Album releases 2025
- Onderwerp starter Brian
- Startdatum
Idd...Vorige cd's van voor naar achter gedraaid maar deze valt me ook wat zwaar....paar lichtpuntjes maar grotendeels niet de weg die ik hoopte....Bad omens had ik hetzelfde...
Jup. Nieuwe van NewDad is trouwens ijzersterk, eens met @Mark's Kal. Aub laat in de Secret op BKS volgend jaar.
Ik doe mijn wekelijkse bijdrage maar even in 2 delen (28 albums in 1 x wordt niet echt meer leesbaar ;-) ):
Bad Cop/Bad Cop – Lighten Up: Bad Cop/Bad Cop is een punkrock band uit San Pedro. Dit 4e studioalbum van deze full female band volgt 5 jaar na The Ride. Het is niet een heel spannend album, maar ‘Straight Out Of Detox’, ‘Note To Self’, ‘Human Is Human’ en ‘Las Ventanas’ zijn best aardig.
Biffy Clyro – Futique: Deze Schotse rockband behoeft natuurlijk geen introductie, want ze hebben sinds 1995 nagenoeg alle festivals en zalen al ‘plat’ gespeeld. Toch zijn ze grotendeels aan mij voorbijgegaan. Dit 10e studioalbum biedt weer hun kenmerkende geluid en ik vind het een erg goede plaat. ‘Hunting Season’, ‘True Believer’, ‘Goodbye’ en ‘Dearest Amygdala’ zijn vooralsnog mijn favorieten.
Black Lips – Season Of The Peach: Black Lips is een garage punk-band uit Atlanta. Hun 6e (?) studioalbum sinds de oprichting is een best een aardige. De eerste 4 nummers moet ik wel wennen aan de muziek en de zang, maar uiteindelijk vind ik ‘So Far Gone’, ‘Judas Pig’, ‘Tippy Tongue’ en ‘Prick’ best prima nummers. Ik moet zeggen: het album is wel heel apart en gaat meerdere kanten op.
Bones Shredder – Morbid Little Thing: Dit is het indierock solodebuut van Randy Newman uit San Jose, voormalig lid van Teens In Trouble. Het is een meer dan prima debuut en ik vind vooral ‘Let Me In’, ‘Pulling Teeth’, ‘Stay Away’ en ‘Sky Is Falling’ erg goed.
DED – RESENT: DED is een Amerikaanse nu-metalband uit Tempe, bestaande uit leden van Greeley Estates en Man Made Machine. Dit is hun derde studioalbum en het klinkt niet onaardig, maar niet speciaal. ‘You Want Honest’, ‘Rockstar’, ‘Eraser’ en ‘Rise Above It All’ steken er wat mij betreft bovenuit.
Eades – Final Sirens Call: De uit Leeds afkomstige vijfkoppige DIY-band Eades maakt relaxte lo-fi muziek met een laagje postpunk en indierock. Dit is hun tweede album en deze klinkt best aangenaam en dan met name ‘Backwards’, ‘Did You Read The News?’, ‘Madness, Pride & Poetry’ en ‘This Fleeting Wind’. Toch een beetje voor fans van The Clockworks, terwijl ik er af en toe Oasis in terug hoor.
GANS - Good For The Soul: Dit album van het duo Euan Woodman en Thomas Rhodes uit Birmingham knalt direct met de fantastische nummers ‘A Fool’ en ‘In Time’. En dat belooft veel. Helaas zakt het daarna wel in wat mij betreft. Het bijna einde met ‘This Product’, ‘Oh George’ is dan wel weer aardig. Het is uiteindelijk een mix van elektronica, rock en postpunk: soms zware gitaarrifs, vooral dansbare synths en soms intens drumwerk.
Golden Apples – Shooting Star: Een band uit Philadelphia die wat speels experimenteert met muziek. Dit album bevat een breed scala aan muzikale stijlen, van noise-pop tot psych-rock en dat klinkt best aardig. Mijn favorieten: ‘Noonday Demon’, ‘Freeeee’, ‘Breeze’ en ‘Fantasia’.
Heretoir – Solastalgia: Een blackgaze, post black-metal band uit Augsburg. Het startte als een solo-project van David ‘Eklatanz’ C., maar is al een tijd een volwaardige band. Dit is hun 4e studioalbum en allemachtig wat is dit heerlijk. Afwisselend bombastisch en rustig, afwisselend zang en schreeuw zoals o.a. op ‘The Ashen Falls’, ‘Season Of Grief’, ‘Inertia’, ‘Dreamgatherer’, ‘Burial’ en het titelnummer ‘Solastalgia’. Iets meer dan een uur genieten.
