Best Kept Secret 2026

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Brian
  • Startdatum Startdatum
  • Featured
Mijn zondag begon bij Servo in de Casbah en dat was meteen een heel stevige en prima opener. Echt geamuseerd daar. Dit zijn het soort shows en bands die ik mij op voorhand voorstelde bij het concept van de Casbah. Daarna Good Flying Birds ook een kans gegeven op hetzelfde podium maar dat was toch mindere kwaliteit. Het kan niet altijd een voltreffer zijn.

Vervolgens een stevig blok, te beginnen bij Getdown Services. Ik vind het zelf ook wel jammer dat ze weinig echt 'live' spelen. Los daarvan was het een ongelooflijk vettig, zweterig en stevig feest. De Secret barstte uit haar voegen. Ook buiten de tent was er een hele menigte samengetroept en daar was ik wel van verschoten. De moshpit was heel groot en vooral heel constant wat voor mij niet echt hoefde, maar dat wijt ik dan bv. aan het feit dat ze instrumentaal weinig speelden en zelf ook de focus legden op "going mental". Snel door naar Yard Act. Iets rustiger gehouden en waar ik stond was het publiek ook niet uitzinnig. Wel een degelijk optreden met The Overload als persoonlijk hoogtepunt. Einde van het blok was Mac DeMarco. Sommigen noemden het saai, maar dan vraag ik mij ook wat af wat je dan precies verwacht van hem. Zelf vond ik het geweldig. Het is deels jeugdsentiment, maar ik ben blij hem eindelijk gezien te hebben en dat met een geweldige setlist vol meezingers en hoogtepunten.

Even pauze, eten, en klaarstaan voor Gorillaz. Ik sluit me aan bij wat hier ook al gezegd is: Damon Albarn was duidelijk onder invloed en haalde wat mij betreft niet het niveau van zijn band. De gastacts waren wel stuk voor stuk top en zorgden voor wat extra vuur in het optreden. Wat de setlist betreft iets te veel van het laatste album voor mij, al lijkt Orange County wel een nieuwe klassieker! Overall had ik misschien net iets meer verwacht van Gorillaz. Ik miste ergens de kers op de taart om er een onvergetelijk optreden van te maken. Het scheelt dat ze muzikaal (en grafisch) natuurlijk kwaliteit te over hebben met een grote legacy!

Het was mijn eerste BKS en ik ben al bij al heel positief over het festival. Zeer mooi terrein, leuke podia, zalige food line-up en een aangename camping. Over de aankomst op vrijdag ben ik minder te spreken. Het festival begint om 14u en je laat duizenden mensen pas vanaf 10u toe op de camping. Dan kan je de logistieke problemen wel zien aankomen denk ik. Wij hebben 3u gedaan van het aanschuiven voor de parking tot een plaatsje veroveren over de camping. Daarnaast voelde het soms heel druk. Ik had dus niet altijd de indruk op een rustiger en relaxed festival te staan, wat toch een beetje geadverteerd werd.

Mijn top 10:
1. Jack White
2. Nick Cave
3. Mac DeMarco
4. Blood Incantation
5. Nation of Language
6. Hayley Williams
7. Gorillaz
8. Servo
9. Wolf Alice
10. Getdown Services
 
Laatst bewerkt:
Ik denk opeens terug aan de beveiliger die tijdens Aldous Harding met zijn geluid aan boksen zat te kijken op zijn telefoon. Toen een oudere vrouw hem aansprak begon hij wild te gebaren en te beweren dat hij oortjes in had, maar we hoorden het geluid toch echt uit zijn telefoon komen. Met hoe stil Aldous was hoorden we zijn bokswedstrijd soms beter dan Aldous. Na een kwartier kwam 4 man van de beveiliging deze beveiliger vertellen dat hij even normaal moest doen en anders kon vertrekken. 5 minuten later zat hij stiekem weer boksen te kijken, nu zonder geluid...
 
En dan nu mijn ultrakorte samenvatting van drie dagen BKS.

Er is meer publiek…duh…en de gemiddelde leeftijd ligt lager dan voorheen. Ik vind dat fijn. Op een festival hoort jong volk rond te lopen die lekker mengen met dat ouw volk. Brengt ook wat meer reuring en rondrennende mensen in de tent en dat is niet altijd fijn, maar ik doe graag een stapje terug.
Terrein is goed. casbah is nog steeds te klein, maar dat komt door de bands die er staan. Secret is lekker groot, vooral de ruimte eromheen. Culdesac mag opener en spannender en het grote gemis van de muziekgieterij voelt zwaar. Snel terugbrengen.

