Monday Morning Album Club
- Onderwerp starter JP5
- Startdatum
Joshua Tree is een van mijn favoriete albums ooit. Heb het hele album live gezien tijdens de Joshua Tree tour van U2. Was echt fantastisch.
Luister nog regelmatig losse liedjes van het album en af en toe het hele album.
Amaarae nooit van gehoord. Zal het deze week nog laten passeren.
Luister nog regelmatig losse liedjes van het album en af en toe het hele album.
Amaarae nooit van gehoord. Zal het deze week nog laten passeren.
Eindelijk tijd om twee albums eens twee keer te luisteren.
Elliot Smith - Either/Or
De naam kende ik wel, maar had er nog nooit naar geluisterd. Fijne sound en stem, maar bij de eerste luisterbeurt deed het me nog niet zoveel, alles kabbelde een beetje voort en leek op elkaar. Bij de tweede luisterbeurt begonnen de liedjes al wat meer te leven, beklijfde wat meer. Denk dat deze nog beter wordt als ik 'm wat vaker op zou zetten. Maar ja, zoveel meer om te luisteren hè?
Massive Attack - Blue Lines
Deze kende ik al, maar het was heel lang geleden dat ik 'm voor het laatst in z'n geheel had gedraaid. Opener Safe From Harm behoort tot hun allerbeste songs wat mij betreft. Vervolgt met een paar tracks die ik geen filler wil noemen, maar net even iets minder interessant zijn. Vanaf Five Man Army (weet iemand in welk Faithless nummer deze baslijn ook zit? Kan er maar niet op komen...) tot aan het eind zit ik echter weer aan de luidspreker gekluisterd. Mezzanine is nog steeds één van mijn meest favoriete albums ooit, maar ook op deze bewijzen ze al een unieke en ijzersterke act te zijn.
Elliot Smith - Either/Or
De naam kende ik wel, maar had er nog nooit naar geluisterd. Fijne sound en stem, maar bij de eerste luisterbeurt deed het me nog niet zoveel, alles kabbelde een beetje voort en leek op elkaar. Bij de tweede luisterbeurt begonnen de liedjes al wat meer te leven, beklijfde wat meer. Denk dat deze nog beter wordt als ik 'm wat vaker op zou zetten. Maar ja, zoveel meer om te luisteren hè?
Massive Attack - Blue Lines
Deze kende ik al, maar het was heel lang geleden dat ik 'm voor het laatst in z'n geheel had gedraaid. Opener Safe From Harm behoort tot hun allerbeste songs wat mij betreft. Vervolgt met een paar tracks die ik geen filler wil noemen, maar net even iets minder interessant zijn. Vanaf Five Man Army (weet iemand in welk Faithless nummer deze baslijn ook zit? Kan er maar niet op komen...) tot aan het eind zit ik echter weer aan de luidspreker gekluisterd. Mezzanine is nog steeds één van mijn meest favoriete albums ooit, maar ook op deze bewijzen ze al een unieke en ijzersterke act te zijn.
De connectie was deze keer vrij lastig te zoeken en moest eens wat dieper graven. Volgens mij heb ik op de betrouwbare bron Wikipedia iets gevonden en dat is eigenlijk wel grappig. Beide platen hebben namelijk minsten een gouden status in de UK en niet in de US. Op zich niet speciaal. Echter komt Elliot Smith, in tegenstelling tot Massive Attack, wel uit de US. Iemand een logische verklaring?
Elliot Smith - Either/Or
Ik moet eerlijk zeggen. Ik had er geen zin in deze week. Paar keer geprobeerd, maar was niet in de mood voor zijn muziek deze week. Wellicht als het weer buiten om gaat slaan. Gelukkig ken ik deze plaat meer dan prima. Het gekke is dat mijn hoogtepunt uit de Either/Or periode niet op deze plaat staat. Miss Misery is dat en ooit tegengekomen, wat al eerder is gezegd, aan het einde van Good Will Hunting. Daarom verbaasd het mij, jij als filmkenner @visdave34, dat je dit eigenlijk niet goed kent. Prachtige film met een prachtig einde. Dat gevoel van dat einde, waar ik dus deze week weinig zin in had, is een album lang genieten van Either/Or. Jammer genoeg net de verkeerde week uitgekozen.
Hoogtepunten: Ballad of Big Nothing, Rose Parade en dus stiekem Miss Misery
Massive Attack - Blue Lines
Nooit geluisterd als album, ik kende alleen de hits van MA en heb Mezzanine wel eens aangehad. Ben het met Dave eens dat Safe From Harm gelijk een prachtige opener is en wellicht tot één van hun betere songs behoort. Dus dat was gelijk een leuke verrassing. Daarna kakt het voor mij iets in met voornamelijk hiphop achtige fillers. Niet dat het heel slecht is en in elk liedje zit wel iets leuks. Maar heb steeds het gevoel dat het door iemand anders (ik krijg af en toe A Tribe Called Quest vibes) beter is gedaan. Tot aan Unfinished Sympathy, daaraan merk je gelijk dat alles aan dat nummer klopt. Het eindigt weer een beetje hetzelfde als daartussen. Prima! Echter over het laatste nummer ben ik nog niet helemaal uit. Is dit nou een draak van een nummer of kan er eigenlijk wel net mee door. Concluderen snap ik dat dit wel een uniek album is, aangezien zij veel dingen voor de eerste keer hebben gedaan en geprobeerd. Zeer geslaagd, maar als je hier anno 2026 voor het eerst naar luistert heb je veel nummers vaker gehoord en beter. Maar dus blijkbaar niet eerder.
Hoogtepunten: Safe From Harm en Unfinished Sympathy
Elliot Smith - Either/Or
Ik moet eerlijk zeggen. Ik had er geen zin in deze week. Paar keer geprobeerd, maar was niet in de mood voor zijn muziek deze week. Wellicht als het weer buiten om gaat slaan. Gelukkig ken ik deze plaat meer dan prima. Het gekke is dat mijn hoogtepunt uit de Either/Or periode niet op deze plaat staat. Miss Misery is dat en ooit tegengekomen, wat al eerder is gezegd, aan het einde van Good Will Hunting. Daarom verbaasd het mij, jij als filmkenner @visdave34, dat je dit eigenlijk niet goed kent. Prachtige film met een prachtig einde. Dat gevoel van dat einde, waar ik dus deze week weinig zin in had, is een album lang genieten van Either/Or. Jammer genoeg net de verkeerde week uitgekozen.
Hoogtepunten: Ballad of Big Nothing, Rose Parade en dus stiekem Miss Misery
Massive Attack - Blue Lines
Nooit geluisterd als album, ik kende alleen de hits van MA en heb Mezzanine wel eens aangehad. Ben het met Dave eens dat Safe From Harm gelijk een prachtige opener is en wellicht tot één van hun betere songs behoort. Dus dat was gelijk een leuke verrassing. Daarna kakt het voor mij iets in met voornamelijk hiphop achtige fillers. Niet dat het heel slecht is en in elk liedje zit wel iets leuks. Maar heb steeds het gevoel dat het door iemand anders (ik krijg af en toe A Tribe Called Quest vibes) beter is gedaan. Tot aan Unfinished Sympathy, daaraan merk je gelijk dat alles aan dat nummer klopt. Het eindigt weer een beetje hetzelfde als daartussen. Prima! Echter over het laatste nummer ben ik nog niet helemaal uit. Is dit nou een draak van een nummer of kan er eigenlijk wel net mee door. Concluderen snap ik dat dit wel een uniek album is, aangezien zij veel dingen voor de eerste keer hebben gedaan en geprobeerd. Zeer geslaagd, maar als je hier anno 2026 voor het eerst naar luistert heb je veel nummers vaker gehoord en beter. Maar dus blijkbaar niet eerder.
Hoogtepunten: Safe From Harm en Unfinished Sympathy
Ik zal het album ook niet heel vaak herluisteren maar vind het in z’n soort wel een fijne collage van verschillende genres en vibes. Deed me daarin soms ook wel wat aan M.I.A. denken.
Heel creatief en vaak behoorlijk catchy. Ik kan er niet heel lang naar luisteren maar vind het best een behoorlijk sterk geheel.