I Prevail – Violent Nature: Deze Amerikaanse metalcoreband uit Southfield is alweer toe aan haar 4e studioalbum. De combi zang/schreeuw van Eric Vanlerberghe op onder meer ‘Synthetic Soul’, ‘Pray’, ‘Annihilate Me’, ‘Rain’ en ‘Stay Away’ klinkt wel erg lekker moet ik zeggen. Ik vind dit een prima album.
KennyHoopla – conditions of an orphan// (EP): Kenneth La'ron Beasley, oftewel KennyHoopla, is een Amerikaanse indierockzanger, songwriter en muzikant. Het openingsnummer van deze EP ‘Charity//’ klinkt wel aangenaam. ‘Naysayer//’ is ook nog wel aardig. Geen bijzondere EP dit.
Lawn – God Made the Highway: Indierock, postpunk uit New Orleans. Hun 4e album luistert wel aardig weg en dan met name de nummers met de meeste postpunkinvloeden wat mij betreft, zoals ‘Lonely River Blues’, ‘Pressure’ en ‘Sports Gun’.
Many Eyes – Combust (EP): De ‘nieuwe’ metalcoreband rondom ex-zanger van Every Time I Die. Na hun album in 2024 nu dan deze EP. Is mij teveel geschreeuw zonder rustige momenten. Het gaat in een soort van een tempo door. ‘Counting Teeth’ is voor mij nog te doen. Uiteraard voor de liefhebbers van ETID en Better Lovers.
Milo Korbenski – Sex Angel: Milo Korbenski is een met wit masker getooide solomuzikant uit Brighton. Hij maakt een soort van slacker-dreampop / artpop met rockinvloeden. Het klinkt op zich niet eens verkeerd. ‘Good Lickin’, ‘Demi Mure’, ‘The Kids In Six’ en ‘ zijn gewoon prima nummers.
Mijn favoriete album van deze 14: Heretoir – Solastalgia
Bad Cop/Bad Cop – Lighten Up: Bad Cop/Bad Cop is een punkrock band uit San Pedro. Dit 4e studioalbum van deze full female band volgt 5 jaar na The Ride. Het is niet een heel spannend album, maar ‘Straight Out Of Detox’, ‘Note To Self’, ‘Human Is Human’ en ‘Las Ventanas’ zijn best aardig.
Biffy Clyro – Futique: Deze Schotse rockband behoeft natuurlijk geen introductie, want ze hebben sinds 1995 nagenoeg alle festivals en zalen al ‘plat’ gespeeld. Toch zijn ze grotendeels aan mij voorbijgegaan. Dit 10e studioalbum biedt weer hun kenmerkende geluid en ik vind het een erg goede plaat. ‘Hunting Season’, ‘True Believer’, ‘Goodbye’ en ‘Dearest Amygdala’ zijn vooralsnog mijn favorieten.
Black Lips – Season Of The Peach: Black Lips is een garage punk-band uit Atlanta. Hun 6e (?) studioalbum sinds de oprichting is een best een aardige. De eerste 4 nummers moet ik wel wennen aan de muziek en de zang, maar uiteindelijk vind ik ‘So Far Gone’, ‘Judas Pig’, ‘Tippy Tongue’ en ‘Prick’ best prima nummers. Ik moet zeggen: het album is wel heel apart en gaat meerdere kanten op.
Bones Shredder – Morbid Little Thing: Dit is het indierock solodebuut van Randy Newman uit San Jose, voormalig lid van Teens In Trouble. Het is een meer dan prima debuut en ik vind vooral ‘Let Me In’, ‘Pulling Teeth’, ‘Stay Away’ en ‘Sky Is Falling’ erg goed.
DED – RESENT: DED is een Amerikaanse nu-metalband uit Tempe, bestaande uit leden van Greeley Estates en Man Made Machine. Dit is hun derde studioalbum en het klinkt niet onaardig, maar niet speciaal. ‘You Want Honest’, ‘Rockstar’, ‘Eraser’ en ‘Rise Above It All’ steken er wat mij betreft bovenuit.
