All over the place, maar dat is iets dat je vaker ziet bij die leeftijd heb ik gemerkt. Die switchen met gemak tussen Chappel Roan, Warhaus, Parkway Drive, Talking Heads, Pommelien, Nick Cave, Nine Inch Nails, Lola Young en My Chemical Romance. Er valt nauwelijks een constante in die hun Spotify te leggen.
Eerste keer dat die met 'There's a light that never goes out' van The Smiths afkwam, of Down in Mexico van The Coasters, was ik mindblown...nu kijk ik er niet meer van op. We noemen die zondag nu wel de Gen Z dag, maar als we eerlijk zijn..dan is de Gen Z mss een stuk veelzijdiger op vlak van muzieksmaak dan de oude rotten die steeds om Metallica en Pearl Jam brullen op de socials. Er blijft naar mijn gevoel, zelfs met het verjongen van het festival, een plek voor bands als The Cure of Tool, omdat jongeren die blijven ontdekken.