Uitverkocht vandaag (en morgen ook bijna). Niet gek met zo'n line-up natuurlijk.
Had pas om 17u gisteren een ticket gekocht toen ik al op weg was, dus dan blijkbaar toch nog geluk gehad! Zag nergens een indicatie dat het ging uitverkopen, voelde op zich ook niet te druk aan op het terrein.
Alleszins: echt een topavond gehad gisteren! Mijn laatste AFF was in 2021 in coronabubbeltijd dus een representatieve ervaring was dat toen niet. Deze editie op het nieuwe terrein vond ik echt een schot in de roos. De C-Mine is de perfecte setting voor een festival en ik ben sowieso fan van volwaardige indoor concertzalen op een festival. Het blijft me nog steeds een raadsel hoe de organisatie dit festival van de grond krijgt met zo'n beperkte ticketprijs (zelf €20 betaald voor het dagticket), zowel qua line-up als qua algemene aankleding. Die zalen hadden een erg leuke invulling gekregen met het groen, de schermen en projecties. Publiek was ook best wel fijn, met een goeie mix tussen muzieknerds en locals van allerlei leeftijden.
Muzikaal was het natuurlijk ook volledig top zoals verwacht. Binnengekomen en nog een paar nummertjes gezien van
Siem Reap, maar vooral begonnen bij
Friko, wat ik al meteen erg goed vond. Ze missen nog een paar knallers om het echt memorabel te maken, maar aan passie en speelplezier was er alleszins geen gebrek. Vervolgens iets gegeten en klaarstaan voor
Westside Cowboy wat uiteindelijk mijn hoogtepunt van de avond werd. Echt bizar hoeveel prijsnummers zij al hebben gezien hun beperkte discografie en live kwamen die ook goed over. Sterke songwriting, sterke uitvoering en opnieuw veel plezier. Zeker toen ze op het einde allemaal samen rond een microfoon In The Morning quasi-akoestisch brachten, had ik een dikke glimlach op m'n gezicht.
Vervolgens mijn tweede keer
My New Band Believe, toch ook een band waar mijn hart wat sneller van gaat slaan. Ik vind het nog steeds indrukwekkend wat ze doen, al vond ik het wel erg jammer dat ze Numerology niet speelden en Love Story (één van m'n favoriete nummers van dit jaar) een heel andere liveversie kreeg. Daarna ook mijn tweede keer
Bleech 9:3 in een paar maanden tijd, en hun vond ik dan weer een pak sterker dan de vorige keer. De energie van de nummers kwam beter over dan op Dauwpop en het publiek ging er lekker op. Moet wel zeggen dat het muzikaal nooit 100% mijn ding zal zijn, ik heb echt niets met grunge, maar het is duidelijk dat deze band een mooie toekomst tegemoet komt.
De finale van de avond bestond uit een stukje
Boko Yout (coole sound, maar het pakte me ook niet volledig) en uiteraard
Geordie Greep. Alweer mijn vierde keer en ook de vierde keer dat het totaal verschillend was. Greep blijft echt een fenomeen en is een absoluut plezier om bezig te zien. Deze show kregen we naar mijn gevoel wat meer vocale kunstjes en improvisatie te horen wat zeker amusant was, al kan het soms wel een tikje overdreven worden met hoe lang hij zijn nummers uitspint. Waar ik nog het meeste plezier uithaalde was opnieuw zijn band, die echt krankzinnig sterk is, wat een absolute weelde aan muzikaliteit en technisch talent. Uiteindelijk wel niet tot het einde gebleven, had nog een terugrit van 2u voor de boeg, en ik merkte dat ik zeker niet de enige was die geen twee uur zo'n intensiteit volhield.
Samengevat dus een erg fijne tijd gehad. Sowieso wint de organisatie al heel wat sympathiepunten dus ik ben wel van plan in de toekomst terug te keren. Hun programmatie is natuurlijk al jaren top, dus ik hoop dat de betaalde tickets hen nu toelaten dit soort line-ups te blijven neerzetten. In hetzelfde weekend als Haldern Pop zitten helpt natuurlijk ook op dat vlak. Verder ook heel leuk om
@Special Monkey even te ontmoeten, was gezellig! En alvast veel plezier gewenst aan iedereen die vandaag nog gaat!