Eades – Final Sirens Call: De uit Leeds afkomstige vijfkoppige DIY-band Eades maakt relaxte lo-fi muziek met een laagje postpunk en indierock. Dit is hun tweede album en deze klinkt best aangenaam en dan met name ‘Backwards’, ‘Did You Read The News?’, ‘Madness, Pride & Poetry’ en ‘This Fleeting Wind’. Toch een beetje voor fans van The Clockworks, terwijl ik er af en toe Oasis in terug hoor.
GANS - Good For The Soul: Dit album van het duo Euan Woodman en Thomas Rhodes uit Birmingham knalt direct met de fantastische nummers ‘A Fool’ en ‘In Time’. En dat belooft veel. Helaas zakt het daarna wel in wat mij betreft. Het bijna einde met ‘This Product’, ‘Oh George’ is dan wel weer aardig. Het is uiteindelijk een mix van elektronica, rock en postpunk: soms zware gitaarrifs, vooral dansbare synths en soms intens drumwerk.
Golden Apples – Shooting Star: Een band uit Philadelphia die wat speels experimenteert met muziek. Dit album bevat een breed scala aan muzikale stijlen, van noise-pop tot psych-rock en dat klinkt best aardig. Mijn favorieten: ‘Noonday Demon’, ‘Freeeee’, ‘Breeze’ en ‘Fantasia’.
Heretoir – Solastalgia: Een blackgaze, post black-metal band uit Augsburg. Het startte als een solo-project van David ‘Eklatanz’ C., maar is al een tijd een volwaardige band. Dit is hun 4e studioalbum en allemachtig wat is dit heerlijk. Afwisselend bombastisch en rustig, afwisselend zang en schreeuw zoals o.a. op ‘The Ashen Falls’, ‘Season Of Grief’, ‘Inertia’, ‘Dreamgatherer’, ‘Burial’ en het titelnummer ‘Solastalgia’. Iets meer dan een uur genieten.
I Prevail – Violent Nature: Deze Amerikaanse metalcoreband uit Southfield is alweer toe aan haar 4e studioalbum. De combi zang/schreeuw van Eric Vanlerberghe op onder meer ‘Synthetic Soul’, ‘Pray’, ‘Annihilate Me’, ‘Rain’ en ‘Stay Away’ klinkt wel erg lekker moet ik zeggen. Ik vind dit een prima album.
KennyHoopla – conditions of an orphan// (EP): Kenneth La'ron Beasley, oftewel KennyHoopla, is een Amerikaanse indierockzanger, songwriter en muzikant. Het openingsnummer van deze EP ‘Charity//’ klinkt wel aangenaam. ‘Naysayer//’ is ook nog wel aardig. Geen bijzondere EP dit.
Lawn – God Made the Highway: Indierock, postpunk uit New Orleans. Hun 4e album luistert wel aardig weg en dan met name de nummers met de meeste postpunkinvloeden wat mij betreft, zoals ‘Lonely River Blues’, ‘Pressure’ en ‘Sports Gun’.
Many Eyes – Combust (EP): De ‘nieuwe’ metalcoreband rondom ex-zanger van Every Time I Die. Na hun album in 2024 nu dan deze EP. Is mij teveel geschreeuw zonder rustige momenten. Het gaat in een soort van een tempo door. ‘Counting Teeth’ is voor mij nog te doen. Uiteraard voor de liefhebbers van ETID en Better Lovers.
Milo Korbenski – Sex Angel: Milo Korbenski is een met wit masker getooide solomuzikant uit Brighton. Hij maakt een soort van slacker-dreampop / artpop met rockinvloeden. Het klinkt op zich niet eens verkeerd. ‘Good Lickin’, ‘Demi Mure’, ‘The Kids In Six’ en ‘ zijn gewoon prima nummers.
Mijn favoriete album van deze 14: Heretoir – Solastalgia
Na nog wat luisterbeurten volg ik dit steeds meer. Ingetogen eigenlijk niet helemaal vind ik, maar idd meer tempo. Vooral een mooie strakke productie. Net als bij de nieuwe NewDad.
Ik vind I Prevail wel tof! Ben geen kenner/grote fan, dus vergelijk het ook niet zo met eerder materiaal. Maar dit is wel de metalcore waar ik van hou: afwisseling tussen screams en clean vocals en afwisseling tussen rustiger en lomper, het hoeft niet allemaal dood en verderf te zijn.
Favorieten zijn Pray, Annihilate Me, Violent Nature en Rain.
Favorieten zijn Pray, Annihilate Me, Violent Nature en Rain.
En deel 2:
Motion City Soundtrack – The Same Old Wasted Wonderful World: Motion City Soundtrack is een pop-punk band uit Minneapolis, 28 jaar bezig en dit is ‘pas’ hun 7e studioalbum. Motion City Soundtrack werd bekend tijdens de hoogtijdagen van de emo-beweging in de jaren 2000. ‘She’s Afraid’, Particle Physiss’,‘ Your Days Are Numbered’ en ‘Things Like This’ vind ik het meest prettig om naar te luisteren.
Nation of Language – Dance Called Memory: Synth-gedreven new wave, post-punk en shoegaze uit Brooklyn. Ook van deze band het 4e album en ook deze klinkt niet onaardig. Niet perse mijn ding, maar ‘In Another Life’ en ‘I’m Not Ready For The Change’ zijn best aangename nummers.
Native Sun – Concrete Language: Native Sun uit New York combineert de rauwe energie van vroege punk en garagerock. Ik hou hier wel van. De stem van Danny Gomez past ook perfect bij de muziek. Een prima debuutplaat van deze band. ‘Down My Line’, ‘This Mess’, ‘Adam’, ‘Go Out And Play’ en ‘No’ zijn de lekkerste nummers.
NewDad – Altar: Deze indierockband uit Galway timmert al een paar jaar aan de weg en ik heb ze op Pukkelpop en Loose Ends gezien. Het blijft een prima band. En ook hun tweede album is gewoon erg goed. Opener ‘Other Side’, ‘Roobosh’, ‘Entertainer’, ‘Mr Cold Embrace’ en ‘Vertigo’ vind ik de leukste nummers. Een prima opvolger van Madra.
pôt-pot – Warsaw 480km: pôt-pot uit Cork/Lissabon is geïnspireerd door psych- en krautrockbands als Neu!, CAN, Spacemen 3. Dit is hun debuutalbum en deze bevalt mij wel: af en toe bluesy, af en toe postpunkinvloeden, experimenteel, pulserende drums…. Vooral ‘Sextape’, ‘I Am’, ‘Can’t Handle It’ en ‘Hot Scene’ vind ik erg goed.
Public Opinion – Perpetual Motion Machine (EP): Public Opinion is een punkrockband met invloeden uit hardcore en garagerock uit Denver. Na een EP en een album nu weer een EP. Niet heel spannend, 3 nummers, waarvan ik ‘Laughing Academy’ de leukste vind. Waarschijnlijk ook omdat dit samen met Drug Church is.
The Happy Fits – Lovesick: Het eerste album van deze band in meer dan 3 jaar en de eerste zonder oprichter Ross Monteith en met gitaristen Nico Rose en Raina Mullen. Dit album is heel afwisselend: rustige nummers, rock-'n-roll, aanstekelijke popliedjes en enorm orkestraal. 15 nummers maar liefst. ‘Do You See Me?’, ‘The Nerve’ en ‘Superior’ vind ik de meest luisterwaardige. Af en toe hoor ik ABBA in nummers. Tsja.
The Oxys – Casting Pearls Before Swine: The Oxys is een punkrockband uit Austin. De band staat bekend om zijn snot punk (wtf is dat?), power pop en late jaren '70 rock. Op dit 3e album rammen ze erin 28 minuten 10 nummers doorheen. Het zijn wel pakkende nummers. Mijn favorieten: ‘Poison Apple’, ‘Long Shadows’, ‘Idiot Box’ en ‘Not Gonna Die’.
Total Wife – Come Back Down: Total Wife is het in Nashville gevestigde project van Luna Kupper en Ash Richter. Erg lekkere experimentele shoegaze vol aparte wendingen. Geen standaard shoegaze-cliché plaat. Als je het hebt gehad met shoegaze, zou ik toch deze eens proberen. ‘Peaches’, ‘Naoisa’, ‘Second Spring’, ‘Chloe’ en ‘Still Asleep’ zijn bijvoorbeeld heerlijke nummers.
TRSH - String Theory: TRSH is een band uit Springfield, dat bekend staat om hun fusie van punk en midwest emo. Dit is hun 2e album. Het schurkt tegen screamo aan en daar houd ik wel van. Hun doorbraak hit was de single ‘Dad Rock’. Dit is in dit genre best een aardige plaat, met voor mij ‘The Brozone’, ‘Stained With T’s’,’Dusty’ en ‘Fremont Hills’ als beste nummers.
