Ik ben naar … geweest en het was …

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Ron
  • Startdatum Startdatum
Stiekem meer weggeblazen door junodream dan door Wunderhorse zelf. Instant tickets gekocht voor tolhuistuin.

Die 35 minuten Wunderhorse op Lowlands gaat vermoedelijk nooit meer overtroffen worden. Dat optreden raakte voor mij echt de juiste snaar en was vooral onverwacht. Nu weet je wel een beetje wat je kon verwachten. Wel meer energie dan in de AFAS destijds. Ik zie ze daar wel een losse show hebben in de toekomst. Als het derde album een aantal hits heeft, kunnen ze die met gemak vullen. Op naar de show op DTRH.
 
Laatst bewerkt:
Stiekem meer weggeblazen door junodream dan door Wunderhorse zelf. Instant tickets gekocht voor tolhuistuin.

Die 3 minuten Wunderhorse op Lowlands gaat vermoedelijk nooit meer overtroffen worden. Dat optreden raakte voor mij echt de juiste snaar en was vooral onverwacht. Nu weet je wel een beetje wat je kon verwachten. Wel meer energie dan in de AFAS destijds. Ik zie ze daar wel een losse show hebben in de toekomst. Als het derde album een aantal hits heeft, kunnen ze die met gemak vullen. Op naar de show op DTRH.
Je verwoord precies mijn gevoel wat betreft die Lowlands show. Wel maar 2 nummers junodream gezien en dat was wel echt goed ja.
 
Wunderhorse was top! Met uitschieters Purple, Teal en Rain. Leader of the pack was een verplicht nummertje, werd veel te snel gespeeld. Wat ik bij LL ook al zag. A troubled young men….. een gek of een genie. Of de band gaat groot worden of Jacob zorgt dat de band klapt. Hoe dan ook na LL weer enorm genoten.

Junodream was verassend goed. Wel continue een zelfde song opbouw met dan wel iedere keer een hoofdrol voor de drummer. Frontman heeft alleen veel minder star power dan Jacob.
 
Ik kan me niet herinneren dat ik eerder bij een zaalshow ben vertrokken, maar gisteren hield ik het bij The Flaming Lips in de Ronda na een uur voor gezien.

Dat het zo tegenviel had zeker deels met mijn eigen verwachtingen te maken. Het was als een mooi boek verfilmd zien worden om een manier die helemaal niet strookt met hoe jij het in de je hoofd had. The Flaming Lips stonden al jaren wat halfjes op mijn radar. Alleen de plaat Yoshimi Battles the Pink Robots luisterde ik regelmatig, en die werd vanavond het eerste uur in zijn geheel gespeeld. Ik wist wel iets van confettikanonen bij The Flaming Lips-concerten, maar zag (voor wie er toevallig bij was) zoiets voor me als Sigur Ros op Lowlands 2008: een filmische trip met euforisch einde. Verder zag ik bij Yoshimi Battles the Pink Robots een vrij ingetogen, klein, ontroerend verhaal voor me.

Maar voor wie de reputatie van The Flaming Lips wel kent: het was vanaf seconde 1 een groot indie-carnaval. De zanger (nog nooit iemand consequent zo vals horen horen zingen) stond als een losgeslagen kermisexploitant het publiek op te zwepen (om daar in ieder geval het eerste uur geen moment meer mee op te houden) tussen vier enorme opblaasbare robots, waarvoor dan weer mensen op het podium moesten komen om die dingen te laten bewegen, weer naar de grond te werken, weer op te blazen, weer te laten bewegen, weer naar de grond te werken, confettikanonen, enorme ballonnen met confetti... Het ging maar door, maar de muziek moest er steeds maar op wachten, waardoor er totaal geen tempo in zat en alle gevoel uit de muziek werd gezogen (zeker toen het publiek bij het mooiste liedje - het titelnummer - iets cha-cha-cha-achtigs mee moest brullen).

