Anthrax:
Limp Bizkit is toch een beetje voor nu-metal wat Anthrax voor thrash metal is (Linkin Park = Metallica, Slipknot = Megadeth, Korn = Slayer, ...), of Ringo voor de Beatles, Winston Zeddemore voor de Ghostbusters, Aquaman voor de Justice League...
Zeg maar het buitenbeentje dat nooit zo serieus wordt genomen als de andere grote namen.
Ok, misschien overdreef ik hier een beetje..
Maar Anthrax heb ik inderdaad nooit echt zo serieus genomen.
Metallica en Megadeth waren mijn gateway bands, Slayer nooit zo ingekomen, maar Raining Blood en Angel Of Death natuurlijk iconisch.
Maar Anthrax was voor mij toch altijd een beetje het gekke kleine broertje dat vaak rond een vriendengroep rondhangt.
Je weet niet goed wat je er mee moet, maar je kunt 'm ook niet wegsturen ofzo..
Ze kunnen best lekker thrashy zijn, maar vaak toch ook net iets te poppy, plat en puberaal (zegt de Alestorm-, Wind Rose-, Electric Callboy-fan...
).
Metallica, Megadeth en Slayer hebben van die epische, lange platen, Anthrax heeft toch behoorlijk wat minder om het lijf muzikaal gezien.
Maar misschien neem ik het nu ook wel te serieus, wat wellicht juist niet de bedoeling is van Anthrax (idem voor Tankard bij de Teutonic Big Four).
Ik heb dan ook nog nooit echt moeite gedaan om ze live te zien, maar in juni krijg ik in ieder geval twee maal (SOH/GMM) de kans daartoe, mogelijk denk ik er daarna anders over.
Cult of Luna:
Nog steeds licht trauma van zondagavond-clashavond op Alcatraz vorig jaar, waar zowel Festileaks-vriendschappen als mijn huwelijk op de proef werden gesteld (Cult Of Luna/Dimmu Borgir, Emperor/Briqueville, Rotting Christ/Earthless, geen slechte keuzes mogelijk toen).
COL helaas moeten laten schieten voor een mooi plekje bij DB, wat gelukkig ook dik de moeite was, maar dit jaar op GMM is de kans zeer groot dat ik er wel bij ben (vrouwlief vindt Within Temptation toch maar niks..)!
Distant:
Ga ik eigenlijk wel heel lekker op, hier wil ik het festival wel mee beginnen!
Dying Wish:
Nog niet helemaal uit. Leuk om ook eens een vrouwelijke metalcore zangeres te zien, daar zijn er niet al te veel van volgens mij, maar haar stem ben ik nog niet helemaal over uit, niet de meest prettige als je het mij vraagt.
Daar komt nog bij dat ze mogelijk clashen met Ankor, eveneens een moderne, metalcore(achtige), female-fronted band, maar voor mij toch wel een stuk interessanter.
Gatecreeper:
Bij eerste luisterbeurt vrij snel afgeschreven, maar tweede luisterbeurt toch wel wat positiever.
Minder generieke death metal dan ik dacht, vrij melodieus, en stem begint ook op me te groeien.
Mogelijk toch wel een kijkje gaan nemen.
Septicflesh:
Sowieso bij, altijd goed!
Snot:
Not..
Wolves In The Throne Room:
