Nou, daar is mijn verslag dan, excuses voor de lengte ervan.
Dag 1: Vrijdag
Vrijdag begonnen bij Stage 4: Lauren Sanderson.
Ze had er duidelijk zichtbaar zin in, jammer dat alles van "band" af komt, ook de zang. Ze zingt eroverheen en geregeld vergeet ze dat te doen, of is ze te druk bezig met dansen/springen.
Desondanks klonk het lekker.
Laatste stukje van Frenna (South Stage) in het voorvak gekeken, want daar was mijn vrouw. Hij (en de band) hadden er ook duidelijk zin in, jammer dat die kleine kleine dan nog erbij wordt gehaald.
Twijfelgeval of ik ADF Samski (want ook de zonemans was mee en hij vond dit wel prima) op Stage 4 sou gaan kijken, of Maisie Peters in de tent.
Met het wegvallen van Samski (die geen vervoer had?!?!?! Hoe dan?!??!) was daar geen keuze in te maken, op naar de tent.
Dat was ook maar goed ook, want Maisie zette een leuke show met vrolijke liedjes neer. Het tweede nummer van haar set I'm Trying (Not Friends) heb ik nog net mee kunnen pikken toen ik in de tent aankwam. Die wilde ik per sé horen. Waarom? geen idee, gewoon een catchy liedje..
De vrouw wilde Ellie Goulding toch wel graag zien, dus op 3 kwart van de set van Maisie weer naar South Stage gegaan.
Ellie begon heel statisch, geen interactie, dikke zonnebril op, alsof ze alleen maar haar liedjes wilde afraffelen. Daarna werd het wat "losser". Op het veld klonk het aardig goed, de TV beelden (achteraf bekeken) waren toch wat minder.
Ondertussen alweer wat naar achteren gelopen, of naar voren, ligt er maar net aan welke stage je wilt zien
om klaar te gaan staan voor Electric Callboy. Heerlijk contrast ook, van Ellie naar de raggende Duitsers.
Dat was wel een aardig lekker feest! Heerlijk chaotisch alle genres door elkaar gegooid en dat aftoppen met "inne richtige Schlager". Prachtig!
Door de zomerse temperaturen lekker op het veld blijven plakken om Niall aan te Horan (sorry, te slecht woordgrapje). Niks mis mee, lekkere meezingers, zat prima in elkaar!
Ik heb nog even getwijfeld on richting tent te gaan (The HU), maar wilde The Lumineers ook wel graag meepikken. Heb ze 2x eerder gezien en was alle 2 de keren gewoon goed. Maar vandaag niet... Poe, slaapverwekkende set, de toetsenist op blote voeten had er wel weer flink zin in, die sprong en vloog alle kanten op.
The War on Drugs heb ik niet bewust gekeken, tijd om wat te eten. Verkeerde keuze was dat. De enige keer dat er een lange rij bij de friet/snack kraam stond. Zo heb ik vanuit de rij toch iets van TWOD gezien, muzikaal heel sterk, maar door mijn ietwat mindere planning, niet volop kunnen meekrijgen en genieten.
Daarna Editors! Yes! Ik had hoge verwachtingen (nadat ze de vorige keer op Pinkpop tegenvielen). Helaas was het geluid niet optimaal bij Noord (of in ieder geval de plek waar wij stonden), dof, veel laag en weinig hoog. Hierdoor kwam het niet bij me binnen en pakten de nieuwe EBM nummers me ook niet.
Dus maar op tijd een redelijk goed plekje gezocht voor P!nk.
Beetje schuin achter de FOH aan de linkerkant.
Je kunt zeggen wat je wilt, maar deze show staat als een huis. Alles klopte, op- en afbouw in de set, zang was prima, de showelementen op het podium, de acrobatiek... Dikke duim, wij gingen met een dikke smile richting uitgang toen het afgelopen was.
Dag 2: Op naar de Zaterdag:
De planning was om iets voor 14:00 uur op het terrein te zijn voor Hot Milk op Stage 4.
Geen rijen bij de ingang, geen rijen bij de munten, geen rijen bij de bars... waardoor we zelfs nog wat tijd over hadden. Even gespiekt bij Xavier Rudd, maar dat kan me toch echt niet bekoren, wat een "zeever". Met de hele groep ondertussen een strategische plek op het veld uitgekozen, waar de zowel bij Noord als South goed zicht en goed geluid zouden hebben.
Ja, wij zijn een groep die de hele dag op één plek blijft hangen, althans enkelen.. Zo kan iedereen die lekker wil blijven hangen op het veld dat doen, terwijl weer anderen bij de tent of stage 4 staan of het terrein over struinen, of bij Noord of South wat meer naar voren gaan of het voorvak in, om daarna weer terug te komen op de plek.
Op naar Stage 4: Hot Milk. Leuke energieke band met een OK zanger en een spring in het veld zangeres. Die meid had een aardige bak energie. Ze brachten het leuk, kregen het pleintje bij stage 4 aardig mee, erg leuke set!
Even snel terug naar het veld om het begin van Rondé te zien. Het is gewoon een fijne zangeres. Na 2 nummers weer de slalom over het veld en de wandeling naar Stage 4.
SONS: Heerlijke Belgische rockband. Met hun "ouderwetsche" microfoongeluid klonk het af en toe een beetje corny toen ze wat vertelden tussen de nummers door, maar voor de rest was dit zeker goed te pruimen. Momentary Bliss vind ik een heerlijk nummer en was live zalig.
Wat me wel opviel deze zaterdag, bij Stage 4 blijft het aan de kant van de toiletten lekker rustig, terwijl het proppen is aan de kant van de barren.
Omdat Disturbed wegviel en mijn 11 jarige dochter me gevraagd had om een stukje van The Driver Era in de tent te filmen voor haar, de wandeling naar de tent gemaakt. Ook hier viel weer op hoeveel volk er aan die kant van het terrein blijf hangen. Soms liep het daar wel een beetje vast.
Naja, wat kun je zeggen van Te Driver Era, voor mij was het nietszeggende mierzoete rommel (de 2 nummers die ik gehoord heb), maar kan er verder geen oordeel over vellen, omdat ik alleen maar die 2 nummers heb gehoord.
Dan klaarmaken voor Hollywood Vampires, één van de echte MUST SEES van het weekend.
Met Heroes, Walk This Way en de finale Schools out/the wall waar ik me al weken op aan het verheugen was, stelde dit absoluut niet teleur!!
Alice Cooper is met zijn 75 jaar nog aardig lekker bij stem (niet dat ie nu echt de hoogte in gaat of zo, maar toch). Johhny Depp is natuurlijk de hoofdattractie van dit stel, maar de muzikaliteit van Joe Perry en Tommy Henriksen is geniaal. Dit is denk ik wel de duurste "coverband" van de wereld, maar dan wel eentje met giganten als bandleden.
Dan omdraaien voor The Black Keys, ook een MUST SEE dit weekend, welke helaas wel een beetje teleurstelden. Het was allemaal goed, maar ook niet meer dan dat. Little Black Submarines was dan wel weer één van de hoogtepunten, Die gitaar na de break........ kippenvel!
Ook hier vond ik het geluid wat dof. Of dat dan wellicht ook komt doordat bands hun eigen geluidsmensen meenemen en dat deze de boel een beetje "verzieken"? Geen idee..
The Script dan, niet heel bewust meegemaakt, maar wat ik ervan zag, was niet heel slecht. Zichtbaar geëmotioneerd, dat wel.
En toen.... QOTSA! Dit zou de knaller der knallers gaan worden dit weekend... en dat was het ook!!!!
Woorden zijn moeilijk te vinden, dit was perfect. Binnenknallen met "No one Knows", heerlijk. De toon is gezet. De set loopt lekker door en dan is daar verrassing "God is in the Radio". Wauw, wauw... wauwerdiewauw....
Door naar "Go with the flow" en dan als grande finale "A song for the Dead". Deze track gaat eindeloos door, maar had van mijn part nog uren mogen duren..
En dan wordt het worstelen door Robbie Williams heen..
Het begin vond ik best sterk, totdat verhaal nummer 3 begon. De rest van onze groep was zich zichtbaar aan het vervelen en we zijn dan ook halverwege weg gegaan. Lekker vroeg thuis om zo weer fit dag 3 in te gaan.
Dag 3: Zondag
En zo was het, het is jaren geleden dat ik zo lekker fit was op dag 3.
