Wat een weekend weer, thuis heerlijk aan het nagenieten. Het voelt alsof het in een paar uur voorbij is gevlogen. Een review in twee delen om de napret te vieren, te beginnen met de muziek (excuus dat ie zo lang is, en graag gedaan voor ieder die dat kan waarderen)
Vrijdag
als vanouds bij de
Morning Rave (***) gestart, en heerlijk gedanst als een zonnetje. Het stuivende zand in de REX liet wel een mooie mistbank ontstaan, dus na een half uur verder en goed gemutst het terrein verkend en genoten van alle dansworkshops die we hebben gezien (het voornemen om zaterdag of zondag de Dabke workshop te volgen is door de late nachten helaas gesneuveld).
Met het zonnetje in de bol doorgegaan naar
Clean Pete Rabbit's Revue (***) inclusief koor, blazers, strijkers, drummers, dansers en ons favoriete boontje: Thijs Boontjes. Meezingen en dansen op het Land van Maas en Waal was een groot plezier, en plezier maken was ook het doel van deze hele show. Dank daarvoor Clean Pete!
Kaboutertje Putlucht (****) in de holding was zowel hard afzien als hard genieten. Twintig minuten voortijds liep de Holding al vol, vijftien minuten voortijds kon mijn vriend met een welverdiend biertje mij nog nauwelijks achterin bereiken, en de menigte warme mensen lieten de temperaturen hoog oplopen. De temperatuur schoot door het dak na de eerste vunzige beats en teksten van de band, wat een top act. Te druk voor moshpits, maar al meeschreeuwend en verticaal op een neer springend alsnog van het feestje genoten. De extra deuren die na een tijdje opengingen zorgden voor de nodige verlichtende frisse lucht, maar helaas kwam er NOG MEER VOLK binnen, en dat past niet. Simpele wiskunde is niet voor iedereen weggelegd. Laatste kwartier gegaan omdat het iets te licht werd in ons hoofd (de Holding stage als kerk doet zo wel zijn vorm eer aan)
Helaas
JPEGMAFFIA overgeslagen voor wat quality time met vrienden en mijn luchtbed op de camping. Zijn show in Tivoli vond ik aardig, maar ik vond het toen jammer dat de instrumentale muziek van een bandje kwam. Hard balen dus toen ik van vrienden hoorde dat er dit keer wél een live band bij was. Oh well, foute keuzes zijn er om gemaakt te worden
De
Jeugd 20 (***) was aardig. Deze mannen zijn iconisch voor de Nederlandse muziek industrie en (menig middelbare school)feestje, en veel van de bezoekers zijn net als ik met ze opgegroeid. In koor de hitjes meezingen is heerlijk, maar de energie van de band spatte er in de eerste helft niet af. Daarnaast wil ik aan de groep voor ons oproepen dat het totaal niet incognito is om met je gezicht bukkend bij het kruis van je vrienden wat drugs uit een zakje afkomstig uit hun broekzak te snuiven, maar ik heb me wel kostelijk vermaakt met het tafereel. Kleinkunst.
Door naar
Maribou State (***), wat een prachtige stem heeft deze frontvrouw. Ik kende de muziek enkel van Spotify, en door haar zuivere zang dacht ik altijd dat het een DJ act met samples was. Ik was positief verrast toen ik een band zag! Lekker gedanst en gezweefd, al kabbelde de muziek ook wat braafjes door.
Massive Attack (*****) heeft ons daarentegen hard uit de zwevende droomwereld naar de brute werkelijkheid van de dag getrokken. We stonden 1/3 op het veld en de sfeer in het publiek was onvergetelijk. Je voelde dat ieder om ons heen collectief in de show en het verhaal van deze heren werd getrokken. De trage beat, de zang, de stemmen, het werkte op mij in als een trance. Bewonderenswaardig dat Massive Attack zichzelf op de achtergrond plaatst en de film en hun boodschap op de voorgrond zet. En bewonderswaardig dat DTRH zo'n heftige act als headliner durft te boeken. Verfrissend dat het niet enkel feest en plezier is, maar ook een serieuze boodschap de ruimte krijgt. De sfeer om te dansen was bij de groep verdwenen, zelfs bij de meest doorgewinterde ravers. We hadden tijd nodig om dit te verwerken, en na een kort rondje terrein hebben we de nacht op de camping afgesloten (ondergewaarde act eigenlijk; de camping)
Zaterdag!
Na een kort nachtje energiek mijn vrienden wakker gekletst op de camping, om vervolgens lekker te crashen bij
Kokoroko (**½). Vooral fan van hun eerdere werk, het nieuwe werk dat ze lieten horen luisterde lekker weg, maar ook niet meer dan dat. Na een smoothie en koffie en zonnige tunes was mijn hoofd nog steeds een brakke smurrie, dus de oplossing was een pilsje en
keihard dansen bij
Subfiction (****) in de REX. Love love love de wat obscuurdere niche muziek die daar overdag staat geprogrammeerd. Herboren en oververhit uit de REX gewandeld.
Meerdere vrienden meegekregen naar
Model/Actriz (****½) en een vreugdedansje gedaan omdat ze het collectief héél gaaf vonden. De grimmige sassy frontman is een genot om naar te kijken, en de band speelt ondertussen zulke goede stuwende en soms schurende dance punk. Aanrader voor ieder, ook als het op Spotify niet meteen jouw comfort genre is.
De hoogtepunten zegevierden vandaag,
Zaho De Sagazan (*****) was fenomenaal. Ze is jong, krachtig en zo ontwapenend. Ik versta geen Frans, maar toch raakt haar boodschap je door de muziek heen. Het intieme moment tussen Zaho en de geëmotioneerde vrouw in het publiek maakte een traantje los, en de oproep om te dansen werkte aanstekelijk. Ik gun Zaho een prachtcarriere en de headlinerspot op BKS volgend jaar (please!)
FKA Twigs (***** voor twigs * voor publiek), terecht hoogtepunt voor menig persoon hier, voor ons een dubbel gevoel. Tien minuten voortijds aan de rand voorin bij de al best volle Teddy gaan staan (stomme regendruppels...), en deze plek was ronduit matig. Zelf gingen we niet verder naar binnen omdat het er simpelweg vol uitzag. Helaas is niet iedereen zo sympathiek en probeerde hele vriendengroepen na aanvang in de volle tent naar binnen te wurmen. Tegen iedereen zeiden we: "doorlopen of teruggaan want het is vol", maar helaas werd daar niet door iedereen gehoor aan gegeven. Het stond muurvast, sardientjes, en toch willen mensen koste wat het kost erbij. Ik heb zo hard staan balen (en het haar van de meid voor mij staan happen). Na twintig minuten kwam er wat ruimte en lucht, maar toen zijn er twee gigantische lange gasten voor ons gaan staan, waardoor ik wederom niks zag. Na dertig minuten zijn we maar vertrokken. Ik heb glimpsen van een fenomenale FKA Twigs gezien, ik heb gezien dat ze mijn favoriete act had kunnen worden, maar het was ons helaas niet gegund. Lesje wel geleerd, de plek
midden achterin is superieur aan
zijkant voorin als het om volle tenten gaat - de rol
"wandelpad" is niet mijn vibe. Baal er nog steeds van, dus: BKS, FKA Twigs als headliner please?
Underworld (***½) maakte veel goed. Lekkere muziek, vette lichtshow, fijn publiek. Gewoon top. De nacht was ook top, lekker gedwaald door het mooie terrein, geen memorabele acts die zijn bijgebleven.
