Ik snap je! Ik heb me alsnog goed vermaakt, maar had ook wel liever de originele arrangementen gehad. Dat deed hij dus in de AFAS Dome wel? Zo jammer dat ik daar op het laatste moment toch niet heen kon...
Rock Werchter 2026
- Onderwerp starter WesleyNoH
- Startdatum
- Featured
Bij CMAT stond ik naast twee personen waarvan 1 fan en de andere meegetrokken uit de vriendengroep die eigenlijk ergens anders had gestaan, maar niet alleen wilde. Nou, die man was om na twee nummers en heeft volgens mij de tijd van zijn leven gehad. Je video is een goede weerspiegeling van de hele show. Ontzettend leuk publiek dat zorgde voor die fantastische sfeer. Ook mooi om eerder vandaag dat verhaal te lezen over de liefde voor Stay For Something.Mijn haastig gemaakte filmpje van het laatste stukje CMAT. Fijne vibes
Volgende passage van CMAT in de buurt koop ik een ticket. Want ik ben ook om.
- David Byrne
- Gorillaz
- Florence Road
- Ethel Cain
- The Cure
- Viagra Boys
- FKA Twigs
- Franz Ferdinand
- The Prodigy
- CMAT
Mooi vader zoon weekend achter de rug! Blijft toch een prachtig en goed geregeld festival. Tel er geweldig festivalweer bij op en je hebt een topeditie te pakken. Het weekend van 1 tot 4 juli 2024 staat alweer met potlo.. dikke viltstift in de agenda. Iets minder uitgebreid verslag dan gewoonlijk.
Donderdag
-Balu Brigada (****): Denk nog nooit zo vroeg op donderdag op het terrein geweest maar ik moest en zou Balu Brigada gaan zien. Geen spijt van, leverde precies wat ik hoopte. Wordt een bandje om in de gaten te blijven houden komende jaren. Fijn dat het in The Barn stond.
-All Them Witches (***1/2): Weinig bijzonders, maar wel retestrak optreden.
-Basht. (**1/2): Middle of the road bandje.
-Triggerfinger (**): Weet niet waarom, maar had hier meer van verwacht. Eigenlijk gewoon een saai optreden met een verschrikkelijk slechte zanger. Nee, dit was hem niet.
-Yard Act (***): Blijkt live telkens niet echt aan mij besteed, al was het niet slecht.
-Kasabian (***): Loyle Carner al vaker gezien. Stond goed vol voor Kasabian en het publiek ging er goed op. Nooit echt in de discografie gedoken en vind die zanger een arrogante kwal, maar toch redleijke show met fijne afsluiter 'Fire'.
-Smaakfabriek (****): De tagliata met quinoa, pesto en ricotta was echt het lekkerste wat ik op Werchter heb gegeten in al die jaren. Fijne ontdekking de Smaakfabriek. Rest van het eten op het terrein nog steeds grootweg goor, heb een 'pad thai' (wat in de verste verte geen pad thai was) op die echt smerig was. Blijft het grootste minpunt van dit verder geweldige festival.
-The Prodigy (***1/2): dit vond ik ervan.
-Mumford * Sonds (***1/2): Voor het eerst helemaal afgekeken en niet na een kwartier vertrokken. Blood Incantation al op BKS gezien en dus geskipt. Ik was echt positief verrast over onze banjovrienden, goeie connectie met het publiek en het festival. Was echt flabbergasted toen Pommelien Thijs het podium op kwam. Goed, muzikaal nog steeds écht niet mijn ding en hoop dat ze nu toch een keer minimaal 5 jaar wegblijven maar het was wel een unieke show.
Vrijdag
-Wolf Alice (****): Laatste keer dat ik het zeg, maar wat een SCHANDE dat deze band 3 kwartier krijgt aan het begin van de dag. Optreden in The Barn was een kanshebber geweest voor show van het weekend. Elke keer dat ik ze zie meer en meer verliefd op Ellie. Gewoon alsnog een knaller van een show maar door de programmering verreweg de minste show dat ik zag van ze, en dan alsnog 4 sterren zegt genoeg. Onbegrijpelijk.
-Viagra Boys (*1/2): Had dit toch omgeruild met Wolf Alice. Verreweg de domste, toch groot aan het worden, post-punk band van de laatste jaren. Kan hier echt he-le-maal niks mee.
-Keo (***1/2): Denk ik de beste band die heb gezien op NEST.
-Franz Ferdinand (*****): Wat een show. Eerder dit jaar in 013 gezien, vooral omdat m'n broertje weer eens meeging naar een concert. Maar niet te vergelijken met de energie in The Barn. Val elk jaar in herhaling maar dit podium lift elk erg goed optreden automatisch naar een magisch optreden. Elke show die ik nog van ze ga zien gaat verbleken bij deze, net als geldt voor Snow Patrol en Elbow in voorgaande jaren bijvoorbeeld. Waanzinnig. This Fire is out of controoooool.
-FKA Twigs (****1/2): Wist niet wat ik ervan moest verwachten, niet heel erg bekend met de muziek. Was bang dat dit niks voor mij zou zijn net zoals Janelle Monaé een paar jaar terug. Maar wat een hoog staaltje podiumkunst was dit. Moeilijk te vergelijken met muzikaal vakmanschap zoals The Cure of David Byrne, maar op haar eigen manier was FKA Twigs buitencategorie. Blij dat ik ben gegaan. Wel zoals verwacht bij aanvang een Barn die nog voor geen 10% vol stond.
-Charlotte de Witte (***1/2): Totaal geen technokenner, maar zelfs ik heb, net als op Lowlands, gewoon door dat dit in haar straatje wereldklasse is. Kan er weinig over zeggen buiten dat ik dit gewoon goed en vooral heel leuk vond. Lekker 20 meter voor de poortjes met redelijk wat ruimte de benen onder mezelf vandaan gedanst. Kan toch niet anders dan dat dit binnenkort de main afsluit in wat voor vorm dan ook.
-The xx (*****): Kan me voorstellen dat dit voor veel mensen een anticlimax was en naar mijn mening was dit de perfecte niet afsluitende co-headliner geweest maar zelf toch erg blij dat ze deze spot kregen. Alles wat ik hoopte loste ze in. Waanzinnig mooi optreden en alle lof voor Rock Werchter om dit neer te zetten als afsluiter. Dit is precies de reden waarom dit festival het al-tijd zal blijven winnen van Pinkpop. Voldaan naar de tent gegaan na een mooie muziekdag.
Zaterdag
-The Haunted Youth (-): Keek hier erg naar uit, maar voelde me tijdens het begin van het optreden al niet helemaal lekker. Ging snel bergafwaarts en na het eerste nummer flauwgevallen op de tribune. Laatste stuk buiten de tent nog een beetje mee gekregen maar kan er helaas weinig over zeggen. De zojuist gekochte tickets voor Doornroosje verzachten de pijn een beetje.
-Florence Road (***): Rest van de dag een beetje rustig aan gedaan door het voorval tijdens The Haunted Youth. Prima bandje, maar weinig speciaals. Vind NEST een fijne toevoeging, maar nog niet per se beter dan de Slope.
-Halsey (**): Vette productie, mager optreden.
-Matt Berninger (***1/2): Toch knap hoe zo'n enorm slechte zanger een prima optreden weg kan zetten. Moet wel zeggen dat zonder The National-nummers dit geen 3 sterren had gekregen. Daarvoor was het eigen werk echt te saai. Matt lijkt me een leuke gast maar is eigenlijk maar een matige muzikant. Laat hem nog maar eens langskomen met The National, die band is zélfs met Matt enorm goed.
-Gorillaz (***1/2): Heel blij met 'Empire Ants' en 'Kids With Guns', eigenlijk is Gorillaz gewoon het best wanneer er een blok nummers komt zonder Albarn. Las hier dat jullie vonden dat Albarn enorm zat was, maar op BKS was dat echt nog 10 levels verder. Stond misschien te ver weg, maar vond het toch een beetje tegenvallen. De show op BKS was een paar klassen beter. Goed, er worden zoveel geweldige nummers goed gebracht door de band dat het toch een vermakelijke show is.
-Pixies (***1/2): Nog een groot deel kunnen zien. In 2022 helaas gemist voor die afschuwelijke show van Beck. Blij om nog nummers zoals 'Monkey Gone to Heaven', 'Gouge Away', 'Debaser' en natuurlijk 'Where Is My Mind' in die Barn gezien te hebben.
