Deze week tweemaal een bezoekje gebracht aan Doornroosje — een goede opwarmer voor Down The Rabbit Hole komend weekend.
Op woensdag stond een jeugdheld van me op het programma:
Jerry Cantrell. Door hem onder meer zo’n twintig jaar geleden begonnen met pingelen op de gitaar. Waar ik stond (helemaal achterin) was van de hierboven genoemde 'jeugdige aanhang' weinig te merken. Met mijn 25 jaar voelde ik me er zowaar de jongste — een gekke gewaarwording. Het concert zelf was degelijk, strak, maar ook behoorlijk voorspelbaar. De fans kregen wat ze verwachtten, maar écht verrast werden we nergens.
De Alice in Chains-klassiekers zoals
Them Bones,
Man in the Box en
It Ain’t Like That zorgden voor de nodige ontlading, inclusief kleine pits die vanuit mijn comfortabele afstand duidelijk niet bij iedereen in de smaak vielen. Toch was het mooi om een levende legende bezig te zien, ook al had ik stiekem op wat meer vuurwerk gehoopt. Een fijne avond, vooral gevoed door nostalgie.
Gister (vrijdag) speelde
Bright Eyes. Eerlijk gezegd stond het niet op de planning, maar dankzij het forum — en in het bijzonder
@mattman 's posts in het Rock Werchter-topic — toch besloten een kans te wagen. En wow, wat een goede keuze.
Naast muziek van het bekende album
I’m Wide Awake, It’s Morning, kregen we ook veel werk te horen dat compleet nieuw voor me was. Veruit de meeste nummers kwamen van het meest recente album met verrassend veel vrolijke songs. Alles werd met overtuiging gebracht, en sommige bandleden wisselden binnen één nummer drie keer van instrument — indrukwekkend.
Na een kort brandalarm en een luchtje scheppen (doet toch ook iets met de sfeer), kwam de show echt op stoom.
First Day of My Life en
Land Locked Blues zorgden voor kippenvelmomenten. Maar het sterkst is Conor Oberst wanneer hij zonder gitaar of toetsen, slechts gewapend met zijn microfoon, over het podium dartelt. Dat gebeurde bijvoorbeeld tijdens het activistische slotnummer
One For You, One For Me — compleet met gekke danspasjes, pirouettes, en een flair die mij vergelijkenissen deed trekken met Bob Dylan. Genieten! Ga dat zien op Rock Werchter. Geen spijt gegarandeerd.
gratis kraanwater ook dikke plus.
Die visuals waren krankzinnig, echt next level.
En eigenlijk ook weer totaal niet. 