Deze dag begonnen met een Brand Pinkpop NEIPA, welke blijkbaar eerder in het weekend uitverkocht was?
Lekker biertje, prima om de dag mee te beginnen met Donnie in de verte op Noord.
langzaamaan richting "ons plekje" voor vandaag, om daar de laatste paar nummers van Donnie te aanschouwen. Tja, kermis, maar de sfeer zit er meteen wel al redelijk in.
Bij DMA's even het voorvak ingewandeld, wat verrassend leeg was. Prima klinkende band, die eigenlijk wel een hogere spot verdiend hadden. Jammer dat ze niet met "Feels like 37"zijn gestart.
Nielson had van mij Nielsoff kunnen zijn, weinig boeiend.
Dus even tijd genomen om naar de Stille Jan te gaan.
Supergezellig, vrolijkgheid overal en het blijft lachen om kris kras door elkaar 3 groepen met verschillende muziek bezig te zien. Van springen bij lekkere rock, via een groep hakkende mensen naar een deel van de mensen die luidkeels "I alwaays loooooovveeeee youuuuuuuuu" mee aan het bleeren waren.
Di-Rect zette een erg fijne set neer. Helemaal niks mis mee. Wat moet ik er nog meer van zeggen, het is een echt goede Nederlandse band.
Dan door naar de tent, naar I Prevail en wat volgens "Eric de grunter" de hardste set van de dag zou zijn. Dat was het inderdaad wel. Fijne set, lekkere muziek. Beginnen met "Bow Down", gegarandeerd ben je dan wakker!
Ik merkte wel dat ik het drinktempo die dag erg hoog had staan, dus al lekker beschonken terug naar het veld gelopen, toen Tash Sultana haar laatste nummer deed. Het klonk interessant, maar omdat ik maar 1 nummer heb gehoord, verder geen oordel over kunnen vellen.
De rest van de middag is vanwege het dranktempo het programma een beetje in duigen gevallen en ben ik op het veld blijven hangen, waardoor ik Brutus en The Lathums gemist heb.
Daardoor wel Goldband gezien, wat een beetje traag startte om dan wel met een lekkere finale eruit te gaan. Het is natuurlijk een standaard festival truukje wat een aantal NL artiesten doen, dikke "hakkuh-bass" erin en het veld gaat los. In mijn toestand kon ik het prima hebben en lekker meegedaan met het feestje. Aan alle lachende, dansende en feestende mensen om me heen te zien, dacht het gros van het veld er wel zo over.
Tom Odell vind ik dan weer helemaal niks, slaapverwekkend zelfs, dus die een beetje links laten liggen.
Ook van OneRepublic heb ik weinig meegekregen.
Dan Machine Gun Kelly. Ik vind zijn stem erg monotoon, wat me op dat moment best irriteerde. Dus niet volledig gefucust het optreden bekeken, maar met vlagen. Het moment dat ie de geluidstoren inklimt wordt dan een letterlijk hoogtepunt.
Het concert thuis nog eens terug gekeken en achteraf blijkt tot het toch best een prima show was, waar ik dat "live" dus minder had.
En dan RHCP. Dikke prima vond ik het. Wellicht dat de alcohol een grote rol heeft gespeeld hierin, maar ik heb genoten van hun. Vooral de heerlijk verkoelende bui maakte het geheel af.
Nummers werden zoals gewoonlijk lekker lang gerekt. OK, er was weinig interactie met het publiek en ze waren wat vroeg klaar, dat was het enige mindere.
Het gebabbel van de 3FM luitjes daarna was wat overbodig, waarna het vuurwerk deze keer wat langer duurde dat de afgelopen jaren, had ik het idee.
Opsomming:
Voorzieningen en terrein: Zeer goed.
Nergens hoeven wachten bij de toiletten, de waterpunten of bij de eetkramen (op 1 keer na, maar ging ook precies op het verkeerde moment bij de verkeerde kraam).
Viel me dit jaar wel op dat de rechterkant van het terrein erg druk aanvoelde, meeste mensen blijven dan toch daar hangen of maken de wandeling naar het achterste gedeelte bij de tent.
Daarentegen was het aan de linkerkant heerlijk rustig, je kon gewoon kiezen waar je drinken ging pakken, er stond meer dan genoeg personeel niks te doen, evenals de toiletten en bars naast Noord podium.
