Hey, ik heb precies voor dat bedrag mijn ticket in de verkoop gedaan in verband met dat ik mijn rug compleet had verrekt en amper kon zitten/lopen. Ik doe maar even de aanname dat ik jou een plezier daarmee heb gedaan
Ik ben naar … geweest en het was …
- Onderwerp starter Ron
- Startdatum
Nena (was een tof nostalgisch optreden in MGE, maar zij en haar management vind ik inmiddels niet zo sympathiek meer 
)
)
Froukje & S10 gisteren in de AB.
Voor beiden de allereerste show sinds even. Heerlijk om hen samen, van elkaar, wisselend songs te horen spelen. Het is exact wat je denkt dat het gaat zijn, en de show - mede door de dynamiek tussen beide alsook de leden van hun band - spatte qua spelplezier er helemaal van af. Ook leuk dat bepaalde nummers wat anders worden ingekleed, of een ander soort tint krijgen. Je zag dat er werk in was gestoken en de laatste twee nummers waren echt geniaal.
Wel benieuwd hoe dit in de Ziggo gaat geven, want qua decor hielden ze het vrij sober.
Voor beiden de allereerste show sinds even. Heerlijk om hen samen, van elkaar, wisselend songs te horen spelen. Het is exact wat je denkt dat het gaat zijn, en de show - mede door de dynamiek tussen beide alsook de leden van hun band - spatte qua spelplezier er helemaal van af. Ook leuk dat bepaalde nummers wat anders worden ingekleed, of een ander soort tint krijgen. Je zag dat er werk in was gestoken en de laatste twee nummers waren echt geniaal.
Wel benieuwd hoe dit in de Ziggo gaat geven, want qua decor hielden ze het vrij sober.
Ik denk eigenlijk dat ze een decor hebben dat wel in de Ziggo past, maar te groot is voor de AB.
Misschien wel misschien niet! Er waren meerdere tickets rond die prijs die dag op de site in de verkoop. Bedankt(?) ieder gevalHey, ik heb precies voor dat bedrag mijn ticket in de verkoop gedaan in verband met dat ik mijn rug compleet had verrekt en amper kon zitten/lopen. Ik doe maar even de aanname dat ik jou een plezier daarmee heb gedaan
Haha, die week was wel even intens ja! Maar sindsdien ben ik mooi thuis gebleven@Thisso ... Ben jij ook wel eens een avondje thuis?
En als ik het tickettopic er even bijneem, denk ik dat er hier heel veel mensen zijn met een nog gekkere concertagenda
Ethel Cain in de Ronda van Tivoli. Heel mooi. Zaal in vervoering, iedereen zat erin. Zelfs met die drone nummers van Perverts. Gelukkig speelde ze wel het merendeel van haar nieuwste album. Heel mooi gezongen en gespeeld, al kwam er hier en daar helaas wel wat van het bandje. Wat meer stemmen gehoord en strijkers dan in zag. Maar over het algemeen, heel positief. Toch niet de meest makkelijke muziek, maar het zoog je helemaal in het optreden en liet je niet meer los.
Nog gekkere concertagenda's? Dat kan ik mij niet voorstellenHaha, die week was wel even intens ja! Maar sindsdien ben ik mooi thuis gebleven
En als ik het tickettopic er even bijneem, denk ik dat er hier heel veel mensen zijn met een nog gekkere concertagenda
Ik zet hier toch mijn vraagtekens bijNena (was een tof nostalgisch optreden in MGE, maar zij en haar management vind ik inmiddels niet zo sympathiek meer
Gisteren naar de Common Thread tour geweest in Turbinenhalle in Oberhausen. Eerste keer in deze venue voor mij. Parkeren ging erg makkelijk voor de deur en kostte slechts 5 euro wat erg redelijk is. Verder erg toffe venue, oud en industrieel. Genoeg barren en eetgelegenheden beschikbaar, alleen het bonnensysteem vond ik wel erg ouderwets en onhandig.
