Nu het nog even komkommertijd is, leek het me leuk om ervaringen uit te wisselen over:
wat is voor jou de beste mate van voorbereiding?
Wat ik daarmee bedoel: in hoeverre wil je iedere act al volledig hebben ingeluisterd vs in hoeverre wil je ter plekke nog worden verrast?
Ik was zelf altijd al best wel van het inluisteren en vooraf uitstippelen van routes, maar vooral dat inluisteren is de laatste jaren alleen maar meer geworden.
Grote voordelen daarvan: meer voorpret, meer herkenning tijdens de optredens, grotere kans dat ik bij de optredens beland die het best aansluiten op mijn smaak/waar ik zin in heb.
Maar ik ervoer ook nadelen: te veel willen zien (fomo tijdens het festival), minder kans om ter plekke totaal verrast te worden (zoals ik 'vroeger' nog wel eens had, bijvoorbeeld op Lowlands lang geleden bij Saybia en Fresku; anderzijds had ik op BKS23 ook weer niet zĆ³veel verwacht van Young Fathers), eventueel ook meer kans dat ik in mijn eigen smaak/muziekbubbel 'blijf hangen'.
Op BKS24 vond ik mezelf eigenlijk vaak niet 'ontspannen' genoeg, mijn programma zat te vol. Daarom had ik voor BKS25 besloten om 'voorpret' en 'praktijk' zo veel mogelijk te scheiden. Per dag een paar acts die ik ook op het festival zelf echt niet wilde missen en daaromheen tevreden zijn met zes maanden lang allerlei acts ontdekken die ik misschien later of uiteindelijk nooit zal zien. Afgelopen jaar werkte dit goed. Ook top, afgelopen jaar: ik had voor mijn (kleine) gezelschap in de weken voor het festival per festivaldag een 'luisteravond' georganiseerd, waarop ik per festivaldag van zo'n 6 tot 10 acts iets over act en liedje vertelde en daarna samen daarnaar luisteren. Dit gaf de line-up nog wat meer contaxt en die liedjes werden nog wat specialer als ze langskwamen.
Maar ik bleef ook benieuwd naar die andere kant van voorbereiden, namelijk: amper voorbereiden, overgeven aan de spontaniteit. Dit deed ik dit jaar op Lowlands. Een paar weken voor het festival merkte ik echter dat ik nog wat weinig voorpret had over de line-up. Toen ben ik toch maar gaan checken welke onbekende acts me interessant leken, maar juist die acts deden het eenmaal op het festival toch niet echt voor mij, waarschijnlijk omdat ik de genoemde voordelen van inluisteren miste.
Lang verhaal kort (naja, verder is er momenteel toch niet echt te bespreken he?
): ik denk inmiddels de - voor mij - beste formule te hebben gevonden en ga BKS26 weer net zo aanpakken als BKS25. Hoe is dat voor jullie? Willen we meer of minder inluisteren?