Ik las, ook een pagina terug, dat veel mensen een The Flaming Lips-concert zien als verbroederend, een bron van optimisme. Bij Do You Realize? zag ik ook een hoop vreemden elkaar (op aanraden van de frontman) in de armen vallen. Mooi dat het voor velen wél iets was, maar ik had zelf het gevoel bij een lange grap van Stefano Keizers of wijlen Andy Kauffman te zijn beland.
 
Zonde! Uuuuuuuuuu! Of was het boeeeeee?

Heb me zeer goed vermaakt, geweldige sfeer en interactie met het publiek. Ik vond het tweede deel misschien nog wel beter door het verrassingselement welke nummers er nog kwamen. Toen ging voor mijn gevoel het publiek ook helemaal los.

Af en toe vals was het wel, maar dat is ook enigszins inherent aan de zanger.

Ook hadden de Lips er zelf ook zin in leek het, want we werden getrakteerd op een extra A Spoonful Weighs A Ton, die ze de afgelopen liveshows niet speelden.
 
Laatst bewerkt:
  • Leuk
Waarderingen: Lion en Matthijs
Ik kan me niet herinneren dat ik eerder bij een zaalshow ben vertrokken, maar gisteren hield ik het bij The Flaming Lips in de Ronda na een uur voor gezien.

Dat het zo tegenviel had zeker deels met mijn eigen verwachtingen te maken. Het was als een mooi boek verfilmd zien worden om een manier die helemaal niet strookt met hoe jij het in de je hoofd had. The Flaming Lips stonden al jaren wat halfjes op mijn radar. Alleen de plaat Yoshimi Battles the Pink Robots luisterde ik regelmatig, en die werd vanavond het eerste uur in zijn geheel gespeeld. Ik wist wel iets van confettikanonen bij The Flaming Lips-concerten, maar zag (voor wie er toevallig bij was) zoiets voor me als Sigur Ros op Lowlands 2008: een filmische trip met euforisch einde. Verder zag ik bij Yoshimi Battles the Pink Robots een vrij ingetogen, klein, ontroerend verhaal voor me.

Maar voor wie de reputatie van The Flaming Lips wel kent: het was vanaf seconde 1 een groot indie-carnaval. De zanger (nog nooit iemand consequent zo vals horen horen zingen) stond als een losgeslagen kermisexploitant het publiek op te zwepen (om daar in ieder geval het eerste uur geen moment meer mee op te houden) tussen vier enorme opblaasbare robots, waarvoor dan weer mensen op het podium moesten komen om die dingen te laten bewegen, weer naar de grond te werken, weer op te blazen, weer te laten bewegen, weer naar de grond te werken, confettikanonen, enorme ballonnen met confetti... Het ging maar door, maar de muziek moest er steeds maar op wachten, waardoor er totaal geen tempo in zat en alle gevoel uit de muziek werd gezogen (zeker toen het publiek bij het mooiste liedje - het titelnummer - iets cha-cha-cha-achtigs mee moest brullen).

Ik las, ook een pagina terug, dat veel mensen een The Flaming Lips-concert zien als verbroederend, een bron van optimisme. Bij Do You Realize? zag ik ook een hoop vreemden elkaar (op aanraden van de frontman) in de armen vallen. Mooi dat het voor velen wél iets was, maar ik had zelf het gevoel bij een lange grap van Stefano Keizers of wijlen Andy Kauffman te zijn beland.
Moet zeggen dat ik je reactie wel snap. Ik weet nog steeds niet helemaal wat ik ervan vond. De show was wel echt geweldig. Strak gespeeld. Zeker in de tweede helft was elk nummer een verrassing wat er nu weer op het podium kwam. Een bloem, opblaasbal of supermanpak, etc. Echt wel erg vermakelijk. En in de eerste helft vond ik de Yoshimi-robots ook wel toevoegen aan het hele verhaal rondom het album.

Tegelijk was het zo op het randje en misschien wel net erover, dat ook ik soms bijna het idee had om op een kermisattractie te staan. En een nummer of 20 spelen en daar dan bijna drie uur over doen (en zo lang zijn hun nummers helemaal niet), maakt wel duidelijk hoe tergend langzaam alles ging. Er heeft nooit korter dan een minuut tussen twee nummers gezeten. En vaak genoeg een minuut of 5. Elke keer onder begeleiding van een 'yeah yeah keep going make some noise come on scream'. Dat vond ik wel echt verschrikkelijk irritant worden na een tijdje.