Kwam rond 1 uur binnen en een paar nummers van Broadway Calls meegepakt, klonk wel tof. Daarna door naar de 2e zaal voor Kali Masi. Klonk bij het inluisteren wel goed en waren wel prima live. Na Kali Masi kwam in de grote zaal Free Throw. Een van de bands waar ik het meest naar uitkeek. Waren erg tof! Had van mij zeker langer dan 30 minuten mogen duren. Hierna even rondgelopen en wat merch gescoord en naar de auto gebracht. Toen uitgekomen bij A Wilhelm Scream. Ken maar een paar nummers van deze band en was wel een oke optreden. Frontman deed zijn best om het publiek mee te krijgen. Geluid was alleen niet optimaal waar ik stond. Daarna naar de andere zaal voor het tweede hoogtepunt van de dag; Ways Away! Eigenlijk pas ontdekt met het inluisteren dat dit een band is met o.a. Jesse van Stick To Your Guns. Catchy punk rock zonder al teveel poespas. Chuck Ragan kwam nog een gastoptreden doen bij Pace Car.
Na Ways Away eigenlijk in de grote zaal gebleven voor o.a. The Hotelier, goede set, publiek was erg enthousiast. Joyce Manor, leuk om eens gezien te hebben, maar niet helemaal mijn ding. Daarna mijn hoogtepunt van de dag; Defeater. Heerlijke intense set. Had van mij nog veel langer mogen duren. Zou die toch graag nog eens met een headlineshow zien in een zaal. Modern Life Is War kreeg het publiek heel aardig mee en klonk zeker niet slecht. Helaas zakte de energie bij mij aardig weg na een drukke werkweek. Dus na een goede(maar korte, hebben volgens mij 10 min minder gespeeld dan gepland?) set van Comeback Kid maar besloten huiswaarts te gaan. Had Hot Water Music nog wel willen zien, maar de energie was op. Al met al erg leuke dag gehad en Turbinenhalle is voor mij zeker voor herhaling vatbaar.
Kwam rond 1 uur binnen en een paar nummers van Broadway Calls meegepakt, klonk wel tof. Daarna door naar de 2e zaal voor Kali Masi. Klonk bij het inluisteren wel goed en waren wel prima live. Na Kali Masi kwam in de grote zaal Free Throw. Een van de bands waar ik het meest naar uitkeek. Waren erg tof! Had van mij zeker langer dan 30 minuten mogen duren. Hierna even rondgelopen en wat merch gescoord en naar de auto gebracht. Toen uitgekomen bij A Wilhelm Scream. Ken maar een paar nummers van deze band en was wel een oke optreden. Frontman deed zijn best om het publiek mee te krijgen. Geluid was alleen niet optimaal waar ik stond. Daarna naar de andere zaal voor het tweede hoogtepunt van de dag; Ways Away! Eigenlijk pas ontdekt met het inluisteren dat dit een band is met o.a. Jesse van Stick To Your Guns. Catchy punk rock zonder al teveel poespas. Chuck Ragan kwam nog een gastoptreden doen bij Pace Car.
Na Ways Away eigenlijk in de grote zaal gebleven voor o.a. The Hotelier, goede set, publiek was erg enthousiast. Joyce Manor, leuk om eens gezien te hebben, maar niet helemaal mijn ding. Daarna mijn hoogtepunt van de dag; Defeater. Heerlijke intense set. Had van mij nog veel langer mogen duren. Zou die toch graag nog eens met een headlineshow zien in een zaal. Modern Life Is War kreeg het publiek heel aardig mee en klonk zeker niet slecht. Helaas zakte de energie bij mij aardig weg na een drukke werkweek. Dus na een goede(maar korte, hebben volgens mij 10 min minder gespeeld dan gepland?) set van Comeback Kid maar besloten huiswaarts te gaan. Had Hot Water Music nog wel willen zien, maar de energie was op. Al met al erg leuke dag gehad en Turbinenhalle is voor mij zeker voor herhaling vatbaar.
