Ik ben alleen de zondag geweest
Darren Kiely
Ondanks het vroege tijdstip was de Barn toch redelijk gevuld, voor deze Ierse zanger met hoog “Mumford and Sons” gehalte. Na wat aardige opwarmers, dreigde de set in te kakken. Op het moment dat ik dacht: “dit lijkt wel veel op elkaar”, werd er een tandje bijgezet, de publieksinteractie verhoogd en wat vrolijke nummers ingezet. Kortom een lekker feestje om de dag te starten.
Chezile
Technische problemen bij de opstart helpen nooit mee, maar waren wel exemplarisch voor dit zwakke optreden bij de Nest. Geen podiumpresence, noch een krachtige (soul/pop)stem of mooie nummers om mij te overtuigen…
Sierra Ferrell
Wat gelukkig wel lukte toen we weer in de Barn stonden bij deze countryzangeres. Een beetje Dolly Parton-achtige vibe daalde neer over ons, terwijl Sierra in rode jurk tussen de witte cowboys rondjes draaide. De bindteksten gaven duidelijk blijk van een linkse inslag en ook god werd uiteraard genoemd.
De cover “years” sprong er voor mij uit.
Dressed Like Boys
Sierra iets eerder verlaten boor een mooie plek in een overvolle Klub-c.
Dressed like Boys was een hoogtepunt van de dag. Een mooi eigen geluid (wat mij deed denken aan Elton John meets Wilco) en prima liedjes met mooie composities, met een eigen persoonlijk verhaal.
Sons
Een (fraai) randje meegepikt. Lekker en vol speelplezier!
Cory Wong
De funkmuziek van van deze gitaarheld kwam precies op het juiste moment om al liggend in het zonnetje voor de Barn een lekker biertje te drinken.
Joy Crookes
Deze Engelse soulzangeres met wat donkere stem (iets lichter dan Amy Winehouse; iets lager dan Jorja Smith) gaf een aardig optreden, maar ook niet meer dan dat. De zaal liep langzaam naar het einde ook een beetje leeg.
David Byrne
De frontman van de talking heads had zijn blauwe uniform aan (in Vorst was het oranje) en deed een verkorte festivalset met op het einde de heerlijke klassiekers.
Wat een volk op de weide voor de Barn!
Pycho Killer werd in het voorvak bij Moby nog meegezongen. Iets eerder weggegaan, omdat we het uitmuntende optreden van deze legende eerder hadden gezien.
Moby
Na de jaren ‘80 snel door naar de jaren ‘90. Goede show, met alle hits en een climax bij “Feeling so real”.
Het speciale ontbrak toch een beetje (bijvoorbeeld bijdrage Lusk), waardoor ik toch een beetje op mijn honger bleef zitten.
The Cure
Alle t-shirts en lekker veel boomers maakte vooraf al duidelijk wat het ‘hoofdgerecht’ was van de dag: de koning van new wave, die duidelijk nog niet aan kracht had verloren.
Wat een stem en wat een heerlijk optreden. Een perfect einde van een mooie dag!
