JOA vrijdag
Hoewel LL mijn festival is, begint JOA toch ook steeds meer mijn festival te worden. Wat een toffe en bijzondere sfeer zeg. Zie ook de docu. Dat is wat JOA echt anders (beter) maakt dan welk festival ook. Btw we verblijven dit jaar in een hotel in Helmond. Dus over de camping en de faciliteiten daar kan ik niet veel zeggen. Dan de muziek.
Heel toevallig spraken we vrijdagochtend in het hotel voor we naar het terrein gingen de hoofdboeker van Mojo in het hard segment. Die gaf o.a. als tip mee House of Protection. Over de dag heen hebben we veel gezien, maar hieronder even de acts die we echt hebben gezien of tenminste een poging hebben gedaan.
Headbussa
Leuke jonge band. Ook goed om te zien dat er veel jong publiek op afkomt. Ik kende er niet veel van, dus daarom meer in de categorie vermakelijk om te zien.
House of Protecion
Wauw, wauw, wauw, gaat dat zien. Dat bleek achteraf gezien de klapper van de dag voor ons. We kenden het niet echt (wat losse nummers van tevoren geluisterd, maar wat een power, beleving en energie. Het lijkt wel dat zij veder gegaan zijn waar Fever 333 gestopt is en dat zij zich echt verder hebben kunnen ontwikkelen. Echt supergaaf optreden.
Sunami
Net als bij Headbussa, alleen nog een tikkeltje beter. Wat rauw hard en wat een dikke moshpits voorin. Gewoon een gave show voor een band die ik ook (nog) niet goede kende.
Slapshot
Speciaal voor “Choke” had ik mijn onlangs in Amerika aangeschafte Boston Celtics t-shirt aangedaan. Wat een legende is Jack Kelly toch ook. Hij is zijn laatste rondje aan het doen met zijn Slapshot. De beste man is 62 jaar en de band bestaat al 40 jaar. En ja ze zijn over hun hoogtepunt heen, maar ik heb enorm staan genieten. Hoogtepunten voor mij, Chip on my shoulder en Hang up your boots. Btw ook een shout out naar Chris Lauria. Toffe stage presence.
Landmvrks
Zo dat was een potje goed. Hier ken ik te weinig van, maar ga ik zeker wat meer luisteren in de toekomst. Tof om gezien te hebben.
Streetdogs
Paar nummertjes gezien. Gave band. Ken ik ook te weinig van om er echt wat van te vinden.
The Scratch
Ik vind dit echt een gave en sympathieke band. Helaas zat JOA er niet op te wachten of was Buzzard te groot voor ze. Ondanks dat een gave festival show, maar voor mij niet zo tof als op LL een paar jaar terug.
Frank Turner
Voor JOA ging bleef ik een beetje meer hangen bij Frank Turner bij het inluisteren. En dat bleek dus live niet onterecht. Het nieuwe nummer No thank you for the music vind ik bijvoorbeeld ook echt heel gaaf. Verder was dit na House of Protection mijn favoriete optreden van de dag. Andere favoriete nummers voor mij: Photosynthesis en Four Simple Words. Helaas daardoor Nasty wel moeten missen.
Daarna van een afstandje Punkrock Factory gekeken. Grappig, maar niet mijn ding. Net als Frank Carter & The Sex Pistols. Ik vind Frank Carter echt geweldig, maar vandaag werd het nog een keer duidelijk, ik heb echt helemaal niks met The Sex Pistols. Next.
Daarna vooraf nog een lastige keuze. Lagwagon en Pendulum. Besloten om te starten met Lagwagon aangezien Pendulum iets langer zou doorspelen. Tja, hoog over op voorhand heb je echt zin in de wat oudere bands van vroeger, maar ze zijn echt over hun hoogtepunt heen en maken niet zoveel impact meer. Gaaf om nog een keer te zien, maar echt goed is anders. Zo ook Lagwagon. Eerst het oh ja gevoel. Die linker guitarist is echt twee keer zo lang als de bassist en ze staan nog naast elkaar ook. De maniertjes en houding van Joey op het podium. Net alsof hij de zang niet redt en daarom een wat nonchalante / arrogante houding heeft. Verder was het niet strak en rommelig. Ik vond dat ze echt gave nummers hebben. Vooral van het album Hoss (o.a. Sick), dus de nummers van dat album vond ik vooral erg gaaf. Toch had ik het gevoel dat als je ze echt strak en vol vuur speelt het nog gaver wordt.
Pendulum
Na Lagwagon nog even snel de laatste 15 minuten meegepakt van Pendulum. Gaaf en goed. Je weet wat je kan verwachten. Was prima om zo te zien alleen het raakte me niet echt. De tent ging wel lekker uit z’n dak.
Misschien is dat ook wel wat er ontbreekt bij de wat oudere bands. Het heilige vuur wat je wel terugziet bij o.a. House of Protection, Landmvrks, Sunami etc. Hoewel Frank Turner daarop toch wel de prettige uitzondering was.
Mooi zo. Op naar dag 2 voor mij. Op voorhand zet ik natuurlijk in op Turnstile, Slope, Powertrip en Terror.