Six Feet Under - Soms heb je een band die in hun beginperiode een paar klassiekers heeft gemaakt, maar ondertussen is afgegleden naar een bedenkelijk niveau, waarbij ze alleen nog generieke, matige rommel maken en een frontman hebben die ver over zijn houdbaarheidsdatum is. Six Feet Under is niet deze band. Six Feet Under heeft ongeïnspireerde matigheid als beginpunt en zij sprinten van daaruit al decennia met rasse schreden achteruit. Die lopen al 30 jaar rond als de norm voor wat bagger is in de extremere metal, waarbij hun Graveyard Classics steeds nieuwe antwoorden vinden op de vraag “Hoe slecht kan metal zijn?”. En zelfs als dat allemaal niet zou kloppen, zelfs dan erkennen ook hun grootste fans dat de stem van Barnes ondertussen volledig kapot is en dat het live nergens meer op lijkt. Als bonus is hun frontman het type dat dweept met denkbeelden als “covid is een hoax” en “school shootings bestaan niet, het zijn acteurs”. Ja, zo eentje met een hoge gunfactor. Het is op plaat niets, het is live niets, het is eigenlijk nooit iets geweest, ze hebben geen nalatenschap en hun frontman is een lul. Flikker deze ontzettende hoop drek eens snel uit onze prachtige Marquee. Dit is niet eens Graspop-waardig, laat staan Marquee-waardig, laat staan Marquee-headliner-waardig. Einde rant.
Al de rest - prima bands