Ik ben gisteren naar de 'oude rockers' Metal Molly geweest in Mezz, Breda. En wat zijn zij nog steeds ontzettend goed zeg! Muzikaal en zangtechnisch zit het nog steeds goed, na 30 jaar. Maar qua energie, humor en in zijn algemeenheid vrolijkheid uitstralen op het podium is het ook dik in orde. Ze speelden een soort oeuvre van hun hele carrière en uiteraard kwam 'Orange' voorbij naast allerlei andere heerlijke nummers. Wij hebben genoten.
Nog aan het nagenieten van een heerlijke show van Dropkick Murphys gisteren in Rtm Stage Ahoy. Jarenlang een band geweest die je wel jaarlijks op festivals tegenkwam maar inmiddels voor mij wel een band waar ik echt wel fan van ben geworden. Gisteren bewezen ze weer waarom. Maar eerst nog wat credits voor Frank Turner die als voorprogramma de zaal al volop in beweging had gekregen.
En dan de Murphys zelf, vol energie, interactie en een berg goede nummers. Het nieuwe album is een echte groeiplaat gebleken. Waar de nummers me eerst niet veel deden blijken Longshot en Who'll Stand With Us uitstekende live nummers te zijn. Maar vooral Chesterfields & Aftershave is een mooi nummer aan overleden dierbaren. Maar de grootste traktatie was eindelijk mijn lievelingsnummer Green Fields of France live te horen, en wat een uitvoering! Sowieso was het middendeel schitterend. Na een mooie pro immigratie speech kregen we plots een cover van American Land van Bruce, heel vet! En speciaal voor Rotterdam You'll Never Walk Alone! En als afsluiter de zanger op de Pa met een gigantische circle pit eromheen, geen kleine prestatie in zo grote zaal. Ik heb genoten en daarna 2 veel te dure shirts gekocht voor mezelf en de misses.
En dan de Murphys zelf, vol energie, interactie en een berg goede nummers. Het nieuwe album is een echte groeiplaat gebleken. Waar de nummers me eerst niet veel deden blijken Longshot en Who'll Stand With Us uitstekende live nummers te zijn. Maar vooral Chesterfields & Aftershave is een mooi nummer aan overleden dierbaren. Maar de grootste traktatie was eindelijk mijn lievelingsnummer Green Fields of France live te horen, en wat een uitvoering! Sowieso was het middendeel schitterend. Na een mooie pro immigratie speech kregen we plots een cover van American Land van Bruce, heel vet! En speciaal voor Rotterdam You'll Never Walk Alone! En als afsluiter de zanger op de Pa met een gigantische circle pit eromheen, geen kleine prestatie in zo grote zaal. Ik heb genoten en daarna 2 veel te dure shirts gekocht voor mezelf en de misses.
En gisteren een drukke muziekperiode doorgezet met een show van Modder in Rotown. Georganiseerd door Baroeg. Mijn hemel wat was dat zeg. Wat heeft de band een vette sound, een moddervette sound zou je kunnen zeggen (ahum..). Maar daarvoor hadden we eerst een opwarmshow van Teardrinker. Een band die mij niet direct wat zei maar blijkbaar bestaat uit leden van oa Vulva en Lijkschouwer. En die adelbrieven werden waar gemaakt, hele intense show met een duidelijke activistische boodschap erin. Frontvrouw stond vooral in het publiek te zingen. Intense set, erg genoten.
