We laten het even lossen en sparren verder over een dik jaar, als we editie negen achter ons hebben 
.
.Festileaks Tijdloze Top 100 (Editie 2025!)
- Onderwerp starter WesleyNoH
- Startdatum
Geen fan de hurt/heal; dit werkt zwaar in het voordeel van de nummers van de meer actievere forumgangers.
Zeer benieuwd naar deze. Er zijn altijd, ieder jaar wel nummers die plots spectaculair dalen en er een jaartje uitvliegen. Zou leuk zijn om een overzicht te hebben van wie er ieder jaar al heeft in gestaan.
Denk dat je op zich ook een soort all time lijst kunt maken over tien edities; voor elke editie die heeft plaatsgevonden, krijgt ieder nummer dat er in stond een punt naar gelang de ranking (#1 krijgt dan 100 punten, #100 1 punt). Al die punten samen, keijg je dan een soort all-time ranking? Lijkt me wel leuk?
Ja mij ook! Na 10 edities is een mooie all time ranking te maken. Jaarlijks springen de nummers best heen en weer dus ben dan wel benieuwd wat over de periode van 10 jaar de meest gewilde platen zijn.
55 (-21). The Beatles - A Day in the Life (354ptn - 5nom)
“A Day in the Life” (1967) is het experimentele meesterstuk waarmee The Beatles Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band afsloten. Het nummer combineert Lennon’s observerende, bijna journalistieke verzen met McCartney’s alledaagse fragmenten, verbonden door twee iconische orkestrale crescendos. Vorig jaar maakte dit nummer een stevige opmars na een eerder verlies. Het steeg toen nog van plaats 335 naar 34, dat was een evenaring van de beste positie ooit voor het nummer. Nu voor de zesde keer bij de beste 100 platen.
54 (+75). Arctic Monkeys - I Bet You Look Good on the Dancefloor (355ptn - 7nom)
“I Bet You Look Good on the Dancefloor” (2005) was de explosieve debuutsingle waarmee Arctic Monkeys in één klap doorbraken. Met zijn razende tempo, scherpe observaties en jeugdige energie vat het nummer perfect de hectiek van het uitgaansleven samen. Twee jaar geleden vloog het opeens uit de luist en bleef het bij een net-niet. Vorig jaar ging het verder achteruit en dat was genoeg reden om nu meer mensen aan te sporen tot stemmen. Een stevige sprong vooruit.
53 (-8). Foo Fighters - Everlong (358ptn - 7nom)
“Everlong” (1997) wordt door veel fans beschouwd als het ultieme Foo Fighters-nummer en toont Dave Grohl op zijn meest emotionele en melodieuze moment. Het nummer ontstond in een periode van persoonlijke onzekerheid, wat de intensiteit van de tekst en zang versterkt. Het boert nu voor het tweede jaar op rij achteruit want toen was het zelfs nog een top tien nummer. Dat was de beste positie ooit, die van dit jaar zeker niet de slechtste. Het nummer stond namelijk niet altijd in de top 100.
52 (-13). Radiohead - Paranoid Android (360ptn - 6nom)
“Paranoid Android” (1997) is Radioheads ambitieuze, meerdelige epos dat vaak wordt vergeleken met Bohemian Rhapsody voor een nieuwe generatie. Het nummer schakelt moeiteloos tussen akoestische melancholie, paranoïde rock en ijzige vervreemding, en weerspiegelt de onrust van het moderne leven. De titel is een knipoog naar Marvin the Paranoid Android uit The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, wat perfect past bij de vervreemde en cynische toon van het nummer. Voor een nummer dat meermaals de top tien haalde is deze 52ste plaats even slikken, het is de slechtste positie ooit.