Top tien

1 - Nation of Language: ook erg leuk dat je ze de dag daarna op zondag ook nog zag op hun vrije dag bandjes kijken.
2 - Sudan Archives
3 - Genesis Owusu
4 - Dame Area
5 - Sef
6 - Gorillaz
7 - Nick Cave
8 - Don West
9 - Hayley Williams
10- die band die we gemist hebben

Tot volgend jaar, enne is de Topic BKS27 al geopend?
 
Mijn tweede Best Kept Secret is een feit. Ik ga ook wat uitgebreider de acts bespreken dus ik breek het even per dag op.

Eerst even mijn algemene bevindingen. Ik ga al sinds 1993 naar festivals maar zo slecht als bij BKS qua controle bij de ingang heb ik echt nog nooit meegemaakt. In al die jaren niet. We stonden zeer lang stil totdat we naar de polsbandjes konden. Na erg lang stilstaan begon men echt ongeduldig te worden. De reden; het liep niet door bij de ingang. Later begreep ik waarom. Tergend, hemeltergend langzaam schoven honderden mensen steeds een stukje op. Het begon te regenen en ik begon me nu echt pissig te maken. Per rij stond een security elke tas open te maken....bij iedereen. Kwam je met een bolderkar (en dat waren de meest mensen) dan werd elke slaapzak, kussen, koeltas, rugzak bekeken en bevoeld. Niet normaal!! Bij elk festival stroomt het prima door. De security is ruimschoots aanwezig maar controleert steekproefsgewijs. Hebben die gasten deze boodschap doorgekregen om echt IEDEREEN van top tot teen te controleren? We waren om 09:00 vetrokken, we waren denk ik rond 11:00 bij de ingang......om 14:30 stond onze tent. 2,5 uur om door die controles te komen. Je mist gewoon een deel van je eerste dag.

Eenmaal op de camping was het ook wel vrij gestrest om een plekje zoeken. Een plek werk vrijgemaakt en iedereen (inclusief wij) mochten dan een plekje uitzoeken. Mensen rennen dat grasveld op. Ruimtes bezet houden want anderen mensen kwamen er nog aan. Uiteindelijk stonden we dan hutje mutje op elkaar. Ik vond het wel erg krap allemaal. Als je ook ziet waar mensen hun tent allemaal neerzetten. Elke greppel wordt benut. Dat is op DTRH veel ruimer.

Goed...dat gezegd hebbende. De opzet is weer heerlijk. Zoveel leuke zithoekjes, heerlijk eten. Ik blijf echter The Secret t.o.v. the One en de Two erg ver vinden. Soms er maar voor gekozen om die tocht niet te maken. Erg jammer. Dit jaar erg veel praters door de optredens. Geheel toevallig maar de meest vervelende en egoïstische personen die we meemaakten waren steeds Belgen. Praten door optreden. Steeds tegen je aanstoten als je ergens staat te kijken. Ook op de camping. Al om 08:00 in de ochtend buiten voor je tentje gaat zitten, je boombox pakken en lekker luid gaan kletsen. Kom op zeg, een klein beetje rekening houden met anderen is toch niet teveel gevraagd?

De zaterdag was echt veel drukker dan de overige dagen. Druk bij eten en drinken halen. En erg vervelend voor mijn vriendin; bizar lange rijen bij de toiletten. Echt too much. Vrijdag was prima te doen. De zaterdagnacht was nog het meest levendig. De vrijdagnacht bloedde het weer vrij snel dood en de zondagnacht is bijna niet aanwezig. Het nachtprogramma blijft zeer zwak. Zie je op LL of DTRH het terrein tot diep in de nacht nog bomvol. Iedereen uitgelaten en spontaan en vol feestend. Op BKS is dat echt veel minder. Veel minde. Op DTRH maak ik het vaak later en later omdat ik me gewoon moeilijk los kan trekken uit die gezelligheid. Dat komt denk ik toch door het wat oudere publiek. De bandjesmensen. Die gaan na de optreden direct van het terrein af.

Ik heb het al eens over het publiek gehad. Ik noemde dat een beetje lullig het ANWB volk. En nu viel dat toch weer op. Zie je op DTRH en op LL mensen die echt hun best doen op een mooie outfit bijvoorbeeld. Je kant dat "zien en gezien worden" noemen. Maar soms is dat best leuk mensen kijken. Op BKS zie je veel meer wandelschoenen, een grijs T-shirt, sober, degelijk. Heel zwartwit gezien: LL en DTRH is meer randstad en op BKS meer de provincie. Het mag wel wat uitbundiger. Dat zie je dus ook terug als de laatste act is afgelopen; hele hordes vliegen direct naar de uitgang. Eigenlijk zou dit ook gewoon een driedaags festival moeten zijn zonder dagjesmensen.

Wat wel echt een groot voordeel is. Je loopt naar je auto en je bent direct weg. Op LL sta je soms nog een uur in de file bij die parkeerplaatsen. Altijd een domper als je lekker naar huis wilt.

En nog even het voedsel. Zeer gevarieerd en erg lekker. Soms wel echt overpriced hoor. Een bakje patat met een paar kleine stukjes rendang er overheen; 11,50. Maar goed, knop om en gaan.
 
Ik heb het al eens over het publiek gehad. Ik noemde dat een beetje lullig het ANWB volk. En nu viel dat toch weer op. Zie je op DTRH en op LL mensen die echt hun best doen op een mooie outfit bijvoorbeeld. Je kant dat "zien en gezien worden" noemen. Het mag wel wat uitbundiger.
Nee, alsjeblieft niet zeg... dat hele zien en gezien worden is meer een vloek dan een zegen op festivals.
 
Ik heb het al eens over het publiek gehad. Ik noemde dat een beetje lullig het ANWB volk. En nu viel dat toch weer op. Zie je op DTRH en op LL mensen die echt hun best doen op een mooie outfit bijvoorbeeld. Je kant dat "zien en gezien worden" noemen. Maar soms is dat best leuk mensen kijken. Op BKS zie je veel meer wandelschoenen, een grijs T-shirt, sober, degelijk. Heel zwartwit gezien: LL en DTRH is meer randstad en op BKS meer de provincie. Het mag wel wat uitbundiger. Dat zie je dus ook terug als de laatste act is afgelopen; hele hordes vliegen direct naar de uitgang. Eigenlijk zou dit ook gewoon een driedaags festival moeten zijn zonder dagjesmensen.
Wonderlijk rare opmerking dit. Hoezo moet het BKS publiek meer op iets anders lijken? Iedereen mag eruitzien hoe die wil, zal mijn ervaring niet minder maken.
 
De zaterdagnacht was nog het meest levendig. De vrijdagnacht bloedde het weer vrij snel dood en de zondagnacht is bijna niet aanwezig. Het nachtprogramma blijft zeer zwak. Zie je op LL of DTRH het terrein tot diep in de nacht nog bomvol. Iedereen uitgelaten en spontaan en vol feestend. Op BKS is dat echt veel minder. Veel minde. Op DTRH maak ik het vaak later en later omdat ik me gewoon moeilijk los kan trekken uit die gezelligheid. Dat komt denk ik toch door het wat oudere publiek. De bandjesmensen. Die gaan na de optreden direct van het terrein af.

Ik heb het al eens over het publiek gehad. Ik noemde dat een beetje lullig het ANWB volk. En nu viel dat toch weer op. Zie je op DTRH en op LL mensen die echt hun best doen op een mooie outfit bijvoorbeeld. Je kant dat "zien en gezien worden" noemen. Maar soms is dat best leuk mensen kijken. Op BKS zie je veel meer wandelschoenen, een grijs T-shirt, sober, degelijk. Heel zwartwit gezien: LL en DTRH is meer randstad en op BKS meer de provincie. Het mag wel wat uitbundiger. Dat zie je dus ook terug als de laatste act is afgelopen; hele hordes vliegen direct naar de uitgang. Eigenlijk zou dit ook gewoon een driedaags festival moeten zijn.
Waarom zou je van BKS een LL of DTRH willen maken? Daar hoeven we echt niet nóg een versie van te hebben. Het is juist het USP van BKS dat het er anders aan toe gaat dan op die festivals, júist voor de mensen die het daar te 'uitbundig' of Randstedelijk vinden...
 
Mijn tweede Best Kept Secret is een feit. Ik ga ook wat uitgebreider de acts bespreken dus ik breek het even per dag op.

Eerst even mijn algemene bevindingen. Ik ga al sinds 1993 naar festivals maar zo slecht als bij BKS qua controle bij de ingang heb ik echt nog nooit meegemaakt. In al die jaren niet. We stonden zeer lang stil totdat we naar de polsbandjes konden. Na erg lang stilstaan begon men echt ongeduldig te worden. De reden; het liep niet door bij de ingang. Later begreep ik waarom. Tergend, hemeltergend langzaam schoven honderden mensen steeds een stukje op. Het begon te regenen en ik begon me nu echt pissig te maken. Per rij stond een security elke tas open te maken....bij iedereen. Kwam je met een bolderkar (en dat waren de meest mensen) dan werd elke slaapzak, kussen, koeltas, rugzak bekeken en bevoeld. Niet normaal!! Bij elk festival stroomt het prima door. De security is ruimschoots aanwezig maar controleert steekproefsgewijs. Hebben die gasten deze boodschap doorgekregen om echt IEDEREEN van top tot teen te controleren? We waren om 09:00 vetrokken, we waren denk ik rond 11:00 bij de ingang......om 14:30 stond onze tent. 2,5 uur om door die controles te komen. Je mist gewoon een deel van je eerste dag.

