Down the Rabbit Hole 2026

[yeaghi]

Omdat ik als trouwe BKS ganger dit jaar voor het eerst naar DTRH ben geweest een korte terugblik en vergelijk.

Line-up: beide festivals top line-up. Veel te ontdekken aan bands. Omdat ik nog nooit was geweest op dtrh was me ontgaan dat er zoveel kleinere stages zijn waar mooie dingen staan geprogrammeerd.

Locatie: ik hou van het bos en strand bij BKS en dat doet DTRH ook heel goed. De groene heuvels zijn dankzij die glooiingen aantrekkelijker. Veel plekjes en struinmogelijkheid.

Food: op beide festivals gewoon erg goed. Mooi bij dtrh is dat de trucks heel veel ruimte kunnen krijgen om een eigen sfeer neer te zetten met eigen terras.

Indeling: minpuntje voor dtrh is de afstand van de fietsenstalling en van de lockers tot de ingang van het festival zelf. Ik denk omdat BKS ook dagtickets verkoopt ze dit beter geregeld hebben.
Geen last gehad van geluid van andere tenten bij een optreden. Dit is soms een pijnpuntje bij BKS.
Heel grote plus voor DTRH zijn het aantal zitplaatsen om te eten en hangen en chillen.

Randprogramma: dtrh wint dit met stip. Veel te doen. Overal hoekjes en gaatjes met afleiding als je wat anders wil dan bandjes kijken.

Publiek: hier zit toch wel het verschil. DTRH trekt meer feestpubliek dat voor de ervaring komt en dat met soms flinke groepen. Je ziet het aan die stokken die overal de lucht in gaan en het geduw van de laatkomers om bij hun cluppie te komen. Het voelt soms een beetje studentikoos en erg op elkaar gericht als groepjes. Ik heb op DTRH te veel gezien wat me flink stoorde. Ik gun ieder een feestje maar daar waar je door gedrag het feestje van anderen wat verpest ga je van mij te ver.

Voor ons is dus BKS geschikter en dat is prima. Ik heb wel eens geklaagd over pratende mensen tijdens een optreden op BKS. Maar dat valt daar eigelijk reuze mee heb ik nu gemerkt. Het is toch mooi dat in ons landje er zoveel festivals zijn dat je elkaar niet in de weg hoeft te zitten. Mocht er weer een headliner komen die we niet willen missen, zoals dit jaar the XX, dan kunnen we met veel plezier toch naar dtrh gaan en gaan we er ook weer een kei leuk weekend van maken.

Thanks dtrh, je was leuk.

 

[rricken]

Hieronder mijn recap van DTRH’ 26.

Weer eentje voor in de boeken.

• Op voorhand leek het programma voor mij dit jaar wat overzichtelijker dan andere edities. Eigenlijk wel prettig om niet continu het gevoel hebben dat je overal tegelijk moest zijn en daardoor ook meer tijd om over het terrein te struinen. Uiteindelijk alsnog veel gezien, en het niveau lag verrassend hoog.
• Allereerst een compliment aan de organisatie. Het terrein lag er het hele weekend prachtig bij en ook een dikke shout-out naar de schoonmaakploeg. Ondanks de duizenden festivalgangers bleef alles opvallend netjes. Ook de crew was overal vrolijk en behulpzaam.
• Zonder iets af te spreken stonden we precies naast dezelfde buren als vorig jaar. Verder met vrijwel alle campingburen leuk contact gehad en regelmatig samen een feestje gebouwd.
• Persoonlijk was ik ook blij met het iets lagere bezoekersaantal. Geen grote opstoppingen meer, zitplekken bij de foodstands en schone toiletten zonder lange wachtrijen, ook wel eens fijn voor de vrouwelijke bezoeker. Dat kwam de festivalervaring echt wel ten goede. Ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat de tenten met de huidige opstelling met 55K bezoekers net zo comfortabel had aangevoeld. Wel viel op dat de Fuzzy en Teddy regelmatig al vroeg op de dag afgeladen waren. Bij de meer elektronische acts was het soms echt proppen.
• Verder viel het openlijke drugsgebruik me op. Mensen moeten natuurlijk zelf weten wat ze gebruiken, maar het lijkt ieder jaar zichtbaarder te worden. Soms stond je echt verbaasd te kijken naar wat er allemaal voorbijkwam (en naar binnen ging..).
• De food line-up was opnieuw van topniveau. De butter chicken van Mission Masala, de tsjakh van de Libanees, de crispy gefrituurde bloemkool van Izakaya en de kra pao kip van de Thai waren stuk voor stuk feestjes op zich.
• Naast de grote podia blijven ook The Bizarre en Holding heerlijke plekken waar het eigenlijk de hele dag gezellig is. Radiate VI blijft voor mij een wat mysterieus hoekje. Denk dat daar meer potentie in zit.

Vrijdag

• Roda da Hollanda was een heerlijke binnenkomer. Fijne Braziliaanse samba, goede muzikanten en zaten meteen in de festivalsfeer.
• Het laatste deel van Hondenfokker meegepakt. De tent was al lekker opgewarmd en het feest was goed aan.
• Een deel van het Nederlands Philharmonisch Orkest gezien. Misschien had deze show op zondag nog beter gewerkt, maar de programmering zal ongetwijfeld samenhangen met de opening van Sticks. Hoe dan ook, het was weer indrukwekkend.
• Het slot van Paradise Bangkok Molam International Band klonk lekker, al werd het na verloop van tijd wat eentonig. Wel mooi om het enthousiasme van de band te zien.
• Sticks met het Nederlands Philharmonisch Orkest was gewoon een fijn optreden.
• Eigenlijk wilden we naar Florence Road, maar dat kwam niet helemaal op gang. Daarom doorgelopen naar Peaches en daar geen seconde spijt van gehad. Wat een bizarre en muzikaal sterke show.
• Een deel van Ash Lauryn meegenomen in de Rex. Blijft een fijne plek, zeker met die belichting en donkere hoekjes.
• Mind Enterprises zorgde voor een heerlijk feest, al was het ontzettend druk in de tent. Het leek af en toe alsof het geluid even haperde zoals bij het eerste nummer, geen idee of dat onderdeel van de show was. Wel vreemd dat bezoekers aan de zijkant de tenten konden openritsen en zich een weg naar binnen wisten te beuken.
• CMAT was aardig om te zien. Ciara straalde plezier uit, maar muzikaal geen buitencategorie. Daarom op tijd vertrokken voor een goede plek bij Tomora. Overigens wel grappig om de Ieren te zien losgaan.
• Van Tomora had ik vooraf hoge verwachtingen door de combinatie van Aurora en Tom Rowlands. Die werden volledig waargemaakt. Energieke en sterke show. Jammer dat daardoor Kevin Morby moest sneuvelen.
• Empire of the Sun leverde precies wat je verwacht, toegankelijk en vermakelijk. Een band die perfect past op DTRH. Geen optreden dat me lang zal bijblijven, maar gewoon een prima festivalshow.
• Apparat was misschien wel het tegenovergestelde. Minimalistisch en van hoog niveau. Wel merkte je dat een deel van het publiek volgens mij qua muziek meer van Moderat had verwacht. Zo kwamen al snel de telefoons tevoorschijn zodat mensen hun IG reels konden checken en gingen praten. Jammer, maar blijkbaar iets wat tegenwoordig bij festivals hoort.
• Van De Staat alleen het laatste stukje gezien omdat wij voor Apparat hadden gekozen. Het einde zag er in ieder geval goed uit qua stage setting. Volgens mij heeft het publiek daar een geweldige show gekregen. Hopelijk zien we Torre en zijn vrienden nog een keer terug met deze show.
• Little Simz wist mij niet te overtuigen. Ze heeft zeker podiumpresence, maar ik vond het geheel wat vlak voor een afsluitende headlinershow. Daarom zijn we verder gegaan om het terrein te ontdekken.