51 (+39). Sinéad O'Connor - Troy (365ptn - 6nom)
“Troy” (1987) is een van Sinéad O’Connors meest intense en confronterende nummers, gedreven door pure emotie en kracht. Het nummer verwijst naar de mythe van de val van Troje als metafoor voor verraad en innerlijke vernietiging, wat O’Connor met haar expressieve zang tot het uiterste doorvoert. Rauw, ongepolijst en adembenemend, het laat horen waarom ze zo’n unieke en compromisloze artiest was. In onze lijst blijft de opmars voortduren want twee jaar geleden stond het nog maar nipt in de top 200. Nu voor de tweede keer in de top 100 en dus logischerwijs de beste positie ooit.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
50 (+48). Florence + the Machine - Dog Days are Over (368ptn - 9nom)
“Dog Days Are Over” (2008) betekende de grote doorbraak van Florence + The Machine en barst van bevrijdende energie en emotionele intensiteit. De combinatie van harpen, tribal drums en Florence Welchs krachtige stem geeft het nummer een bijna cathartisch gevoel. Het is een song over loslaten en opnieuw beginnen, en groeide uit tot een anthem van hoop en hergeboorte. Voor het derde jaar op rij schaart dit nummer zich bij onze top 100 en na een terugval vorig jaar is er nu ook opnieuw de 'hergeboorte'. Meer nog, het nummer stond nooit hoger in de lijst dan dit jaar.
49 (-9). Sigur Rós - Svefn-g-englar (371ptn - 7nom)
“Svefn-g-englar” (1999) is een van de meest betoverende en etherische nummers van Sigur Rós, gezongen in het IJslands en deels in hun eigen verzonnen taal Hopelandic. Het nummer bouwt extreem langzaam op, met zwevende gitaren en falsettozang die bijna buiten de tijd lijken te bestaan. Meer dan een lied is het een ervaring. Het is die ervaring die jullie dus nog steeds in de lijst willen, de achteruitgang is namelijk te verwaarlozen. Bijna elk jaar weet dit nummer voldoende stemmen te vinden om het goed te doen in onze lijst. Twee jaar geleden was het nog wel even net buiten de top 100 gevallen.
48 (-31). Marvin Gaye - What's Going On (377ptn - 5nom)
“What’s Going On” (1971) betekende een radicale koerswijziging voor Marvin Gaye, die zich hier voor het eerst openlijk uitsprak over oorlog, racisme en sociale ongelijkheid. Met zijn warme, gelaagde zang en jazzy soularrangement klinkt het nummer tegelijk zacht en urgent. Het werd niet alleen een klassieker, maar ook een blauwdruk voor maatschappelijk bewuste popmuziek. Het was pas in onze derde editie dat jullie echt aan dit nummer begonnen te denken om te stemmen. Eén jaar later stond het al wel meteen in top 100. De afgelopen jaren rukte het helemaal op tot plaats zeventien, daar zijn we nu wel weer wat verder van weg.
47 (+5). Foo Fighters - The Pretender (377ptn - 6nom)
“The Pretender” (2007) is een van de meest furieuze en politiek geladen nummers van Foo Fighters. Dave Grohl schreef het als een aanklacht tegen hypocrisie en machtsmisbruik, wat hoorbaar is in de explosieve dynamiek tussen de ingetogen coupletten en het allesverpletterende refrein. De strakke riffs en agressieve opbouw maken het tot een livefavoriet die de woede en energie van de band perfect samenvat. Op deze manier begint deze update toch wat politiek geladen te worden. De laatste edities wist dit nummer zich echt te nestelen, net wel of net niet in de top 50.
46 (-26). The Killers - Mr. Brightside (378ptn - 8nom)
“Mr. Brightside” (2003) is het debuutsingle waarmee The Killers meteen een onuitwisbare indruk maakten. Het nummer vertelt een simpel maar pijnlijk verhaal over jaloezie en obsessie, gedragen door een strak, voortstuwend ritme en Brandon Flowers’ steeds wanhopiger zang. Opvallend genoeg bleef het lied jarenlang onafgebroken in de Britse hitlijsten staan. In deze update wel al het tweede nummer dat terugvalt uit de top 20 van één jaar geleden. In het verleden wist dit nummer zich daar al vier keer te nestelen. Dit jaar een serieuze terugval al stonden er ooit nog minder goed voor met 'Mr. Brightside'.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
45 (+151). Deep Purple - Child in Time (380ptn - 6nom)
“Child in Time” (1970) is een episch en intens nummer waarin Deep Purple hun hardrock- en progressieve kant volledig laten ontplooien. Het staat vooral bekend om Ian Gillans indrukwekkende, bijna hysterische schreeuwzang en de extreme dynamiek tussen stilte en explosie. Tekstueel is het een aanklacht tegen oorlog en geweld, wat het nummer een extra, tijdloze urgentie geeft. Jammer genoeg nog steeds. De stevige stijging dit jaar komt uit het niets want de vorige jaren boerde het steeds achteruit. Na vier jaar top 100 verloor hij elk jaar opnieuw wat plaatsen tot het absolute dieptepunt van vorig jaar.
44 (-31). Metallica - One (386ptn - 5nom)
“One” (1988) was Metallica’s eerste grote mainstreamhit en een keerpunt in hun carrière. Het nummer is geïnspireerd op de roman Johnny Got His Gun en vertelt het gruwelijke verhaal van een soldaat die volledig verlamd achterblijft na de oorlog. De langzame, beklemmende opbouw die uitmondt in een nietsontziende climax maakt het tot een van hun meest aangrijpende en iconische songs. Elk jaar opnieuw leek dat een garantie voor een absolute topnotering want drie jaar geleden stond het zelfs nog op nummer twee in onze lijst. Het viel daar wel van terug uit maar de voorbije twee jaren waren er nog steevast net-niet top tien plaatsen.
43 (+77). Dire Straits - Money for Nothing (394ptn - 6nom)
“Money for Nothing” (1985) is een van Dire Straits’ grootste hits en staat bekend om Mark Knopflers iconische gitaarriff, gecreëerd met een bijzonder distortion-effect. De tekst is geschreven vanuit het perspectief van een cynische toeschouwer en levert scherpe satire op roem, MTV-cultuur en de muziekindustrie van de jaren ’80. We moeten hier spreken van een nieuwkomer in onze top 100 want die halen deed het nummer voorheen nog nooit. In onze eerste jaargang stond het zelfs niet in de lijst. Enkele jaren geleden kwam het ook niet verder dan een 628ste plaats, het was dus niet altijd een garantie op succes.
42 (-16). Iron Maiden - Fear of the Dark (397ptn - 8nom)
“Fear of the Dark” (1992) is een van Iron Maidens meest geliefde nummers en groeide vooral live uit tot een legendarisch publieksmoment. Het nummer speelt met het oeroude gevoel van angst voor het onbekende, ondersteund door een dreigende opbouw en een meeslepend refrein. Op concerten is het een garantie op een meezingmoment van het publiek, waardoor de spanning en euforie alleen maar toenemen. Het is in onze update al het tweede nummer dat ooit al in de top tien stond. Vier jaar geleden was dat op plaats acht en één jaar later nog eens met een tiende stek. Het zakte al eens naar 44 en sprong dan vorig jaar nog goed vooruit, dat leveren ze nu weer gewoon in.
41 (+25). LCD Soundsystem - All my Friends (398ptn - 5nom)
“All My Friends” (2007) is een emotioneel geladen dansanthem waarin LCD Soundsystem reflecteert op ouder worden, vriendschap en het gevoel de tijd voorbij te zien razen. De repetitieve pianoriff en steeds verder aandikkende opbouw geven het nummer een bijna hypnotische urgentie. Het is tegelijk uitbundig en melancholisch en ook nog perfect dansbaar. Het nummer ging in onze lijst al vele kanten op en dit jaar is die kant een sprong van 25 plaatsen. Daarmee is het vooral bevestigen van de status in de lijst.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
17 -> 48. Marvin Gaye - What's Going On
20 -> 46. The Killers - Mr. Brightside
13 -> 44. Metallica - One
40 (+166). Pixies - Where Is My Mind? (398ptn - 6nom)
“Where Is My Mind?” (1988) is misschien wel het meest iconische nummer van Pixies, bekend om zijn eenvoudige maar onweerstaanbare melodie. Frank Blacks surrealistische tekst werd geïnspireerd door een duikervaring, wat bijdraagt aan het vervreemdende, zwevende gevoel van het lied. Dankzij talloze films en series groeide het uit tot een cultklassieker die generaties blijft aanspreken. DIt nummer boerde een aantal jaar op rij achteruit en zakte zo van plaats 37 naar plaats 206 over drie edities heen. Nu is er de grote comeback in de top 100.
