Ik ben naar … geweest en het was …

[Indiaantje89]

Gisteren naar Splendid + Sublime geweest in de 013. Splendid was zoals altijd best ok, leuke liedjes en enthousiast nummers. Goed voor in het zonnetje, maar goed nu was het in de mainstage van de 013. Maar gewoon prima.

Even melden dat ik niet echt een Sublime fan ben, maar goed ik ging mee met vrienden. Vond ze best sterk beginnen. Publiek vond het heel leuk om deze band te zien na best wat jaren afwezigheid. Ook veel buitenlands publiek, vind ik toch altijd wel leuk om te zien. Maar helaas na het eerste half uurtje werd het wel erg eentonig, de band bleef wel strak maar de zang van zoonlief liet soms behoorlijk afweten. Maar goed het publiek vond het wel leuk, dusja. Best leuk om gezien te hebben, maar ook niet echt iets legendarisch.

 

[Jean]

Sienna Spiro in de AB: tof, goed, alles live gespeeld, catchy nummers, mooi sfeervol podium, vriendelijke dame, pop met jazzy vibes en een jeugdig enthousiast publiek. Ze zingt goed, maar haar stemkleur kan niet tippen aan absolute sterren zoals Raye of Rosalia,

 

[Brian]

Gisterenavond naar Ribs & Blues in Raatle geweest. Fijn klein festival op 3 kwartier rijden. het wordt gehouden op een grote parkeerplaats en daar zijn 2 tenten neergezet. Lekker ergens zitten kan alleen goed op de bankjes en die waren continu bezet. Gelukkig waren we wel op tijd bij de lekkere ribs, dat gedeelte was iig geslaagd.

Eerst lokale trots Ilse DeLange. Zoals altijd was dat vermakelijk. Ze heeft een enthousiasme, goede band, zingt altijd goed en heeft best leuke nummers. I'm Not So Tough en So Incredible zijn gewoon heerlijke meezingers. Hoogtepunt was echter het bluesnummer waarbij de band rond een microfoon stond en zij het drum gedeelte op een box voor haar rekening nam met het stampen.

Daarna de artiest waarvoor we eigenlijk kwamen, Robert Cray Band. 72 jaar, maar totaal geen sleet op. De bluesstijl werd continu aangepast, van het duistere opzwepende naar het funky en van het klassieke naar het poppy. Kortom, alles zat erin. Hij haalde zelfs alle noten nog, draaide nergens voor weg (looking at you Harry) en speelde toch ene partijtje fijn. De band was ook lekker no-nonsense. Een drummer, een bassist, een toetsenist en hij op zang en gitaar. That's it. Heel fijn optreden! En Right Next Door, top nummer vooral zo lekker uitgesponnen.

Lang staan werd een beetje vervelend en ons programma zat erop. Toch even gebleven voor Tower of Power. Wat een verschil tov het vorige optreden. In de eerste 5 minuten was het al zo over de top Amerikaans met het meezingen, dansen, klappen en wat er vanuit de band nog allemaal meer van het publiek werd gevraagd. Met daarna de Beach Boys coverband nog in het verschiet hebben we besloten de auto weer op te zoeken.

Vandaag weer een nieuwe dag Ribs & Blues!

 

[Lawaaipapegaai]

Sniester 2026

Rond 15.00 uur kwamen we vrijdag aan in het hotel om het weekend te gaan genieten van mogelijk ons laatste Sniester. Daarna lekker op een terras op de markt genieten van het skaten, wat bitterballen, een lekker biertje en lekker om ons heen kijken of we @B0G5 konden ontdekken. Alles in afwachting van om 17.00 uur een bandje halen. Klokslag 17.01 gingen bij Paard de deuren open en gelukkig stonden we redelijk vooraan en ging het voor Sniester-begrippen lekker vlot. Wel raar dat de tickets niet werden gescand. Daarna heerlijk eten bij L'Osteria buiten.