Anyway, over het algemeen erg van genoten maar ik snap je reactie zeker en hink zelf ook nog wel een beetje op twee gedachten.
 
Laatst bewerkt:
Ik vond het zelf een vette show, maar wel jammer dat Steven Drozd er niet bij was. Voor mij toch echt de muzikale spil van de band. Had gehoopt dat hij er bij het Europese deel weer bij zou zijn (wat Wayne als mogelijkheid in een interview aangegeven), maar helaas.

Wayne is supercharismatisch, maar het constante publiek opzwepen werd op den duur wel wat vermoeiend. Snap het commentaar ook zeker, maar ik was er op voorbereid dus het irriteerde mij minder. En het opzwepen werkte het wel. Het publiek ging er goed in mee. De gekkigheid op het podium kan ik prima hebben en visueel en muzikaal was het gewoon erg gaaf.

Ik vond het ‘best of’-gedeelte overigens ook stukken leuker dan Yoshimi integraal.
 
  • Leuk
Waarderingen: Matthijs en Black Lies
Maar jullie vonden het dus niet, net als Matthijs, vals? Tenminste, zo klinkt het. Dat is toch best bijzonder. Ik heb dat ook wel eens gehad bij een optreden dat heel de zaal euforisch was en ik me afvroeg waar ik naar zat te kijken (Kaleo in Tivoli, looking at you). Hoe kan dat in hemelsnaam?
 
Maar jullie vonden het dus niet, net als Matthijs, vals? Tenminste, zo klinkt het. Dat is toch best bijzonder. Ik heb dat ook wel eens gehad bij een optreden dat heel de zaal euforisch was en ik me afvroeg waar ik naar zat te kijken (Kaleo in Tivoli, looking at you). Hoe kan dat in hemelsnaam?
Wayne Coyne heeft nooit echt bekendgestaan om zijn zangkwaliteiten. Hij heeft nooit helemaal zuiver gezongen en de laatste jaren is zijn stem ook minder krachtig geworden, maar hij is dan ook al 64. Ja, hij zingt vals, maar voor mij is dat geheel volgens verwachting.
 
  • Thinking
Waarderingen: wenteldave
Maar jullie vonden het dus niet, net als Matthijs, vals? Tenminste, zo klinkt het. Dat is toch best bijzonder. Ik heb dat ook wel eens gehad bij een optreden dat heel de zaal euforisch was en ik me afvroeg waar ik naar zat te kijken (Kaleo in Tivoli, looking at you). Hoe kan dat in hemelsnaam?
In mijn ervaring kunnen een hoop schoonheidsfoutjes weggepoetst worden in je hoofd, als je er met de juiste verwachtingen staat en de muziek voldoende kent om de gemiste noten "aan te vullen" vanuit je herinnering. Zo herinner ik mij nauwelijks iets van valse noten toen ik bij de show van Black Sabbath op Graspop stond, gewoon puur omdat ik zo blij was deze levende legendes nog live te kunnen zien. Toen ik het later op youtube nog eens ging terugkijken vond ik het ook niet meer om aan te horen, zonder de magie van het moment die alle fouten bedekte onder de mantel der liefde 😅
 
Wolf Alice in de Cloud 9: Gewoon ijzersterke set. Goede opbouw met tussendoor twee nummertjes keihard raggen. Speelde net iets meer dan een uurtje, dus er zal voor de festivals waarschijnlijk 1 nummertje moeten wijken. Bloom Baby Bloom vond ik ook gewoon een van de hoogtepunten van de set, goede toevoeging.

Op zich wel blij dat ik ze in deze setting heb gezien vanwege de locatie, maar vooral de kortere set. Niet per se een punt naar Wolf Alice, maar vind dat op een paar uitzonderingen altijd wel fijn
 
Wolf Alice in de Cloud 9: Gewoon ijzersterke set. Goede opbouw met tussendoor twee nummertjes keihard raggen. Speelde net iets meer dan een uurtje, dus er zal voor de festivals waarschijnlijk 1 nummertje moeten wijken. Bloom Baby Bloom vond ik ook gewoon een van de hoogtepunten van de set, goede toevoeging.