39 (-2). Paolo Nutini - Iron Sky (404ptn - 7nom)
“Iron Sky” (2014) laat Paolo Nutini van zijn meest geëngageerde en soulvolle kant horen. Het nummer bouwt langzaam op van ingetogen reflectie naar een krachtige climax, versterkt door een sample uit Charlie Chaplins beroemde toespraak uit The Great Dictator. Muzikaal groots en tekstueel scherp is het een aanklacht tegen onverschilligheid en sociale ongelijkheid. Niet alleen op de bekende lijst bij Studio Brussel won dit nummer aan veel belangstelling. In onze lijst stond het in de eerste edities ook wat lager dan de laatste jaren, nu lijkt het zijn positie gevonden te hebben.
38 (-13). David Bowie - Space Oddity (408ptn - 6nom)
“Space Oddity” (1969) introduceerde de wereld aan David Bowie’s alter ego Major Tom en vestigde meteen zijn talent voor verhalende popmuziek. Het nummer verscheen vlak voor de eerste maanlanding, wat het extra impact gaf en zorgde voor een iconische culturele link met de ruimtevaart. Achter het sciencefictionverhaal schuilt een gevoel van isolement en vervreemding. Je ziet ook binnen de top 100 nummers alle kanten opspringen. Zo ging dit nummer vorig jaar van plaats 73 naar plaats 25. Dit jaar is er dan weer een plaats toegedeeld ergens middenin. Het nummer stond echter jaren achter elkaar stevig in de top 20 in het verleden.
37 (+12). Green Day - Jesus of Suburbia (409ptn - 6nom)
“Jesus of Suburbia” (2004) is Green Day’s ambitieuze punkrock-epos van negen minuten en het kloppend hart van American Idiot. Het nummer bestaat uit meerdere delen en schetst een rauw portret van verveling, woede en identiteitscrisis in de Amerikaanse buitenwijken. Met zijn mix van melodieuze punk en politieke lading groeide het uit tot een statement dat veel verder ging dan een klassieke Green Day-song. In onze eerste drie edities was er amper spraken van dit nummer met (zeer) verre ereplaatsen. Nu vor het derde jaar op rij in de top 100 en vooral de allerhoogste positie ooit.
36 (-4). Depeche Mode - Enjoy the Silence (416ptn - 8nom)
“Enjoy the Silence” (1990) betekende een cruciaal moment voor Depeche Mode, waarin hun donkere synthpop perfect samenviel met pure emotionele eenvoud. Oorspronkelijk was het nummer bedoeld als een trage ballad, maar kreeg het zijn iconische vorm dankzij het strakke, dansbare arrangement. De boodschap? Dat woorden soms overbodig zijn. Twee jaar geleden maakte dit nummer een gigantische sprong in de lijst en werd het een cotender voor top tien posities. Nu echter weer wat verlies en wat minder uitzicht op die absolute topnotering.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
35 (+52). Radiohead - Street Spirit (Fade Out) (417ptn - 7nom)
“Street Spirit (Fade Out)” (1995) is een van Radioheads meest sombere en indringende nummers, en vormde het slot van The Bends. De hypnotische gitaarriff en Thom Yorkes falsetto creëren een gevoel van existentiële wanhoop en berusting. Ondanks de donkere thematiek blijft het nummer betoverend mooi en markeert het een belangrijke stap richting de experimentele koers die de band later zou inslaan. Vier jaar geleden verscheen dit nummer voor het eerst in de top 100, toen via een sprong van 48 plaatsen. Het zakte daarna in twee etappes weer naar plaats 377. Vorig jaar kwam het dan opnieuw binnen en dit jaar naar de beste positie ooit in onze lijst.
34 (+25). Motörhead - Ace of Spades (456ptn - 7nom)
“Ace of Spades” (1980) is het ultieme Motörhead-anthem en belichaamt pure snelheid, volume en attitude. Lemmy’s raspende stem en de nietsontziende riff maakten het nummer tot een blauwdruk voor zowel punk als metal. Kort, keihard en compromisloos. De goede opletter zag ook een enorme sprong in aantal punten tussen dit nummer en de vorige lijst. Zeven forumgenoten gaven het gemiddeld gezien een 65 punten, dat is stevig. We kunnen onze woorden van daarnet herhalen want ook voor dit nummer is het zo dat het nooit hoger stond. Bij deze wel met een gestage stijging de voorbije jaren.
33 (-3). The National - Fake Empire (460ptn - 7nom)
“Fake Empire” (2007) opent Boxer op een ingetogen maar onderhuids gespannen manier en zette meteen de toon voor The Nationals doorbraakalbum. De zachte pianolijn en Matt Berningers bariton verhullen een tekst vol desillusie en vervreemding in een moderne maatschappij. Een duidelijk jonger nummer dan de vorige twee nummers in de lijst. Drie jaar geleden stond dit nummer bijna in de top tien en kwam het toen op plaats elf terecht. Dat was de hoogste notering ooit, de laagste was dan weer plaats 74 en dus nu daar recht midden in.
32 (+56). Queens of the Stone Age - No One Knows (465ptn - 7nom)
“No One Knows” (2002) betekende de grote doorbraak van Queens of the Stone Age en zette hun unieke, groovende desert rock wereldwijd op de kaart. De ongewone ritmes, strakke drums van Dave Grohl en die verslavende riff maken het nummer onmiddellijk herkenbaar. Tegelijk blijft het mysterieus en licht dreigen. Dit nummer zag eveneens al verschillende kanten van onze top 100. Het stond zelfs al een aantal keer in de top twintig en daar blijven ze nu toch wat vandaan. Echter komen ze wel terug van hun minst goede positie vorig jaar. WIe weet waar kan het dat volgend jaar brengen?
31 (+43). The Cure - Pictures of You (467ptn - 7nom)
“Pictures of You” (1989) is een van The Cures meest emotionele en weemoedige nummers, gedreven door nostalgie en gemis. Robert Smith schreef het na het terugvinden van foto’s die een brand hadden overleefd, wat de tekst een extra lading van vergankelijkheid geeft. Op één nummer na deze update allemaal stevige stijgers binnen onze top 100. Meer nog is dat al deze nummers dus exact zeven stemmen kregen van verschillende forumleden. Vele van deze nummers zouden het ook niet gek doen in een overzicht van de laatste jaren opgeteld. De 74ste plek vorig jaar was de op één na slechtste positie ooit in onze lijst. Dit jaar het omgekeerde, de op één na beste positie ooit.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
We zitten nu aan 70% van de lijst en in de Spotify playlist staat er nu 7 uur en 7 minuten muziek. Kan geen toeval zijn 
30 (-12). Rage Against the Machine - Killing in the Name (480ptn - 9nom)
“Killing in the Name” (1992) is een explosieve aanklacht tegen institutioneel racisme en machtsmisbruik, waarmee Rage Against The Machine zichzelf meteen op de kaart zette. De repetitieve, logge riff en de steeds woedender vocalen van Zack de la Rocha bouwen op naar een onvergetelijke, confronterende climax. Het nummer werd een protestanthem en blijft decennia later nog altijd even radicaal en relevant. De afgelopen drie jaar was dit nummer telkens goed voor een top 20 notering, daar geraakten ze dit jaar dus niet.
29 (+13). Pearl Jam - Alive (505ptn - 7nom)
“Alive” (1991) is een van Pearl Jams bekendste nummers, maar ontstond uit een bijzonder persoonlijke en donkere periode voor Eddie Vedder. De tekst gaat over identiteit, verlies en overleven, terwijl de muziek, met Mike McCready’s gloedvolle gitaarsolo, juist een bijna triomfantelijk gevoel oproept. Geen idee of het mijn stiekeme oproep was om "Black" wat los te laten dat mensen meer op dit nummer deed stemmen, maar het kreeg in ieder geval beduidend meer punten dan vorig jaar. Toen was er wel een stevige terugval want één jaar eerder stond het nummer nog in de top tien.
28 (-9). New Order - Blue Monday (524ptn - 8nom)
“Blue Monday” (1983) is een baanbrekend nummer waarin New Order postpunk en elektronische dansmuziek samenbracht op een manier die zijn tijd ver vooruit was. De iconische drumcomputer-intro en synthlijnen maakten het tot een van de meest herkenbare tracks ooit, én tot de bestverkochte 12-inch single aller tijden. Eén jaar geleden was er een stijging van twintig plaatsen en werd dit een top twintig nummer in onze lijst. Voorlopig zal het bij een éénmalig iets blijven voor dit nummer.