Vrijdagroute (in mijn Marathon-shirt): Gloin, C'est Qui?, FOMIES, Bucket, Bade Nerves en Ploegendienst. Allereerst dus Gloin. Wat gingen zij lekker tekeer en dan vooral de bassiste. Heerlijke postpunk, noiserock uit Canada. Terugkijkend was dat wat mij betreft het beste optreden van de vrijdag. Daarna C'est Qui? Op zich wel raar dat ik ze nog nooit gezien heb, want ze worden tegenwoordig overal geboekt. Ook een prima gig, waarbij de langste van het stel nog even van de balustrade het publiek indook. Lekkere energieke en rauwe garagerock. Vervolgens FOMIES. Muzikaal zit het bij die Zwitsers wel snor, maar de zanger was slecht te horen / te verstaan. Zowel rechtsvoor als centraal achterin. Of worden mijn oordoppen of gehoor gewoon minder. Dat lijkt mij niet, want bij andere bands had ik daar geen last van. Bucket werd vooral de show van de lichtjockey. In ieder geval vanaf boven zag je de band zelden en werd de band of in het donker of in een waas van wit tegenlicht gezet. Jammer, want de muziek was verdomd goed. Heerlijke en snoeiharde punk, noiserock al rammelde het af en toe bij de zanger een beetje. Bad Nerves had ik al een keer op Left Of The Dial gezien en toen vond ik het een prima band met veel jeugdige enthousiasme. Dat miste ik nu en ik vond het optreden in Paard Grolsch erg plichtmatig overkomen. Jammer. Als laatste Ploegendienst. Mijn zoons vinden het geweldig en vonden dat ik het eens een kans moest geven. Dat heb ik gedaan en ik vond het niet bijzonder. De zaal was wel ramvol en ging goed tekeer, maar het is voor mij niet een band waar ik nog eens naartoe hoef.

Zaterdagroute (in mijn Gurriers-shirt): Collignon, Dead Stilettos, Ronker, Iguana Death Cult, Aktiv Dödshjelp, Servo en SOAPBOX. Collignon beluisterden we vanaf het terras en wederom voorzien van een bittergarnituur en een biertje. Voor zover ik het een beetje beluisterde klonk het prima. Daarna de Dead Stilettos (tegen mijn gewoonte in maar een keer in Koorenhuis Foyer), maar wat een lekkere postpunkband is dat! Wel jammer dat het leek alsof de toetsenist er niet veel zin in had. Vervolgens naar Ronker. Zij startten met 'Tall Stories' en dan heb je mij in ieder geval direct te pakken. Daarna ging het in een geweldige muzikale ruk door. Voor mij het beste van het weekend. Energiek, rustig/druk, schreeuw/zang, alles zat erin. Iguana Death Cult had ik ook redelijk hoog op mijn lijstje staan om een keer te zien. Het optreden was prima, maar wat mij betreft ook weer niet heel indrukwekkend. Maar gezien het losgaan van het publiek zal niet iedereen die mening delen. Ik vond alles te geacteerd. Aktiv Dödshjelp daarentegen vond ik weer heerlijk. Heel prettige melodieuze punk. Een Noorse muur van geluid en ook daar ging iedereen lekker tekeer. Ook de lichtjockey. Daarna de keuze gemaakt voor Servo in plaats van Gurriers. Servo had in het begin in Paardcafe het publiek nog niet echt mee, maar het café raakte voller en voller met het nummer. En terecht, want Servo maakt gewoon heel fijne muziek. Een beetje new wave/postpunk met noiserock-invloeden. Als laatste SOAPBOX en dan weet je wel wat je krijgt. Snoeiharde punk, gitaristen die losgaan, de zanger in zijn blote bast die regelmatig het publiek induikt en een fenomenale drumster. Een lekkere afsluiter van Sniester.

Toch ook maar even het album van Ronker gekocht en door de band laten signeren.

Mijn top 5:
1. Ronker
2. SOAPBOX
3. Gloin
4. Aktiv Dödshjelp
5. C'est Qui? / Servo

 

[B0G5]

Toen ik op vrijdag aankwam (Psychonaut t-shirt), dacht ik nog hoe ga ik nu Lawaaipapegaai ergens spotten? Niet dus, volgende keer maar een herkenningspunt of zo afspreken. Wij zijn jou dan zeker gepasseerd op het terras(je) van L'Osteria op band naar Paard voor het weekend-bandje.