Op zich wel blij dat ik ze in deze setting heb gezien vanwege de locatie, maar vooral de kortere set. Niet per se een punt naar Wolf Alice, maar vind dat op een paar uitzonderingen altijd wel fijn
Voor een gratis optreden echt dikke prima om mee te maken! Die kunnen we eindelijk ook afstrepen, wat zeker fijn is omdat november me waarschijnlijk niet gaat lukken. Ik had wel meer verwacht van het komende album, maar alsnog wel sterke nummers natuurlijk.
 
  • Leuk
Waarderingen: Joris en Joslittel
Gisteravond Bring Me The Horizon gezien in Keulen. Geen support, het was een generale repetitie voor ze. Stevige setlist, vooral de eerste 30-45 minuten was het hit na hit. Ze vielen wel vaak stil tussen de nummers door, er waren ook geen visuals of schermen. Ik verwacht dat ze dit weekend de stiltes gaan opvullen met beeldmateriaal. Live klinken ze goed, maar er werd wel wat geleund op bandjes, vooral tijdens nummers als Amen en Kingslayer. Het publiek was matig. €60 show voor een €98 ticket.

Ik wens de Rock am Ring/Rock im Park bezoekers een leuker publiek en goede aankleding/visuals. Potentie voor een zieke show is er wel, maar dat kwam hier niet tot zijn recht.
 
  • Leuk
Waarderingen: Joslittel en Pommer
Gisteravond stond Seasick Steve in de Boogie Barn van Hendrik Jan Lovink ( lees Jovink). Dan en Steve hebben er de afgelopen dagen gerepeteerd en dient als uitvalbasis voor de komende optredens in onder andere Peer en Grollo.

Voor een kleine 100 bezoekers werd in een ontspannen sfeer een volledige set afgewerkt. (Komt op setlist.fm) Het werd een mooie mix van oud en nieuw werk, met de gebruikelijk uitleg over de gitaren en stukjes levensverhaal tussendoor.

Toen Steve na een paar nummers om een fles bier vroeg was het antwoord vanachter de bar: Two-Fifty. Waarop Steve met zijn armen over elkaar ging zitten "I'm on Strike" Om maar een sfeerbeeld neer te zetten.

Een top avond die afgesloten met een intieme versie van Gentle on My Mind van John Hartford ( bekend geworden door Glen Campbell )
 
Ik was gisteren bij Pokey LaFarge in de Annabel te Rotterdam. Ik luister zelf vooral het een na laatste album, dus kwam er gisteren niet slecht vanaf. De muziek is niet de meest interessante, maar zorgt altijd wel voor beetje dansen of aandachtig luisteren.
Het was eerste optreden van de tour en de sfeer zat er goed in (bij publiek en band). Pokey heeft sowieso een band met Rotterdam (notabene een lied over geschreven) en bleek gisteren ook wel. Hij probeerde het publiek meermaals mee te krijgen wat ook steeds beter ging naar mate de set vorderde.
 
  • Leuk
Waarderingen: Joslittel en wenteldave
Ik was gisteren bij Pokey LaFarge in de Annabel te Rotterdam. Ik luister zelf vooral het een na laatste album, dus kwam er gisteren niet slecht vanaf. De muziek is niet de meest interessante, maar zorgt altijd wel voor beetje dansen of aandachtig luisteren.
Het was eerste optreden van de tour en de sfeer zat er goed in (bij publiek en band). Pokey heeft sowieso een band met Rotterdam (notabene een lied over geschreven) en bleek gisteren ook wel. Hij probeerde het publiek meermaals mee te krijgen wat ook steeds beter ging naar mate de set vorderde.
Waren er weer wat Wohohoho Wohohoho Woho Wohohoooo Wohohoho?
 