Zaterdag

• Wat een dag. Misschien wel de sterkst geprogrammeerde festivaldag van het hele weekend.
• Door een gezellig feestje op de camping helaas The Sacred Souls gemist, maar beginnen met All Them Witches gun ik iedereen. Speelde echt strak en wat een fijne band om de dag mee af te trappen.
• Sierra Ferrell kende ik vooraf nauwelijks, maar dankzij tips op dit forum toch gaan kijken. Absoluut geen spijt van gehad. Muzikaal zat het prima in elkaar en de hele weide leek mee te genieten.
• Over Johnny Marr hoef je eigenlijk weinig woorden vuil te maken. Wat een klasbak. Mooie mix van The Smiths, eigen werk en dan ook nog Passenger van Iggy. De cover had voor mij niet per se gehoeven, hij heeft meer dan genoeg eigen repertoire, maar een fijne show.
• Westside Cowboy klonk prima, maar bleef wat vlak. Gezien hun live-reputatie had ik iets meer verwacht, al zit er duidelijk veel potentie in.
• Dabeull Live Band bracht een heerlijke show. Toch wel bizar dat ze al die verschillende pingeltjes live spelen. Goede muzikanten en veel speelplezier.
• Baxter Dury was intens en groeide steeds verder naar een prachtig einde. Die ga ik zeker nog eens in een zaal bekijken.
• En dan David Byrne. Wat een levende legende. Voor mij de beste show van het weekend, ondanks dat ik zijn show eerder heb mogen zien dit jaar. Zijn band was fenomenaal en alles klopte. Jammer dat hij maar een uur kreeg, want Burning Down the House als afsluiter had het helemaal compleet gemaakt.
• The Mary Wallopers maakten er één groot feest van. Van begin tot eind genieten.
• Van The xx was ik vooraf benieuwd wat het zonder nieuwe plaat zou worden na hun passage op LL, maar opnieuw wisten ze me mee te nemen. Fantastische visuals, geweldige sfeer en zichtbaar spelplezier, en Romy had er zin in. Helaas stonden we eerst tussen behoorlijk wat praatpubliek, maar halverwege vonden we gelukkig een betere plek.

Zondag

• Derya Yıldırım & Grup Şimşek zette een sterke en afwisselende show neer. Fijn dat DTRH ook ruimte blijft bieden in de ‘grotere’ tenten aan dit soort alternatieve acts.
• Beirut was genieten in de zon. Mooie muziek om even in weg te dromen. Net voor het einde doorgelopen naar Claw Boys Claw.
• Voor mij was Claw Boys Claw de beste show van de zondag. Wat een heerlijke set vol tempo. Wat hebben die toch een hoop fijne nummers gemaakt die je bijna nooit hoort. Blij om deze band een keer live te hebben gezien.
• IJsland zorgde voor een leuk feestje. Geen absolute must-see voor mij, maar zeker vermakelijk.
• Matt Berninger begon rustig, maar groeide uit tot een sterke show waarbij uiteindelijk de hele tent meeging. Opvallend genoeg was het er helemaal niet zo druk in de tent.
• Na Matt nog een stuk van Rival Consoles in de Rex meegepakt om naar de Holding te gaan voor Vals alarm, die speelden een lekkere set.
• Overmono was echt druk, maar leverde ook een fijne set af.
• FATM sloot een prachtig weekend af met een goede show. Veel hits en wat een dijk van een stem, en de achtergrondperformers voegden echt iets toe.

Persoonlijke top 6:

1. David Byrne
2. Claw Boys Claw
3. All Them Witches
4. The xx
5. Johnny Marr
6. Tomora

Tot volgend jaar konijntjes.

PS ik ben benieuwd naar de ervaringe nvan het jeu de boules toernooi. Hoe was het?