Vrijdag werd gestart door Gloin die dankzij de no-show van Mad Foxes plots plan A werden, helaas niet volledig gezien omdat 1. Zwarte Ruiter langzaamaan een oververhitte sauna werd en 2. ik Marathon live en volledig wou ontdekken (zeer fijn optreden), daarna FOMIES centraal vooraan, goede vibe, sfeer en ritme (op te volgen). 2de poging Zwarte Ruiter voor Wax Head, jammer maar de hitte viel op je dak (of het mijne) na één seconde binnen, dus toch maar snel weg om Maquina eindelijk eens volledig te zien, super genieten van die Portugezen, helaas is de nieuwe plaat nog niet uit, een vinyl die ik zeker gekocht had. Tot kort voor de trip naar Den Haag was er nog twijfel tussen Bad Nerves en Gros Coeur maar komende van Maquina werden we de foyer binnen gezogen door Gros Coeur, wat een ontdekking, voor ons dé verrassing van het weekend, die staan meteen op de radar om verder te gaan zien.

L'Osteria deden wij pas op zaterdag (Sniester t-shirt), we hadden niet echt veel zin in Pauw, wisten ook niet wat juist te verwachten en na amper anderhalf nummer ergens in hun set stonden we al terug buiten (=biertjes bestellen). Dead Stilettos bleek de juiste start van de avond, net zoals Lawaaipapegaai hierboven al schreef waarna Ronker het Koorenhuis kapot wou schreeuwen. Ronker live zien en horen was beter dan vooraf gevreesd maar de bijna non-stop schreeuwerige zang hoeft voor mij niet, een nummer als Snuff bewijst dat het anders ook kan, maar tegen alle verwachtingen in de hele set gebleven. Fijn maar ik zou ze niet opnieuw gaan (tegen betaling ). De oren moesten bekomen en dan niet naar Badminton gegaan maar even tot rust aan de merch gestaan die men nog maar net aan het vullen was met overpriced t-shirts en hun nieuwste vinyl, binnen de kortste keren stond de bassist er al en werd al onmiddellijk gevraagd om te signeren door de eerste fan (= Lawaaipapegaai ?)
Dan Iguana Death Cult, vooraf niets dan lof over hen live gehoord, dus redelijk wat verwachtingen, een groot deel van het publiek was mee maar mij deed het helemaal niets, muzikaal weinig samenhangende performance, kan ik er een genre op plakken? ook niet echt? Een act? Ja, eigenlijk wel, dus vroegtijdig de gepakte zaal verlaten richting naar De Poot om een groot deel Black Leather Jacket nog maar eens te zien. Strakke garagerock tegen 200 per uur van het begin. Vooraf vreesde ik (voor hen) de downgrade van Koorenhuis zaal (vorig jaar) naar podium De Poot maar dat bleek achter een zeer geslaagde move want het publiek was helemaal inclusief de crowdsurfende Sniester-kat. Black Leather Jacket zit volledig in het straatje van SONS van de eerste 2 platen.
Servo had ik voorheen ontdekt als voorprogramma van Chalk in Trix en dat was zo goed binnengekomen, dus vooraf aangekruist als must tot het blokkenschema Gurriers ernaast zette, jammer maar helaas). Door hun wervelende passage in het Gentse Wintercircus moesten we Gurriers zeker opnieuw gaan zien. Hun show was heel fijn maar niet zo sterk als de vorige keer, dus de AB in december zal het niet worden.

Uiteindelijk toch op aanraden van enkele limburgse nederlanders (of nederlandse limburgers) nog een stuk Zig Zags meegenomen (ipv Soapbox die ik vorige editie al had gezien) om rond 1u richting camping Duinhorst (=topper) te fietsen, jaja, geen pokkedure taxi's meer 's nachts maar zalig nog een halfuurtje rustig aan fietsen, uiteraard wel geholpen door het schitterende weer deze editie.

Ondanks voorafgaande teleurstelling qua lineup en blokkenschema hebben mijn metgezel en ik toch weer ervaren wat een geweldig tijd een weekendje Sniester/Den Haag elke jaar toch weer is. De supergezellige sfeer, alle de locatie's, de openheid, de vriendelijkheid, etc...

Kortom, volgend jaar staan we er toch gewoon weer maar om een of andere reden zijn wij nooit op tijd ingelicht over de blindcats?
Wanneer gaan die meestal online?

 

[MartinB]

Leuke reviews @Lawaaipapegaai en @B0G5! Dit was mijn tweede jaar sniester als vrijwilliger en ook achter de schermen is de sfeer fantastisch. Het is een ongelooflijk fijn festival om voor te werken met een paar mensen die met hart en ziel daar staan voor het festival. Het is voor en door intimi en dat zie je in de sfeer. Echt vermaakt, en ik ben blij dat jullie dat ook gedaan hebben. Volgend jaar naar verluidt iets meer metal op het affiche!

Tot dan!

 

[Lawaaipapegaai]

binnen de kortste keren stond de bassist er al en werd al onmiddellijk gevraagd om te signeren door de eerste fan (= @Lawaaipapegaai ?)

Dat was ik inderdaad (in mijn Gurriers-shirt)

 

[B0G5]

Dat meen je niet ik stond daar enkele minuten net rechts van jou
Niet dat ik nu al een robotfoto van je zou kunnen maken maar dan heb ik in de toekomst al enigszins een idee om jou te spotten

 

[residentalien]

Tumeric+big brave @ ekko

In een half gevulde ekko, deze keer redelijk aangenaam ondanks de hitte, was dit toch wel een erg fijne show

Tumeric is een nieuw bandje dat veel belovend is. Het jonge trio speelt nog wat met zijn geluid maar de invloeden van slint, Don Caballero en hardere shoegaze zijn duidelijk te horen in hun lange nummers. Eentje om op te letten.

Big brave heeft geen drummer meer en de tour bassist zit nu vol in de band wat voor een setup met nog meer pedalen maakt. De metal angle is er met de drums wel uit dus alles drijft op de minimale als een tapijt geweven gitaar feedback en bas waar de band om bekend staat. De nieuwe aankomende plaat was ook heel de setlist en dat smaakt zeker naar meer; harde dromerige feedback die leunt op shoegaze en dan bijna ambient, contact mics, gebroken bas beats en natuurlijk de prachtige stem van Rob Wattie die er onder of boven zweeft. Kraakhelder geluid ook in de ekko wat redelijk zeldzaam is en met 50 minuten met lang genoeg.

 

[Brian]

Op de terugweg van de tweede dag Ribs & Blues. Aantal leuke optredens gezien, maar Nona, Leif de Leeuw Band (niet meer dan aardig) en Jayler (rippoff van Greta van Fleet, maar dan afgrijselijk) zaten daar niet bij.

Bywater Call echter wel. Ondanks dat ik ze nu meerdere keren heb gezien, blijft leuk. Volle sound, elk bandlid voegt iets toe aan het geluid, mooie afwisseling in Blues stijlen en gewoon retegoed.

Ook The Fatal Flowers was genieten. Nadat ze in 2019 al The Barn op Dauwpop afbraken, zag ik ze nu op hun tweede reünietour op een groter podium. En dat stond ze ook goed. Lekker stevig, goed gespeeld, weinig poespas en altijd fijn om JB Meijers te zien spelen.

Grote naam van de dag was Walter Trout en die maakte het dubbel en dwars waard. Vooral de cover van John Mayall Goodbye to the Blues was geweldig. En solo na solo met enthousiasme en plezier gespeeld. Tussen de nummers door merkte je dat hij 75 is, maar zodra hij begon te zingen en vooral gitaar te spelen leek het wel een jonge hond.

 

[wenteldave]

Tumeric+big brave @ ekko

In een half gevulde ekko, deze keer redelijk aangenaam ondanks de hitte, was dit toch wel een erg fijne show

Tumeric is een nieuw bandje dat veel belovend is. Het jonge trio speelt nog wat met zijn geluid maar de invloeden van slint, Don Caballero en hardere shoegaze zijn duidelijk te horen in hun lange nummers. Eentje om op te letten.

