Ik kreeg FOMO dus toch geen paaseieren zoeken, maar een zondagmiddag bandjes kijken.
Heel erg benieuwd naar de
Lambrini Girls, maar die kwamen niet …

De dag startte met
Hiigo. Enthousiast bandje met Nederlandse teksten in een stijl van de jaren tachtig. Daarna overgestoken naar de eethal waar
Ragmob vrolijke bluegrass ging spelen. Er was geen hond op af gekomen, wat het een troosteloos aanzicht gaf. Na een paar nummers dus de bar opgezocht, een korte passage bij
Grote Geelstaart ( experimentele jazz/electro; voor mij te lastig) en op tijd terug naar de Phoenix (tent) voor
Tom Smith. De voorman van de Editors speelde samen met een begeleidende vriend een akoestische set van zijn nieuwe solo-album. Enigszins plichtmatig, uiteraard van sublieme kwaliteit en met een paar Editorsnummers (o.a. Papillion) als toetje. Het geroezemoes van het publiek deed wel een beetje afbreuk aan de ervaring. Dat wordt op Werchter vast een mooie ervaring!
Om de energie terug te vinden werd na afloop de buitenlucht opgezocht bij
Marlon Pichel. Heerlijk energieke soul van de drummende zanger waar de zon een schepje bovenop deed en het publiek vrolijk op danste. Een mooi feestje dus!
De food line-up was met de vele (bekende) foodtrucks ook meer dan prima en met volle buik was het dansen op de punk van
Karen Dio. De Braziliaanse punker stond met een gitarist en drummer op het podium van een voor 2/3e gevulde zaal (Shelter), die gedurende de show nog wat leger liep. Het optreden had voldoende energie, maar kwam niet echt los. Typerend daarvoor was ook dat haar meest gestreamde nummer Sick Ride 2x werd gespeeld (als laatste nummer).
De grootste zaal Apollo had ik nog niet gezien, dus met een halve show van
Pommelien Thijs werd dat hokje ook afgevinkt. Waar ik Pommelien de laatste jaren vakkundig heb omzeild, moesten we er nu maar eens aan geloven. En ik moet zeggen de mooie stem met ferme uithalen en frisse persoonlijkheid maakte de kennismaking aangenaam.
En dit was ook het laatste optreden voor mij. Met veel voor mij bekende bands/zangers in de line-up (en ook veel te veel waar ik niet dood gevonden wil worden) en eigenlijk maar 1 gewenste toevoeging op deze dag, waar -door het annuleren van de Lambrini girls- ook veel te lang op moest worden gewacht, het instant feestje bij de ska/polka van
Dubioza Kolektiv, werden de munten opgemaakt en de terugreis aangevangen.