Ik ben naar … geweest en het was …

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Ron
  • Startdatum Startdatum
Net terug van een avondje grindcore in Hall of Fame te Tilburg.

Gummo kon mij weinig boeien. Wormrot was dan weer zalige, supertoffe stage presence. Wel jammer dat werd aangekondigd dat ze om 22:20 zouden spelen maar in de realiteit dit 21:20 was. Paar mensen waar daar verbolgen over bij de receptie.

Wel dit toffe bandshirt kunnen scoren:

1761424786948.png
 
  • Leuk
Waarderingen: Jamel
Net terug van een avondje grindcore in Hall of Fame te Tilburg.

Gummo kon mij weinig boeien. Wormrot was dan weer zalige, supertoffe stage presence. Wel jammer dat werd aangekondigd dat ze om 22:20 zouden spelen maar in de realiteit dit 21:20 was. Paar mensen waar daar verbolgen over bij de receptie.

Wel dit toffe bandshirt kunnen scoren:

Bekijk bijlage 16591
Ik was er wel blij mee eens wat vroeger naar bed, maar ze hadden op de site gezet dat het 20.50 was om het helemaal een rommeltje te maken. Gaat wel vaker zo in de Hall jammer genoeg

Gummo was iets wat in het vakje 'wel ok' past maar dit was wel de beste keer dat ik Wormrot zat van de tig keer die ik ze heb gezien sinds die eerste Bloodshed fest show. Die 'orginele' line-up knalt er net wat strakker erin dan de andere en de energie spat er vanaf.
 
Nog een paar hoogtepuntjes te pakken op de laatste dag van Left of the Dial. Begonnen bij Pop Music Fever Dream. Zoals gisteren al gezegd, was de groep enthousiast geworden door de show in V11 en ik moet toegeven dat dat enigszins terecht was. Super sympathieke band, toffe show, ondanks het feit dat de bassiste moest zingen omdat de normale zanger zijn stem kwijt was. Daarna veel combi Verdins bierwinkel en Club Centraal gedaan met Body Horror op herhaling (hadden een ergere kater dan wij) en het super vette PONS.

Daarna een lekker rijtje Perron met Paper Hats en het veelbelovende Basht.. Na het eten ook The NONE met een voormalig Bloc Party bassist. Big Red met zanger van The Orchestra For How was heel fijn. Crowd of Chairs was daarna prima overbrugging. Maar nondeju, daarna zette Gloin opeens onverwachts de set van het weekend neer. Ik wist niet dat ik überhaupt nog energie in me had. Ik wist zeker niet dat ik nog zoveel energie in me had.

Ondanks dat niet veel Gloin nog kon verbeteren, zijn we weer op de fiets gestapt om een stukje Thistle te zien. Klonk fijn, maar konden we niet helemaal afkijken. Want Y in de Arminiuskerk lonkte en dat was ook zeer de moeite waard. De perfecte afsluiter. Dit jaar met een groep van 8, nadat het de afgelopen jaren groeide van ik alleen naar 2, 3, 4 en nu dus 8. Mooie editie met genoeg hoogtepunten.

Top 15 van de 28:

1. Gloin
2. PISS
3. Body Horror
4. Bruise Control
5. Y
6. Big Red
7. The Family Men
8. PONS
9. Hank
10. Pop Music Fever Dream
11. Van Zon
12. thistle.
13. Clutter
14. Paper Hats
15. Green Star
 
Ook net terug van avond 3 van Left Of The Dial en dat bracht mij Fuzz Lightyear, Computer, Kissing On Camera, paper hats, teethin en The None. Niet al teveel bands, lekker rustig aan, maar wel een aantal bakken herrie. Ik had kennelijk onbewust het hoogtepunt van het weekend tot het laatst bewaard, want wat was The None in Rotown allejezus goed. Wat een strot heeft de zangeres en wat maken de andere 3 er een mooie bak herrie van. De pit was zelfs voorbij de eerste paal. Zo gek heb ik het Rotown niet eerder gezien. Fuzz Lightyear (noiserock, postpunk) was ook een meer da prima band met een heerlijke gig. De zanger en de bassist waren lekker gek. Computer was het eerste hoogtepunt van deze dag. Een soort jazzy postpunk a la black midi en dat knalde aardig. Na Computer was het tijd voor Kissing On Camera. Post-hardcore met emo-invloeden en dat was heel erg aangenaam. Vervolgens paper hats (noiserock) in De Doelen studio voor een man of 30. Maar dat boeide ze niet en ze zetten een heel energieke en harde show weg, waarop zowat het voltallig publiek lekker los ging. Heerlijke band. Van teethin had ik best verwachtingen, maar die vielen mij enorm tegen.