Vanna - Time Is Violence (EP): Deze posthardcoreband uit Boston is in 2017 gestopt, maar brengen nu weer een comeback EP uit met 4 typische Vanna-nummers. ‘Quiet Place’ vind ik de meest aangename.
Wednesday – Bleeds: Deze alternatieve rockband uit Asheville zag ik ooit in een propvolle Witloofbar en was direct onder de indruk. Wat een leuke band. En net als voorganger is dit ook weer een mooie plaat, waarbij ik ‘Reality TV Argument Bleeds’, ‘Candy Breath’, ‘Wasp’ en ‘Bitter Everyday’ het leukst vind.
we.own.the.sky - In Your Absence: Instrumentale, progressieve postrock uit Athene. Dit is hun 3e album en de eerste sinds 2019. Voor mij niet het album van deze week @B0G5, maar wel een van de betere. Ik vind met name ‘The Urge To Prey’, ‘Swarm’, ‘Eclipse’, ‘Liminal Space’ en ‘Silhouette (met stiekem toch een beetje zang)’ erg goed.
Mijn favoriete album van deze serie is een lastige keuze, maar ik ga toch voor Total Wife – Come Back Down
Motion City Soundtrack – The Same Old Wasted Wonderful World: Motion City Soundtrack is een pop-punk band uit Minneapolis, 28 jaar bezig en dit is ‘pas’ hun 7e studioalbum. Motion City Soundtrack werd bekend tijdens de hoogtijdagen van de emo-beweging in de jaren 2000. ‘She’s Afraid’, Particle Physiss’,‘ Your Days Are Numbered’ en ‘Things Like This’ vind ik het meest prettig om naar te luisteren.
Nation of Language – Dance Called Memory: Synth-gedreven new wave, post-punk en shoegaze uit Brooklyn. Ook van deze band het 4e album en ook deze klinkt niet onaardig. Niet perse mijn ding, maar ‘In Another Life’ en ‘I’m Not Ready For The Change’ zijn best aangename nummers.
Native Sun – Concrete Language: Native Sun uit New York combineert de rauwe energie van vroege punk en garagerock. Ik hou hier wel van. De stem van Danny Gomez past ook perfect bij de muziek. Een prima debuutplaat van deze band. ‘Down My Line’, ‘This Mess’, ‘Adam’, ‘Go Out And Play’ en ‘No’ zijn de lekkerste nummers.
NewDad – Altar: Deze indierockband uit Galway timmert al een paar jaar aan de weg en ik heb ze op Pukkelpop en Loose Ends gezien. Het blijft een prima band. En ook hun tweede album is gewoon erg goed. Opener ‘Other Side’, ‘Roobosh’, ‘Entertainer’, ‘Mr Cold Embrace’ en ‘Vertigo’ vind ik de leukste nummers. Een prima opvolger van Madra.
pôt-pot – Warsaw 480km: pôt-pot uit Cork/Lissabon is geïnspireerd door psych- en krautrockbands als Neu!, CAN, Spacemen 3. Dit is hun debuutalbum en deze bevalt mij wel: af en toe bluesy, af en toe postpunkinvloeden, experimenteel, pulserende drums…. Vooral ‘Sextape’, ‘I Am’, ‘Can’t Handle It’ en ‘Hot Scene’ vind ik erg goed.
Public Opinion – Perpetual Motion Machine (EP): Public Opinion is een punkrockband met invloeden uit hardcore en garagerock uit Denver. Na een EP en een album nu weer een EP. Niet heel spannend, 3 nummers, waarvan ik ‘Laughing Academy’ de leukste vind. Waarschijnlijk ook omdat dit samen met Drug Church is.
The Happy Fits – Lovesick: Het eerste album van deze band in meer dan 3 jaar en de eerste zonder oprichter Ross Monteith en met gitaristen Nico Rose en Raina Mullen. Dit album is heel afwisselend: rustige nummers, rock-'n-roll, aanstekelijke popliedjes en enorm orkestraal. 15 nummers maar liefst. ‘Do You See Me?’, ‘The Nerve’ en ‘Superior’ vind ik de meest luisterwaardige. Af en toe hoor ik ABBA in nummers. Tsja.
The Oxys – Casting Pearls Before Swine: The Oxys is een punkrockband uit Austin. De band staat bekend om zijn snot punk (wtf is dat?), power pop en late jaren '70 rock. Op dit 3e album rammen ze erin 28 minuten 10 nummers doorheen. Het zijn wel pakkende nummers. Mijn favorieten: ‘Poison Apple’, ‘Long Shadows’, ‘Idiot Box’ en ‘Not Gonna Die’.
Total Wife – Come Back Down: Total Wife is het in Nashville gevestigde project van Luna Kupper en Ash Richter. Erg lekkere experimentele shoegaze vol aparte wendingen. Geen standaard shoegaze-cliché plaat. Als je het hebt gehad met shoegaze, zou ik toch deze eens proberen. ‘Peaches’, ‘Naoisa’, ‘Second Spring’, ‘Chloe’ en ‘Still Asleep’ zijn bijvoorbeeld heerlijke nummers.
TRSH - String Theory: TRSH is een band uit Springfield, dat bekend staat om hun fusie van punk en midwest emo. Dit is hun 2e album. Het schurkt tegen screamo aan en daar houd ik wel van. Hun doorbraak hit was de single ‘Dad Rock’. Dit is in dit genre best een aardige plaat, met voor mij ‘The Brozone’, ‘Stained With T’s’,’Dusty’ en ‘Fremont Hills’ als beste nummers.
Vanna - Time Is Violence (EP): Deze posthardcoreband uit Boston is in 2017 gestopt, maar brengen nu weer een comeback EP uit met 4 typische Vanna-nummers. ‘Quiet Place’ vind ik de meest aangename.
Wednesday – Bleeds: Deze alternatieve rockband uit Asheville zag ik ooit in een propvolle Witloofbar en was direct onder de indruk. Wat een leuke band. En net als voorganger is dit ook weer een mooie plaat, waarbij ik ‘Reality TV Argument Bleeds’, ‘Candy Breath’, ‘Wasp’ en ‘Bitter Everyday’ het leukst vind.
we.own.the.sky - In Your Absence: Instrumentale, progressieve postrock uit Athene. Dit is hun 3e album en de eerste sinds 2019. Voor mij niet het album van deze week @B0G5, maar wel een van de betere. Ik vind met name ‘The Urge To Prey’, ‘Swarm’, ‘Eclipse’, ‘Liminal Space’ en ‘Silhouette (met stiekem toch een beetje zang)’ erg goed.
Mijn favoriete album van deze serie is een lastige keuze, maar ik ga toch voor Total Wife – Come Back Down
Ik vind het zelf hun mooiste album tot nu toe. De backing vocals van Aidan zijn ook fantastisch. Die samenzang aan het einde van "can you reach me?"; zó mooi. Hun optreden in Tivoli vorig jaar was ook heerlijk, dus vandaag besloten nog maar eens van de partij te zijn dit jaar!
Laatst bewerkt:
Ik ben een beetje late to the party, maar het nieuwe album van Viagra Boys uit april kan ik zeer zeker pruimen!
Sorry wat is het nut van deze opmerking?
Nog niet hier voorbij zien komen, maar Mouseatouille - DJ Set is echt prachtig!! Voor alle BC,NR fans: ga deze checken!
Mag men deze dan ook niet meer maken tegenwoordig?
Ik zie alleen een vraag wat het nut is, niets over of het mag of niet, dat maak je er zelf van. Valt me vaker op bij mensen die roepen dat "je ook niks meer mag zeggen tegenwoordig", dat er gelijk een dwingend karakter toegekend wordt aan een vraag die volgens mij bedoeld is om een dialoog te starten. Wat hiermee eigenlijk in de kiem gesmoord wordt door het gelijk naar het extreme te trekken.
Geen nut, zoals ik vaker berichten post zonder nut.
Ik had inderdaad iets anders kunnen schrijven om mensen aan te sporen om naar het optreden te gaan.
Maar dergelijke dingen kunnen ook geschreven worden zonder te objectiveren en te seksualiseren.
En ik had ook kunnen schrijven dat er 2 knappe mannen zijn
Specifiek dat stuk bevragen wat er nut van is is meer een polemiek starten dan een dialoog. Hoe vaak mensen ook roepen dat je niets meer mag zeggen is er ook omdat je tegenwoordig voor het minste een verantwoording moet afleggen.
En in deze gaat het zelfs niet over denigrerende of platvloerse teksten die je, zelfs hier, vaker ziet passeren. En toch.
Ik vind zoiets vermoeiend.
