Ik was de eerste dag van de Amsterdam shows, maar ik hard hier ook behoorlijk last van. Daarbij moet ik ook vermelden dat ik al een vrij slopende week achter de rug had en niet best had geslapen, dus ik was al vrij prikkelbaar. Op een gegeven moment zat ik er weer goed in, Rosalia stond met tranen in haar ogen haar hart uit te zingen bij een ballad. De zaal was muisstil. En een of andere idioot besluit om echt extreem hard bravo te roepen....... de hele groep eromheen vervolgens ook kei hard lachen. Ja, leuk man. En ook echt ontzettend vaak mensen die dan bewust kei hard vals mee zingen, waarna die groep weer aan het lachen gaat. En dan ook nog een of andere gast die absurd vaak tegen mij aan ''danste''. Dan schoof ik na een tijd weer een aardig stuk op. Twee minuten later, staat die weer tegen me aan te beuken. Volgens mij was de zaal echt niet zoveel in beweging dat je na zo'n korte periode weer tegen me aan staat, aan de andere kant, waarom zou je dat bewust doen?
Goed, het moge duidelijk zijn dat ik vrij prikkelbaar was. Op een gegeven moment echt op een totaal andere plek gaan staan en dat hielp al wel iets, al was het toen lastig om er nog echt goed in te komen. Stond er dus ook niet echt om te springen dat het een 15 a 20 minuten later begon en dat er ook nog een 10 minuten lang confession booth segment was. Heb dus wel besloten om de drie laatste nummers over te slaan om een half uur eerder thuis te zijn en ook niet in een stampvolle trein te staan.
Een boel geklaag, maar dit maakt wel dat het een beetje dubbel voelt. Want het was echt een absurd goede show in elk opzicht. Maar qua beleving dus helaas niet optimaal voor mij. Ik zat ook nog te twijfelen om mijn kaartje te verkopen om vervolgens eentje te kopen voor de donderdag, had me nog wat meer geld gekost, maar achteraf gezien was dat misschien toch wel de betere optie geweest.