Mijn Hellfest 2026. Woensdagmorgen met de camper vertrokken richting Clisson, met een tussenstop op een camping in Saumur. Donderdag rond de middag aangekomen op onze kampeerplaats, op 5 minuutjes fietsen van de ingang. Het aanschuiven voor het bandje verliep vlot, en we hoorden op dat moment al "We Came as Romans" hun ding doen. Mikky Dee bracht de Motörhead met verve. Leuke start van onze 4-daagse. The Plot in You was de volgende band die we vanop een afstand volgden. The Pretty Reckless was voor mij al een eerste voltreffer van de dag. Leuke band, en een zeer goede zangeres. Na dit goede optreden stonden we voor een moeilijke keuze. Ofwel Breaking Benjamin, ofwel The Inspector Cluzo. Het werd deze laatste in The Valley. Dit duo brengt een eerder verrassende set. Maar ik heb er wel van genoten.
Dan gaan zien naar Borknagar, en dat vond ik echt heel goed. The Halo Effect net iets minder. De "zang" van Mikale Stanne ligt me niet goed. Muzikaal een goede band, maar die zang ... Alice Cooper deed wat hij al decennia doet. Leuk, maar ook niet meer dan dat. Dan hebben we nog een stukje van Bring Me The Horizon gezien, maar de vermoeidheid begon toe te slaan, dus richting camper. Alestorm stond op de verlanglijst, maar om 01u20 was een beetje te laat.
Dag 2 beloofde een zeer drukke dag te worden. En dat werd het ook. Een goede plaats opgezocht, en dan vervolgens Blackrain, Wings Of Steel, Brothers Of Metal en Sortilége gezien. Omstreeks 15u00 toch maar even opgestaan, want Queensryche was aan de beurt. En van mochten ze best wat hoger gestaan hebben de affiche. Wederom genoten van deze band. Dan was het de beurt aan Bloodywood. De sfeer was enorm groot, maar mij spreekt het niet echt aan. Accept deed wat het al 50 jaar doet. Al de klassiekers passeerden de rij. Altijd leuk.
Dan was er nog het drieluik Helloween, Opeth en Iron Maiden. Helloween was goed. Opeth vond ik niet echt passen op de mainstage. Ik had ze liever in de tent gezien, want hun sfeer past daar beter. Maar goed, eind juli zie ik ze in Antwerpen in het Rivierenhof. Daar kijk ik echt naar uit. En dan kwam Iron Maiden. Ze kwamen, zagen en overwonnen weer eens. Het speelplezier spat er af. En je zag dat ze ook genoten van de sfeer op het terrein. Sabaton en The Gathering (om 01u00) mochten beiden afsluiten op hun plaats. Maar wij hebben de camper opgezocht. Het was een lange en vooral warme dag.
Dag 3, zaterdag. De temperatuur op het terrein steef met het uur. We zijn pas rond 14u30 op de weide aangekomen. Psychonout stond in de Valley, en die stond bomvol. Een steengoede set. Die zie ik zeker nog terugkeren. Frankrijk sloot ze in de armen. Dan ging het terug naar de schaduw aan de camper. Rond 19u00 dan terug om Anthrax te zien. De energie die deze kerels hebben, is super. Dik vet feestje. Bij A Perfect Circle even plat gegaan om wat te soezen. Ook hier weer een band die beter past in een tent. En vergeef het me, maar het is mijn ding niet. Ik vond het eerder saai. Maar dit is maar mijn smaak. Dan was het tijd voor het afscheid van Boze Dave en zijn Megadeth. Books was hij wel niet, eerder ingetogen. De zang is al een tijd niet meer opperbest (zacht uitgedrukt), maar guitar spelen kan hij nog steeds ontzettend goed. Na de set nam hij stilletjes afscheid. En je zag dat het hem iets deed. In afwachting van Behemoth, nog even gaan pipen bij Cult Of Luna in de Valley. Steengoed concert.
Behemoth dan op een afstand gevolgd, want we hadden een zitplaats gevonden. Ze zetten in ieer geval de weide in vuur en vlam. Halverwege, naar de camper vertrokken. Hoog tijd voor een verkwikkende douche.
Zondag : waarschuwingen voor extreem weer. En dat werd het ook. In de namiddag ging naar 40°. Als festivalhanger is het al een hel, laat staan voor bands die hun optreden brengen. Black Veil Brides (leuk), Three Days Grace (zeer goed), Corrosion of Comformity (weg gegaan), Architects (schreeuwt teveel) en The Hives (verrassend goed, en kreeg de weide mee). Bad Omens ken ik niet goed, maar dit smaakte naar meer. Een supergoed optreden. The Offspring stond een paatsje hoger dan vorig jaar, maar met exact dezelfde set. Leuk, ,maar ook niet meer dan dat. Maar ook hier, de Fransen omarmen die band.
En bij deze kwam, er een eind aan Hellfest 2026. We vermaakten ons weer, hadden weer veel leuke babbels mer de Fransen, die ons West-Vlaamse dialect niet kunnen thuisbrengen. En het was warm. Hellfest deed zijn namma alle eer aan. De rijen voor de merch van Hellfest waren weer ellenlang (tot 2 uur aanschuiven). Het eten was opnieuw ruim en vooral veel keuzes die we bij ons wel missen (Libanees, Oosters, Frans). De files voor water waren soms te lang, maar gelukkig genoeg druk op de kraantjes.
Op naar Hellfest 2027 (hopelijk ...)