Verzameltopic overige Nederlandse festivals 2026
- Onderwerp starter wenteldave
- Startdatum
Netjes! Ik ben niet meer zo op de hoogte blijkbaar. Voor mij allemaal onbekend, maar dat gaan we snel veranderen.
Dat doet dan wél een belletje rinkelen! Dan ben ik toch iets minder uit de loop dan ik dacht.
Was erg goed op roadburn maar wel echt een band die je moet liggen met hun podcast meets experimentele banjo cassette gruis loops muziek
Eerste namen Zeitgeist:
My New Band Believe, Dove Ellis, M(h)aol, Kabeaushé en Downtown Boys
My New Band Believe, Dove Ellis, M(h)aol, Kabeaushé en Downtown Boys
Leuk! Dit schikt mij wat beter dan die show van MNBB in Amsterdam eerlijk gezegd. Even kijken of het in mijn agenda past.
En voor de woensdag van LotD (12 roffa-bands):
Beige • Doom Fever • Ebby • Fellatio • Leela Rosa • Library Card • Loveth Besamoh • Magasin • Poodle • Smudged • Systeemfalen • thrilled
Beige • Doom Fever • Ebby • Fellatio • Leela Rosa • Library Card • Loveth Besamoh • Magasin • Poodle • Smudged • Systeemfalen • thrilled
Volledige line-up Revolution Calling bekend.
Blij met toevoeging van 100 Demons, Combust, Speedway, Speedway en Desolated
Poeh, BFB, YOT, Shelter, Earth Crisis, 100 Demons, Path of Resistance, Angel Crew. Ga hier toch wel bij zijn.
North Sea Jazz heeft wat afmeldingen gehad en vult daarom wat gaten op. Annulering van The Isley Brothers is echt wel stevig balen.
Met de toevoeging van ten56. en Drowning in Lakes is de line-up van alweer de vierde Friese editie van Fajtfest compleet.
Paard van Stal heeft Ata Kak aangekondigd.
Breda Barst met namen.
De line-up van Here's the Thing is nu compleet met de toevoeging van Welly, Only Tears, Wijf en Apeshit.
TakeRoot met drie nieuwe namen.
Haarlem Vinyl Festival heeft op 3 oktober Thomas Azier toegevoegd aan de line-up.
Met de toevoeging van ten56. en Drowning in Lakes is de line-up van alweer de vierde Friese editie van Fajtfest compleet.
Paard van Stal heeft Ata Kak aangekondigd.
Breda Barst met namen.
De line-up van Here's the Thing is nu compleet met de toevoeging van Welly, Only Tears, Wijf en Apeshit.
TakeRoot met drie nieuwe namen.
Haarlem Vinyl Festival heeft op 3 oktober Thomas Azier toegevoegd aan de line-up.
Leuk dat Breda Barst eindelijk het eens weer waard is om naartoe te gaan. Past qua lineup ook wel bij de huidige spirit onder de "jeugd" in de stad, voor zover ik daar wat over kan zeggen.
Samen met vrienden hebben we een smaaktest gemaakt voor North Sea Jazz, waar je op basis van je smaak je eigen matches krijgt voor het festival. Hoop dat we een aantal twijfelaars kunnen overtuigen, ben benieuwd naar jullie reactie en of het matcht. 
We hebben naast de smaaktest ook de line-up en timetable beschikbaar gemaakt die je kan delen met vrienden.
https://jamr.live/festival/north-sea-jazz/taste-quiz
We hebben naast de smaaktest ook de line-up en timetable beschikbaar gemaakt die je kan delen met vrienden.
https://jamr.live/festival/north-sea-jazz/taste-quiz
Vrijdag ben ik bij North Sea Jazz geweest. Na een makkelijke binnenkomst met heerlijk relaxte security liep ik -een rolstoel duwend- tegen een plukje beveiliging en Maxima aan, voordat we konden starten bij Jalen Ngonda. Een aangename start met zwoele retro-soul. Top geluid en ook een top zicht zo vanaf dat rolstoelplatform.
Na een rondje terrein en wat proeverijen van het heerlijke eten (alleen BKS komt daarbij in de buurt) zijn we met een biertje bijven hangen op Congo Square bij de jaren 30 swing van The Jungle Jazz Band. Na afloop pakte we meteen Me, myself and I mee van De La Soul. De oude rappers hadden de sfeer er lekker in en kregen moeiteloos de zaal mee! Een praatje te veel, maar wat een flow hebben deze mannen nog. En de skills achter de platenspeler waren ook niet verleerd.
Asaf Avidan was de volgende halte. Het podium was als een jaren dertig kroeg ingericht en we waren benieuwd. Tja… hoe leg ik dit uit? Bijzonder is het eerste woord dat in mij opkomt. Een combinatie van theater met een dominee meets jacques brel meets eminem. En dat alles met die bijzondere stem.
Daarvan net bekomen zijn we teruggelopen naar de grootste zaal (Nile) voor Jon Batiste. Jon was zonder twijfel het hoogtepunt van de dag. Enorm energiek, muzikaal en met zichtbaar veel goesting voor het optreden werd vanaf noot 1 de zaal meegenomen in een aanstekelijke mix van allerhanden stijlen (soul, funk, latin, folk/country, gospel, klassiek). Daarbij werd Jon ondersteund door top muzikanten, met daarbij een geweldige zangeres. Wow
Sienna Spiro werd onze laatste halte. De zaal was overvol, vroegtijdig gesloten en de hitte was binnen niet te harden. De Engelse twintiger deed haar best, maar moet duidelijk nog groeien. Ca. drie goede nummers maken geen goed optreden. De covers, zoals ‘hard to handle’ van Otis konden het gebrek aan eigen encyclopedie kwalitatief niet vullen. De afsluiter ‘Die On This Hill’ was wel kippenvel gevend goed gebracht, waardoor ik met een tevreden gevoel de weg naar huis mocht inzetten.
Na een rondje terrein en wat proeverijen van het heerlijke eten (alleen BKS komt daarbij in de buurt) zijn we met een biertje bijven hangen op Congo Square bij de jaren 30 swing van The Jungle Jazz Band. Na afloop pakte we meteen Me, myself and I mee van De La Soul. De oude rappers hadden de sfeer er lekker in en kregen moeiteloos de zaal mee! Een praatje te veel, maar wat een flow hebben deze mannen nog. En de skills achter de platenspeler waren ook niet verleerd.
Asaf Avidan was de volgende halte. Het podium was als een jaren dertig kroeg ingericht en we waren benieuwd. Tja… hoe leg ik dit uit? Bijzonder is het eerste woord dat in mij opkomt. Een combinatie van theater met een dominee meets jacques brel meets eminem. En dat alles met die bijzondere stem.
Daarvan net bekomen zijn we teruggelopen naar de grootste zaal (Nile) voor Jon Batiste. Jon was zonder twijfel het hoogtepunt van de dag. Enorm energiek, muzikaal en met zichtbaar veel goesting voor het optreden werd vanaf noot 1 de zaal meegenomen in een aanstekelijke mix van allerhanden stijlen (soul, funk, latin, folk/country, gospel, klassiek). Daarbij werd Jon ondersteund door top muzikanten, met daarbij een geweldige zangeres. Wow
Sienna Spiro werd onze laatste halte. De zaal was overvol, vroegtijdig gesloten en de hitte was binnen niet te harden. De Engelse twintiger deed haar best, maar moet duidelijk nog groeien. Ca. drie goede nummers maken geen goed optreden. De covers, zoals ‘hard to handle’ van Otis konden het gebrek aan eigen encyclopedie kwalitatief niet vullen. De afsluiter ‘Die On This Hill’ was wel kippenvel gevend goed gebracht, waardoor ik met een tevreden gevoel de weg naar huis mocht inzetten.
