Onderweg naar huis dus tijd voor reflecties.
Lineup was voor mij een schot in de roos, bijna geen fillers gezien, en vele van m’n favoriete albums van laatste jaren waren aanwezig. Veel goede optredens, stuk meer voor mij dan in 2024. Heb ook vrijwel alles kunnen zien, en op een redelijke plek, maar dat kwam door..
- het stuk rustiger was op terrein
- veel van de acts die ik wilde zien niet populair zijn voor dit publiek en er ruimte was om later aan te komen
- amper in Teddy geweest ben en Fuzzy-Hotot korte afstand is
- we tijdens laatste nummer van voor naar zij/achter liepen om daarna te rennen/joggen naar volgende artiest (vast niet ieders idee van een leuk festival)
Als een van die punten niet lukt zou ik een stuk minder zien en mindere ervaring hebben.
Vind het qua organisatie een aangename ervaring en prettig terrein. Zit in veel kleine dingen, van pendelbussen die soepel lopen tot veel zitplekken en altijd handzeep bij toiletten (underrated). Alleen kluisjes bij de supermarkt is zinloos, die mogen dichterbij het terrein.
Headliners vr/za tot 1 en zondag tot 11 werkt goed, net als niet te lange sets zonder toegift. Rechterkant Hotot staan is geluid ver weg door wind vanuit het water, en Fuzzy had vrijdag veel issues met geluid.
Vraag me af hoeveel bezoekers muziek daadwerkelijk kennen, en daarom bij CMAT en FATM genoten mensen voor wie nummers wat betekenen en elk nummer meezingen. Dat maakt de collectieve ervaring bijzonder. De modus “hard gaan” lukt bij iedereen wel, maar de muziek waarderen om de muziek viel me weer erg tegen. Gepraat, ook van mensen die doorgaan als je aanspreekt, heeft me toch behoorlijk wat gestoord, en vooraan staan is niet altijd een optie (en bleek ook niet altijd de oplossing helaas).
Heel fijn weekend maar terugkeer volgend jaar is line up afhankelijk - ik hoop erop.
Hoogtepunten:
- Florence + The Machine
- Baxter Dury
- CMAT
- The Last Dinner Party
- Genesis Owusu / Jacob Alon / Loyle Carner