-Twenty One Pilots (***1/2): Hier eigenlijk precies het tegenovergestelde van Gorillaz. Minder sterk oeuvre maar met zo veel overtuiging en geloof in het eigen werk gebracht dat ik me hier het hele optreden op en top heb vermaakt. Snap de kritiek op deze band niet zo, headlineshow volgens het boekje. Vond het echt een leuke show. 100x meer sfeer ook dan tijdens Gorillaz, zeer terecht dat zij afsloten.
Zondag
-Dressed Like Boys (****): Doordat ik ze 3 weken terug al had gezien op BKS iets minder overrompeld maar wat een Belgische parel is dit zeg. Door de korte speeltijd iets gehaaster maar daardoor misschien wel iets vuriger en getergder dan op BKS waar de band vooral dankbaarheid en spelplezier uitstraalde. 'Stonewall Riots' echt een dijk van een song, performance en statement. Heel benieuwd wat deze band gaat doen, ontroerend op de beste manier. Überhaupt knap om een gedenkwaardige show neer te zetten in de KlubC, hoe goed ik The Barn vind zo kut vind ik KlubC.
-NewDad (***): Solide show, weinig aan toe te voegen.
-Apero (****1/2): Veel groter dan voorgaande jaren maar wát een fijne area blijft dit. Heerlijk bier, uit glazen, en een geweldige rustige sfeer. Leuke mensen gesproken daar zoals elk jaar. Ook nog een pizza met garnalen op hier, en wát een uitvinding is dat. Misschien wel het lekkerste wat ik op heb dit weekend.
-A Perfect Circle (-): Met elke mogelijke andere clash was ik gewoon naar A Perfect Circle gegaan. Blij dat ik ze vorige week ben gaan zien in de AFAS Live en daardoor naar David Byrne gegaan. Echt zonde, in The Barn op een ander tijdstip was dit een kanshebber voor show van het weekend geweest denk ik.
-David Byrne (*****): Maar goed, de show van het weekend was 'uiteraard' deze. Al vond ik het publiek (net als in de AFAS Live) wat tam tijdens de nummers, toch was dit er eentje voor in de boeken. Wat een legendarische performer en afsluiten met achtereenvolgend ‘Psycho Killer’, ‘Life During Wartime’, ‘Once in a Lifetime’ en ‘Burning Down The House’, ja wat wil je dan nog meer? Behoort tot de beste optredens die ik ooit gezien heb.
-Moby (***): Redelijk tegenvallend, al had hij ook niet mijn volledige aandacht omdat we nog naar de wc moesten, koffie moesten halen, eten voor een goede spot voor The Cure. Natuurlijk nog altijd een arsenaal aan hits, maar deze show was bijna een fiasco ten opzichte van die fenomenale avond in Sportpaleis 2 jaar terug.
-The Cure (*****): Magistrale afsluiter van het weekend. Naar mijn mening is er geen artiest, zeker niet nog levend (David Bowie is ook een goede shout), met zó een oeuvre als The Cure. Van pophits als 'Close To Me', 'Just Like Heaven' en 'Friday I'm In Love' naar zwaar werk als 'Disintegration' en 'A Forest'. Kunnen debuteren met fucking 'Boys Dont Cry' tot het maken van het epos Songs From A Lost World,waar helaas niks gespeeld van werd, diep diep diep in je carrière. Ongekend, echt ongekend. Enkel de setlist had persoonlijk beter gekund, maar wat een band is dit. In 2019 halverwege af moeten zwaaien door last van processierups, dus heel blij dat ik ze nu goed heb kunnen zien op Werchter. Prachtig einde van een mooi weekend.
Top 10
1. David Byrne
2. The Cure
3. The xx
4. Franz Ferdinand
5. FKA Twigs
6. Dressed Like Boys
7. Wolf Alice
8. Balu Brigada
9. Twenty One Pilots
10. The Prodigy
11. Gorillaz
12. Charlotte de Witte
13. Matt Berninger
14. All Them Witches
15. Pixies
16. Keo
17. Mumford & Sons
18. NewDad
19. Moby
20. Yard Act
Donderdag
-Balu Brigada (****): Denk nog nooit zo vroeg op donderdag op het terrein geweest maar ik moest en zou Balu Brigada gaan zien. Geen spijt van, leverde precies wat ik hoopte. Wordt een bandje om in de gaten te blijven houden komende jaren. Fijn dat het in The Barn stond.
-All Them Witches (***1/2): Weinig bijzonders, maar wel retestrak optreden.
-Basht. (**1/2): Middle of the road bandje.
-Triggerfinger (**): Weet niet waarom, maar had hier meer van verwacht. Eigenlijk gewoon een saai optreden met een verschrikkelijk slechte zanger. Nee, dit was hem niet.
-Yard Act (***): Blijkt live telkens niet echt aan mij besteed, al was het niet slecht.
-Kasabian (***): Loyle Carner al vaker gezien. Stond goed vol voor Kasabian en het publiek ging er goed op. Nooit echt in de discografie gedoken en vind die zanger een arrogante kwal, maar toch redleijke show met fijne afsluiter 'Fire'.
-Smaakfabriek (****): De tagliata met quinoa, pesto en ricotta was echt het lekkerste wat ik op Werchter heb gegeten in al die jaren. Fijne ontdekking de Smaakfabriek. Rest van het eten op het terrein nog steeds grootweg goor, heb een 'pad thai' (wat in de verste verte geen pad thai was) op die echt smerig was. Blijft het grootste minpunt van dit verder geweldige festival.
-The Prodigy (***1/2): dit vond ik ervan.
-Mumford * Sonds (***1/2): Voor het eerst helemaal afgekeken en niet na een kwartier vertrokken. Blood Incantation al op BKS gezien en dus geskipt. Ik was echt positief verrast over onze banjovrienden, goeie connectie met het publiek en het festival. Was echt flabbergasted toen Pommelien Thijs het podium op kwam. Goed, muzikaal nog steeds écht niet mijn ding en hoop dat ze nu toch een keer minimaal 5 jaar wegblijven maar het was wel een unieke show.
Vrijdag
-Wolf Alice (****): Laatste keer dat ik het zeg, maar wat een SCHANDE dat deze band 3 kwartier krijgt aan het begin van de dag. Optreden in The Barn was een kanshebber geweest voor show van het weekend. Elke keer dat ik ze zie meer en meer verliefd op Ellie. Gewoon alsnog een knaller van een show maar door de programmering verreweg de minste show dat ik zag van ze, en dan alsnog 4 sterren zegt genoeg. Onbegrijpelijk.
-Viagra Boys (*1/2): Had dit toch omgeruild met Wolf Alice. Verreweg de domste, toch groot aan het worden, post-punk band van de laatste jaren. Kan hier echt he-le-maal niks mee.
-Keo (***1/2): Denk ik de beste band die heb gezien op NEST.
-Franz Ferdinand (*****): Wat een show. Eerder dit jaar in 013 gezien, vooral omdat m'n broertje weer eens meeging naar een concert. Maar niet te vergelijken met de energie in The Barn. Val elk jaar in herhaling maar dit podium lift elk erg goed optreden automatisch naar een magisch optreden. Elke show die ik nog van ze ga zien gaat verbleken bij deze, net als geldt voor Snow Patrol en Elbow in voorgaande jaren bijvoorbeeld. Waanzinnig. This Fire is out of controoooool.
-FKA Twigs (****1/2): Wist niet wat ik ervan moest verwachten, niet heel erg bekend met de muziek. Was bang dat dit niks voor mij zou zijn net zoals Janelle Monaé een paar jaar terug. Maar wat een hoog staaltje podiumkunst was dit. Moeilijk te vergelijken met muzikaal vakmanschap zoals The Cure of David Byrne, maar op haar eigen manier was FKA Twigs buitencategorie. Blij dat ik ben gegaan. Wel zoals verwacht bij aanvang een Barn die nog voor geen 10% vol stond.
-Charlotte de Witte (***1/2): Totaal geen technokenner, maar zelfs ik heb, net als op Lowlands, gewoon door dat dit in haar straatje wereldklasse is. Kan er weinig over zeggen buiten dat ik dit gewoon goed en vooral heel leuk vond. Lekker 20 meter voor de poortjes met redelijk wat ruimte de benen onder mezelf vandaan gedanst. Kan toch niet anders dan dat dit binnenkort de main afsluit in wat voor vorm dan ook.