Ik heb in totaal maar 18 bands gezien, maar hoefde niet van hot naar her te vliegen, fietsen of anderszins. Ik heb het rustig aan gedaan en voldoende pauzes ingelast.

Mijn top 5 dan maar:
1. The None
2. Th Da Freak
3. The Family Men
4. Computer
5. Makeshift Art Bar
 
Laatst bewerkt:
Ik was er wel blij mee eens wat vroeger naar bed, maar ze hadden op de site gezet dat het 20.50 was om het helemaal een rommeltje te maken. Gaat wel vaker zo in de Hall jammer genoeg

Gummo was iets wat in het vakje 'wel ok' past maar dit was wel de beste keer dat ik Wormrot zat van de tig keer die ik ze heb gezien sinds die eerste Bloodshed fest show. Die 'orginele' line-up knalt er net wat strakker erin dan de andere en de energie spat er vanaf.
Ik bedoelde overigens dat het om 22:20 voorbij zou zijn maar in de praktijk 21:20. Maar inderdaad, lekker op tijd naar huis.

Als je volgende keer nou laat weten dat je gaat, had je een biertje van me gehad ;)
 
  • Leuk
Waarderingen: residentalien
Ook weer herstellende van drie dagen Left of the Dial, hele lijf gesloopt maar wat een weekend

Hoogtepunten waren PISS met wat mij betreft de show van het festival. The Sick Man Of Europe met de grootste verassing, die frontman heeft zo enorm veel stage presence dat je als publiek bijna autmatisch in een soort van collectieve euforie valt, geweldig om te zien, ook de beste exit van het hele weekend. Cowboy Hunters met de leukste show van het weekend, al weet ik niet of het echt goed was. Coilguns wint de prijs voor grootste bak herrie. Madra Salach was de meest bijzondere show, een afgeladen paradijskerk (echt geen zitplek meer te vinden) die bijna allemaal veertig minuten lang aandachtig hebben zitten luisteren naar tradditionele ierse muziek, met een fenomenale percussionist en een zanger die het hele collectieve verdreit van Ierland in zijn stem lijkt te hebben. Eén van de weinige shows waar niemand doorheen durfde te praten. Verder ook genoten van Gloin, SILVERWINGKILLER, Fossick, SLAG, Fat Brain, Computer, PONS, 3L3DLP, I Dreamed I Dream, Tanzana en Y, maar eigenlijk geen slechte show gezien. Alleen goede shows en hele goede shows. Volgend jaar weer!
 
Loyle Carner afgelopen zaterdag in Vorst Nationaal en het was 👌, laat die zomerfestivals maar komen!
 
Ik bedoelde overigens dat het om 22:20 voorbij zou zijn maar in de praktijk 21:20. Maar inderdaad, lekker op tijd naar huis.

Als je volgende keer nou laat weten dat je gaat, had je een biertje van me gehad ;)
Hah ja ik was oprecht moe dus lezen was niet zo mij ding. De eerste show was 20 minuten ofzo dus ze moeten al blij zijn dat ze al 1/3de erbij krijgen maar 013 schat die tijden wel altijd te ruim of te krap in, ik snap eindtijden op de site zetten maar ze zitten er meer naast dan erop voor de kleinere shows.

En dat komt goed! Ik ben wat weinig in Tilburg voor shows maar laat wel iets weten rond die tijd.
 
  • Leuk
Waarderingen: fred alweer..
The Great White Nothing is een Vlaamse Progressive Post/Black Metalband die dit jaar hun debuutalbum heeft uitgebracht. En de oplettende lezer hier heeft gezien dat die op dit forum bij liefhebbers van dit genre in is geslagen als een bom. En ik kan nu alvast verklappen dat dit album aan het eind van het jaar in diverse lijstjes terug te vinden zal zijn.

Dus toen @Dr. Hannibal en ik er een paar weken geleden achter kwamen dat deze band vandaag het voorprogramma zou zijn van Pothamus in de kleinste zaal van de Patronaat in Haarlem, konden wij dat buitenkansje niet laten lopen. Zeker niet voor de 18 euro die het kaartje heeft gekost.

En dus waren we vandaag in Haarlem in de derde zaal van de Patronaat en wat een minizaaltje is me dat! 150 man kunnen er maximaal in, maar volgens mij sta je dan echt in elkaars oksels gevouwen naar een band te kijken bij een uitverkochte tent.

Het is eigenlijk iets heel bizars als je echt fan bent van een band of een album van een band en je komt de zaal in en je kunt zo naar voren lopen richting een heel laag podium, wetende dat je de bandleden zodadelijk letterlijk aan zou kunnen raken. Dat hebben we uiteraard niet gedaan, maar een mooie plek recht voor het podium op de derde rij was zo gevonden.

Het bleek het tweede optreden ooit te zijn van The Great White Nothing. En eerlijk? Ja dat was ook wel een beetje te merken. Want het was geen vlekkeloos optreden. Een paar schoonheidsfoutjes, wat technische problemen en geen ideale geluidsmix bevestigde dat. Maar desalniettemin, en dat meen ik oprecht, spatte voor mij de potentie eraf. Die composities zijn zo ongelooflijk sterk. De harde stukken kwamen geweldig over. De frontman is een fenomenale zanger. Kortom, deze band heeft hét. Ik heb echt het gevoel dat we een band hebben gezien die zich de komende jaren gaat nestelen in de top van de Post/Black. Meerstemmige zang, piano en synths, intensiteit, een geweldige drummer. Ja echt, ik kan erover blijven praten. Heerlijk vooruitzicht om ze in januari weer live te kunnen gaan zien in Antwerpen!

En dan moet na al die superlatieven het hoofd programma nog komen. Dat is Pothamus. En Pothamus is een band die ik de afgelopen tijd al vier keer live heb gezien. En elke keer onwijs genoten, dus ook vandaag de verwachting dat het goed zou worden. De zaal was inmiddels goed volgelopen en wij verkozen na TGWN het toilet, de merchtafel en de bar, dus tegen de tijd dat wij onze plek gingen zoeken voor Pothamus was het vooraan helemaal vol gestroomd. Alleen maar mooi vind ik dat. Ik heb ze zogezegd al een aantal keer gezien, kwam met name voor het voorprogramma, maar als fan van Pothamus vind ik het supergaaf om te zien dat ze een volle zaal trekken.

En ja, ook dit keer kregen ze me hun hypnotiserende ritmes, hun prachtige zanglijnen en hun bizar krachtige explosies weer helemaal mee. Ditmaal kregen we een combinatie set van de twee albums Raya en Abur en dat werkt echt heerlijk. Mocht je deze band ooit live gaan zien, doe je ogen dicht, laat je meevoeren op de trage, herhalende ritmes van de drums en voel hoe je meegezogen wordt naar die ongelooflijke explosies. Dan heb je een top set!

Na afloop de heren van The Great White Nothing opgezocht bij de merchtafel en een praatje kunnen maken. Zo grappig en leuk dat het voor hun helemaal nieuw is dat mensen überhaupt shirts en vinyls hebben gekocht, zoals wij eerder op de avond hadden gedaan en dat zij die dan zagen bij ons. Überhaupt het vijf jaar werken aan een album en dan de grens over mensen tegenkomen die het geweldig vinden wat je hebt gemaakt, vonden ze iets heel bijzonders. En dat maakte het voor ons ook direct extra bijzonder. Dat je een band die volgens jou iets ongelooflijk moois heeft gemaakt dat dan op deze manier terug kan geven.

Kortom, heel veel woorden. Maar TLDR: Genoten!!!!
Lees ik hier nu goed dat er Vinyls zijn van het album van The Great White Nothing? Ik had al eens online gezocht, maar daar niks over gevonden spijtig genoeg.
 
  • Leuk
Waarderingen: Dr. Hannibal en Jamel
Lees ik hier nu goed dat er Vinyls zijn van het album van The Great White Nothing? Ik had al eens online gezocht, maar daar niks over gevonden spijtig genoeg.
Jazeker, en mooie ook. De ijsvlakte met noorderlicht erboven is het idee, mooi in thema:
With “Passage I Melancholia”, we tell the story of a man leaving his home and known world behind in search of solace in the most unforgiving of places.
This album dives deeply into the stories of 20th century Antarctic pioneers, exploring their hardships and fervor. This is not a concept album per se, but we drew inspiration from historical personal accounts and the desolate landscapes of the Antarctic.

We took that awe-inspiring, freezing abyss and brought it to life as…

The Great White Nothing
Passage I Melancholia

We truly hope this album may take you on a journey as it took us when creating it over the past 5 years.

TGWN.jpg

Er was nog een variant beschikbaar, namelijk een donker groen/blauwe die een soort donkere poolnacht moest voorstellen denk ik. Die wilde ik eerst nemen maar uiteindelijk door de uitleg van dit design geswitcht, de tip dat hij er vooral met licht van achteren mooi uitziet klopte ook, bleek thuis.
 
Ik zie dat nog niemand zich heeft uitgelaten over Queens of the Stone Age gister in Carré, wat een ongelooflijk vette avond zeg! Echt elke seconde genoten.
Gaaf! Zie ook alleen maar zeer enthousiaste reviews van deze tour. Beetje spijt dat ik hem heb laten schieten, want het is een heerlijke live band die ik eigenlijk nog veel te weinig gezien heb, maar ja, niet overal tijd en geld voor helaas…
 
Gaaf! Zie ook alleen maar zeer enthousiaste reviews van deze tour. Beetje spijt dat ik hem heb laten schieten, want het is een heerlijke live band die ik eigenlijk nog veel te weinig gezien heb, maar ja, niet overal tijd en geld voor helaas…
Vooral dat laatste met die prijzen.....
 
  • Verdrietig
Waarderingen: Dr. Hannibal
Queens of the Stone Age in Carré 26-10

Altijd gaaf om zo'n grote band in een relatief kleine zaal te zien, helemaal als dat in Carré is. Totaal ander soort show dan toen ik ze in 2023 voor het eerst zag toen ze op zowel Rock Werchter als Pinkpop alles omver bliezen. Iets wat Muse in Carré datzelfde jaar naliet in Carré. Die Alive in the Catacombs EP erg vaak geluisterd waarbij oude (en nieuwe) nummers in een nieuw arrangement gestoken worden. Het eerste deel van de show, inclusief Josh Homme met mijnlamp, was precies die EP. Het stuk daarna erg indrukwekkend met een selectie echt wat hardere beukers als 'Someone's in the Wolf' en 'Keep Your Eyes Peeled' en de prachtige deepcuts 'Spinning in Daffodils', en hoogtepunt van de avond, 'Mosquito Song'. En dat inclusief ritmesectie, blazers en violen. Act III meer het doorsnee QOTSA-type show met Josh voor het eerst met een gitaar in z'n handen waarbij ik vooral de ballads 'The Vampire of Time and Memory' en '...Like Clockwork' fantastisch vond. Eindigen met een a capella 'Long Slow Goodbye' na een mooie anekdote over Mark Lanegan aan wie het nummer opgedragen was. Josh Homme als volksmenner volledig in z'n kracht vooraan het podium, door het gangpad wandelend (met een hakmes) en bij mensen op schoot. Werkelijk een onmisbaar concert voor echte fans en voor iedereen aanwezig moet dit een schitterende avond geweest zijn, het publiek was tussendoor muisstil maar na elk nummer klonk een oorverdovend applaus. Een avond om niet meer te vergeten.

Johnny Marr in Tivoli 25-10


Nu ik toch bezig ben. Een dag eerder was Johnny Marr een stuk leuker dan verwacht. Las gematigde verhalen over Maastricht eerder deze week, al lag dat ook aan het publiek. In Utrecht had Johnny er duidelijk veel zin in op saturday night. Fijn om na de Klub C-show van vorig jaar nu ook 'Bigmouth Strikes Again' en persoonlijk favoriet 'Please, Please, Please Let Me Get What I Want' gehoord te hebben. Die Iggy Pop-cover deed hij op Werchter ook, dus had nu best ingeruild mogen worden voor nog een The Smiths-song. Maar goed, een leuk avondje uit met mooi zicht op het prachtige gitaarspel van Marr. En wat waren The Clockworks als voorprogramma wéér goed zeg, vanaf het eerste nummer hadden ze de hele zaal mee. Wat een gunfactor heeft die band ook voor mij, en de nieuwe nummers klinken alweer een stuk volwassener.
 
Vrijdag Graham Nash gezien in koninklijk circus. Wat een prachtig optreden! Ondersteund door 3 fantastische muzikanten bracht hij solowerk en classics van Crossby, Stills, Nash (& Young). De songs zijn tijdloos, maar de uitvoering, met mooie harmonieën was hemels. Ook leuk om tussen de nummers door anekdotes over Joni Mitchell etc te horen.
 
  • Leuk
Waarderingen: Joslittel
Queens of the Stone Age in Carré 26-10

Altijd gaaf om zo'n grote band in een relatief kleine zaal te zien, helemaal als dat in Carré is. Totaal ander soort show dan toen ik ze in 2023 voor het eerst zag toen ze op zowel Rock Werchter als Pinkpop alles omver bliezen. Iets wat Muse in Carré datzelfde jaar naliet in Carré. Die Alive in the Catacombs EP erg vaak geluisterd waarbij oude (en nieuwe) nummers in een nieuw arrangement gestoken worden. Het eerste deel van de show, inclusief Josh Homme met mijnlamp, was precies die EP. Het stuk daarna erg indrukwekkend met een selectie echt wat hardere beukers als 'Someone's in the Wolf' en 'Keep Your Eyes Peeled' en de prachtige deepcuts 'Spinning in Daffodils', en hoogtepunt van de avond, 'Mosquito Song'. En dat inclusief ritmesectie, blazers en violen. Act III meer het doorsnee QOTSA-type show met Josh voor het eerst met een gitaar in z'n handen waarbij ik vooral de ballads 'The Vampire of Time and Memory' en '...Like Clockwork' fantastisch vond. Eindigen met een a capella 'Long Slow Goodbye' na een mooie anekdote over Mark Lanegan aan wie het nummer opgedragen was. Josh Homme als volksmenner volledig in z'n kracht vooraan het podium, door het gangpad wandelend (met een hakmes) en bij mensen op schoot. Werkelijk een onmisbaar concert voor echte fans en voor iedereen aanwezig moet dit een schitterende avond geweest zijn, het publiek was tussendoor muisstil maar na elk nummer klonk een oorverdovend applaus. Een avond om niet meer te vergeten.

Johnny Marr in Tivoli 25-10

Nu ik toch bezig ben. Een dag eerder was Johnny Marr een stuk leuker dan verwacht. Las gematigde verhalen over Maastricht eerder deze week, al lag dat ook aan het publiek. In Utrecht had Johnny er duidelijk veel zin in op saturday night. Fijn om na de Klub C-show van vorig jaar nu ook 'Bigmouth Strikes Again' en persoonlijk favoriet 'Please, Please, Please Let Me Get What I Want' gehoord te hebben. Die Iggy Pop-cover deed hij op Werchter ook, dus had nu best ingeruild mogen worden voor nog een The Smiths-song. Maar goed, een leuk avondje uit met mooi zicht op het prachtige gitaarspel van Marr. En wat waren The Clockworks als voorprogramma wéér goed zeg, vanaf het eerste nummer hadden ze de hele zaal mee. Wat een gunfactor heeft die band ook voor mij, en de nieuwe nummers klinken alweer een stuk volwassener.
Wij hebben aardig hetzelfde weekend gehad haha! Beide shows ook meegepakt.
 
  • Confetti
Waarderingen: RubenFrusciante

Users who are viewing this thread