging er gewoon nog een laag over. Dit is toch ook één van die bands die je live moet zien om te beseffen hoe goed die wel niet zijn.
Dit is dus ook weer een optreden om naar uit te kijken op Alcatraz al zal de setlist daar natuurlijk heel anders zijn en is het mij ook een raadsel hoe ze al dat materiaal op het podium van La Morgue gaan krijgen
Het was in ieder geval weer een hele mooie editie en volgend jaar ben ik er gewoon weer bij.
).