De zondag zonder zon
Regenstampen! Maar niet bij
HangYouth (*). Ik wilde ze een tijdje al zien, ik vond IJsland facking vet, maar na vijf minuten had ik al in de gaten dat een nummertje van HangYouth het beste werkt in de muzieklijst op een feestje om een minuutje te provoceren, maar niet live in een propvolle voor regen schuildende vermoeide Teddy Widder (toegegeven, we stonden helemaal achterin tussen de schuilende mensen en dat is niet de beste plek voor good vibes). Voor een act waar de tekst ook zo belangrijk is stond de stem van Abel ook verdacht zacht. Doorgelopen naar de REX (de REX is altijd de oplossing in dergelijke situaties) en bij
Nathan Koti (***) staan dampen en dansen. House is niet mijn favoriete genre, maar dit is wel een van de betere house.
Geordie Greep (****½) was bijzonder goed maar ook bijzonder niche. Ik heb vrienden overtuigd om mee te gaan naar deze Dark Disney Punk (oeps) en we kregen een grote jazz improv sessie (yeah!). Ik heb onwijs genoten, met als hoogtepunt toch wel de Holy improvisatie van 17 minuten. Gelukkig bracht de sympathieke en onwijs getalenteerde frontman de Disney Villain vibes toch af en toe naar boven. Deze act is niet voor iedereen, maar ik ben blij dat ik er bij was.
En dan het blok van de foute keuzes.
Viagra Boys (**½) zal vast voor de liefhebber en de bezoekers met voldoende energie top zijn geweest, maar mij pakte het helaas niet. Daarna helaas de keuze gemaakt om door te gaan naar
Striptopia (**), een van mijn highlights van afgelopen jaar. Ik had er beter aan gedaan om die herinnering gewoon te koesteren, want na een half uur wachten kon je er helemaal níks van zien. Het podium is te laag voor een stripshow, en de verhogingen aan de randen te spaarzaam en laag. Ook was de host dit jaar minder een vibe. Na tien minuten al vetrokken.
Maria Iskarot overgeslagen omdat het veels te druk was bij de Holding (die stage mag groter!). Daarna onderweg naar de Teddy even blijven hangen bij
Solo bij Bermuda Air, dat was mooi. Toen raakte ik aan de praat met een collega en heb ik
Beth Gibbons gemist
Een van de highlights van het festival mijn vriend, ik baalde achteraf behoorlijk dat ik niet beter mijn best had gedaan om bij hem aan te sluiten.
Gelukkig heeft
Floating Points (****) de voor mij wat magere zondag gered. Ik dacht aanvankelijk dat enkel Floating Points live zou mixen, en de video kunst níet live zou zijn (timetable vermelde enkel live en niet live AV zoals afgelopen jaar bij Folamour). Ik was dus super blij verrast om de setup van de twee kunstenaressen te zien. Met de groep in het midden van de Teddy gaan staan om het goed te zien, en we waren allen omver geblazen. Heerlijke muziek die je na zo'n vermoeiend weekend echt in een trance bracht. De live real time "alive paintings" met water, inkt en lucht van Akiko Nakayama waren hypnotiserend om naar te kijken en werkte perfect met de muziek samen. Ik vond de show ook beter dan in de Melkweg, overtrof mijn verwachtingen.
Weer helemaal in de wolken nog lekker gedanst bij
Rabbit Radio met Arnold Scheepmakers (***½), toffe selectie indiehitjes en meezingers.
Orkater Invites (**) viel dit jaar tegen, ondanks dat dat bij ons vaste prik is. Veel zang in plaats van theater, en ik ga voor dat absurdistische theater, niet voor "schokkerende" liedjes over vagina's en penissen. Oh well, het mocht de pret niet drukken.
Conclusie
Al met al een heerlijk weekend gehad. Hoogtepunten waren Massive Attack, Model/ACtriz, Zaho de Sagazan en Floating Points. Ik baal nog steeds van het missen van FKA Twigs en Beth Gibbons, dus hopelijk krijg ik nog een herkansing. Het blijft een fijn festival, met een fijne brede range in genres en goede boekingen. Ik ben benieuwd wat er volgend jaar op het menu zal staan!