Eenmaal op de camping was het ook wel vrij gestrest om een plekje zoeken. Een plek werk vrijgemaakt en iedereen (inclusief wij) mochten dan een plekje uitzoeken. Mensen rennen dat grasveld op. Ruimtes bezet houden want anderen mensen kwamen er nog aan. Uiteindelijk stonden we dan hutje mutje op elkaar. Ik vond het wel erg krap allemaal. Als je ook ziet waar mensen hun tent allemaal neerzetten. Elke greppel wordt benut. Dat is op DTRH veel ruimer.

Goed...dat gezegd hebbende. De opzet is weer heerlijk. Zoveel leuke zithoekjes, heerlijk eten. Ik blijf echter The Secret t.o.v. the One en de Two erg ver vinden. Soms er maar voor gekozen om die tocht niet te maken. Erg jammer. Dit jaar erg veel praters door de optredens. Geheel toevallig maar de meest vervelende en egoïstische personen die we meemaakten waren steeds Belgen. Praten door optreden. Steeds tegen je aanstoten als je ergens staat te kijken. Ook op de camping. Al om 08:00 in de ochtend buiten voor je tentje gaat zitten, je boombox pakken en lekker luid gaan kletsen. Kom op zeg, een klein beetje rekening houden met anderen is toch niet teveel gevraagd?

De zaterdag was echt veel drukker dan de overige dagen. Druk bij eten en drinken halen. En erg vervelend voor mijn vriendin; bizar lange rijen bij de toiletten. Echt too much. Vrijdag was prima te doen. De zaterdagnacht was nog het meest levendig. De vrijdagnacht bloedde het weer vrij snel dood en de zondagnacht is bijna niet aanwezig. Het nachtprogramma blijft zeer zwak. Zie je op LL of DTRH het terrein tot diep in de nacht nog bomvol. Iedereen uitgelaten en spontaan en vol feestend. Op BKS is dat echt veel minder. Veel minde. Op DTRH maak ik het vaak later en later omdat ik me gewoon moeilijk los kan trekken uit die gezelligheid. Dat komt denk ik toch door het wat oudere publiek. De bandjesmensen. Die gaan na de optreden direct van het terrein af.

Ik heb het al eens over het publiek gehad. Ik noemde dat een beetje lullig het ANWB volk. En nu viel dat toch weer op. Zie je op DTRH en op LL mensen die echt hun best doen op een mooie outfit bijvoorbeeld. Je kant dat "zien en gezien worden" noemen. Maar soms is dat best leuk mensen kijken. Op BKS zie je veel meer wandelschoenen, een grijs T-shirt, sober, degelijk. Heel zwartwit gezien: LL en DTRH is meer randstad en op BKS meer de provincie. Het mag wel wat uitbundiger. Dat zie je dus ook terug als de laatste act is afgelopen; hele hordes vliegen direct naar de uitgang. Eigenlijk zou dit ook gewoon een driedaags festival moeten zijn zonder dagjesmensen.

Wat wel echt een groot voordeel is. Je loopt naar je auto en je bent direct weg. Op LL sta je soms nog een uur in de file bij die parkeerplaatsen. Altijd een domper als je lekker naar huis wilt.

En nog even het voedsel. Zeer gevarieerd en erg lekker. Soms wel echt overpriced hoor. Een bakje patat met een paar kleine stukjes rendang er overheen; 11,50. Maar goed, knop om en gaan.
Thanks voor je stukkie.
Wat die mooie outfits betreft. Ik heb zaterdag een man verkleed als (carnavals)arabier rond zien lopen. Ja joh daar vind ik iets van. Dan nog liever een vlaggenparade.
Iedereen moet gewoon komen als zichzelf.
Ik heb mijn haar groen deze keer maar ik heb altijd kleuren in mijn haar. Volgens mij is ieder mens mooi (of heb ik toch teveel gratis wietLucht ingeademd dit weekend.
 
  • Leuk
Waarderingen: Elmer, Onibaba en Jelle
Mijn tweede Best Kept Secret is een feit. Ik ga ook wat uitgebreider de acts bespreken dus ik breek het even per dag op.