Ik vnd de opzet dan ook gewoon prima zo.
Het geluid was bij vlagen fenomenaal. Bij Zuid was het constant het hele weekend erg goed, bij Noord was het soms te dof, terwijl het andere keren ook weer fenomenaal was.
Geluid in de tent kan ik niks mee, dat is al jaren zo (ook in de vorige tent), mijn oren/hersenen krijgen dat op de een of andere manier niet goed verwerkt. Of ik nu vooraan, links, rechts, of achteraan sta, ik vind het brij..
De "fishermans friends/zand in je ogen" (ahum) momenten:
Die momenten heb ik elk jaar, en zo dus ook dit jaar weer.
Hollywood Vampires - Heroes
Tja, het moment dat je wist dat zou komen. Dit was een van de momentjes die ik me al langer had voorgesteld, staand op het veld... En dan is het moment er, en dan laat je alles los..
The Black Keys - Little black submarines
Ook hier weer een moment dat ik al lang voor me zag, het akoestische eerste couplet, het tweede ouplet met de drums erbij, de stilte en dan die gitaarzwengel doorgaand in de ontlading van het lied. Bwoah....
Goldband - Witte was (ja, i know, erg, dramatisch, maar toch). De melodie van het liedje en de tekst "ik kan niet geloven dat dit de zomer was.. nog één keer naar buiten...." pakte me even, met de gedachte dat Pinkpop alweer bijna voorbij was. Momentje om je heen kijken, naar je vrienden/familie, armen wijd uit elkaar, lekker meezingen en een "natte was" over de wang laten gaan
Soms is een simpel klein ding met een mooie gedachte de trigger om jezelf te verliezen in een moment.
Random op de zondag, vroeg in de avond:
Je zoon van 15 die aan komt huppelen met een vaderdag cadeau bij zich: een vet shirt van de Chili Peppers. Dan kun je me oprapen..
Het was weer een mooie editie, met nieuwe herinneringen, prachtige ervaringen, soms k*tmuziek (maar dan is het wel weer mooi om anderen te zien genieten), prima eten en drinken, heerlijk week en een top sfeer!
En nog Dennis 2* tegen gekomen
Dag 1: Vrijdag
Vrijdag begonnen bij Stage 4: Lauren Sanderson.
Ze had er duidelijk zichtbaar zin in, jammer dat alles van "band" af komt, ook de zang. Ze zingt eroverheen en geregeld vergeet ze dat te doen, of is ze te druk bezig met dansen/springen.
Desondanks klonk het lekker.
Laatste stukje van Frenna (South Stage) in het voorvak gekeken, want daar was mijn vrouw. Hij (en de band) hadden er ook duidelijk zin in, jammer dat die kleine kleine dan nog erbij wordt gehaald.
Twijfelgeval of ik ADF Samski (want ook de zonemans was mee en hij vond dit wel prima) op Stage 4 sou gaan kijken, of Maisie Peters in de tent.
Met het wegvallen van Samski (die geen vervoer had?!?!?! Hoe dan?!??!) was daar geen keuze in te maken, op naar de tent.
Dat was ook maar goed ook, want Maisie zette een leuke show met vrolijke liedjes neer. Het tweede nummer van haar set I'm Trying (Not Friends) heb ik nog net mee kunnen pikken toen ik in de tent aankwam. Die wilde ik per sé horen. Waarom? geen idee, gewoon een catchy liedje..
De vrouw wilde Ellie Goulding toch wel graag zien, dus op 3 kwart van de set van Maisie weer naar South Stage gegaan.
Ellie begon heel statisch, geen interactie, dikke zonnebril op, alsof ze alleen maar haar liedjes wilde afraffelen. Daarna werd het wat "losser". Op het veld klonk het aardig goed, de TV beelden (achteraf bekeken) waren toch wat minder.
Ondertussen alweer wat naar achteren gelopen, of naar voren, ligt er maar net aan welke stage je wilt zien
om klaar te gaan staan voor Electric Callboy. Heerlijk contrast ook, van Ellie naar de raggende Duitsers.Dat was wel een aardig lekker feest! Heerlijk chaotisch alle genres door elkaar gegooid en dat aftoppen met "inne richtige Schlager". Prachtig!
