Rock Werchter 2026

En ik heb me natuurlijk altijd al afgevraagd of er meer mensen zijn die, om verklaarbare of onverklaarbare redenen, dezelfde gevoelens als ik ervaren bij het horen van Stay for Something. Goeie timing om daar nu eens naar te vragen!

Was ik daar geweest dan had dit mij zeker geraakt. Andere keuze gemaakt die ook echt wel geweldig uitpakte (reytons) dus alsnog geen spijt.
 
  • Leuk
Waarderingen: JP5
Hele bijzondere, emotionele editie voor mij. Na een paar heel intense en veelbewogen jaren als ook 2025 over te hebben geslagen eindelijk weer een weekendje Werchter gedaan. Zoals velen met mij beschrijven, veel vijf sterren shows.

Ik kan geen lijstje maken. Teveel goeds gezien. Mumford and Sons was verrassend goed, The XX vond ik heel slecht. Gorillaz was ijzersterk en The Cure was de gedroomde afsluiter. De Pilots zullen we het maar niet over hebben.

Donderdag begonnen met een Nederlandstalige route van Yong Yello - Bente. Triggerfinger gehoord vanaf het gras maar die zie ik a.s. zaterdag op Bospop. Zowel Yong Yello als Bente waren heel erg goed. All Them Witches was mij iets te moeilijk en na een half uur toch afgehaakt. Misschien nog iets te brak van de preparty.

Yard Act was een vijf sterren optreden. Nieuwe nummers waren echt top. Afsluiten met een niet uitgebracht nummer is ballen hebben maar het werkte. The Prodigy klapte hier nog eens overheen later op de dag.

Blood Incantation had ik geen concentratie meer voor. Mumford and Sons nog een uurtje gekeken en met het laatste kwartier weggegaan. Was wel erg sterk, beter dan andere keren dat ik ze zag.

Rest volgt nog wel. Ben nu moe en morgen alweer werken.
 
  • Leuk
Waarderingen: JP5
  1. CMAT
  2. The xx
  3. FKA Twigs
  4. Franz Ferdinand
  5. Gorillaz
  6. The Haunted Youth
  7. The Last Dinner Party
  8. Wolf Alice
  9. Kingfishr
  10. Palaye Royale

In het dagelijks leven ben ik vrij vlak in mijn emoties, en als ik uitschieters heb is het vrijwel altijd naar boven. Ik laat maar sporadisch een traan, of er moet in een film een kind iets worden aangedaan (ik heb 2 dochtertjes 😏). Door muziek word ik al mijn hele leven op die manier eigenlijk niet echt geraakt, terwijl ik enorm veel beluister en me met sommige bands of artiesten vrij emotioneel verbonden voel. Hier lees ik regelmatig dat bij een van jullie de emoties tijdens een concertbezoek hoog oplopen, en dat er een traantje wordt weggepinkt. Dat gebeurt mij dus niet zo snel, zeg maar gerust nooit. Ik kan intens van muziek genieten en laat me er vaak door raken, maar die echte tranenopwekkende emoties... daar kan ik blijkbaar niet zo makkelijk bij.

Des te vreemder dat ik, sinds ik een jaar geleden voor het eerst CMAT ontdekte - na haar geprezen Glastonbury show - ik elke keer INTENS door haar nummer Stay for Something wordt geraakt. Elke luisterbeurt, zonder uitzondering. Kippenvel, brok in mijn keel, tranen in de ogen. Ik denk dat niemand van jullie het echt een emotie-opwekkend nummer zou noemen, een tranentrekker. En het zit hem ook niet in een speciale connectie die ik met de lyrics ervaar (al heb ik er inmiddels wel een eigen betekenis aangegeven). Het zijn echt de instrumenten in combinatie met haar stem, ik ga er elke keer met boter en suiker in. Zelfs als ik maar een stukje hoor, terwijl ik bij wijze van spreken een boterham sta te smeren. Wonderlijk, en het verbaast me nog steeds.

Ik probeer naar m'n punt toe te werken. 😂 Geheel toevallig bleek CMAT dit jaar mijn laatste echte show van het festival te zijn. Bij 21P wilde ik met een drankje op het veld gaan liggen, zondagochtend moest ik de camping weer verlaten. Het eerste kwartier van de Ierse countryqueen miste ik omdat ik me uit het Gorillaz-voorvak moest wurmen. Via rechtsvoor had ik alsnog met gemak een mooie plek te pakken en de show voldeed vervolgens meer dan aan mijn verwachtingen. CMAT was haar briljante zelf, en haar band trok zich daar aan op. Richting het einde van de set was ik er echter wel volledig van overtuigd dat ik Stay for Something was misgelopen. Ik heb geen benul van haar setlists en het leek me ook niet bepaald een knaller om te bewaren voor de uitsmijters. Prima, geen ramp. Ik had meer dan genoten, ik had er best vrede mee. En toen vloog, als laatste nummer, die goddelijke gitaarriff opeens door die tent. Totaal door overdonderd en de mensen om me heen gingen - voor mijn gevoel - ook compleet uit hun dak. Dansen, brullen en wat traantjes, en voor mij de grootste extase die ik ooit bij een show voelde. 5 minuten op een heerlijke andere planeet, en de drie kwartier ervoor waren ook al zo geweldig. Mooie ervaring rijker. ♥️💪

Vanzelfsprekend is de show van CMAT dus mijn nummer 1. Vrij makkelijke keus, al was de concurrentie in de vorm van de absolute 5 sterrenshows van The xx, FKA Twigs en Franz Ferdinand niet mals.
Geweldig dat muziek dat met je doet. Zelf kan ik het niet droog houden bij Riverside van Agnes Obel, met name live dan. Ook dit keer weer bloedstollend mooi, net zoals de rest van het optreden eigenlijk. Hoogtepunt van het weekend.
 
Hele bijzondere, emotionele editie voor mij. Na een paar heel intense en veelbewogen jaren als ook 2025 over te hebben geslagen eindelijk weer een weekendje Werchter gedaan. Zoals velen met mij beschrijven, veel vijf sterren shows.

Ik kan geen lijstje maken. Teveel goeds gezien. Mumford and Sons was verrassend goed, The XX vond ik heel slecht. Gorillaz was ijzersterk en The Cure was de gedroomde afsluiter. De Pilots zullen we het maar niet over hebben.

Donderdag begonnen met een Nederlandstalige route van Yong Yello - Bente. Triggerfinger gehoord vanaf het gras maar die zie ik a.s. zaterdag op Bospop. Zowel Yong Yello als Bente waren heel erg goed. All Them Witches was mij iets te moeilijk en na een half uur toch afgehaakt. Misschien nog iets te brak van de preparty.

Yard Act was een vijf sterren optreden. Nieuwe nummers waren echt top. Afsluiten met een niet uitgebracht nummer is ballen hebben maar het werkte. The Prodigy klapte hier nog eens overheen later op de dag.

Blood Incantation had ik geen concentratie meer voor. Mumford and Sons nog een uurtje gekeken en met het laatste kwartier weggegaan. Was wel erg sterk, beter dan andere keren dat ik ze zag.

Rest volgt nog wel. Ben nu moe en morgen alweer werken.
Wel benieuwd naar je Twigs review haha ;)
 
Amper online geweest en volledig opgegaan in het festival. Wat een editie weer. Verplaatsing KluB is zeer geslaagd, weinig grote opstoppingen meegemaakt daardoor.

Jupiler Appel is die andere zeer geslaagde nieuwigheid. Mogen beide zo blijven wat mij betreft. 😇

Donderdag
Korte nacht gehad door voetbal en een lief die zijn zak pas om middernacht begon te maken, dus heel de dag eerder moe geweest, maar toch redelijk tot het einde volgehouden.

Begonnen bij Balu Brigada, was leuk, geluid stond wel niet optimaal.
Monza daarna was wel fantastisch. Niet verwacht. Van God Los was een eerste hoogtepuntje.

Daarna wat gedoold met stukjes ZG en All Them Witches en basht. Een eerste Jupiler Appel en wat gezellig keuvenelen en luisteren, maar niets echt volledig geregistreerd.

Daarna op tijd The Barn in voor The Vaccines. Goed gegaan op het salvo hits in de eerste helft. Een van hun betere passages.

Yard Act blijft een geniale groep, sfeer zat goed, nieuwe nummers klinken top. Hadden misschien nog een paar parels van hun tweede plaat in de setlist gemogen maar klagen op hoog niveau.

Kasabian viel nogal tegen dus wat gechillt, oude vrienden tegengekomen tijdens The Lumineers die wel heel gezapig klonken dus vooral op tijd door naar Tom Smith. Ik verwachtte een grootse volkstoeloop maar dat viel me best tegen. Gelukkig Tom zelf niet want damn, wat een eerste kippenvelmoment. Zeer straffe set, No Sound But the Wind was weergaloos. Hulde!

Bij The Prodigy geraakten we niet meer in maar gelukkig hadden onze vrienden een picknicktafel weten bemachtigen buiten dus daar ons eigen feest gebouwd. Klonk stevig en goed, maar zonder Keith mis het toch de nodige punch. Zal altijd 2009 blijven koesteren maar volgende keer mogen ze toch iemand anders mee naar het Hosipital nemen.

Hoewel eigenlijk al doodop en koppijn toch nog naar Blood Incantation. Blij om Absolute Elsewhere live gezien te hebben, maar daarna wel richting camping vertrokken. Straffe band. Mogen zeker nog eens passeren, hopelijk in betere fysieke conditie dan. Heb me de vroege aftocht wel beklaagd toen ik Pommelien plots hoorde bij Mumford. Meezingmoment op de camping was ook mooi wel.

Vrijdag
Stukje overpass gezien, klonk best oké maar daarna op tijd klaar gaan staan voor Wold Alice. Fantastische show, 45 minuten genoten, had gerust langer gemogen!

Dan voorvak in voor TLDP. Jammer van de clash met Viagra Boys maar wel echt genoten van een uurtje met Abigail en co. Wat een frontvrouw, wat een band.

Daarna stukje Paris Paloma. Klonk best goed, maar omdat we ze al bij Florence dit jaar gezien hebben toch maar op tijd richting Franz Ferdinand. Stonden eerst vooraan rechts maar het was zo druk dat we achteraan nog net binnen de hekken waren gaan staan. Goede keuze, leuke show, maar vond ze toch redelijk gezapig overkomen. Hits staan wel als een huis.

Door de hype hier en bij alle vrienden toch maar naar FKA Twigs gaan zien. Show is artsy queer AF, maar de muziek zegt mij écht niks. Ja dit was objectief gezien heel goed allicht, maar toch na een klein halfuur vertrokken om Radio Free Alice en vooral Agnes Obel te zien.

Agnes was bovenaards mooi, genoten van elke seconde, behalve van sommige praters vooraan die ook nog eens kwaad werden als je hen vroeg of het iets stiller kon, zo redelijk voorin. Ga toch gewoon buiten of aan de kant staan als het je niet boeit. Maar dat mocht de pret niet deren gelukkig.

Meteen door naar wederom dezelfde spot als bij the Prodigy om even te beuken op Charlotte. Heerlijk geamuseerd daar. Doet ze goed.

Wel op tijd richting the XX vertrokken waar we een perfecte spot konden bemachtigen in het voorvak met voldoende ruimte en werkelijk muisstil op de juiste momenten. 70 minuten pure euforie, kippenvel en tranen van geluk. Hartje vol, nog steeds. Show van het jaar!

(andere 2 dagen volgen snel 😇)
 
Effe random misschien. Ik lees overal (onder reacties van posts enz.) dat iedereen Moby top vond. Maar ben ik de enige die dat maar mid vond. Versta me niet verkeerd, ik heb me geamuseerd en het is voorbij gevlogen de show. Maar al die verkrachte versies van de klassiekers, waarom? Was het niet te veel DJ ipv echt ja muzikant. Zo in elk nummer die techno willen steken. Uiteraard Moby is wel wat technoactig met disco lies en feeling so real enz. maar natural blues, honey, flower, extreme ways,... hou het toch bij het perfecte origineel. Zoals in de afas dome vorig jaar.
Snappen er mensen me, of word ik oud hahah.
 
  • 100
Waarderingen: jarne

Users who are viewing this thread