Eerst even mijn algemene bevindingen. Ik ga al sinds 1993 naar festivals maar zo slecht als bij BKS qua controle bij de ingang heb ik echt nog nooit meegemaakt. In al die jaren niet. We stonden zeer lang stil totdat we naar de polsbandjes konden. Na erg lang stilstaan begon men echt ongeduldig te worden. De reden; het liep niet door bij de ingang. Later begreep ik waarom. Tergend, hemeltergend langzaam schoven honderden mensen steeds een stukje op. Het begon te regenen en ik begon me nu echt pissig te maken. Per rij stond een security elke tas open te maken....bij iedereen. Kwam je met een bolderkar (en dat waren de meest mensen) dan werd elke slaapzak, kussen, koeltas, rugzak bekeken en bevoeld. Niet normaal!! Bij elk festival stroomt het prima door. De security is ruimschoots aanwezig maar controleert steekproefsgewijs. Hebben die gasten deze boodschap doorgekregen om echt IEDEREEN van top tot teen te controleren? We waren om 09:00 vetrokken, we waren denk ik rond 11:00 bij de ingang......om 14:30 stond onze tent. 2,5 uur om door die controles te komen. Je mist gewoon een deel van je eerste dag.

Eenmaal op de camping was het ook wel vrij gestrest om een plekje zoeken. Een plek werk vrijgemaakt en iedereen (inclusief wij) mochten dan een plekje uitzoeken. Mensen rennen dat grasveld op. Ruimtes bezet houden want anderen mensen kwamen er nog aan. Uiteindelijk stonden we dan hutje mutje op elkaar. Ik vond het wel erg krap allemaal. Als je ook ziet waar mensen hun tent allemaal neerzetten. Elke greppel wordt benut. Dat is op DTRH veel ruimer.

Goed...dat gezegd hebbende. De opzet is weer heerlijk. Zoveel leuke zithoekjes, heerlijk eten. Ik blijf echter The Secret t.o.v. the One en de Two erg ver vinden. Soms er maar voor gekozen om die tocht niet te maken. Erg jammer. Dit jaar erg veel praters door de optredens. Geheel toevallig maar de meest vervelende en egoïstische personen die we meemaakten waren steeds Belgen. Praten door optreden. Steeds tegen je aanstoten als je ergens staat te kijken. Ook op de camping. Al om 08:00 in de ochtend buiten voor je tentje gaat zitten, je boombox pakken en lekker luid gaan kletsen. Kom op zeg, een klein beetje rekening houden met anderen is toch niet teveel gevraagd?

De zaterdag was echt veel drukker dan de overige dagen. Druk bij eten en drinken halen. En erg vervelend voor mijn vriendin; bizar lange rijen bij de toiletten. Echt too much. Vrijdag was prima te doen. De zaterdagnacht was nog het meest levendig. De vrijdagnacht bloedde het weer vrij snel dood en de zondagnacht is bijna niet aanwezig. Het nachtprogramma blijft zeer zwak. Zie je op LL of DTRH het terrein tot diep in de nacht nog bomvol. Iedereen uitgelaten en spontaan en vol feestend. Op BKS is dat echt veel minder. Veel minde. Op DTRH maak ik het vaak later en later omdat ik me gewoon moeilijk los kan trekken uit die gezelligheid. Dat komt denk ik toch door het wat oudere publiek. De bandjesmensen. Die gaan na de optreden direct van het terrein af.

Ik heb het al eens over het publiek gehad. Ik noemde dat een beetje lullig het ANWB volk. En nu viel dat toch weer op. Zie je op DTRH en op LL mensen die echt hun best doen op een mooie outfit bijvoorbeeld. Je kant dat "zien en gezien worden" noemen. Maar soms is dat best leuk mensen kijken. Op BKS zie je veel meer wandelschoenen, een grijs T-shirt, sober, degelijk. Heel zwartwit gezien: LL en DTRH is meer randstad en op BKS meer de provincie. Het mag wel wat uitbundiger. Dat zie je dus ook terug als de laatste act is afgelopen; hele hordes vliegen direct naar de uitgang. Eigenlijk zou dit ook gewoon een driedaags festival moeten zijn zonder dagjesmensen.

Wat wel echt een groot voordeel is. Je loopt naar je auto en je bent direct weg. Op LL sta je soms nog een uur in de file bij die parkeerplaatsen. Altijd een domper als je lekker naar huis wilt.

En nog even het voedsel. Zeer gevarieerd en erg lekker. Soms wel echt overpriced hoor. Een bakje patat met een paar kleine stukjes rendang er overheen; 11,50. Maar goed, knop om en gaan.
Het heeft denk ik ook wel met de leeftijd van het publiek te maken. Als begin 30er voel ik me op LL goed / soms oud. Op BKS voelde ik me redelijk jong.

Ik begrijp wel een beetje wat je bedoeld, qua outfits enzo boeit het me niet, maar heel soms miste ik een beetje de gezeligheid van Lowlands. Ik denk wel zelf dat ik, naarmate ik ouder wordt steeds meer juist wel richting BKS zou trekken ipv LL.
 
  • Leuk
Waarderingen: davadude en Onibaba
Vrijdag

Ao gemist vanwege die ultralange security controle dus snel naar NewDad die we ook niet vanaf het begin konden zien. Erg fijne band, prima om de dag mee te beginnen. Daarna een klein stukje YinYin. Typisch zo'n band die je na het festival alweer bent vergeten. Ze doen het goed, ik vind het leuke muziek maar ook wat kleurloos. De eerste verrassing van de dag kwam bij Sudan Archives. Wat een energie. Zeer van genoten. Samen met mijn vriendin luister ik thuis erg vaak naar Curtis Harding. We konden bij The One direct naar voren lopen en we stonden dus ook pal voor het podium. Ondanks de regen hebben we alles meegemaakt. We kennen elk nummer. Echt heerlijke muziek. We vondenCurtis echter wel wat gelaten overkomen. Wellicht stelde de regen hem teleur? Het leek er niet op dat hij echt alles gaf. Desondanks hebben we er van genoten.

Ik stel thuis netjes een programma vast maar op de dag zelf loopt het soms ook net even anders. Je moet ook af en toe even wat eten en zitten. En dit jaar waren we voor het eerst met ons tweeën en dan houdt je ook rekening met de smaak van de ander. De La Soul vervolgens gezien. Leuk, prima. Maar een nummertje beginnen, weer het publiek aanspreken, stoppen....volgende nummer. Niet heel erg spannend allemaal. Ze teren ook nog sterk op nummers van tig jaar geleden. Dan zijn er toch interessantere hiphop acts te vinden. En dan werd het tijd voor de band waar ik het meeste naar uitkeek: Blood Incantation. Mijn vriendin even buiten zitten en ik op tijd vrij vooraan staan. Tja, ik werd volledig omver geblazen. Wat een strake band zeg. Niet alleen maar beuken maar ook prog stukken erdoorheen. Absolute Elsewhere integraal spelen. Wat wil een mens nog meer? Wat ik erg mooi vond is dat deze act vrij laat stond geprogrameerd maar dat het stampvol was. Om mij heen ook jonge meiden uit hun dak gaan. Death Metal verbroederd!

Als kers op de taart Jack White. Dat is en blijft toch een rasmuzikant. Wat een vakmanschap. Een fantastische headliner. Dit zie ik toch het liefste op festivals....een band met muzikanten op het podium. Twee jaar geleden vond ik twee van de drie headliners echt rampzalig; Disclosure en Paolo Nutini. Dan is het dit jaar toch 20x beter. Een vol veld wil je hebben. De kers op de taart na een mooie dag. Geen nachtkaars die lafjes wordt uitgeblazen. Wat weer opviel; geen enkel nummer van Fear of the Dawn. Ik vind dat echt een zeer sterk album. Meneer White zelf blijkbaar niet. Vreemd. Echt nul.

We wilden eigenlijk wel graag naar Merol maar toch...dat pokkestuk naar The Secret en daar is het direct ook minder gezellig. Dus besloten we even aar The Two te gaan en daar was Mula aan de gang. Best grappig en aardig wat van mee te pakken. Het kwam wel over als dat stereotype macho gelul waar sommige Nederlandse hiphop acts een handje van hebben. Vrij plat ook. We waren ook erg verbaasd dat 3voor12 dat de beste act van de vrijdag vond. Really?

Daarna de nacht in en dat viel overal eigenlijk wel tegen. Toch knap om dat te presteren. Wat rondgehangen en daarna lekker de tent in. Ik vond de eerste dag zeer geslaagd. Blood Incantation en Jack White spanden voor mij de kroon.
 
Mooie editie weer gehad. Na 4 edities weer echt het idee gehad dat het puur om de muziek draait, en daar kom ik voor. Niet dat de vorige edities niet goed waren (vond persoonlijk het programma van vorig jaar beter) maar door de Lidl niet pontificaal naast de secret te zetten en de casbah de ruimte te geven in plaats van een kledingwinkel, voelt het zo wel. Dit jaar voelde daardoor als herontdekking van het festival waar ik in 2018 zo gelukkig van werd.