-The xx (*****): Kan me voorstellen dat dit voor veel mensen een anticlimax was en naar mijn mening was dit de perfecte niet afsluitende co-headliner geweest maar zelf toch erg blij dat ze deze spot kregen. Alles wat ik hoopte loste ze in. Waanzinnig mooi optreden en alle lof voor Rock Werchter om dit neer te zetten als afsluiter. Dit is precies de reden waarom dit festival het al-tijd zal blijven winnen van Pinkpop. Voldaan naar de tent gegaan na een mooie muziekdag.
Zaterdag
-The Haunted Youth (-): Keek hier erg naar uit, maar voelde me tijdens het begin van het optreden al niet helemaal lekker. Ging snel bergafwaarts en na het eerste nummer flauwgevallen op de tribune. Laatste stuk buiten de tent nog een beetje mee gekregen maar kan er helaas weinig over zeggen. De zojuist gekochte tickets voor Doornroosje verzachten de pijn een beetje.
-Florence Road (***): Rest van de dag een beetje rustig aan gedaan door het voorval tijdens The Haunted Youth. Prima bandje, maar weinig speciaals. Vind NEST een fijne toevoeging, maar nog niet per se beter dan de Slope.
-Halsey (**): Vette productie, mager optreden.
-Matt Berninger (***1/2): Toch knap hoe zo'n enorm slechte zanger een prima optreden weg kan zetten. Moet wel zeggen dat zonder The National-nummers dit geen 3 sterren had gekregen. Daarvoor was het eigen werk echt te saai. Matt lijkt me een leuke gast maar is eigenlijk maar een matige muzikant. Laat hem nog maar eens langskomen met The National, die band is zélfs met Matt enorm goed.
-Gorillaz (***1/2): Heel blij met 'Empire Ants' en 'Kids With Guns', eigenlijk is Gorillaz gewoon het best wanneer er een blok nummers komt zonder Albarn. Las hier dat jullie vonden dat Albarn enorm zat was, maar op BKS was dat echt nog 10 levels verder. Stond misschien te ver weg, maar vond het toch een beetje tegenvallen. De show op BKS was een paar klassen beter. Goed, er worden zoveel geweldige nummers goed gebracht door de band dat het toch een vermakelijke show is.
-Pixies (***1/2): Nog een groot deel kunnen zien. In 2022 helaas gemist voor die afschuwelijke show van Beck. Blij om nog nummers zoals 'Monkey Gone to Heaven', 'Gouge Away', 'Debaser' en natuurlijk 'Where Is My Mind' in die Barn gezien te hebben.
-Twenty One Pilots (***1/2): Hier eigenlijk precies het tegenovergestelde van Gorillaz. Minder sterk oeuvre maar met zo veel overtuiging en geloof in het eigen werk gebracht dat ik me hier het hele optreden op en top heb vermaakt. Snap de kritiek op deze band niet zo, headlineshow volgens het boekje. Vond het echt een leuke show. 100x meer sfeer ook dan tijdens Gorillaz, zeer terecht dat zij afsloten.
Zondag
-Dressed Like Boys (****): Doordat ik ze 3 weken terug al had gezien op BKS iets minder overrompeld maar wat een Belgische parel is dit zeg. Door de korte speeltijd iets gehaaster maar daardoor misschien wel iets vuriger en getergder dan op BKS waar de band vooral dankbaarheid en spelplezier uitstraalde. 'Stonewall Riots' echt een dijk van een song, performance en statement. Heel benieuwd wat deze band gaat doen, ontroerend op de beste manier. Überhaupt knap om een gedenkwaardige show neer te zetten in de KlubC, hoe goed ik The Barn vind zo kut vind ik KlubC.
-NewDad (***): Solide show, weinig aan toe te voegen.
-Apero (****1/2): Veel groter dan voorgaande jaren maar wát een fijne area blijft dit. Heerlijk bier, uit glazen, en een geweldige rustige sfeer. Leuke mensen gesproken daar zoals elk jaar. Ook nog een pizza met garnalen op hier, en wát een uitvinding is dat. Misschien wel het lekkerste wat ik op heb dit weekend.
-A Perfect Circle (-): Met elke mogelijke andere clash was ik gewoon naar A Perfect Circle gegaan. Blij dat ik ze vorige week ben gaan zien in de AFAS Live en daardoor naar David Byrne gegaan. Echt zonde, in The Barn op een ander tijdstip was dit een kanshebber voor show van het weekend geweest denk ik.
-David Byrne (*****): Maar goed, de show van het weekend was 'uiteraard' deze. Al vond ik het publiek (net als in de AFAS Live) wat tam tijdens de nummers, toch was dit er eentje voor in de boeken. Wat een legendarische performer en afsluiten met achtereenvolgend ‘Psycho Killer’, ‘Life During Wartime’, ‘Once in a Lifetime’ en ‘Burning Down The House’, ja wat wil je dan nog meer? Behoort tot de beste optredens die ik ooit gezien heb.
-Moby (***): Redelijk tegenvallend, al had hij ook niet mijn volledige aandacht omdat we nog naar de wc moesten, koffie moesten halen, eten voor een goede spot voor The Cure. Natuurlijk nog altijd een arsenaal aan hits, maar deze show was bijna een fiasco ten opzichte van die fenomenale avond in Sportpaleis 2 jaar terug.
-The Cure (*****): Magistrale afsluiter van het weekend. Naar mijn mening is er geen artiest, zeker niet nog levend (David Bowie is ook een goede shout), met zó een oeuvre als The Cure. Van pophits als 'Close To Me', 'Just Like Heaven' en 'Friday I'm In Love' naar zwaar werk als 'Disintegration' en 'A Forest'. Kunnen debuteren met fucking 'Boys Dont Cry' tot het maken van het epos Songs From A Lost World,waar helaas niks gespeeld van werd, diep diep diep in je carrière. Ongekend, echt ongekend. Enkel de setlist had persoonlijk beter gekund, maar wat een band is dit. In 2019 halverwege af moeten zwaaien door last van processierups, dus heel blij dat ik ze nu goed heb kunnen zien op Werchter. Prachtig einde van een mooi weekend.
Top 10
1. David Byrne
2. The Cure
3. The xx
4. Franz Ferdinand
5. FKA Twigs
6. Dressed Like Boys
7. Wolf Alice
8. Balu Brigada
9. Twenty One Pilots
10. The Prodigy
11. Gorillaz
12. Charlotte de Witte
13. Matt Berninger
14. All Them Witches
15. Pixies
16. Keo
17. Mumford & Sons
18. NewDad
19. Moby
20. Yard Act
En een nieuw topic aangemaakt voor Rock Werchter 2027.
1 the war on drugs
2 the last dinner party
3 david byrne
4 franz ferdinand
5 matt berninger
6 the cure
7 pixies
8 vaccines
9 kingfishr
10 kneecap
2 the last dinner party
3 david byrne
4 franz ferdinand
5 matt berninger
6 the cure
7 pixies
8 vaccines
9 kingfishr
10 kneecap
Na eindelijk een deftige nachtrust, deel 2!
Zaterdag
Er hing iets in de lucht zaterdag. Iedereen had het lastig in de groep en ook op de wei leek iedereen te bezwijken onder dag 3-syndroom. Maar gelukkig was daar Landmarks om je wakker te schreeuwen met een uppercut van jewelste. Sfeer was dan wel relatief gezapig, maar de band verkeerde in bloedvorm. Bassen stonden wel echt kneiterhard.
Daarna bij The New Eves beland. "Uit hetzelfde universum als TLDP" werd mij beloofd. Maar de sad girl summer keelzang en Laïs-achtige jurken konden mij in deze toch niet echt bekoren.
Stukje Palaye Royale gezien uit de verte, maar te weinig om er echt een mening over te hebben. Daarna kort aan The Barn gepasseerd zoals gevoeld iedereen die op de wei stond met hetzelfde doel: even Keanu zien en daarna spannendere oorden opzoeken. Muziek van Dogstar is toch echt zeer matig, maar goed, een volle Barn zal mij wel ongelijk bewijzen.
Man/Woman/Chainsaw kon ook maar matig boeien. Goeie nummers op plaat maar ik zal het maar op bovengenoemde vermoeidheid steken. Dus door naar de main om een goed plekje te scoren voor Kneecap. Wat blijft dit toch een geweldige act. Oké het was niet helemaal bonkers zoals vorige keer in de KluB, maar laten we wel wezen: dat effect kun je op een mainstage ook nooit krijgen. Maar strakke set, leuke pits en verbroedering zelfs ter hoogte van de PA waar wij stonden.