Maar na een kwartiertje ombouw kwam Modder en beukte vanaf seconde één al het cement uit de voegen. Niet vaak meegemaakt dat het geluid vanaf seconde zo spot on, hard en moddervet stond. Zaal was ook geluik mee. Voor wie de band niet kent: ze maken een vorm van instrumentale, beetje proggy sludge. En het knappe is dat je het gehele uur de zang totaal niet mist. De muziek blijft interessant genoeg om te volgen. En dit is niet in de laatste plaats te danken aan de bassist met baard (kan je van een frontman spreken zonder zang?) die continu in beweging was en interactie had met de zaal. Het resultaat was al snel duidelijk, overal bewegende hoofden en uitzinnige reacties op de zondagavond. Hele dikke aanrader voor een ieder die van logge zware muziek houdt!
Maar na een kwartiertje ombouw kwam Modder en beukte vanaf seconde één al het cement uit de voegen. Niet vaak meegemaakt dat het geluid vanaf seconde zo spot on, hard en moddervet stond. Zaal was ook geluik mee. Voor wie de band niet kent: ze maken een vorm van instrumentale, beetje proggy sludge. En het knappe is dat je het gehele uur de zang totaal niet mist. De muziek blijft interessant genoeg om te volgen. En dit is niet in de laatste plaats te danken aan de bassist met baard (kan je van een frontman spreken zonder zang?) die continu in beweging was en interactie had met de zaal. Het resultaat was al snel duidelijk, overal bewegende hoofden en uitzinnige reacties op de zondagavond. Hele dikke aanrader voor een ieder die van logge zware muziek houdt!
Afgelopen weekend samen met @nikita 3 dagen naar Desertfest Antwerpen in de Trix geweest voor een stevige portie stoner/doom en aanverwante genres.
Ook dit jaar weinig tot niets negatief te melden over het festival en de organisatie. De enige wijziging tov vorig jaar was dat het festival net als Trix zelf nu cashless is. Deze editie was hopeloos uitverkocht, denk niet dat ik het ooit zo druk geweten heb bij de optredens, zelfs in de grote zaal was het soms moeilijk binnen te geraken als je bv een ander optreden volledig uitkeek.
Op het festival ook nog een gezicht kunnen plakken op één van de internationale leden van het forum. Very nice to meet you @Not4U_Gunslinger
Daarnaast ook nog Tom Barman gezien of dat indicatief is voor een nieuwe richting bij dEUS valt nog af te wachten
De affiche van dit jaar was niet de beste ooit maar toch was er nog genoeg moois te zien om er weer de volle 3 dagen voor te gaan.
Top 6 van het weekend
1. My Sleeping Karma (Desert Stage - Zondag)
Eén van mijn favoriete bands en de eerste keer dat ik hen zie na het overlijden van hun drummer in '23. Het zag er een tijd naar uit dat de band zou stoppen maar uiteindelijk werd binnen de entourage een opvolger gevonden in hun vaste lichtman.
Na de intro track The Four Horsemen van Aphrodite's Child was er al meteen een emotioneel momentje toen de 4 bandleden opkwamen met een kaars die centraal op het podium werd geplaatst gevolgd door de groepsknuffel.
Lichtmannen blijken dus ook uitstekende drummers want ik heb deze niet kunnen betrappen op foutjes. Op de setlist klassiekers als Brahama, Prithvi , Ephedra maar ook recenter werk waaronder Prema (uit de meest recente plaat Atma) deze werd begeleid door hele sterke visuals. Wederom een topoptreden waar het plezier afspat, je moet ze vooral ook live zien om hen ten volle te appreciëren.
2. YOB (Desert Stage - Zaterdag)
Stonden niet als hoogste op de affiche maar waren natuurlijk dé echte headliner van de dag. De setlist had enkel songs uit Atma & Clearing the Path to Ascend met Marrow als afsluiter. Als de sound goed zit zijn dit toch prachtige optredens en voor een band die als doom gecatalogeerd is wordt je er toch verrassend blij van.
