Gisteren hard zitten twijfelen tussen Aldous Harding en Etta Marcus. Aldous gekozen, maar voor mij de verkeerde keuze. Etta meer mijn smaak, dus daarheen gelopen. Daarna Hayley Williams. Ik vind het heerlijk als artiesten hun eigen plan trekken. Gewoon je hele nieuwe album spelen en geen oud werk doen? Sterk. Klonk ook goed. Zij en band hadden er duidelijk zin. Lekkere show.
Vervolgens mezelf stuk gelopen op weg van ONE naar TWO. Dat is wel een bottleneck met zoveel mensen. Nation of Language van achterin de tent meegenoten. Voor mij de band van het jaar. Die zanger, wat een bommetje energie is dat! Had ik niet verwacht. Heel erg van genoten. Volgende clubshow ben ik er hopelijk bij.
Wolf Alice: hoge verwachtingen, niet helemaal waargemaakt. Vanaf het middenstuk en het geschreeuw vond ik het pas specialer worden. Het was wel stil tijdens de rustige stukken, maar die hadden niet per se op de setlist gehoeven van mij.
En dan Nick Cave. Ik had op jullie aanraden zo’n merquez flatbread gehaald voor Aldous Harding en die mag mee op de line-up, want ik heb het er de rest van de dag mee uitgehouden. Daardoor kon ik blijven staan. Die mensen waren niet oké, wat een gedruk na Wolf Alice. Maar Nick Cave maakte het allemaal goed. Wat een charisma heeft die man. En ook als je zijn gezicht ziet tijdens de nummers: het is alsof hij zo in huilen kan uitbarsten. Setlist zat vol power, iedereen op het podium had het duidelijk naar hun zin. Hard gelachen dat Nick zelf geen idee had van de setlist. Wat een stilte ook: het kan dus tóch. Jammer dat Job Jobse er de laatste minuut van Into My Arms doorheen beukte. Ik ken eerlijk gezegd nauwelijks nummers van ze, maar dit was wel speciaal om van zo dichtbij mee te maken.
Shout out richting de rustige douches na de headliner. Heel fijn dat die warm en gratis zijn. Ik ben een dankbare gebruiker daarvan!
Zin in vandaag. Jammer dat het vanavond is afgelopen.
Nog meer food aanraders? Ik zoek nog de beste plek voor een pokébowl (ze zijn op 3 plekken te halen dacht ik). Korean toast smaakte lekker, maar vulde niet. Ninja ramen (niet de dan dan noodles, mocht ik niet vanwege allergieën) was oké, maar had de helft moeten kosten. Merquez, zoals benoemd, fenomenaal power food. Lekker? Vanaf de worst met andalouse verrukkelijk, daarvoor bijzondere combinatie van alles wat een festivalganger nodig heeft voor een goede stoelgang. Vult fantastisch.