En toen kwam hét moment dus. Plots spotte ik 4 bekende figuren die binnen de hekken vanuit de PA aan het meefeesten waren. CMAT en de knappe toetsenist stonden voor ons. Dus na het laatste nummer die kant uit gegaan en even 2 minuten met hun gebabbeld. Wat een ongelofelijk lieve en fijne artieste is dat toch. Helaas wel al gewassen sinds de knuffel maar die zal toch voor de komende maanden op mijn netvlies gebrand zijn. Haar dus toen wel moeten beloven dat ik ging komen straks en gelukkig maar ben ik een man van mijn woord (maar dat is voor straks).
Bleech hierna geskipt om wat te rusten, eten en bijpraten met de vrienden, maar blijkbaar was dat ook geen echt groot gemis als ik de verhalen hoor. Daarna goede spot kunnen bemachtigen bij Beirut. Zach Condon was zeer goed geluimd, wat veel goeds beloofde. Uiteindelijk niet helemaal kunnen waarmaken. Heb ze toch al opwindender gezien. Desondanks een heel fijne set, een uurtje mooi gewiegd, genoten en meegezongen.
Einde Halsey nog gezien. Zag er theatraal uit en klonk meer Graspop dan verwacht, maar ook geen spijt dat ik het niet volledig gezien heb. Bij Gorillaz voorvak proberen ingeraken bleek onmogelijk, dan maar aan de geluidstoren plaatsgevat met goed zicht en geluid. En dit was toch mijn allergrootste teleurstelling van het weekend. Grote fan van de band, 2017 nog speciaal naar Margate geweest voor hun grote comebackshow, 2018 op de eerste rij bij die legendarische show, maar wat Damon hier presteerde was toch echt een dieptepunt. Stoorde mij zo aan zijn dronken toestand, wel goed gelachen met momenten, zoals toen hij de achtergrondzangeres bijna van de trap duwde om haar richting publiek te sturen terwijl zij daar geen zin in leek te hebben.
Zelfs nog voor Feel Good Inc richting KluB gegaan, verwachtte een overvolle tent, maar die bleek 5 minuten voor aanvang nog zo goed als leeg. Maar beloofd is beloofd, dus deze cowboy in spé stond klaar. CMAT kwam, zag, overwon. Beetje bij beetje kwam de rest van de groep ook af en op het einde stond iedereen als een bezetene te twosteppen, feesten, wenen, lachen en te genieten. Nog beter dan in de AB onlangs! Grote grote klasse, heerlijke show. 21 Pilots uiteindelijk volgehouden tot Drum Show. Te veel show, te weinig bevlieging. Jammer!
Zondag
Hoezo al de laatste dag? Klopt dat wel? In denial opgestaan, maar gelukkig weer vol energie. Het CMAT-effect denk ik! ;-)
Maar ik moest op tijd de wei op voor wat aerobics bij Primus! Heerlijk trouwens hoe die running gag hier blijft meegaan, maar dat terzijde. Kaat deed dat goed. Bindteksten waren on point, maar bij momenten toch een beetje losgeslagen schooljuf-vibes gehad. Maar ze heeft wel een gunfactor. En ja hoor, ik blijf in sommige nummers toch écht Primus horen.
Daarna Bad Nerves uit de verte gezien met een aperol in de hand - de bonnen moesten op. Hebben ons goed geamuseerd, geluid was wel niet optimaal, maar kom, perfect voor een zondagmiddag.
Vervolgens Westside Cowboy gaan kijken. Otto-Jan verwees nog eens naar hun perfecte opening voor Geese in maart en dat hebben ze deze keer wellicht nog eens overklast. Wat een vuur, speelplezier en vooral strakke liveband. Kijk toch uit wat dat gaat geven eens ze wat meer jaren en platen onder de arm hebben. Dan zoals gepland nog even naar Dressed Like Boys - wat een gigantische massa! - om Stonewall Riots mee te nemen. Elke keer weer krop in de keel bij dat nummer en zowaar, het moment dat Jelle aan de inleiding begint, begonnen ook de tranen weer te rollen.
NewDad viel wat tegen, op plaat kon het mij toch meer boeien. Wel een goede Yeah Yeah Yeahs cover. Normaal was het plan om naar Rise Against te gaan, maar ik liet mij toch overtuigen om naar Jessie Murph te trekken. "Amy Winehouse, meets Lana Del Rey en Taylor Swift" was mij beloofd. Het bleek zoals verwacht de Temu-versie van alle drie te zijn. Had heel weinig om het lijf, net zoals Maarten die zijn indrukwekkende blote bast mocht laten bekladden door de zangeres. Dat was dan ook ineens het hoogtepunt van de set. De blote bast wel te verstaan. Als iemand het nummer van Maarten heeft, ik hou mij aanbevolen. Dan toch nog het einde van Rise Against meegepakt. Klonk best goed weer, beetje spijt van de foute keuze voor Jessie Murph maar kijk, het kan soms verkeren.
Last Train daarna gaan checken door de hype hier. Klonk zeker niet slecht, zal mij eens erin verdiepen! Dan toch nog een stukje A Perfect Circle meegepakt. Eerste 3,5 nummers in het voorvak genoten, maar dan toch richting Barn gespurt voor David Byrne. Nog nét binnengeraakt, maar slechts één andere vriend uit onze groep van toch bijna 20 mensen heeft het gehaald. Kon gelukkig bij hem op het rolstoelpodium staan (dat blijkbaar al een uur op voorhand vol zat). Dus perfect zicht op de show gehad. Wow, crazy wat Byrne op zijn 74 hier nog op de benen brengt. Heel erg blij dat ik het gezien heb, maar omdat dit hét moment was dat we eigenlijk met de hele groep samen wilden beleven toch niet voor de 100% kunnen genieten van de show, maar dat lag niet aan David zelf.
Daarna euforisch richting Main veld dat ik zelden zo vol beleefd heb. Wat een massa bij Moby. Zelfde gevoel wel als in Sportpaleis toen. Hou van zijn repertoire, sterke liveband maar de versies kunnen toch niet helemaal beklijven, plus ik was nog op een David Byrne high, hielp ook niet. Dus op tijd naar Paul Kalkbrenner vertrokken. Stonden helemaal vooraan rechts, maar zijn na het niet-opdagen van Stromae toch achteraan net buiten de Barn gaan staan. Reden? Er was 0 sfeer vooraan. Iedereen stond wat verdwaasd te kijken, terwijl buiten het grootste feest aan de gang was. Heerlijk die sfeer daar, echt helemaal los gegaan en genoten. Vooral toen hij eindelij I Want It Darker bovenhaalde. Eerste keer van de gevoeld 10 keer dat ik hem al zag dat dat gebeurde.
Daarna nog bij The Cure tot einde gebleven, was vooral gezellig om af te sluiten met de hele groep, maar op festivals blijft dit toch een band die mij niet weet te pakken, hoe goed ze ook spelen. Wel echt nog heel wat random momenten gehad - big ups naar de dronken gast die kwam babbelen en mij zijn laatste bier gaf. Nog even de vuurtjes en touwtjesspringsfeer opgesnoven en dan zat het er alweer op.
Intens genoten van de vierdaagse. Headliners wisten op The XX na niet te overtuigen, maar dat is oké. Hartje helemaal vol, is het al bijna 1 juli?
Top 10
1) The XX
2) CMAT
3) Tom Smith
4) David Byrne
5) Agnes Obel
6) Westside Cowboy
7) Yard Act
8) Kneecap
9) The Last Dinner Party
10) Wolf Alice
Zaterdag
Er hing iets in de lucht zaterdag. Iedereen had het lastig in de groep en ook op de wei leek iedereen te bezwijken onder dag 3-syndroom. Maar gelukkig was daar Landmarks om je wakker te schreeuwen met een uppercut van jewelste. Sfeer was dan wel relatief gezapig, maar de band verkeerde in bloedvorm. Bassen stonden wel echt kneiterhard.
Daarna bij The New Eves beland. "Uit hetzelfde universum als TLDP" werd mij beloofd. Maar de sad girl summer keelzang en Laïs-achtige jurken konden mij in deze toch niet echt bekoren.
Stukje Palaye Royale gezien uit de verte, maar te weinig om er echt een mening over te hebben. Daarna kort aan The Barn gepasseerd zoals gevoeld iedereen die op de wei stond met hetzelfde doel: even Keanu zien en daarna spannendere oorden opzoeken. Muziek van Dogstar is toch echt zeer matig, maar goed, een volle Barn zal mij wel ongelijk bewijzen.
Man/Woman/Chainsaw kon ook maar matig boeien. Goeie nummers op plaat maar ik zal het maar op bovengenoemde vermoeidheid steken. Dus door naar de main om een goed plekje te scoren voor Kneecap. Wat blijft dit toch een geweldige act. Oké het was niet helemaal bonkers zoals vorige keer in de KluB, maar laten we wel wezen: dat effect kun je op een mainstage ook nooit krijgen. Maar strakke set, leuke pits en verbroedering zelfs ter hoogte van de PA waar wij stonden.
En toen kwam hét moment dus. Plots spotte ik 4 bekende figuren die binnen de hekken vanuit de PA aan het meefeesten waren. CMAT en de knappe toetsenist stonden voor ons. Dus na het laatste nummer die kant uit gegaan en even 2 minuten met hun gebabbeld. Wat een ongelofelijk lieve en fijne artieste is dat toch. Helaas wel al gewassen sinds de knuffel maar die zal toch voor de komende maanden op mijn netvlies gebrand zijn. Haar dus toen wel moeten beloven dat ik ging komen straks en gelukkig maar ben ik een man van mijn woord (maar dat is voor straks).
Bleech hierna geskipt om wat te rusten, eten en bijpraten met de vrienden, maar blijkbaar was dat ook geen echt groot gemis als ik de verhalen hoor. Daarna goede spot kunnen bemachtigen bij Beirut. Zach Condon was zeer goed geluimd, wat veel goeds beloofde. Uiteindelijk niet helemaal kunnen waarmaken. Heb ze toch al opwindender gezien. Desondanks een heel fijne set, een uurtje mooi gewiegd, genoten en meegezongen.
Einde Halsey nog gezien. Zag er theatraal uit en klonk meer Graspop dan verwacht, maar ook geen spijt dat ik het niet volledig gezien heb. Bij Gorillaz voorvak proberen ingeraken bleek onmogelijk, dan maar aan de geluidstoren plaatsgevat met goed zicht en geluid. En dit was toch mijn allergrootste teleurstelling van het weekend. Grote fan van de band, 2017 nog speciaal naar Margate geweest voor hun grote comebackshow, 2018 op de eerste rij bij die legendarische show, maar wat Damon hier presteerde was toch echt een dieptepunt. Stoorde mij zo aan zijn dronken toestand, wel goed gelachen met momenten, zoals toen hij de achtergrondzangeres bijna van de trap duwde om haar richting publiek te sturen terwijl zij daar geen zin in leek te hebben.
Zelfs nog voor Feel Good Inc richting KluB gegaan, verwachtte een overvolle tent, maar die bleek 5 minuten voor aanvang nog zo goed als leeg. Maar beloofd is beloofd, dus deze cowboy in spé stond klaar. CMAT kwam, zag, overwon. Beetje bij beetje kwam de rest van de groep ook af en op het einde stond iedereen als een bezetene te twosteppen, feesten, wenen, lachen en te genieten. Nog beter dan in de AB onlangs! Grote grote klasse, heerlijke show. 21 Pilots uiteindelijk volgehouden tot Drum Show. Te veel show, te weinig bevlieging. Jammer!
Zondag
Hoezo al de laatste dag? Klopt dat wel? In denial opgestaan, maar gelukkig weer vol energie. Het CMAT-effect denk ik! ;-)
Maar ik moest op tijd de wei op voor wat aerobics bij Primus! Heerlijk trouwens hoe die running gag hier blijft meegaan, maar dat terzijde. Kaat deed dat goed. Bindteksten waren on point, maar bij momenten toch een beetje losgeslagen schooljuf-vibes gehad. Maar ze heeft wel een gunfactor. En ja hoor, ik blijf in sommige nummers toch écht Primus horen.
Daarna Bad Nerves uit de verte gezien met een aperol in de hand - de bonnen moesten op. Hebben ons goed geamuseerd, geluid was wel niet optimaal, maar kom, perfect voor een zondagmiddag.
Vervolgens Westside Cowboy gaan kijken. Otto-Jan verwees nog eens naar hun perfecte opening voor Geese in maart en dat hebben ze deze keer wellicht nog eens overklast. Wat een vuur, speelplezier en vooral strakke liveband. Kijk toch uit wat dat gaat geven eens ze wat meer jaren en platen onder de arm hebben. Dan zoals gepland nog even naar Dressed Like Boys - wat een gigantische massa! - om Stonewall Riots mee te nemen. Elke keer weer krop in de keel bij dat nummer en zowaar, het moment dat Jelle aan de inleiding begint, begonnen ook de tranen weer te rollen.
NewDad viel wat tegen, op plaat kon het mij toch meer boeien. Wel een goede Yeah Yeah Yeahs cover. Normaal was het plan om naar Rise Against te gaan, maar ik liet mij toch overtuigen om naar Jessie Murph te trekken. "Amy Winehouse, meets Lana Del Rey en Taylor Swift" was mij beloofd. Het bleek zoals verwacht de Temu-versie van alle drie te zijn. Had heel weinig om het lijf, net zoals Maarten die zijn indrukwekkende blote bast mocht laten bekladden door de zangeres. Dat was dan ook ineens het hoogtepunt van de set. De blote bast wel te verstaan. Als iemand het nummer van Maarten heeft, ik hou mij aanbevolen. Dan toch nog het einde van Rise Against meegepakt. Klonk best goed weer, beetje spijt van de foute keuze voor Jessie Murph maar kijk, het kan soms verkeren.
Last Train daarna gaan checken door de hype hier. Klonk zeker niet slecht, zal mij eens erin verdiepen! Dan toch nog een stukje A Perfect Circle meegepakt. Eerste 3,5 nummers in het voorvak genoten, maar dan toch richting Barn gespurt voor David Byrne. Nog nét binnengeraakt, maar slechts één andere vriend uit onze groep van toch bijna 20 mensen heeft het gehaald. Kon gelukkig bij hem op het rolstoelpodium staan (dat blijkbaar al een uur op voorhand vol zat). Dus perfect zicht op de show gehad. Wow, crazy wat Byrne op zijn 74 hier nog op de benen brengt. Heel erg blij dat ik het gezien heb, maar omdat dit hét moment was dat we eigenlijk met de hele groep samen wilden beleven toch niet voor de 100% kunnen genieten van de show, maar dat lag niet aan David zelf.
Daarna euforisch richting Main veld dat ik zelden zo vol beleefd heb. Wat een massa bij Moby. Zelfde gevoel wel als in Sportpaleis toen. Hou van zijn repertoire, sterke liveband maar de versies kunnen toch niet helemaal beklijven, plus ik was nog op een David Byrne high, hielp ook niet. Dus op tijd naar Paul Kalkbrenner vertrokken. Stonden helemaal vooraan rechts, maar zijn na het niet-opdagen van Stromae toch achteraan net buiten de Barn gaan staan. Reden? Er was 0 sfeer vooraan. Iedereen stond wat verdwaasd te kijken, terwijl buiten het grootste feest aan de gang was. Heerlijk die sfeer daar, echt helemaal los gegaan en genoten. Vooral toen hij eindelij I Want It Darker bovenhaalde. Eerste keer van de gevoeld 10 keer dat ik hem al zag dat dat gebeurde.
Daarna nog bij The Cure tot einde gebleven, was vooral gezellig om af te sluiten met de hele groep, maar op festivals blijft dit toch een band die mij niet weet te pakken, hoe goed ze ook spelen. Wel echt nog heel wat random momenten gehad - big ups naar de dronken gast die kwam babbelen en mij zijn laatste bier gaf. Nog even de vuurtjes en touwtjesspringsfeer opgesnoven en dan zat het er alweer op.
Intens genoten van de vierdaagse. Headliners wisten op The XX na niet te overtuigen, maar dat is oké. Hartje helemaal vol, is het al bijna 1 juli?