27 (-6). Band of Horses - The Funeral (525ptn - 11nom)
“The Funeral” (2006) is het nummer waarmee Band of Horses definitief doorbraken, dankzij zijn weidse sound en emotionele intensiteit. De echoënde gitaren en Ben Bridwells breekbare zang geven het lied een gevoel van verlies en reflectie, zonder ooit expliciet te worden. Het nummer werd talloze keren gebruikt in films en series en is een persoonlijke favoriet van de organisator hier. Vorig jaar kon het de top twintig ruiken, nu toch een iets grotere afstand met die posities. Het is wel al voor de vierde keer een top dertig nummer.
26 (+29). Michael Kiwanuka - Cold Little Heart (531ptn - 8nom)
“Cold Little Heart” (2016) is een indrukwekkende, langzaam ontvouwende song waarin Michael Kiwanuka soul, psychedelica en rock samenbrengt. Het nummer opent met een lange, instrumentale opbouw vol spanning, waarna zijn warme stem een verhaal vertelt over wantrouwen, pijn en zelfbescherming. Groots en introspectief tegelijk, en voor velen onlosmakelijk verbonden met de opening van de serie Big Little Lies. Het is in onze lijst ook typisch zo'n nummer dat alle kanten van de lijst al zag. Twee jaar geleden stond het zo nog op plaats zestien.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
25 (-15). Nick Cave & The Bad Seeds - Jubilee Street (534ptn - 9nom)
“Jubilee Street” (2013) is een van Nick Cave & The Bad Seeds’ meest gelaagde en meeslepende nummers, waarin een intiem verhaal langzaam uitgroeit tot een explosieve catharsis. Cave’s verhalende zang en de steeds verder aandikkende instrumentatie zorgen voor een gevoel van spanning en bevrijding. Het nummer staat symbool voor wedergeboorte en verlossing. In onze lijst was er vorig jaar voor de tweede keer een top tien notering voor dit nummer. Echter moeten ze dit nu alweer afgeven met een toch iets of wat stevig verlies. Ze komen zo goed als opnieuw terecht op de plaats van twee jaar geleden toen het nummer op positie 24 stond.
24 (+17). Nick Cave & The Bad Seeds - Into my Arms (536ptn - 10nom)
“Into My Arms” (1997) is een van Nick Cave & The Bad Seeds’ meest ingetogen en ontroerende nummers, gedreven door een eenvoudige pianobegeleiding. Ondanks Cave’s uitgesproken atheïsme zit het lied vol religieuze beelden, gebruikt om liefde, kwetsbaarheid en toewijding te verwoorden. De oprechte eenvoud maakt het tot een van zijn meest geliefde en persoonlijke songs. Het toeval deed twee nummers van dezelfde band achter elkaar eindigen. In tegenstelling tot de vorige is het voor deze wel een mooie voorsprong voorwaarts. Dat voor het derde jaar op rij want toen stond het nog op plaats 100. Meer nog, dit nummer stond nooit hoger dan dit jaar.
23 (-21). dEUS - Instant Street (567ptn - 9nom)
“Instant Street” (1999) is een van dEUS’ meest energieke en toegankelijke nummers, afkomstig van het album The Ideal Crash. De speelse ritmes, hoekige gitaren en Tom Barmans kenmerkende zang geven het nummer een licht chaotische maar onweerstaanbare drive. Het werd een vaste waarde op Belgische podia en blijft een hoogtepunt in de alternatieve rock van de Lage Landen. Een jaar geleden gebeurde het ondenkbare toen dit nummer op plaats twee terecht kwam van onze lijst. Het was dan wel voor het tweede jaar op rij een top tien nummer, de tweede plek had niemand zien aankomen. Jammer genoeg bekopen ze dat succes met de op één na slechtste positie ooit.
22 (+11). Radiohead - Exit Music (fot a Film) (584ptn - 11nom)
“Exit Music (For a Film)” (1997) werd door Radiohead geschreven voor de aftiteling van Romeo + Juliet en draagt een beklemmende, bijna apocalyptische spanning in zich. Het nummer begint fluisterzacht en intiem, maar groeit uit tot een allesoverheersende uitbarsting van wanhoop en verzet. Dit nummer was ooit een top tien notering waard maar buiten die éne keer stond het nooit hoger dan dit jaar. Twee jaar geleden leek het zichzelf wat te verliezen in onze lijst en zakte het zelfs naar plaats 51. Vorig jaar ging het al achttien plaatsen vooruit en nu doet het opnieuw elf plaatsen beter.
21 (+3). Metallica - Master of Puppets (585ptn - 8nom)
“Master of Puppets” (1986) wordt vaak gezien als het absolute meesterwerk van Metallica en een mijlpaal in de metalgeschiedenis. Het nummer behandelt thema’s als verslaving en controle, verpakt in razendsnelle riffs, complexe structuren en een iconisch middendeel. Meedogenloos en technisch, maar tegelijk verrassend gelaagd. En nu we zo dichtbij onze absolute top van de lijst komen zien we dus meer en meer nummers die ooit al eens de top tien haalden, dat is voor deze niet anders. Al is het de laatste drie edities eigenlijk vooral evenwichtig in de score met een 26ste en 24ste plek in de voorbije twee jaar.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
20 (+34). Led Zeppelin - Stairway to Heaven (591ptn - 10nom)
“Stairway to Heaven” (1971) is een van de meest iconische rocknummers ooit, dat zich langzaam ontvouwt van een folkachtige intro naar een explosieve climax. Jimmy Page’s gitaarsolo en Robert Plants mysterieuze tekst maakten het nummer tot een mythisch ijkpunt in de rockgeschiedenis. In onze lijst staat het voor de tweede keer ooit in de top twintig, meer nog op plaats twintig. Twee edities geleden sprong het al eens goed vooruit van een plaats buiten de top vijftig naar hoger en nu wordt dat scenario exact herhaald.
19 (+3). The War on Drugs - Red Eyes (595ptn - 9nom)
“Red Eyes” (2014) markeert het moment waarop The War on Drugs hun typische, open en groots klinkende sound volledig verfijnden. De voortstuwende ritmes, glinsterende synths en Adam Granduciels bezwerende zang geven het nummer een gevoel van beweging en hoop. Het is tegelijk introspectief en euforisch, alsof je ’s nachts blijft doorrijden met het raam open. We gaan even drie jaar terug in de tijd en toen maakte het nummer een gigantische sprong van 188 plaatsen, alleen bleef het daarmee nog net buiten de top 100. Eén jaar later stond het er wel in en op plaats zestig was dat al stevig. Dat werd vorig jaar een net-niet top twintig plaats en dit jaar net-wel. Gek geoeg kwam dat allemaal na een terugval want in onze eerste twee edities was dit ook gewoon een top 100 nummer.
18 (+28). Muse - Knights of Cydonia (599ptn - 9nom)
“Knights of Cydonia” (2006) is Muse op hun meest bombastische en ongeremde moment, een uitzinnige mix van space rock, western-invloeden en stadiondrama. Het nummer bouwt zich op als een epische strijdkreet, met galopperende ritmes en een iconisch gitaarthema. Live steevast het absolute slotstuk, waarbij alles samenkomt in pure, collectieve euforie. Twee jaar na elkaar stond het nummer op diezelfde 46ste plek en daarvan hebben ze nu afscheid genomen met een stevige sprong voorwaarts. Ook dit nummer deed het allemaal al eens want in onze eerste twee edities stond het al eens op plaats zeventien en negentien.
17 (+10). The Verve - Bitter Sweet Symphony (609ptn - 9nom)
“Bitter Sweet Symphony” (1997) is het nummer waarmee The Verve onsterfelijk werden, dankzij die onvergetelijke strijkerssample en zijn existentiële thematiek. De tekst van Richard Ashcroft reflecteert op het vastzitten in het moderne leven, gevangen tussen ambitie en desillusie. Het nummer werd jarenlang overschaduwd door een berucht auteursrechtenconflict, wat de ironie van de titel alleen maar versterkte. We blijven het in deze update met stijger na stijger en ook dit nummer stond drie edities geleden op 'amper' de 71ste plek. En ook dit nummer stond ooit al eens op dit soort posities. In onze derde editie was het nog goed voor plaats dertien.
