Monday Morning Album Club

[JP5]

Sorry voor de offtopic

Topic kan wel wat hebben haha!

En leuk te lezen ook. Ik heb zelf enkel maatwerk playlists (Late Night Reading, Hysterische Meebrullers, 80's Cleaning Motivation, dat soort werk). Maar eigenlijk heel leuk om verrast te worden door muziek uit een mega playlist waar alles instaat dat je ooit goed genoeg achtte. Ik ga er ook eens aan beginnen.

 

[JP5]

Hoera, ons eerste jubileum!!
Week 10/100

MMAC #66
Neil Young – After the Gold Rush (1970)

Trivia:
In 1970 leidt Neil Young een dubbelleven. De Canadese singer-songwriter, eerder lid van Buffalo Springfield, toert met de supergroep Crosby, Stills, Nash & Young door Amerika, en maakt tussendoor soloplaten met zijn eigen begeleidingsband Crazy Horse. Zijn derde soloalbum ontstaat in de gaten tussen die twee agenda’s, grotendeels in de studio in de kelder van zijn huis in Topanga Canyon, een heuvelachtige kunstenaarswijk bij Los Angeles.

De aanleiding is een film die nooit gemaakt wordt. Acteur Dean Stockwell schrijft samen met Herb Bermann een scenario met de titel After the Gold Rush, over een ecologische ramp die de gemeenschap van Topanga wegspoelt. Young leest het in een periode waarin hij vastzit met schrijven en maakt er muziek bij. Het titelnummer schrijft hij voor de hoofdpersoon, die de Levensboom door Topanga Canyon naar de oceaan draagt. Universal ziet niets in de film en het scenario is inmiddels verloren. Wat overblijft zijn het titelnummer en “Cripple Creek Ferry”.

In de krappe kelder spelen onder anderen drummer Ralph Molina van Crazy Horse, bassist Greg Reeves en de achttienjarige Nils Lofgren, die hier voor het eerst met Young speelt. Het bekendste nummer wordt “Southern Man”, over slavernij en rassenscheiding in het Amerikaanse zuiden. De Southern rockband Lynyrd Skynyrd antwoordt er later op met “Sweet Home Alabama”.

Rolling Stone vindt bij de release dat geen enkel nummer boven het “eentonig saaie oppervlak” uitstijgt. Vijf jaar later noemt hetzelfde blad het album echter een meesterwerk. Het publiek was een stuk sneller: het wordt Youngs eerste soloalbum in de Amerikaanse top tien (#8), en in Nederland staat het op #1. De hoesfoto is gemaakt op de campus van New York University. Young loopt langs een oude vrouw, en de foto is bewerkt om te verbergen dat hij onscherp was. Graham Nash, die er oorspronkelijk naast liep, is eraf geknipt.

Scorebord:
Rolling Stone #90 · Apple Music #81 · NME #56 · Consequence #35

 

[JP5]

MMAC #121
Lana Del Rey – Norman Fucking Rockwell (2019)

Trivia:
Toen Elizabeth Grant in 2011 als Lana Del Rey doorbrak met “Video Games”, volgde direct een felle discussie op internet: over haar artiestennaam, haar connecties in de muziekindustrie en haar wankele liveoptredens. Haar debuut Born to Die (2012) werd door critici met argwaan ontvangen, maar stond wel 300 weken in de Billboard 200. Met haar zesde album, Norman Fucking Rockwell, is dat beeld inmiddels stevig veranderd: critici zien haar nu als een van de belangrijkste songwriters van haar generatie.

De titel verwijst naar Norman Rockwell, de Amerikaanse illustrator die bekend werd met geïdealiseerde taferelen van het Amerikaanse dagelijks leven. Met dat “fucking” ertussen wordt de naam een uitroep vol spot: kijk, dit is de Amerikaanse droom van nu. Een “tongue-in-cheek” eerbetoon aan Rockwell.
Del Rey maakt het album grotendeels samen met producer Jack Antonoff, die ook met Taylor Swift en Lorde werkte. Het geluid is sober: pianoballads en een sfeer die doet denken aan de Californische singer-songwriters uit Laurel Canyon in de jaren zeventig. “Venice Bitch” loopt uit tot ruim negen minuten. Inhoudelijk laat ze zich niet langer bepalen door de mannen in haar liedjes, maar fileert ze ze, te beginnen bij de zelfingenomen “man-child” in het titelnummer.

Een link met het andere album van deze week: haar nummer “Cinnamon Girl” heeft dezelfde titel als een Neil Young-song uit 1969. Critici hoorden er een eerbetoon in, al heeft Del Rey dat zelf niet bevestigd.

Het album komt in Groot-Brittannië op #1 en in de VS op #3. Het wordt genomineerd voor Album of the Year bij de Grammy’s, en het titelnummer voor Song of the Year. De hoes toont haar op een zeilboot met Duke Nicholson, kleinzoon van Jack Nicholson, gefotografeerd door haar zus Chuck Grant.

Scorebord:
Apple Music #79 · Pitchfork Last25 #17

Happy listening!

 

[JP5]

Bijgewerkt weekoverzicht:

Top 200 Monday Morning Album Club

Week 1	#77 Led Zeppelin – Led Zeppelin IV (1971) #122 Perfume Genius – Set My Heart On Fire Immediately (2020)
Week 2	#25 The Strokes – Is This It (2001) #194 Milton Nascimento & Lô Borges – Clube da Esquina (1972)
Week 3	#16 Nas – Illmatic (1994) #188 Vampire Weekend – Modern Vampires of the City (2013)
Week 4	#11 The Beach Boys – Pet Sounds (1966) #102 Turnstile – GLOW ON (2021)
Week 5	#82 Elliott Smith – Either/Or (1997) #192 Massive Attack – Blue Lines (1991)
Week 6	#78 Amaarae – Fountain Baby (2023) #145 U2 – The Joshua Tree (1987)
Week 7	#6 David Bowie – The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders From Mars (1972) #115 Weyes Blood – Titanic Rising (2019)
Week 8	#47 Kanye West – The College Dropout (2004) #178 Nick Cave & the Bad Seeds – Skeleton Tree (2016)
Week 9	#46 The Cure – Disintegration (1989) #149 Bad Bunny – Un Verano Sin Ti (2022)
Week 10	#66 Neil Young – After the Gold Rush (1970) #121 Lana Del Rey – Norman Fucking Rockwell (2019)

 

[gy0n]

Ik ben dit een beetje uit het oog verloren door vakantie en andere verplichtingen en daardoor helaas wat achterop geraakt. Afgelopen weekend geprobeerd om wat in te halen. Zie onderstaande bevindingen:

Nas - Illimatic
Ik hou wel een beetje van rap, maar dit is niet mij ding.

Vampire Weekend - Modern Vampires of the City
Leuk album met een paar herkenbare hits. Niet dat ik VW meteen op ga zetten, maar het is het luisteren zeker waard.

The Beach Boys – Pet Sounds
Wat is hier nog meer over te zeggen; klassiekertje en leuk om eens integraal te luisteren.

Turnstile – GLOW ON
Ik kende de band niet goed, maar na hun optreden op LL meer in hun werk gaan verdiepen. Lekker rauwe energie afgewisseld met rustiger werk.

Elliott Smith – Either/Or
Misschien moet ik het nog een keer de kans geven, maarhet greep me op geen enkele manier.

Massive Attack – Blue Lines
Weer zo'n klassieker wat me terugbrengt naar vroegere tijden.

Amaarae – Fountain Baby
Niet mijn ding, ik kan hier niks mee

U2 – The Joshua Tree
Klassieker, maar nog nooit volledig geluisterd. Mooi album

 

[BlackwaterPark]

Kanye West – The College Dropout (2004)​

Tja, de heer West… altijd al een specialleke geweest. The College Dropout is al bij al een behoorlijk degelijk album. Hoewel ik zeker niet de grootste rapliefhebber ben, kan ik dit wel appreciëren. Het haalt voor mij lang niet het niveau van Graduation, maar slecht is het zeker niet.

Nick Cave & the Bad Seeds – Skeleton Tree (2016)​

Nick Cave is op plaat niet meteen een artiest die me weet te overtuigen, zeker niet wanneer het om een volledig album gaat. Ik heb bij zijn muziek vaak het gevoel dat het allemaal wat te eentonig en saai wordt. De titeltrack, "Skeleton Tree", was voor mij dan ook het duidelijke hoogtepunt van het album.

The Cure – Disintegration (1989)​

Wat een topalbum! Van begin tot einde genieten. Heerlijk om nog eens naar deze absolute klassieker te luisteren. Mijn favoriete The Cure-nummer, "A Forest", staat er dan wel niet op, maar dat doet weinig af aan hoe goed dit album is!!. "Lovesong", "Pictures of You", "Fascination Street" en "Disintegration" zijn stuk voor stuk fantastische nummers, en Sinds hun fantastische optreden op Werchter ben ik alleen maar meer fan geworden.

Bad Bunny – Un Verano Sin Ti (2022)​

Ik heb het album beluisterd en daar is eigenlijk alles mee gezegd. Echt verschrikkelijke muziek als je het mij vraagt.

Neil Young – After the Gold Rush (1970)​

Tja, Neil Young… Niet meteen de meest spannende artiest uit dit lijstje, maar dat neemt niet weg dat dit gewoon goede muziek is. Toch vond ik het album wat langdradig. Een aantal nummers deden me bijzonder weinig, waardoor het geheel voor mij minder overtuigend was dan gehoopt.

Lana Del Rey – Norman Fucking Rockwell (2019)​

Dit is toch wel een guilty pleasure van formaat. Met voorsprong mijn meest beluisterde Lana Del Rey-album, (al zou je dat op basis van mijn naam op het forum misschien niet meteen verwachten) Het is een artiest die ik regelmatig opzet en dit album blijft daarbij mijn absolute favoriet. Met nummers als "Norman Fucking Rockwell", "Mariners Apartment Complex", "Cinnamon Girl" en "Venice Bitch" staat het bovendien vol met hoogtepunten.