Het heeft even geduurd maar ondertussen is het concertseizoen ook voor mij weer helemaal losgebarsten. Dit najaar iets grotere focus op lokale shows, gelukkig betekent dat in Gent niet per se aan kwaliteit inboeten. Een overzichtje van de voorbije week:
27 september: Cotoba / West Coast Caravan (Kinky Star)
Tijdje geleden Cotoba ontdekt, een Zuid-Koreaanse mathrock band en blij verrast toen die hun tour aankondigden met daarop een stop in Gent. Nog beter zelfs, het was een gratis concert in de Kinky Star, mijn favoriete anarchistenhol van de stad. En het concert was dan nog eens steengoed ook! Oprecht positief verrast door de technische kunde van de bandleden, vooral van de drummer (die blijkbaar niet eens een vast lid is). Mooi afwisselende liedjes waarin een goeie poppy riff nooit ver weg was, het bracht me meteen terug naar mijn trip in Seoul eerder dit jaar. Later op de avond kregen we ook nog de Belgische band West Coast Caravan voorgeschoteld, dat was prima maar iets te standaard bluesrock voor mij.
Fijne tijd gehad dus. Achteraf nog staan kletsen met de band aan de merchtafel over hun toeristische avonturen in Gent en leuke foto's genomen, die prompt werden gefotobombd door een overenthousiaste dronken man. Dat is natuurlijk ook het mooie aan dit soort shows want in deze context krijg je altijd een toffe mix van enkele fans met grappige lokale figuren. Zo sprak ook een man met een camera mij aan wat leidde tot de volgende conversatie:
Waarna ik geen spoor meer van hem heb gezien die avond. Topmuziek en dit soort conversaties, wat heeft een mens meer nodig?
1 oktober: Charlemagne Palestine & Seppe Gebruers / Brìghde Chaimbeul (MIRY Concertzaal)
MIRY, nog zo'n fijne plek die eigenlijk nooit tegenvalt en waar ik dus graag langskom, zeker voor dit soort mooie double bills. Allereerst was het aan Brìghde Chaimbeul die ik voor het eerst solo aan het werk zag. Ze had haar Scottish smallpipes, wat elektronica en een goeie dosis humor mee en dat was meer dan voldoende om een klein uurtje te betoveren. Na een ietwat aarzelend begin veranderde de set in een heel dynamisch geheel dat varieerde van pure drone over herhalende motieven tot hypertechnische melodieën. Wat een genot om iemand te kunnen zien die zo'n niche instrument zo meesterlijk beheerst.
Daarna was het de beurt aan Charlemagne Palestine, vandaag in duo met de Belgische pianist Seppe Gebruers. Vier piano's op een rijtje met de gekende decoratie, het was op zich al een indrukwekkend zicht. Het begin was voor mij net iets te dissonant en abstract om echt van te kunnen genieten maar naarmate de set vorderde, begon de samenwerking tussen de twee beter te werken, zeker toen ze de lagere regionen van hun piano's begonnen te verkennen. De dynamiek was best amusant en speels, met Palestine die gewoon zijn ding deed en dan Gebruers die daarop zijn ideeën op grotendeels geslaagde wijze verder ontwikkelde. Na ongeveer 35min vond Palestine het welletjes geweest en zat het concert er plots op, wat een markant figuur blijft het toch.
2 oktober: Lyra Pramuk / Nele De Gussem (Wintercircus)
Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het Wintercircus. Enkele jaren geleden met veel bombarie aangekondigd als technisch revolutionaire nieuwe concertzaal op een iconische locatie, maar in de realiteit viel dat altijd wat tegen. Mooi programma, maar het geluid was vaak 'gewoon oke', alles voelt nogal corporate aan, er liep altijd veel praatgraag volk rond dat graag gezien wordt en het heeft jaren geduurd voor hun 360° projectiesysteem werkte. Maar misschien is dit wel het moment om mijn mening bij te stellen want het was voor mij de eerste keer dat het volledige potentieel van de zaal zichtbaar was. De subs die onder het podium zijn ingebouwd waren eindelijk bevrijd, het projectiesysteem zag er sick uit en die opstelling zorgde er ook voor dat ze geforceerd werden om de bar te sluiten tijdens de concerten, wat duidelijk een positieve impact had op de aandachtspanne van het publiek.
Muziek dan: Nele De Gussem beet de spits af met live ambient pop/tech house dat slechts met momenten spannend werd. Het deed me een beetje denken aan Kelly Lee Owens maar dan gewoon minder boeiend en dromerig. Geen probleem, ik was er toch vooral voor Lyra Pramuk wat puur muzikaal wel top was. Die heel dense productie met de strijkers erbij is iets dat mij perfect ligt en de hele set diende als een soort soundtrack voor de mooie visuals. Maar toch, ik weet niet of ik dit nu allemaal zo goed vond werken als live ervaring. Uiteindelijk was de set helemaal voorgeprogrammeerd met alle muziek die uit de laptop kwam, met Pramuk die zich voornamelijk bezighield met zingen en wat dansen en dan af en toe aan een knopje draaide. Het kwam gewoon een beetje knullig over.
Conclusie: nog steeds een gemengde ervaring, al lag het voor één keer niet aan de zaal zelf.
4 oktober: Eefje De Visser (Music Mania 2)
Net terug thuis van deze korte performance waarover ik pas deze ochtend hoorde. Music Mania hun tweede platenzaak is eigenlijk al enkele maanden open maar deze show werd georganiseerd voor hun officiële lange openingsweekend (morgen komt Soulwax nog plaatjes draaien!). Die nieuwe locatie is wel top en ook een echte ontmoetingsplek dankzij de bar en een podium middenin de platenbakken.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik Eefje al enkele jaren niet meer zo op de voet volg maar toch mooi om haar nog eens te kunnen zien in deze kleinschalige en chaotische context. De zaak stond natuurlijk stampvol, was mooi om zoveel fans te zien die de nieuwe singles al goed konden meezingen. Uiteindelijk kregen we vijf liedjes te horen (met o.a. het live debuut van single God Los) door Eefje, de gitariste, de bassiste en drums uit de cassettespeler. Nieuw werk klonk prima, misschien toch maar die nieuwe plaat eens opzetten volgende week. Eefje kwam ook erg sympathiek en relaxed over, inclusief wat dansmoves naast mij op James Brown voor het optreden. Kortom, fijn tussendoortje!
Bekijk bijlage 16342
nii recent onderdeel van is geworden. En ik kende de band hiervoor nog niet, maar dat ze een toegevoegde waarde is dat is zeker. Holy shit, wat een performance gaf ze haha. Maar ook de rest was zeer sterk. Heerlijke loodzware verpulverende muziek. 
.
?