3. Oranssi Pazuzu (Desert Stage - Vrijdag)
Is hier vorige week al uitgebreid beschreven in de Soulcrusher verslagen, zelf had ik hen nog niet eerder gezien en dit was een memorabel optreden. Met dit in gedachte moet ik hen toch nog eens een kans geven op plaat want dat werkte voor mij toch minder voorheen.
4. Messa (Desert Stage - Zondag)
Pluim voor de organisatie dat ze hen uit de hoed toverden als last-minute vervangers voor Masters Of Reality.
Voor mij was dit in alle opzichten een upgrade. Vorig jaar speelden ze nog op de Canyon Stage en was toen al onder de indruk maar ze lijken op een jaar tijd toch nog vooruitgang geboekt te hebben want nu was het nog beter. De main stage openen op de slotdag van een festivaldag is niet meteen de meest dankbare taak maar zij hadden onmiddellijk een groot publiek dat dan ook nog helemaal mee was.
5. Wren (Canyon Stage - Vrijdag)
Hun recente album Black Rain Falls haalt waarschijnlijk mijn jaarlijst, dus mooi dat ze het ook live kunnen waarmaken. Live hebben ze ook wat langere atmosferische momenten tussen de songs waardoor de stilte-luid dynamiek extra goed werkt. Hoogtepunt was toch wel Toil in the Undergrowth die live nog net iets heavier was dan op plaat.
6. Mondo Generator (Canyon Stage - Vrijdag)
Dit is de band van Nick Oliveri (ex-Kyuss & QOTSA) die wat dampende Desertrock kwamen brengen. Het eigen materiaal is prima maar ken ik niet zo goed maar als je de show kan openen met 13th floor (ook wel gekend als Quick And To The Pointless van QOTSA) er dan nog wat Kyuss (Green Machine) kan tussengooien om dan af te sluiten met You Think I Ain't Worth a Dollar, but I Feel Like a Millionaire dan heb je alle ingrediënten voor een stevige afsluitende club show
Verder heb ik nog eervolle vermeldingen voor: Neptunian Maximalism - Telepathy - Mr. Bison - Graveyard & Froglord
Herkansing: Castle Rat, door een overvolle Canyon Stage hier onvoldoende van meegekregen maar een herkansing volgt later dit jaar op Alcatraz.
verder nog gezien: Orange Goblin - The Obsessed - Guiltless - Bongripper - Desert Storm - Acid King
De datum voor de volgende editie is ook bekend en dat is dus van 16 tot 18 Oktober 2026 en dan ben ik er waarschijnlijk gewoon weer bij.
Ook dit jaar weinig tot niets negatief te melden over het festival en de organisatie. De enige wijziging tov vorig jaar was dat het festival net als Trix zelf nu cashless is. Deze editie was hopeloos uitverkocht, denk niet dat ik het ooit zo druk geweten heb bij de optredens, zelfs in de grote zaal was het soms moeilijk binnen te geraken als je bv een ander optreden volledig uitkeek.
Op het festival ook nog een gezicht kunnen plakken op één van de internationale leden van het forum. Very nice to meet you @Not4U_Gunslinger
Daarnaast ook nog Tom Barman gezien of dat indicatief is voor een nieuwe richting bij dEUS valt nog af te wachten
De affiche van dit jaar was niet de beste ooit maar toch was er nog genoeg moois te zien om er weer de volle 3 dagen voor te gaan.
Top 6 van het weekend
1. My Sleeping Karma (Desert Stage - Zondag)
Eén van mijn favoriete bands en de eerste keer dat ik hen zie na het overlijden van hun drummer in '23. Het zag er een tijd naar uit dat de band zou stoppen maar uiteindelijk werd binnen de entourage een opvolger gevonden in hun vaste lichtman.
Na de intro track The Four Horsemen van Aphrodite's Child was er al meteen een emotioneel momentje toen de 4 bandleden opkwamen met een kaars die centraal op het podium werd geplaatst gevolgd door de groepsknuffel.