Zaterdag was druk; waar je vroeger prima heen en weer kon pendelen tussen one en two voor een goede plek, was dat dit jaar lastiger. De rust was daardoor wel verder te zoeken, maar het was nergens echt te druk. Zou leuk zijn als ze volgend jaar de two een update geven (lees: haal die palen weg) om wat meer ruimte te creëren, zou wel passen met deze grotere aantallen. De open secret paste mooi, dacht dat die te groot zou zijn, maar het werkte voor Dressed Like Boys en Getdown Services. Casbah blijft te klein, daardoor Elmer gemist. Misschien een open achterkant? En een podium als de muziekgieterij wordt wel gemist.

Het programma was voor mij dit jaar meer herkenning dan ontdekking, denk dat ik daardoor meer acts als goed heb ervaren, en minder als okee of geweldig. Ranking:

6: Nation of Language
5: New Dad, Model/Actriz, Grote Geelstaart, Stella
4: Ão, Pitou, Blood Incantation, Jack White, Aldous Harding, Wolf Alice, Tramhaus, Dame Area, Dressed Like Boys, Sylvie Kreusch, Getdown Services, Yard Act, Gelli Haha
3: Mark William Lewis, Hiqpy, Jungle By Night, Gorillaz
2: Sorry

Floor hoogtepunten: Rimini Express, Orfa, Ajuma, laatste uur St. Paul die even Weird Fishes / Arpeggi perfect erin weet te mixen

Hoop er volgend jaar weer bij te zijn, in mn zwarte bandshirt, korte broek, en wandelschoenen aan. En een dolfijnenballon boven mn hoofd.
 
  • Leuk
Waarderingen: yeaghi, Matthijs en noid
Hoe is het eigenlijk afgelopen met diegene die vrijdagmiddag riep nooit meer te willen gaan? Vraag me af of diegene er na een heel weekend toch anders over denkt
 
Het heeft denk ik ook wel met de leeftijd van het publiek te maken. Als begin 30er voel ik me op LL goed / soms oud. Op BKS voelde ik me redelijk jong.

Ik begrijp wel een beetje wat je bedoeld, qua outfits enzo boeit het me niet, maar heel soms miste ik een beetje de gezeligheid van Lowlands. Ik denk wel zelf dat ik, naarmate ik ouder wordt steeds meer juist wel richting BKS zou trekken ipv LL.
Ik loop er zelf ook niet bij als een paradijsvogel. Maar je ziet op DTRH dat mensen echt hun best doen om er mooi uit te zien. Wat uitbundiger en vooral kleurrijker. Ik wordt daar altijd wel vrolijk van. En dan heb ik het niet over types die in een kanariepak rondlopen ofzo. Ik blijf erbij; ik vind het dag en nacht verschil. Op DTRH en LL heb ik ook de meest geinige gesprekken. Slap ouwehoeren. Op BKS zijn de mensen echt veel rustiger. En natuurlijk; iedereen moet doen waar hij of zij zich lekker in voelt. Maar het is wel een constatering. Dat zie je dus ook terug in de nacht.
 
  • Leuk
Waarderingen: yannickd
Ik loop er zelf ook niet bij als een paradijsvogel. Maar je ziet op DTRH dat mensen echt hun best doen om er mooi uit te zien. Wat uitbundiger en vooral kleurrijker. Ik wordt daar altijd wel vrolijk van. En dan heb ik het niet over types die in een kanariepak rondlopen ofzo. Ik blijf erbij; ik vind het dag en nacht verschil. Op DTRH en LL heb ik ook de meest geinige gesprekken. Slap ouwehoeren. Op BKS zijn de mensen echt veel rustiger. En natuurlijk; iedereen moet doen waar hij of zij zich lekker in voelt. Maar het is wel een constatering. Dat zie je dus ook terug in de nacht.
BKS is denk ik meer een festival voor muziekliefhebbers die bandjes komen kijken. Het gaat minder om feest en de daarbij horende outfit.

Aan een nachtprogramma is dan ook minder behoefte. Ook omdat je na een dag vol optredens de energie niet meer hebt.
 
Aan een nachtprogramma is dan ook minder behoefte. Ook omdat je na een dag vol optredens de energie niet meer hebt.

Ik ben denk ik een van die mensen die voor de bandjes komen, maar even afdansen 's nachts wil ik ook wel. Maar wat was het slapjes. Zaterdag in de Secret Lucky Done Gone. Mijn god wat saai. Dit moet BKS echt wel beter kunnen. Waarom zetten ze dan 's nachts niet een act als Max Cooper neer. Of gewoon Weval op een fatsoenlijke tijd. Of als het een DJ moet zijn dan kan het ook wel wat avontuurlijker. Aurora Halal ofzo. Doe het goed of doe het niet. Zoals BKS het nu doet is slap.
 