Door de zomerse temperaturen lekker op het veld blijven plakken om Niall aan te Horan (sorry, te slecht woordgrapje). Niks mis mee, lekkere meezingers, zat prima in elkaar!
Ik heb nog even getwijfeld on richting tent te gaan (The HU), maar wilde The Lumineers ook wel graag meepikken. Heb ze 2x eerder gezien en was alle 2 de keren gewoon goed. Maar vandaag niet... Poe, slaapverwekkende set, de toetsenist op blote voeten had er wel weer flink zin in, die sprong en vloog alle kanten op.
The War on Drugs heb ik niet bewust gekeken, tijd om wat te eten. Verkeerde keuze was dat. De enige keer dat er een lange rij bij de friet/snack kraam stond. Zo heb ik vanuit de rij toch iets van TWOD gezien, muzikaal heel sterk, maar door mijn ietwat mindere planning, niet volop kunnen meekrijgen en genieten.
Daarna Editors! Yes! Ik had hoge verwachtingen (nadat ze de vorige keer op Pinkpop tegenvielen). Helaas was het geluid niet optimaal bij Noord (of in ieder geval de plek waar wij stonden), dof, veel laag en weinig hoog. Hierdoor kwam het niet bij me binnen en pakten de nieuwe EBM nummers me ook niet.
Dus maar op tijd een redelijk goed plekje gezocht voor P!nk.
Beetje schuin achter de FOH aan de linkerkant.
Je kunt zeggen wat je wilt, maar deze show staat als een huis. Alles klopte, op- en afbouw in de set, zang was prima, de showelementen op het podium, de acrobatiek... Dikke duim, wij gingen met een dikke smile richting uitgang toen het afgelopen was.
Dag 2: Op naar de Zaterdag:
De planning was om iets voor 14:00 uur op het terrein te zijn voor Hot Milk op Stage 4.
Geen rijen bij de ingang, geen rijen bij de munten, geen rijen bij de bars... waardoor we zelfs nog wat tijd over hadden. Even gespiekt bij Xavier Rudd, maar dat kan me toch echt niet bekoren, wat een "zeever". Met de hele groep ondertussen een strategische plek op het veld uitgekozen, waar de zowel bij Noord als South goed zicht en goed geluid zouden hebben.
Ja, wij zijn een groep die de hele dag op één plek blijft hangen, althans enkelen.. Zo kan iedereen die lekker wil blijven hangen op het veld dat doen, terwijl weer anderen bij de tent of stage 4 staan of het terrein over struinen, of bij Noord of South wat meer naar voren gaan of het voorvak in, om daarna weer terug te komen op de plek.
Op naar Stage 4: Hot Milk. Leuke energieke band met een OK zanger en een spring in het veld zangeres. Die meid had een aardige bak energie. Ze brachten het leuk, kregen het pleintje bij stage 4 aardig mee, erg leuke set!
Even snel terug naar het veld om het begin van Rondé te zien. Het is gewoon een fijne zangeres. Na 2 nummers weer de slalom over het veld en de wandeling naar Stage 4.
SONS: Heerlijke Belgische rockband. Met hun "ouderwetsche" microfoongeluid klonk het af en toe een beetje corny toen ze wat vertelden tussen de nummers door, maar voor de rest was dit zeker goed te pruimen. Momentary Bliss vind ik een heerlijk nummer en was live zalig.
Wat me wel opviel deze zaterdag, bij Stage 4 blijft het aan de kant van de toiletten lekker rustig, terwijl het proppen is aan de kant van de barren.
Omdat Disturbed wegviel en mijn 11 jarige dochter me gevraagd had om een stukje van The Driver Era in de tent te filmen voor haar, de wandeling naar de tent gemaakt. Ook hier viel weer op hoeveel volk er aan die kant van het terrein blijf hangen. Soms liep het daar wel een beetje vast.
Naja, wat kun je zeggen van Te Driver Era, voor mij was het nietszeggende mierzoete rommel (de 2 nummers die ik gehoord heb), maar kan er verder geen oordeel over vellen, omdat ik alleen maar die 2 nummers heb gehoord.
Dan klaarmaken voor Hollywood Vampires, één van de echte MUST SEES van het weekend.
Met Heroes, Walk This Way en de finale Schools out/the wall waar ik me al weken op aan het verheugen was, stelde dit absoluut niet teleur!!