16 (-4). David Bowie - Heroes (615ptn - 9nom)
“Heroes” (1977) is een van David Bowies meest hoopvolle en krachtige nummers, geschreven tijdens zijn Berlijnse periode. Het verhaal van twee geliefden die “even helden kunnen zijn” werd geïnspireerd door een kus bij de Berlijnse Muur, wat het nummer een sterke historische en emotionele lading geeft. De langzaam aanzwellende intensiteit en Bowies steeds wanhopiger zang maken het tot een tijdloos symbool van verzet en verlangen. We krijgen hiermee ons eerste echt legendarische nummer in de lijst want nog nooit stond het buiten de top twintig. Ondanks dat het nu vier plaatsen toe moet geven is het ook nog eens niet de 'minste' positie ooit.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
15 (+35). My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (617ptn - 9nom)
“Welcome to the Black Parade” (2006) is My Chemical Romance op hun meest theatraal en ambitieus, een emo-rockopera die uitgroeide tot een generatielied. Het nummer vertelt een verhaal over dood, herinnering en acceptatie, verpakt in een dramatische opbouw van pianointro tot explosieve climax. Na twee jaar op exact de vijftigste positie maken ze dit jaar een zeer grote sprong voorwaarts en komt zelfs een top tien notering binnen handbereik. Dat voor een nummer dat jaren achter elkaar zelfs geen uitzicht had op een top 100 notering.
14 (+21). Arctic Monkeys - 505 (630ptn - 9nom)
“505” (2007) is een van Arctic Monkeys’ meest intense en emotioneel geladen nummers, dat langzaam onder je huid kruipt. Het nummer bouwt zich geduldig op rond een pulserende orgellijn en mondt uit in een cathartische uitbarsting vol verlangen en frustratie. Het nummer stond twee jaar geleden er nog beter voor en stond toen op één plaats van de top tien. Vorig jaar kreeg het een pak minder punten en dat verlies hebben ze dit jaar opnieuw weten goed maken. Zou het voor het eerst twee jaar op rij goed blijven scoren en mogen we vorig jaar een top tien verwachten?
13 (+40). Guns n' Roses - November Rain (634ptn - 10nom)
“November Rain” (1991) is een van Guns N’ Roses’ meest epische en emotioneel geladen nummers, waarin rock en orkestrale grandeur samenkomen. Het lied maakte deel uit van Axl Roses langgekoesterde trilogie en staat bekend om Slash’ iconische gitaarsolo’s en de extravagante videoclip met het legendarische kerkoptreden. Zo blijven we met deze update voorlopig bij nummers die er allemaal mooi op vooruitgaan. Voor deze "November Rain" is dat in tegenstelling tot de vorige twee een nieuw gegeven. Het is dan ook de hoogste positie ooit voor het nummer.
12 (-4). Pink Floyd - Comfortably Numb (641ptn - 10nom)
“Comfortably Numb” (1979) is een van Pink Floyds meest iconische nummers en vormt het emotionele hoogtepunt van The Wall. Het contrast tussen de koele, verhalende coupletten en het warme, zwevende refrein versterkt het gevoel van vervreemding en verdoving. David Gilmours gitaarsolo’s worden vaak tot de mooiste uit de rockgeschiedenis gerekend en geven het nummer zijn tijdloze, bijna transcendente kracht. Met de terugval in de lijst hebben we nu een derde open positie in de top tien. Dit nummer was in het verleden al drie keer een top tien notering, maar het viel ooit zelfs uit de top twintig.
11 (-4). Johnny Cash - Hurt (656ptn - 10nom)
“Hurt” (2002) kreeg in Johnny Cash’ versie een compleet nieuwe betekenis en werd een aangrijpende meditatie over ouderdom, spijt en sterfelijkheid. Waar het origineel van Nine Inch Nails rauw en confronterend is, klinkt Cash’ uitvoering breekbaar en doorleefd, alsof hij zijn eigen leven overschouwt. De sobere productie en de iconische videoclip maakten het tot een van de meest emotionele covers ooit. We hebben nog een terugval uit de top tien en dat is zo het vierde nummer uit de top tien van vorig jaar.
@Pommer @Inaaaa @Chimme @jonveras @BlackwaterPark @submarine @Joslittel @RubenFrusciante @Joss @MadMandra27 @Brian @Bassie78 @rocktailerr @Everyknight @InsaniTiny @Koekdoos @PJ @Rellie80 @mikemans @Black Lies @reaper @Steve @Joe @wenteldave @MarkvD @warriorandweirdo @Yannick @vdb44 @Evert7 @Oasiss @Royke @Lawaaipapegaai @luluasas @Paddy @Rockbeer @AngieH @johanra
