Waar de Fuzzy bij Florence Road flink leeg liep werd het bij Mind Enterprises alleen maar voller. Begrijpelijk want het is makkelijk scoren qua muziek (repetitieve, dansbare italodisco) maar het lijkt alsof iedereen z’n IQ bij de ingang heeft achtergelaten, het domste en meest asociale publiek verzameld. Uitpuilende tent en dan grote groepen die toch naar binnen beuken, keer op keer, terwijl er al geen ruimte was. Dat is toch voor niemand leuk? Tot zover mijn rant, ik ben weggegaan.
Niet gek dat het daarna bij CMAT rustig was. Wel veel Ieren vooraan dus sfeer genoeg, uit volle borst meezingen. Wat is zij leuk, en met het laatste album erbij een fantastische setlist. Erg genoten van haar houding en praatjes, band sluit perfect aan. Leuk én goed.
Sprint naar Kevin Morby waar nog veel ruimte was. Moest er even inkomen maar vanaf het einde van Javelin was het raak. Niet de trage nummers van gisteren, en op een of andere manier past de rommelige geluidsmix en akoestiek van een festivaltent hem goed. Net wat ruwer, lekker.
Empire of the Sun had ik in 2008 graag live willen zien maar sindsdien hebben ze louter lelijke kitsch geproduceerd. Snap niet wie ze omgekocht hebben om een 75-minuten subheadline slot te krijgen, en toch leek het niemand wat te deren. De paar oude tracks werden als megahits onthaald en de rest kon iedereen gestolen worden.
Wilde meer kwaliteit bij Apparat vinden waar dat door gepraat belet werd. Eerste helft was amper te horen zo. Zonde, want ondanks techno fundament is het luistermuziek en gebeuren er interessante dingen op het podium.
Tof/dapper om Little Simz als headliner neer te zetten. Ik ben groot fan van NO THANK YOU, verder vind ik haar strakke flow vaak wat monotoon, zoals vanavond de start ook. Alleen Introvert was zo groots op gezet en Venom knalde, toen was ik om, vooral door haar overtuigende podiumpresence. Blijf erbij dat ze te weinig hits heeft voor deze spot, hoe tof ik Gorilla ook vind, dat is niet een afsluiter voor een headliner.
Al met al een goede dag, met meer hoop nog voor het weekend. Hoogtepunt was CMAT met Jacob Alon en Kevin Morby daarachter. Vond het geluid overdag matig, met name in Fuzzy, en publiek krijgt ook nog niet echt voordeel van de twijfel. Heb het idee dat niemand meer dan 1 nummer van artiesten kent en de rest van de set als spreektijd ziet. Voelt ook als omgekeerde wereld dat je perse vooraan moet staan om niet teveel gestoord te worden, en zelfs dat is niet altijd voldoende. Benieuwd hoe dat komende dagen gaat zijn.