Alice Cooper is met zijn 75 jaar nog aardig lekker bij stem (niet dat ie nu echt de hoogte in gaat of zo, maar toch). Johhny Depp is natuurlijk de hoofdattractie van dit stel, maar de muzikaliteit van Joe Perry en Tommy Henriksen is geniaal. Dit is denk ik wel de duurste "coverband" van de wereld, maar dan wel eentje met giganten als bandleden.
Dan omdraaien voor The Black Keys, ook een MUST SEE dit weekend, welke helaas wel een beetje teleurstelden. Het was allemaal goed, maar ook niet meer dan dat. Little Black Submarines was dan wel weer één van de hoogtepunten, Die gitaar na de break........ kippenvel!
Ook hier vond ik het geluid wat dof. Of dat dan wellicht ook komt doordat bands hun eigen geluidsmensen meenemen en dat deze de boel een beetje "verzieken"? Geen idee..
The Script dan, niet heel bewust meegemaakt, maar wat ik ervan zag, was niet heel slecht. Zichtbaar geëmotioneerd, dat wel.
En toen.... QOTSA! Dit zou de knaller der knallers gaan worden dit weekend... en dat was het ook!!!!
Woorden zijn moeilijk te vinden, dit was perfect. Binnenknallen met "No one Knows", heerlijk. De toon is gezet. De set loopt lekker door en dan is daar verrassing "God is in the Radio". Wauw, wauw... wauwerdiewauw....
Door naar "Go with the flow" en dan als grande finale "A song for the Dead". Deze track gaat eindeloos door, maar had van mijn part nog uren mogen duren..
En dan wordt het worstelen door Robbie Williams heen..
Het begin vond ik best sterk, totdat verhaal nummer 3 begon. De rest van onze groep was zich zichtbaar aan het vervelen en we zijn dan ook halverwege weg gegaan. Lekker vroeg thuis om zo weer fit dag 3 in te gaan.
Dag 3: Zondag
En zo was het, het is jaren geleden dat ik zo lekker fit was op dag 3.
Deze dag begonnen met een Brand Pinkpop NEIPA, welke blijkbaar eerder in het weekend uitverkocht was?
Lekker biertje, prima om de dag mee te beginnen met Donnie in de verte op Noord.
langzaamaan richting "ons plekje" voor vandaag, om daar de laatste paar nummers van Donnie te aanschouwen. Tja, kermis, maar de sfeer zit er meteen wel al redelijk in.
Bij DMA's even het voorvak ingewandeld, wat verrassend leeg was. Prima klinkende band, die eigenlijk wel een hogere spot verdiend hadden. Jammer dat ze niet met "Feels like 37"zijn gestart.
Nielson had van mij Nielsoff kunnen zijn, weinig boeiend.
Dus even tijd genomen om naar de Stille Jan te gaan.
Supergezellig, vrolijkgheid overal en het blijft lachen om kris kras door elkaar 3 groepen met verschillende muziek bezig te zien. Van springen bij lekkere rock, via een groep hakkende mensen naar een deel van de mensen die luidkeels "I alwaays loooooovveeeee youuuuuuuuu" mee aan het bleeren waren.
Di-Rect zette een erg fijne set neer. Helemaal niks mis mee. Wat moet ik er nog meer van zeggen, het is een echt goede Nederlandse band.
Dan door naar de tent, naar I Prevail en wat volgens "Eric de grunter" de hardste set van de dag zou zijn. Dat was het inderdaad wel. Fijne set, lekkere muziek. Beginnen met "Bow Down", gegarandeerd ben je dan wakker!
Ik merkte wel dat ik het drinktempo die dag erg hoog had staan, dus al lekker beschonken terug naar het veld gelopen, toen Tash Sultana haar laatste nummer deed. Het klonk interessant, maar omdat ik maar 1 nummer heb gehoord, verder geen oordel over kunnen vellen.
De rest van de middag is vanwege het dranktempo het programma een beetje in duigen gevallen en ben ik op het veld blijven hangen, waardoor ik Brutus en The Lathums gemist heb.