Top 10
1) The XX
2) CMAT
3) Tom Smith
4) David Byrne
5) Agnes Obel
6) Westside Cowboy
7) Yard Act
8) Kneecap
9) The Last Dinner Party
10) Wolf Alice
Ik vraag mij dan toch af wat zeg je daar dan tegen? Ik denk altijd, als iedereen zo bij hen gaat, wat hebben die er dan zelf nog aan om daar rond te lopen
Nice.
Maakt voor mij altijd wel veel uit hoe de mensen om me heen een concert beleven. Vrij goeie ervaringen dit jaar, maar 1 keer echt een ander plekje gezocht.
Veel meegelezen, weinig posts geplaatst, maar dan hier mijn plus- en minpunten en top 8 (want ja, top 10 of top 5 is zo standaard)
+ flying fish, levensgevaarlijk lekker
+ ruimte en nieuwe indeling van de wei, echt top.
+ de broodjes op de weg naar de wei vanaf de Hive
+ bijna geen wachtrijen bij de drinks
+ sfeer en vriendelijkheid op de wei
+ camping facilities
+ Apero en Cellar, blijft goed
- waarom moeten zoveel mensen praten tijdens optredens
- prijs/kwaliteit van eten op de wei
- toch wel ver lopen van Klub C naar the Barn (oftewel blokkenschema aanpassen)
- sommige mensen hebben echt het gevoel van alleen op een festival, beetje respect naar elkaar
- veel dingen die ik wilde zien, stonden tegelijk. dus moest keuzes maken (nooit leuk)
- Humo, de Morgen reviews, wie sturen ze naar dit soort festivals?
top 7 optredens
1. Kingfishr
2. The xx
3. The Haunted Youth
4. Charlotte de Witte
5. Kasabian
6. Royel Otis
7. Gorillaz
Misschien vergeet ik nog wat, maar daar kom ik later wel op terug. Nu al in in 2027!
+ flying fish, levensgevaarlijk lekker
+ ruimte en nieuwe indeling van de wei, echt top.
+ de broodjes op de weg naar de wei vanaf de Hive
+ bijna geen wachtrijen bij de drinks
+ sfeer en vriendelijkheid op de wei
+ camping facilities
+ Apero en Cellar, blijft goed
- waarom moeten zoveel mensen praten tijdens optredens
- prijs/kwaliteit van eten op de wei
- toch wel ver lopen van Klub C naar the Barn (oftewel blokkenschema aanpassen)
- sommige mensen hebben echt het gevoel van alleen op een festival, beetje respect naar elkaar
- veel dingen die ik wilde zien, stonden tegelijk. dus moest keuzes maken (nooit leuk)
- Humo, de Morgen reviews, wie sturen ze naar dit soort festivals?
top 7 optredens
1. Kingfishr
2. The xx
3. The Haunted Youth
4. Charlotte de Witte
5. Kasabian
6. Royel Otis
7. Gorillaz
Misschien vergeet ik nog wat, maar daar kom ik later wel op terug. Nu al in in 2027!
Leuk. Zo voelde het ook en dat kreeg je ook wel terug van het podium. Maar van voren is altijd lastig in te schatten hoe de rest van zo'n tent zich vermaakt.
Ik sta ook zeker in de rij als ze weer eens in de buurt is.
Thanks, het is echt allesbehalve zo dat ik elke keer in tranen uitbarst hoor bij dat nummer haha. Maar wel kippenvel en vochtige ogen, heel weird.
Ik vraag mij dan toch af wat zeg je daar dan tegen? Ik denk altijd, als iedereen zo bij hen gaat, wat hebben die er dan zelf nog aan om daar rond te lopen
Zelf ook een aantal "bekende" vrienden. Die vinden dat niet storend doorgaans zolang je respectvol en beleefd bent en het kort houdt. De meesten vinden het wel leuk om met fans te praten hoor. En wat zeg je er tegen? Ik doe dit enkel bij artiesten waar ik écht fan van ben, dus doorgaans is dat bedanken voor hun muziek en kort uitleggen wat het voor jou betekent. Zo ook eens een kwartier aan de praat geraakt met Beth Ditto die zelf bleef hangen bij ons dan. Dat zijn uiteindelijk ook maar mensen als jij en ik. ;-)
Mooi om te lezen. En ook dat je na het flauwvallen (
) er nog een prima zaterdag van wist te maken, t/m het bittere eind zelfs.Was je zoon ook zo enthousiast over het festival?
Plottwist: ik ben de zoon.
Maar mijn vader is ook zo enthousiast ja. Krijgt geen grotere lach op zijn gezicht tevoorschijn dan door gisteren in de auto te zeggen: "Volgend jaar weer hè?".
Smaken verschillen, maar die flying fish en Jupiler met appel zijn niet te zuipen.
Slechte limonade.
En wat ik al helemaal niet snap, zijn mensen die alleen uit een pitcher drinken.
Voor de rest weer een pracht editie meegemaakt.
Wel voor het eerst in vele werchters 2 headliners (m&s en 21 pilots) geskipt en naar de camping getrokken. Hopelijk volgend jaar meer mijn ding.
Maar ja, ik heb al veel headliners gezien
Slechte limonade.
En wat ik al helemaal niet snap, zijn mensen die alleen uit een pitcher drinken.
Voor de rest weer een pracht editie meegemaakt.
Wel voor het eerst in vele werchters 2 headliners (m&s en 21 pilots) geskipt en naar de camping getrokken. Hopelijk volgend jaar meer mijn ding.
Maar ja, ik heb al veel headliners gezien
Oej @RubenFrusciante . Blijkbaar schrijf je als een 60+erMooi om te lezen. En ook dat je na het flauwvallen (
Was je zoon ook zo enthousiast over het festival?
Na het zien van David Byrne en Robert Smith dit weekend concludeer ik dat leeftijd maar een getal is. En mijn vader is net 50.
De handicap editie aka strijders edite
Zoals aangegeven is mijn lichaam niet top.
de handicap is at een all time high en belemmerd mij in heel veel fysieke zaken.
De weg naar een pijn vrijer leven is lang en lastig. En de ene week is de andere niet.
Maar we doen ons best door iedere dag op te staan.
Qua herstel viel werchter dit jaar erg slecht. Aangezien mijn laatste sessie midden juni zal geweest zijn en dus de verkramping en pijn weer hoger zullen scoren nog voor we vetrekken.
Maar met wat er op de affiche staat, mijn liefde voor het festival, vrijwilliger te worden, wou ik toch deze editie heel bewust meemaken op het tempo dat mogelijk was.
Er lagen op voorhand 2 plannen klaar.
1) met de vw bus gaan en overnachten, op voorwaarde dat de bus hersteld zou geraken en
2) een combi parking flex op the hive en dagelijks op en neer rijden.
Dit daar de bus uiteraard weer kosten had (hallo kapotte batterij, alternator enz. )en het een race tegen de tijd zou worden. Leuk hoor zo een oldtimer!
Maar op 1 juli het groene licht, de bus was klaar om opgehaald te worden.
Een hoop planning om dit nog in orde te krijgen want garage is niet bij de deur en er moest gebabysit worden door ondergetekende op mijn petekind want mijn zus was naar de generale repetitie van The War on drugs, waar ik last minute dacht mee te zou mogen gaan maar haar partner kon dan toch mee
, later wat meer daarover.
1 juli om 22u30 stond de bus voor mijn eigen deur (voor zover dat kan in antwerpen stad
) en dan tienerdochter bed in gestoken, en de 2de helft van Senegal – België opgezet en dus veel te laat gaan slapen.
Donderdag 2 juli
We begonnen dus al met een achterstand want om 7u ging de wekker om zowel de jongste naar de onthaalmoeder te brengen, als de oudste naar de vakantieopvang (welke in een andere provincie ligt). Ik heb uiteindelijk al 2,5 uur in de wagen gezeten als we rond 10u30 terug ben in antwerpen.
Ik moet nog inladen, naar de winkel en richting werchter vertrekken. En dat met de beperkte energie en lastig lijf was het duidelijk dat ik voor de rest van de dag me zou moeten opletten met wat ik moest doen.
En dan met de wegenwerken op de E19 kwam ik pas aan waar ik moest zijn om ongeveer 13u.
Gelukkig was het enkel de bus op handrem zetten, omkleden, klein praatje om dan vanuit de beverlaak te vertrekken.
Tijdens het laatste stukje van de wandeling richting te weide besefte ik pas dat ik en mijn verkeerde schoenen nog aan had, geen zonnebril bij, geen zonnecreme, en zo nog wat kleine zaken. Duidelijk was dat het al een tol aan het eisen was.
Maar om terug 20 minuten te wandelen naar de bus, dat zag ik fysiek dan ook weer niet zitten.
Dit was ook de enige dag dat het “lang” aanschuiven was om binnen te geraken.
Heb dus yong Yello niet gezien terwijl dat op het lijstje stond. (afvaller nummer 1)
Dan maar direct door naar All them witches. Goede boeking, goed geplaatst in the barn goeie muzikanten. Degelijk maar niet iets dat ik over 16 edities nog ga herinneren buiten het feit dat ze al eerder op werchter stonden (en de keer ervoor op de main vond ik precies wel straffer). 6/10
Dan voor het “eerst” naar Nest voor basht. Leuke opkomende band, potentieel in om vaker terug te komen en op hogere plaatsen op andere podia. Had deze liever op dauwpop gezien maar helaas het lichaam kon niet mee toen. 6,5/10
Dan door naar Yard Act. Op het C termijn in klub Wim. Ja dat was een teleurstelling voor mij. Ik geraakte er niet in, helemaal niet zelfs. Jammer want de vorige keer vond ik ze heerlijk. Er was toen urgentie, drang, snedigheid en nu was het allemaal net niet voor mij. 4/10
Dan maar vroegtijdig door naar Kasabian (jeugdsentiment) en de 2 passages die ik zag met Tom waren heerlijk een dikke 12 jaar geleden. Dit daarentegen was een flauw afkookseltje dat me opnieuw niet kon pakken. En dan het coversstukje hatelijk, vocals niet wat ze waren, 2de teleurstelling van de dag en had toch voor Loyle Carner (afvaller 2, maar zag een spurt van barn naar main niet meer zitten) moeten kiezen 3/10
Dan maar hapje eten en het vreselijke the lumineers doorstaan. (-/10)
Perfect klaar om het 2de voorvak binnen te kunnen met the war on drugs, aan de linkerkant, tegen de achterste ballustrade, 10 a 15 meter verder naar rechts had de exacte plaats geweest van 2022 waar we toen de asse van mijn vader uitstrooide tijdens The war on drugs bezig was. Ik beloofde nog even terug te komen op de generale repetitie. Ik had echt gehoopt om ze zo intiem ook te mogen zien, had er bv een hele werchterdag voor opgegeven om dit rond te krijgen. En toen ik hoorde dat het niet zou gebeuren was het toch even een lastig momentje .maar nu ik er op terug kijk is dat perfect zoals het zou moeten gaan. Het maakt dat er zoveel mogelijk van ons gezin even terug konden keren naar bepaalde herinneringen en momenten en emoties voelen die gevoeld mochten worden.
ik was als enige dus aanwezig dit jaar op dit speciale plekje voor het hoofdpodium; en van de rest wist ik dat er werd meegekeken vanuit thuis. Tijdens het wachten aan de praat geraakt met Guy, (moest je hier zitten hallo!) die er al bij was vanaf 1980. En heerlijke verhalen vertelde over die jaren met de voetbalploeg en de varkenscontainers enzoverder. En bleek dat we een gezamenlijke kennis hadden (een goede vriend van hem is een werkcollega van mij).de wereld is klein.
Ik ga dit proberen fileren zoals de echte hier.
Het begon met de opener van het “nieuwe” Who’s that. Welke hiervoor enkel nog maar in de USA werd gespeeld en nog niet op een album staat. We kregen dus de officiële primeur (op de repetitie na dan). Heerlijk nummer dat mooi en zachtjes laagje na laagje toevoegde voor mij. En dan die solo. Prachtig werk en doet me enorm uitkijken naar een nieuwe plaat! Dan Red Eyes, direct een dikke hit er door knallen, het deed de show alleen maar ten goede, de sfeer, de goesting van de band, het publiek, alles begon crescendo te gaan. En sterk om dit al als 2de te spelen, zit meestal veel later in de sets. Het deed vermoeden voor het beste. En ja hoor daar komt door emotie tergende en zalige pain aan. Een van de 3 emo nummers. En daar waren ze de waterlanders. Minder dan anders maar even oprecht als altijd. Mijn vader voelde veel verbondenheid bij dit nummer toen het duidelijk was dat de kankerhandeling geen baat meer had.
Hoe die song zo opbouwt, hoe die lyrics gebracht worden. Alles is met emotie en karakter. Prachtig. Geen nood aan flamethrowers, gekke co2 blazers, confetti, gewoon scheuren, trekken botsen en echtheid.
En dan is het een ocean between the waves, en voel ik aan alles dat dit een epische set wordt. Want ieder nummer klinkt net iets anders dan de 4 keer vorige keren, maar net wat zachter, gelaagder in de opbouw momenten en dan de solos komen er keer op keer prachtig in, soms ter ondersteuning, soms heel aanwezig en losgeslagen.
En dan harmonia’s dream en daar valt het helemaal op dat deze song echt een bazen song is. En begin ik stiekem te vrezen voor die ene song. Ondertussen genieten we ten volle van alles wat er daar op het podium gebeurd, van baslijntjes, keyboard toetsen, alles lijkt zodanig geplaatst dat het geheel mooi omhoog wordt getild naar een nieuwe standaard (emo song 2 want dit is de gene waar we op werchter mijn pa hebben uitgestrooid wegens het andere niet op de setlist toen).
En dan is het daar
Thinking of a place, dan toch, want bv op pinkpop 23 en Werchter 22 niet op de setlist
En man, wat een versie was dit met dave op de fretless gitaar. Het klonk allemaal net iets grootser in de zachtheid, de solos waren net iets minder overheersend, breekbaar mooi, een gevoel van yes, we zijn er, hij is er ook op zijn manier bij, we eren het leven en de momenten. Hier was het echt tranen met tuiten. En dat zou het moeten zijn. Het hoogtepunt, en toen dacht the war on drugs, weet je wat
We doen een uitermate vuile, urgente, met een crescendo tempo naar boven, continue openbouwend naar een vulkaanuitbarsting van de nummers hiervoor die zachtjes gelaagd naar boven aan het gaan waren versie van under the pressure.
Deze was echt ongezien, zo ongelofelijk hard en snel en alles wat het maar moest zijn, geen woorden voor. Afsluiter the strangest thing was de perfecte landing om zolang in de zevende hemel te zijn. En hilarisch als men opeens beseft, ow shit me hebben nog een minuutje maar om Adam de band te zien opmennen van kom we moeten nu afsluiten.
Heerlijk abrupt einde.
11/10 hier zou niets meer over kunnen volgens mij.
Om dan de dag even helemaal anders af te sluiten toch terug in klub w geraakt en naar Blood incantation gaan zien.
Ja vocal wise niet altijd mijn ding maar ongelofelijk strak in alles wat ze doen, top muzikanten, en ik ga me hier echt meer in verdiepen! En wat een heerlijk contrast met TWOD ook, en daarom hou ik zo van werchter. Helaas was de klub wim amper gevuld, maar zij die dit gezien hebben kregen wel echt een top uurtje!
8/10
Daarna naar de bus en slapen
Zoals aangegeven is mijn lichaam niet top.
de handicap is at een all time high en belemmerd mij in heel veel fysieke zaken.
De weg naar een pijn vrijer leven is lang en lastig. En de ene week is de andere niet.
Maar we doen ons best door iedere dag op te staan.
Qua herstel viel werchter dit jaar erg slecht. Aangezien mijn laatste sessie midden juni zal geweest zijn en dus de verkramping en pijn weer hoger zullen scoren nog voor we vetrekken.
Maar met wat er op de affiche staat, mijn liefde voor het festival, vrijwilliger te worden, wou ik toch deze editie heel bewust meemaken op het tempo dat mogelijk was.
Er lagen op voorhand 2 plannen klaar.
1) met de vw bus gaan en overnachten, op voorwaarde dat de bus hersteld zou geraken en
2) een combi parking flex op the hive en dagelijks op en neer rijden.
Dit daar de bus uiteraard weer kosten had (hallo kapotte batterij, alternator enz. )en het een race tegen de tijd zou worden. Leuk hoor zo een oldtimer!
Maar op 1 juli het groene licht, de bus was klaar om opgehaald te worden.
Een hoop planning om dit nog in orde te krijgen want garage is niet bij de deur en er moest gebabysit worden door ondergetekende op mijn petekind want mijn zus was naar de generale repetitie van The War on drugs, waar ik last minute dacht mee te zou mogen gaan maar haar partner kon dan toch mee
, later wat meer daarover.1 juli om 22u30 stond de bus voor mijn eigen deur (voor zover dat kan in antwerpen stad
) en dan tienerdochter bed in gestoken, en de 2de helft van Senegal – België opgezet en dus veel te laat gaan slapen.Donderdag 2 juli
We begonnen dus al met een achterstand want om 7u ging de wekker om zowel de jongste naar de onthaalmoeder te brengen, als de oudste naar de vakantieopvang (welke in een andere provincie ligt). Ik heb uiteindelijk al 2,5 uur in de wagen gezeten als we rond 10u30 terug ben in antwerpen.
Ik moet nog inladen, naar de winkel en richting werchter vertrekken. En dat met de beperkte energie en lastig lijf was het duidelijk dat ik voor de rest van de dag me zou moeten opletten met wat ik moest doen.
En dan met de wegenwerken op de E19 kwam ik pas aan waar ik moest zijn om ongeveer 13u.
Gelukkig was het enkel de bus op handrem zetten, omkleden, klein praatje om dan vanuit de beverlaak te vertrekken.
Tijdens het laatste stukje van de wandeling richting te weide besefte ik pas dat ik en mijn verkeerde schoenen nog aan had, geen zonnebril bij, geen zonnecreme, en zo nog wat kleine zaken. Duidelijk was dat het al een tol aan het eisen was.
Maar om terug 20 minuten te wandelen naar de bus, dat zag ik fysiek dan ook weer niet zitten.
Dit was ook de enige dag dat het “lang” aanschuiven was om binnen te geraken.
Heb dus yong Yello niet gezien terwijl dat op het lijstje stond. (afvaller nummer 1)
Dan maar direct door naar All them witches. Goede boeking, goed geplaatst in the barn goeie muzikanten. Degelijk maar niet iets dat ik over 16 edities nog ga herinneren buiten het feit dat ze al eerder op werchter stonden (en de keer ervoor op de main vond ik precies wel straffer). 6/10
Dan voor het “eerst” naar Nest voor basht. Leuke opkomende band, potentieel in om vaker terug te komen en op hogere plaatsen op andere podia. Had deze liever op dauwpop gezien maar helaas het lichaam kon niet mee toen. 6,5/10
Dan door naar Yard Act. Op het C termijn in klub Wim. Ja dat was een teleurstelling voor mij. Ik geraakte er niet in, helemaal niet zelfs. Jammer want de vorige keer vond ik ze heerlijk. Er was toen urgentie, drang, snedigheid en nu was het allemaal net niet voor mij. 4/10
Dan maar vroegtijdig door naar Kasabian (jeugdsentiment) en de 2 passages die ik zag met Tom waren heerlijk een dikke 12 jaar geleden. Dit daarentegen was een flauw afkookseltje dat me opnieuw niet kon pakken. En dan het coversstukje hatelijk, vocals niet wat ze waren, 2de teleurstelling van de dag en had toch voor Loyle Carner (afvaller 2, maar zag een spurt van barn naar main niet meer zitten) moeten kiezen 3/10
Dan maar hapje eten en het vreselijke the lumineers doorstaan. (-/10)
Perfect klaar om het 2de voorvak binnen te kunnen met the war on drugs, aan de linkerkant, tegen de achterste ballustrade, 10 a 15 meter verder naar rechts had de exacte plaats geweest van 2022 waar we toen de asse van mijn vader uitstrooide tijdens The war on drugs bezig was. Ik beloofde nog even terug te komen op de generale repetitie. Ik had echt gehoopt om ze zo intiem ook te mogen zien, had er bv een hele werchterdag voor opgegeven om dit rond te krijgen. En toen ik hoorde dat het niet zou gebeuren was het toch even een lastig momentje .maar nu ik er op terug kijk is dat perfect zoals het zou moeten gaan. Het maakt dat er zoveel mogelijk van ons gezin even terug konden keren naar bepaalde herinneringen en momenten en emoties voelen die gevoeld mochten worden.
ik was als enige dus aanwezig dit jaar op dit speciale plekje voor het hoofdpodium; en van de rest wist ik dat er werd meegekeken vanuit thuis. Tijdens het wachten aan de praat geraakt met Guy, (moest je hier zitten hallo!) die er al bij was vanaf 1980. En heerlijke verhalen vertelde over die jaren met de voetbalploeg en de varkenscontainers enzoverder. En bleek dat we een gezamenlijke kennis hadden (een goede vriend van hem is een werkcollega van mij
).de wereld is klein.Ik ga dit proberen fileren zoals de echte hier.
Het begon met de opener van het “nieuwe” Who’s that. Welke hiervoor enkel nog maar in de USA werd gespeeld en nog niet op een album staat. We kregen dus de officiële primeur (op de repetitie na dan). Heerlijk nummer dat mooi en zachtjes laagje na laagje toevoegde voor mij. En dan die solo. Prachtig werk en doet me enorm uitkijken naar een nieuwe plaat! Dan Red Eyes, direct een dikke hit er door knallen, het deed de show alleen maar ten goede, de sfeer, de goesting van de band, het publiek, alles begon crescendo te gaan. En sterk om dit al als 2de te spelen, zit meestal veel later in de sets. Het deed vermoeden voor het beste. En ja hoor daar komt door emotie tergende en zalige pain aan. Een van de 3 emo nummers. En daar waren ze de waterlanders. Minder dan anders maar even oprecht als altijd. Mijn vader voelde veel verbondenheid bij dit nummer toen het duidelijk was dat de kankerhandeling geen baat meer had.
Hoe die song zo opbouwt, hoe die lyrics gebracht worden. Alles is met emotie en karakter. Prachtig. Geen nood aan flamethrowers, gekke co2 blazers, confetti, gewoon scheuren, trekken botsen en echtheid.
En dan is het een ocean between the waves, en voel ik aan alles dat dit een epische set wordt. Want ieder nummer klinkt net iets anders dan de 4 keer vorige keren, maar net wat zachter, gelaagder in de opbouw momenten en dan de solos komen er keer op keer prachtig in, soms ter ondersteuning, soms heel aanwezig en losgeslagen.
En dan harmonia’s dream en daar valt het helemaal op dat deze song echt een bazen song is. En begin ik stiekem te vrezen voor die ene song. Ondertussen genieten we ten volle van alles wat er daar op het podium gebeurd, van baslijntjes, keyboard toetsen, alles lijkt zodanig geplaatst dat het geheel mooi omhoog wordt getild naar een nieuwe standaard (emo song 2 want dit is de gene waar we op werchter mijn pa hebben uitgestrooid wegens het andere niet op de setlist toen).
En dan is het daar
Thinking of a place, dan toch, want bv op pinkpop 23 en Werchter 22 niet op de setlist
En man, wat een versie was dit met dave op de fretless gitaar. Het klonk allemaal net iets grootser in de zachtheid, de solos waren net iets minder overheersend, breekbaar mooi, een gevoel van yes, we zijn er, hij is er ook op zijn manier bij, we eren het leven en de momenten. Hier was het echt tranen met tuiten. En dat zou het moeten zijn. Het hoogtepunt, en toen dacht the war on drugs, weet je wat
We doen een uitermate vuile, urgente, met een crescendo tempo naar boven, continue openbouwend naar een vulkaanuitbarsting van de nummers hiervoor die zachtjes gelaagd naar boven aan het gaan waren versie van under the pressure.
Deze was echt ongezien, zo ongelofelijk hard en snel en alles wat het maar moest zijn, geen woorden voor. Afsluiter the strangest thing was de perfecte landing om zolang in de zevende hemel te zijn. En hilarisch als men opeens beseft, ow shit me hebben nog een minuutje maar om Adam de band te zien opmennen van kom we moeten nu afsluiten.
Heerlijk abrupt einde.
11/10 hier zou niets meer over kunnen volgens mij.
Om dan de dag even helemaal anders af te sluiten toch terug in klub w geraakt en naar Blood incantation gaan zien.
Ja vocal wise niet altijd mijn ding maar ongelofelijk strak in alles wat ze doen, top muzikanten, en ik ga me hier echt meer in verdiepen! En wat een heerlijk contrast met TWOD ook, en daarom hou ik zo van werchter. Helaas was de klub wim amper gevuld, maar zij die dit gezien hebben kregen wel echt een top uurtje!
8/10
Daarna naar de bus en slapen
