Gisteren bij Harry Styles geweest en hoewel ik me heb vermaakt, ben ik ook redelijk teleurgesteld in het totaalpakket.
Maar eerst Robyn. Eigenlijk ben ik daar ook veel groter fan, maar ik heb haar nog nooit live gezien. En dit is natuurlijk een helemaal verkeerde setting om dat voor de eerste keer te doen. Ik zat op de tweede ring, gelukkig wel recht tegenover. Geluid was voor in een arena prima. Beetje galm, soms iets teveel dreunende bas (vooral tijdens Harry), maar niet enorm galmend of ruk. Ik vond de beleving bij de Swifties beter tijdens het voorprogramma. Nou is Paramore misschien ook wel meer opzwepend of het Schotse publiek eerder enthousiast, maar het gebrek aan enthousiasme was nu wel schrijnend. Ik was de enige in mijn vak die er iets meedeed. Lekker dansen en meezingen is dan toch minder leuk. Dancing On My Own (wat een banger) kreeg iedereen wel mee, maar qua zangkunsten, muziek en band had dat eigenlijk eerder gemoeten. Het lag iig niet aan haar + band, want die speelden heel lekker. Dit optreden heeft haar eigenlijk alleen maar hoger op mijn bucketlist gezet om echt een keer goed te zien, maar blij dat het tenminste een keer is geweest nu.
Dan Harry Styles zelf. Nu heb ik ziet superveel met zijn muziek. Treat People With Kindness en Sign Of A Times vind ik zelf irritant, maar As It Was, Kiwi en Golden dan wel weer leuk. Nieuwe album redelijk. Genoeg basis om mij met een goede show over te halen dus. Dat is niet gebeurd. Sterker nog, ik heb me met tijd en wijlen gewoon geërgerd. Vooral door het meest basisaspect, de zang. Hij klonk prima, maar heeft geen nummer van A tot Z gezongen. Altijd wel gedeelten over geslagen, mic naar het publiek toe draaiend of veel lager gezongen dan oorspronkelijk. Vooral in Adore You viel dat erg op. En ja, ik vind het best prima als je af en toe gedeelten aan het publiek overlaat, vooral bij een grote tour. Maar geen enkele keer het gehele refrein zingen van American Girls, geen enkele uithaal van Sign Of A Times of random stukken overslaan van Watermelon Sugar. Tja, gewoon niet grote popster waardig.
Blij met mijn hoge zitplek, vanaf daar goed zicht op het grote podium. Qua visuals was dat aardig, lichten wel mooi. Maar 2 weken terug verwend met Tame Impala en dan is dit eerlijk gezegd wel minder. Laat staan in vergelijking met Taylor Siwft qua stage en visuals. En waarom zo groot podium? 90% van de tijd werd die niet gebruikt door band of dansers. Hij kon wel mooi rondjes rennen, maarja. Daarvoor had je deze rare constructie waarbij mensen op de vloer hem meer dan de helft van de tijd niet zagen niet nodig.
Met momenten ook wel genoten. Van het enthousiaste publiek (he hallo, het kan dus wel, volgende keer ook bij het voorprogramma pls), de mooie lichtshow, de lol en sympathiek die hij uitstraalt en bij tijd en wijlen leuke nummers. Ready Steady Go kan vanaf nu bijv wel in mijn playlist. Maar de volgende tour sla ik waarschijnlijk weer gewoon over.