Laatst bewerkt:
Zaterdag

We begonnen de dag bij Hiqpy. Voor mij typisch een band waarvan je twee of drie nummertjes meepakt maar waarvan de verzadiging als snel toeslaat. Dat kon ons niet heel erg lang boeien. Daarna door naar Naika. Sommige artiesten hebben echt de X-factor. Deze vrouw pakt ook heel dat podium met haar zelfverzekerde uitstraling. Ik vond de muziek ook prima. Ik wilde eigenlijk op tijd naar Weval maar ik stond eigenlijk wel lekker en soms moet je gewoon blijven staan als het leuk is wat ik daarom ook heb gedaan. Daarna aan de zijkant bij Weval gestaan. Erg fijn. Lekker dansen. Dat Eefje de Visser aan kwam haken ontging mij volledig. Als je niet binnen staat ontgaat dat je dus. Vervolgens wilde ik graag Sorry zien dus hop in de benen en naar The Secret. Een fijne band. Maar het euvel waar toch veel indie-bandjes last van hebben; echt nul uitstraling. Als ik die zangeres op het veld tegen zou komen, zou ik haar niet herkennen. De muziek deed het werk en daar was echt niets mis mee. Daarna snel door naar Aldous Harding. We kwamen aan bij de tent en we dachten dat het al afgelopen was. Maar het was nog lang geen tijd? Doodstil...en vrij lang. Het enige wat we hoorden was het gezoem van pratende mensen. En toen hoorden we heel stilletjes een stem....heel klein en zacht. Wat is dit? Eenmaal binnen zagen mevrouw Harding erbij staan alsof ze persoonlijk de hogere kunst had uitgevonden om vervolgens wel een soort oersaaie muziek ten gehore te brengen. Sorry voor de fans maar dit is geen festival-act. Dodelijk saai. Misschien leuk voor het handjevol mensen die echt vooraan stonden.

Ik was toch nieuwsgiering naar Hayley Williams. Dat nieuwe album vind ik vrij rustig dus ik was benieuwd hoe dat uit ging pakken. De eerste paar nummers vond ik nog vrij poppy maar later werd het steeds energieker. Wat een frontvrouw. Wat een flair. Ook weer iemand die volledig het podium pakt. En de nummers van het nieuwe album werden veel energieker en krachtiger gebracht. Live dus echt veel beter dan de studio opnamen. Leuk!

Door naar Nation of Language maar we hadden geen zin om ons naar binnen te wurmen. Niet echt meegekregen helaas. Soms loopt de planning dus net iets anders. Ook trek gekregen en we wilden door daarna naar Wolf Alice. Een bekende van BKS maar ik had ze nog nooit gezien. Ik dacht steeds dat een rockband was maar op plaat vind ik het vrij poppy. Dat schizofrene gevoel kwam tijdens het optreden ook naar voren. Dan weer ruig en stevig en op andere momenten meer richting poprock. Ik vond het wel zeer sterk. En weer een powervrouw op dat podium. Vooral als ze lekker tekeer gaat, gingen mijn vuisten enthousiast de lucht in.

Dan echt op tijd naar Nick Cave. Manmanman wat was dit weer fenomenaal. Dit valt toch met geen pen te beschrijven? Voor mij de beste live act die er bestaat. Een bonk charisma. Weer een zeer goede (en andere) setlist. Ik hoorde iemand zeggen...maar Nick Cave heb ik al eens gezien. Djeez....het is elke keer weer anders. Sommige bands hebben hun hoogtijjaren aan het begin van hun carrière en teren op hits vanuit die periode. Deze man lijkt wel beter en beter te worden des te ouder hij wordt. En veel nieuw werk spelen. Top! Dit is hoe een hoofdact moet zijn. Wat kwam dit weer binnen. Zowel de ruigere als de ingetogen nummers. Ik hing aan zijn lippen. Dat muziek dit kan bewerkstelligen. Dit is een artiest die een keer in je leven voorbij komt. En fuck, wat ben ik blij dat ik in dezelfde periode leef. Hij zal er ooit mee stoppen en dan kun je terugkijken op deze ervaringen. Elke keer als ik Nick Cave zie, gebeurt er hetzelfde. Ik heb het gevoel het beste optreden ooit gezien te hebben. Superlatieven tekort.

Een geweldige dag. De drukte was wel echt too much. Ik denk veel Nick Cave fans. Geef ze eens ongelijk.
 

Users who are viewing this thread