Big brave heeft geen drummer meer en de tour bassist zit nu vol in de band wat voor een setup met nog meer pedalen maakt. De metal angle is er met de drums wel uit dus alles drijft op de minimale als een tapijt geweven gitaar feedback en bas waar de band om bekend staat. De nieuwe aankomende plaat was ook heel de setlist en dat smaakt zeker naar meer; harde dromerige feedback die leunt op shoegaze en dan bijna ambient, contact mics, gebroken bas beats en natuurlijk de prachtige stem van Rob Wattie die er onder of boven zweeft. Kraakhelder geluid ook in de ekko wat redelijk zeldzaam is en met 50 minuten met lang genoeg.

Misschien dat dat laatste een soort nieuwe trend aan het worden is, maar alles onder vijf kwartier is echt te kort. Zie op de een of andere manier steeds vaker bands daaronder zitten... Wel fijn dat het weer goed was!

 

[residentalien]

Misschien dat dat laatste een soort nieuwe trend aan het worden is, maar alles onder vijf kwartier is echt te kort. Zie op de een of andere manier steeds vaker bands daaronder zitten... Wel fijn dat het weer goed was!

Big brave speelt altijd zo kort en eerlijk gezegd ik vindt 5 kwartier bij veel bands al vaak te lang, tussen de 50 en een uur is voor veel bands echt wel genoeg in mijn ogen en vaak bands eronder zien gaan die de afwisseling/materiaal niet hebben om langer te spelen en dat dan wel doen. Ik doe niet veel gigantische optredens dat helpt maar voor een 20 euro show als dit is het eigenlijk prima.

Mooi voorbeeld YHWH Nailgun; die plaat is 20 minuten en live spelen ze 45-50 waardoor het toch wat eentonig en saai wordt. Menig indierock bandje kan het prima op een uur houden(of korter in menig punk hoek) in mijn ogen.

 

[wenteldave]

Big brave speelt altijd zo kort en eerlijk gezegd ik vindt 5 kwartier bij veel bands al vaak te lang, tussen de 50 en een uur is voor veel bands echt wel genoeg in mijn ogen en vaak bands eronder zien gaan die de afwisseling/materiaal niet hebben om langer te spelen en dat dan wel doen. Ik doe niet veel gigantische optredens dat helpt maar voor een 20 euro show als dit is het eigenlijk prima.

Mooi voorbeeld YHWH Nailgun; die plaat is 20 minuten en live spelen ze 45-50 waardoor het toch wat eentonig en saai wordt. Menig indierock bandje kan het prima op een uur houden(of korter in menig punk hoek) in mijn ogen.

Tuurlijk moet je er wel het materiaal voor hebben, helemaal mee eens, maar een band als Big Brave heeft dat natuurlijk gewoon. Merk de eentonigheid zelf vaak niet en krijg juist het idee dat bands gaan afwisselen, mits ze het materiaal hebben. Heb ooit Wolfmother een klein uur zien spelen voor 35 euro. Dat is 't ook niet echt dan.

 

[Joslittel]

Gisteren met Jamel naar Earthside in de Boerderij geweest en wat een show was dat zeg! Ik kende deze progmetal band eerlijk gezegd nog niet totdat ze werden aangekondigd daar. De beschrijving klonk zeer aantrekkelijk dus maar een kaartje gekocht en verder gaan verdiepen in de band. Deze relatief jonge Amerikaanse band deed hun eerste Europese headlinetour en als de wereld een eerlijke plek is gaan er nog vele (grotere) tours volgen.

Hun muziek is grotendeels instrumentaal met enkele nummers met (indrukwekkende) gastvocalisten. Die zijn niet mee op tour en dat hebben ze perfect opgelost met mooie grote visuals waarop de vocalisten te zien zijn. Dit werkt fantastisch. De band straalt enorm veel energie en spelplezier uit (niveau Leprous) en stuk voor stuk zijn het meesters in hun instrumenten. De zaal at uit hun hand.

Mooi bonus was dat voorprogramma en cellist Raphael Weinroth-Browne een aantal nummers meespeelde. En met zijn energie en kunde was dit een dikke plus.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen voor de fans van progressieve metal hier. Check deze band!

 

[residentalien]

Tuurlijk moet je er wel het materiaal voor hebben, helemaal mee eens, maar een band als Big Brave heeft dat natuurlijk gewoon. Merk de eentonigheid zelf vaak niet en krijg juist het idee dat bands gaan afwisselen, mits ze het materiaal hebben.

Bij Big Brave in de 5-6 keer dat ik ze heb gezien was het altijd de 'nieuwste' plaat integraal en dan mogelijk nog een oud nummer achterna, ook al was dat maar 2 keer zover, band speelt nogal op platen als gehelen te zien en dat werkt prima in mijn ogen zeker als je geluid per plaat nogal verschilt. Ik denk dat meer nummers weinig zouden toevoegen in mijn ogen ieder geval.

 

[B0G5]

Gisteren met Jamel naar Earthside in de Boerderij geweest en wat een show was dat zeg! Ik kende deze progmetal band eerlijk gezegd nog niet totdat ze werden aangekondigd daar. De beschrijving klonk zeer aantrekkelijk dus maar een kaartje gekocht en verder gaan verdiepen in de band. Deze relatief jonge Amerikaanse band deed hun eerste Europese headlinetour en als de wereld een eerlijke plek is gaan er nog vele (grotere) tours volgen.

Hun muziek is grotendeels instrumentaal met enkele nummers met (indrukwekkende) gastvocalisten. Die zijn niet mee op tour en dat hebben ze perfect opgelost met mooie grote visuals waarop de vocalisten te zien zijn. Dit werkt fantastisch. De band straalt enorm veel energie en spelplezier uit (niveau Leprous) en stuk voor stuk zijn het meesters in hun instrumenten. De zaal at uit hun hand.

Mooi bonus was dat voorprogramma en cellist Raphael Weinroth-Browne een aantal nummers meespeelde. En met zijn energie en kunde was dit een dikke plus.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen voor de fans van progressieve metal hier. Check deze band!

Klinkt als een must dan, thx

 

[fred alweer..]

Geordie Greep heeft zojuist Rotown op een al broeierige dag naar een waar kookpunt gebracht

 

[Lowlandicus]

Geordie Greep heeft zojuist Rotown op een al broeierige dag naar een waar kookpunt gebracht

Het was geniaal!

 

[submarine]

Gisteren Angine de Poitrine gezien op Les Nuits Botanique. Wat een show, wat een band! Heerlijk weirde sfeer, zeer strakke set en een publiek dat er vol voor ging vanaf het eerste nummer. Believe the hype!

Edit: Verder ook Model/Actriz en Chloe Slater meegepikt. Chloe Slater was niet heel speciaal en mist nog wat songs om echt een volledige set te kunnen boeien. Bij Model/Actriz stak de flamboyante frontman meteen het vuur aan de lont en zoog alle aandacht naar zich toe, maar hierdoor verdween de band iets te veel op de achtergrond vond ik. Liep de helft van de tijd door het publiek. Voor mij balanceerde het constant tussen entertainend en lichtjes enerverend. Maakt alvast de keuze tussen Model/Actriz en De La Soul op BKS iets makkelijker voor mij.

 

[Raskolnikov]

Gisteravond 16 Horsepower gezien in Doornroosje. Sackcloth 'n ashes staat al jaren in mijn top 3 van beste albums ever. Black soul choir is zo'n beetje mijn meest beluisterde track op Sporify. Denk dat ik Woven Hand en David Eugene Edwards solo misschien wel al 6 of 7 keer heb gezien. Maar 16 Horsepower nog nooit. Althans niet dat ik me kan herinneren. Dus ik was vooraf al helemaal hyped.

En wat werd het een mooie avond. Soort van greatest hits show, geweldig gespeeld in een tjokvolle zaal. Geweldig gewoon. De man heeft zo'n uitstraling ook.