Haha ja!
Goede samenvatting van de publieksparticipatie
Ik kan dat heel vaak slecht hebben, maar voor Pokey maak ik daar wel een uitzondering voor. Ondertussen wel lang geleden dat ik 'm heb gezien, wordt misschien wel weer tijd, ondanks dat ik meer fan ben van het oudere werk.
 
Hier een verslag je van drie shows die ik afgelopen week gezien heb.


Wunderhorse - Live Music Hall Köln - 08/06

Gisteren naar Keulen gereden voor de derde keer Wunderhorse op een jaar tijd (PKP teleurstellend - Vorst voorprogramma Fontaines dc gelukkig veel beter) dus was wel benieuwd naar hun headline zaalshow. Voorprogramma Overpass klonk goed, wel wat "safe" indierock à la Inhaler, maar heb een paar nummers opgeslagen in mijn Spotify playlist.

Als ik rondkeek zag ik een jong publiek en hoorde ook veel Nederlands. Er zullen wel wat Limburgers de verplaatsing gemaakt hebben naar Keulen ipv Amsterdam. Naast ons een opstootje met drie kerels van 2 meter groot die 5 minuten voor het begin zich naar voren gemanoeuvreerd hebben en pal voor mensen gingen staan die al een uur op voorhand een plaatsje hadden uitgekozen,niet te begrijpen... Las op Reddit dat er in de UK zich ook wel problemen hebben voorgedaan in het publiek bij hun shows.

Dan het begin, Jacob zag er wel bijzonder uit met zijn kaalgeschoren hoofd, maar vloog er direct in met Midas. Een enorm energieke set met als afsluiter het fantastische July. Enorm genoten , het mocht alleen een kwartiertje langer duren voor mij . We hebben anderhalf uur gereden voor een show van exact 60 minuten, maar ik heb zelden zo een energieke frontman gezien en kan me wel inbeelden dat dat niet langer dan uur vol te houden is... Het was nog licht toen we weer buiten kwamen, maar gelukkig is er in de wijk Ehrenfeld genoeg te beleven, aanrader trouwens voor mensen die in Keulen naar een concert gaan, heel fijne wijk met goede eetgelegenheden en cocktailbars...


Levellers en Rowwen Hèze - America - 07/06

Zaterdag dan nog eens vanuit Belgisch Limburg de verplaatsing gemaakt naar de buren voor het festival "De Wei In" van Rowwen Hèze met in hun voorprogramma... de Levellers. Go figure, dat kan alleen in NL Limburg 😀

Weinig op Levellers aan te merken, maar het was duidelijk dat het publiek op de grootste hits aan het wachten was. Fijn om ze nog eens gezien te hebben. Dan Rowwen Hèze, iedereen weet wat te verwachten, you love it or you hate it. Blijf me toch elke keer verbazen wat een status deze groep daar heeft , elk nummer wordt van voor tot achter meegezongen en elke keer opnieuw vollebak sfeer. Er werd gelukkig wel minder met bier gegooid gezien de recyclagebekers. Had de band vorig jaar in Genk gezien waar ze toch een andere status hebben en meer moeite hadden om het volk mee te krijgen, maar die thuismatch blijft toch een belevenis...


Eefje De Visser - Muziekgieterij Maastricht - 04/06

Eerste keer Eefje voor mij. Ik luister nog maar sinds haar laatste album en sinds ze de laatste maanden enorm gehypet wordt op StuBru. Haar optreden op het verjaardagsfeest van de zender zal hier wel voor iets tussenzitten, maar volledig terecht, top nummers en was dus benieuwd om ze eens live te zien. De show werd aangekondigd als een try-out en was vreemd genoeg niet uitverkocht (denk ik, er waren volgens mij de dag voordien nog tickets beschikbaar), de zaal was zeker goed gevuld. De verwachtingen werden volledig waargemaakt, kippenvelmomenten volgden elkaar op met de prachtige (samen)zang en visuals. Al had ik wel de indruk dat ze met wisselend succes probeerde het publiek aan het dansen te krijgen, het was een vrij statisch publiek en dat deed voor mij wat af van de beleving. Maar al bij al, topshow en ik hoop ze deze zomer terug te zien op de donderdag van Pukkelpop...
 

Users who are viewing this thread