Lichtmannen blijken dus ook uitstekende drummers want ik heb deze niet kunnen betrappen op foutjes. Op de setlist klassiekers als Brahama, Prithvi , Ephedra maar ook recenter werk waaronder Prema (uit de meest recente plaat Atma) deze werd begeleid door hele sterke visuals. Wederom een topoptreden waar het plezier afspat, je moet ze vooral ook live zien om hen ten volle te appreciëren.
2. YOB (Desert Stage - Zaterdag)
Stonden niet als hoogste op de affiche maar waren natuurlijk dé echte headliner van de dag. De setlist had enkel songs uit Atma & Clearing the Path to Ascend met Marrow als afsluiter. Als de sound goed zit zijn dit toch prachtige optredens en voor een band die als doom gecatalogeerd is wordt je er toch verrassend blij van.
3. Oranssi Pazuzu (Desert Stage - Vrijdag)
Is hier vorige week al uitgebreid beschreven in de Soulcrusher verslagen, zelf had ik hen nog niet eerder gezien en dit was een memorabel optreden. Met dit in gedachte moet ik hen toch nog eens een kans geven op plaat want dat werkte voor mij toch minder voorheen.
4. Messa (Desert Stage - Zondag)
Pluim voor de organisatie dat ze hen uit de hoed toverden als last-minute vervangers voor Masters Of Reality.
Voor mij was dit in alle opzichten een upgrade. Vorig jaar speelden ze nog op de Canyon Stage en was toen al onder de indruk maar ze lijken op een jaar tijd toch nog vooruitgang geboekt te hebben want nu was het nog beter. De main stage openen op de slotdag van een festivaldag is niet meteen de meest dankbare taak maar zij hadden onmiddellijk een groot publiek dat dan ook nog helemaal mee was.
5. Wren (Canyon Stage - Vrijdag)
Hun recente album Black Rain Falls haalt waarschijnlijk mijn jaarlijst, dus mooi dat ze het ook live kunnen waarmaken. Live hebben ze ook wat langere atmosferische momenten tussen de songs waardoor de stilte-luid dynamiek extra goed werkt. Hoogtepunt was toch wel Toil in the Undergrowth die live nog net iets heavier was dan op plaat.
6. Mondo Generator (Canyon Stage - Vrijdag)
Dit is de band van Nick Oliveri (ex-Kyuss & QOTSA) die wat dampende Desertrock kwamen brengen. Het eigen materiaal is prima maar ken ik niet zo goed maar als je de show kan openen met 13th floor (ook wel gekend als Quick And To The Pointless van QOTSA) er dan nog wat Kyuss (Green Machine) kan tussengooien om dan af te sluiten met You Think I Ain't Worth a Dollar, but I Feel Like a Millionaire dan heb je alle ingrediënten voor een stevige afsluitende club show
Verder heb ik nog eervolle vermeldingen voor: Neptunian Maximalism - Telepathy - Mr. Bison - Graveyard & Froglord
Herkansing: Castle Rat, door een overvolle Canyon Stage hier onvoldoende van meegekregen maar een herkansing volgt later dit jaar op Alcatraz.
verder nog gezien: Orange Goblin - The Obsessed - Guiltless - Bongripper - Desert Storm - Acid King
De datum voor de volgende editie is ook bekend en dat is dus van 16 tot 18 Oktober 2026 en dan ben ik er waarschijnlijk gewoon weer bij.
Tjah Chris Gross, weer, in het ziekenhuis las ik. Hoop dat hij doorkrijgt dat (internationaal) touren niet echt meer lukt met zijn lichaam. Bij de show in Eindhoven vorig jaar viel hij letterlijk om van de pijn veroorzaakt door zijn rug midden nummer en heeft hij de rest van de show met veel moeite vanaf een stoel afgemaakt.
Gisteren naar de eerste try out show geweest van Psychonaut, in Concertzaal Broodzaak ofzoiets (want inderdaad, na Kamikaze en De Club heeft deze venue weer een nieuwe naam blijkbaar? Wel ook een hele andere organisatie, een heel nieuw team. Denk ik). In Mechelen zodus.
Het was een heerlijke show maar wel duidelijk dat het try out was. Zo zag ik de band best wat fouten spelen bij bepaalde overgangen en stond Stefan in het begin van een song denk ik in de foute tuning (of er was althans iets, ik zag hem zich excuseren bij de drummer). Maar dat was snel opgelost. Voor een eerste keer speelde de band zeer strak en de oude nummers zijn natuurlijk nog het strakst. Ik had ook de indruk dat Stefan en Thomas (gitarist en bassist, en beiden ook zanger) wat meer met het publiek durfde te spelen dan de laatste keer dat ik ze zag. Zo gingen ze regelmatig aan de rand van het podium staan om het publiek op te hitsen
De band speelde voornamelijk nieuwe nummers. Goed 75 percent van de nieuwe plaat World Maker, die deze vrijdag uitkomt, werd gespeeld. Daarnaast werden van de vorige plaat ook All Your Gods Have Gone gespeeld en All I Saw was A Huge Monkey. Wanneer na ongeveer 45 minuten de intro weerklinkt van The Fall Of Consciousness, vind ik dat jammer. Want iedereen weet dat dit het nummer is waarmee ze altijd afsluiten. Wanneer ik echter na het nummer Stefan opeens zijn gitaar zie stemmen, word ik blij. En jawel, hij bevestigd het. "Normaal is dit nummer altijd het einde van de set maar niet vanavond"*. We krijgen nog een nummer van de nieuwe plaat, hun persoonlijke favoriet. En het langste nummer van de avond (ook van de nieuwe plaat vermoed ik, maar kan dat niet met zekerheid zeggen want ze hebben 3 nummers van World Maker niet gespeeld). Het nummer klonk wat anders dan de rest van de band. Een paar psychodilly achtige effecten. Stefan doet mij ook aan een bepaalde zanger denken maar ik kan er de vinger niet op leggen. Johnny Cash ofzo. De Pink Floyd achtige vibes zijn natuurlijk altijd aanwezig
Nadien krijgen we nog een encore, nog een nummer van World Maker en daarmee is de show jammer genoeg afgelopen. Ik kan iedereen aanraden die bands als Pink Floyd en The Ocean kan waarderen dit te checken! Stream die plaat vrijdag (of luister de cd of vinyl) en probeer zeker te gaan kijken naar een van de andere try out shows, een release show of een ander optreden van de band.
Kleine disclaimer. Ik ken de gitarist en bassist (die ook beiden zanger dus zijn)inderdaad vrij goed en heb de band vroeger zelf nog op mijn eigen festivals geboekt. Maar is er totaal geen sprake van vriendjespolitiek. Als het slecht was, had ik dat ook gezegd. Alles wat de band gisteren presteerde hebben ze enkel aan zichzelf en het keiharde werk te danken, en zijn volledig hun eigen verdiensten
*Of ze vanaf nu nooit nog met The Fall Of Consciousness gaan eindigen weet ik niet eh. Stefan zei duidelijk vanavond, maar geen idee wat het betekende voor andere shows.
Het was een heerlijke show maar wel duidelijk dat het try out was. Zo zag ik de band best wat fouten spelen bij bepaalde overgangen en stond Stefan in het begin van een song denk ik in de foute tuning (of er was althans iets, ik zag hem zich excuseren bij de drummer). Maar dat was snel opgelost. Voor een eerste keer speelde de band zeer strak en de oude nummers zijn natuurlijk nog het strakst. Ik had ook de indruk dat Stefan en Thomas (gitarist en bassist, en beiden ook zanger) wat meer met het publiek durfde te spelen dan de laatste keer dat ik ze zag. Zo gingen ze regelmatig aan de rand van het podium staan om het publiek op te hitsen
De band speelde voornamelijk nieuwe nummers. Goed 75 percent van de nieuwe plaat World Maker, die deze vrijdag uitkomt, werd gespeeld. Daarnaast werden van de vorige plaat ook All Your Gods Have Gone gespeeld en All I Saw was A Huge Monkey. Wanneer na ongeveer 45 minuten de intro weerklinkt van The Fall Of Consciousness, vind ik dat jammer. Want iedereen weet dat dit het nummer is waarmee ze altijd afsluiten. Wanneer ik echter na het nummer Stefan opeens zijn gitaar zie stemmen, word ik blij. En jawel, hij bevestigd het. "Normaal is dit nummer altijd het einde van de set maar niet vanavond"*. We krijgen nog een nummer van de nieuwe plaat, hun persoonlijke favoriet. En het langste nummer van de avond (ook van de nieuwe plaat vermoed ik, maar kan dat niet met zekerheid zeggen want ze hebben 3 nummers van World Maker niet gespeeld). Het nummer klonk wat anders dan de rest van de band. Een paar psychodilly achtige effecten. Stefan doet mij ook aan een bepaalde zanger denken maar ik kan er de vinger niet op leggen. Johnny Cash ofzo. De Pink Floyd achtige vibes zijn natuurlijk altijd aanwezig
Nadien krijgen we nog een encore, nog een nummer van World Maker en daarmee is de show jammer genoeg afgelopen. Ik kan iedereen aanraden die bands als Pink Floyd en The Ocean kan waarderen dit te checken! Stream die plaat vrijdag (of luister de cd of vinyl) en probeer zeker te gaan kijken naar een van de andere try out shows, een release show of een ander optreden van de band.
Kleine disclaimer. Ik ken de gitarist en bassist (die ook beiden zanger dus zijn)inderdaad vrij goed en heb de band vroeger zelf nog op mijn eigen festivals geboekt. Maar is er totaal geen sprake van vriendjespolitiek. Als het slecht was, had ik dat ook gezegd. Alles wat de band gisteren presteerde hebben ze enkel aan zichzelf en het keiharde werk te danken, en zijn volledig hun eigen verdiensten
*Of ze vanaf nu nooit nog met The Fall Of Consciousness gaan eindigen weet ik niet eh. Stefan zei duidelijk vanavond, maar geen idee wat het betekende voor andere shows.
Vette review verder! Ik ga ze over een paar weken in Amsterdam zien. Erg benieuwd naar het nieuwe album!
Die plaat wordt sowieso gekocht en gaat vanaf vrijdag gegarandeerd regelmatig nonstop draaien.
Live staat 16/11 in AB op de planning maar hun setlist mag stilaan wel wat uitgebreid worden, vooral qua speelduur.
Verzoek voor afsluitend bis-nummer: The Great Realisation.
Laatst bewerkt:
Nu nog een nieuwe locatie want Trix wordt het niet meer...
Laatst bewerkt:
Een verhuis naar Luik daarmee zouden ze wel serieus in eigen voet schieten zou ik denken. Voor mijzelf is er van een blind ticket dan al zeker geen sprake meer want dan wacht ik wel de volledige lineup af en die gaat dan jaar op jaar heel goed moeten zijn om ook nog overnachtingen te rechtvaardigen. Zelfs een dagticket zou ik al eens goed moeten over nadenken om de verplaatsing te doen. Ik denk dat er wel meer trouwe bezoekers uit de ruime regio rond Antwerpen daar gelijkaardig over denken dus ze gaan zeker een pak regulars verliezen en het is dan maar de vraag of ze in Luik een nieuw publiek kunnen aanboren van mensen die tot nu Antwerpen bv. te ver vonden.
Als het toch zo zou uitdraaien dan worden volgend jaar Soulcrusher of Tyrant Fest alvast serieuze alternatieven.