Daardoor wel Goldband gezien, wat een beetje traag startte om dan wel met een lekkere finale eruit te gaan. Het is natuurlijk een standaard festival truukje wat een aantal NL artiesten doen, dikke "hakkuh-bass" erin en het veld gaat los. In mijn toestand kon ik het prima hebben en lekker meegedaan met het feestje. Aan alle lachende, dansende en feestende mensen om me heen te zien, dacht het gros van het veld er wel zo over.
Tom Odell vind ik dan weer helemaal niks, slaapverwekkend zelfs, dus die een beetje links laten liggen.
Ook van OneRepublic heb ik weinig meegekregen.
Dan Machine Gun Kelly. Ik vind zijn stem erg monotoon, wat me op dat moment best irriteerde. Dus niet volledig gefucust het optreden bekeken, maar met vlagen. Het moment dat ie de geluidstoren inklimt wordt dan een letterlijk hoogtepunt.
Het concert thuis nog eens terug gekeken en achteraf blijkt tot het toch best een prima show was, waar ik dat "live" dus minder had.
En dan RHCP. Dikke prima vond ik het. Wellicht dat de alcohol een grote rol heeft gespeeld hierin, maar ik heb genoten van hun. Vooral de heerlijk verkoelende bui maakte het geheel af.
Nummers werden zoals gewoonlijk lekker lang gerekt. OK, er was weinig interactie met het publiek en ze waren wat vroeg klaar, dat was het enige mindere.
Het gebabbel van de 3FM luitjes daarna was wat overbodig, waarna het vuurwerk deze keer wat langer duurde dat de afgelopen jaren, had ik het idee.
Opsomming:
Voorzieningen en terrein: Zeer goed.
Nergens hoeven wachten bij de toiletten, de waterpunten of bij de eetkramen (op 1 keer na, maar ging ook precies op het verkeerde moment bij de verkeerde kraam).
Viel me dit jaar wel op dat de rechterkant van het terrein erg druk aanvoelde, meeste mensen blijven dan toch daar hangen of maken de wandeling naar het achterste gedeelte bij de tent.
Daarentegen was het aan de linkerkant heerlijk rustig, je kon gewoon kiezen waar je drinken ging pakken, er stond meer dan genoeg personeel niks te doen, evenals de toiletten en bars naast Noord podium.
Ik vnd de opzet dan ook gewoon prima zo.
Het geluid was bij vlagen fenomenaal. Bij Zuid was het constant het hele weekend erg goed, bij Noord was het soms te dof, terwijl het andere keren ook weer fenomenaal was.
Geluid in de tent kan ik niks mee, dat is al jaren zo (ook in de vorige tent), mijn oren/hersenen krijgen dat op de een of andere manier niet goed verwerkt. Of ik nu vooraan, links, rechts, of achteraan sta, ik vind het brij..
De "fishermans friends/zand in je ogen" (ahum) momenten:
Die momenten heb ik elk jaar, en zo dus ook dit jaar weer.
Hollywood Vampires - Heroes
Tja, het moment dat je wist dat zou komen. Dit was een van de momentjes die ik me al langer had voorgesteld, staand op het veld... En dan is het moment er, en dan laat je alles los..
The Black Keys - Little black submarines
Ook hier weer een moment dat ik al lang voor me zag, het akoestische eerste couplet, het tweede ouplet met de drums erbij, de stilte en dan die gitaarzwengel doorgaand in de ontlading van het lied. Bwoah....
Goldband - Witte was (ja, i know, erg, dramatisch, maar toch). De melodie van het liedje en de tekst "ik kan niet geloven dat dit de zomer was.. nog één keer naar buiten...." pakte me even, met de gedachte dat Pinkpop alweer bijna voorbij was. Momentje om je heen kijken, naar je vrienden/familie, armen wijd uit elkaar, lekker meezingen en een "natte was" over de wang laten gaan
Soms is een simpel klein ding met een mooie gedachte de trigger om jezelf te verliezen in een moment.
Random op de zondag, vroeg in de avond:
Je zoon van 15 die aan komt huppelen met een vaderdag cadeau bij zich: een vet shirt van de Chili Peppers. Dan kun je me oprapen..
Het was weer een mooie editie, met nieuwe herinneringen, prachtige ervaringen, soms k*tmuziek (maar dan is het wel weer mooi om anderen te zien genieten), prima eten en drinken, heerlijk week en een top sfeer!
En nog Dennis 2* tegen gekomen
Laatst bewerkt:
