Zoals gezegd, prachtig dagje gisteren (en ik zit niet aan de crack!).
Jazz Brak was beter dan verwacht, Bright Eyes heerlijk rafelig (maar ik dacht wel dat die gekender waren in België), Wisp gewoon dik oké. Faye Webster pakte beter dan gedacht. Heerlijk loom en sloom. Elbow zoals gevreesd te kort gezien, en van buiten de Barn. Komt het toch niet echt binnen, maar zag er wel gezellig uit. Kutclash. Yungblud ging ervoor, waarvoor hulde, maar het is toch een beetje koriander merk ik, en ik ben iemand die dan zeep proeft. Raakt me langs geen kanten.
En dan het podium:
Cymande - eigenlijk ligt het tempo van deze dansbare nummers best traag, en is het soms best repetitief. Waarom is dit dan in Godssnaam zo aanstekelijk? Sommige leden zijn ouder dan Iggy Pop en toch spelen ze met de gusta van een twintiger. En door de overweldigende respons zullen ze zich ook even zo gevoeld hebben. Legendes.
- Beth Gibbons. Nog zo’n legende. Maar toch vooral die bizarre band gaat me bijblijven. Met gigantische ogen kijken naar hoe die instrumenten betokkeld, geaaid of soms ook kapotgeramd werden. Vooral die strijkers waren een genot. Zotte show. En niet dat ik de Barn vol-vol had verwacht, maar vond de opkomst bijna beschamend (als je ziet wat er wel soms volksverhuizingen teweegbrengt).
- Raye. Ga hier weinig woorden aan vuilmaken want heb er weinig woorden voor. Gestoord goed. Beste show van het weekend, denk ik, en eentje die in m’n lijstje mag van beste Werchtershows ooit. Byrne en Radiohead hebben een compagnon. Nog nooit zoveel mensen zien huilen, of de volgepakte veld voor de main zo stil gezien. En dan de collectieve ontlading tijdens die laatste nummers. Volgende keer als headliner graag. Wow. Lap, toch veel woorden.
Jazz Brak was beter dan verwacht, Bright Eyes heerlijk rafelig (maar ik dacht wel dat die gekender waren in België), Wisp gewoon dik oké. Faye Webster pakte beter dan gedacht. Heerlijk loom en sloom. Elbow zoals gevreesd te kort gezien, en van buiten de Barn. Komt het toch niet echt binnen, maar zag er wel gezellig uit. Kutclash. Yungblud ging ervoor, waarvoor hulde, maar het is toch een beetje koriander merk ik, en ik ben iemand die dan zeep proeft. Raakt me langs geen kanten.
En dan het podium:
Cymande - eigenlijk ligt het tempo van deze dansbare nummers best traag, en is het soms best repetitief. Waarom is dit dan in Godssnaam zo aanstekelijk? Sommige leden zijn ouder dan Iggy Pop en toch spelen ze met de gusta van een twintiger. En door de overweldigende respons zullen ze zich ook even zo gevoeld hebben. Legendes.
- Beth Gibbons. Nog zo’n legende. Maar toch vooral die bizarre band gaat me bijblijven. Met gigantische ogen kijken naar hoe die instrumenten betokkeld, geaaid of soms ook kapotgeramd werden. Vooral die strijkers waren een genot. Zotte show. En niet dat ik de Barn vol-vol had verwacht, maar vond de opkomst bijna beschamend (als je ziet wat er wel soms volksverhuizingen teweegbrengt).
- Raye. Ga hier weinig woorden aan vuilmaken want heb er weinig woorden voor. Gestoord goed. Beste show van het weekend, denk ik, en eentje die in m’n lijstje mag van beste Werchtershows ooit. Byrne en Radiohead hebben een compagnon. Nog nooit zoveel mensen zien huilen, of de volgepakte veld voor de main zo stil gezien. En dan de collectieve ontlading tijdens die laatste nummers. Volgende keer als headliner graag. Wow. Lap, toch veel woorden.
Laatst bewerkt:
