1999 kan je spreken van een loaded affiche, alleen stond toch wel Texas (5 albums?) erg hoog zeker, paar hitjes. De schande. Dat werd nog beter, mochten die toch wel een dag afsluiten in 2000 zeker?
2002 nog beter. Coldplay als co headliner voor Faithless (die eigenlijk ook op herhaling kwamen van het jaar ervoor). Kan toch niet, nog maar 1 album. Die zijn dat niet waard… nooit groter dan de AB gespeeld. Is een enorme kritiek op gekomen toen.
2003: Arno (12 albums?), 2006: Hooverphonic (5 albums?), 2007: Keane (2 albums), 2008: Beck (10 albums, 11e daags later?), 2010: Stereophonics (7 albums?)…
Zit trouwens nog even hierop verder te reflecteren...
Ten eerste hebben veel acts die je noemt op het moment van headlinen al meer dan 1 of 2 albums uit, als ik de wikipedia discografie mag geloven. Heb de aantallen er maar even bij gezet. Dus het lijkt me niet dat die voorbeelden relevant zijn voor de huidige discussie, over acts die te vroeg in hun carrière tot headliner gepromoveerd worden. Deze acts waren gewoon eigenlijk te klein om te headlinen en zijn ook vaak later weer voor lagere spots terug geweest (zie Beck in de Barn komende editie). Dus dat is ook een inschattingsfout geweest denk ik, maar van een andere orde dan een act te snel op een hoge positie plaatsen.
Dus laten we kijken naar de acts die inderdaad wel vroeg in hun carrière tot headliner zijn gepromoveerd: Coldplay met 1 album, Keane met 2. Die laatste is ook zowat alle relevantie alweer verloren, speelde als laatste Lokerse feesten en AB in België. Niet bepaald niveau Werchter headliner meer. Coldplay heeft dat niveau natuurlijk nog wel, mochten ze weer willen touren. Maar voor beide geldt -- en vanaf hier wordt het hoogst subjectief, persoonlijke mening, maar wel een die ik ook van anderen vaak hoor -- dat de muziek na die vroege piek een stuk matiger geworden is. Saai, inhoudsloos, oppervlakkig... dat soort termen. De commerciële successen houden wel aan, voor Coldplay in ieder geval, maar veel "muziekliefhebbers" zijn ze kwijt.
Als we dan naar Muse kijken, die stonden met hun vierde album voor het eerst als headliner geboekt: in 2006 onder The Who en in 2007 boven Björk. Bij hen is het nog duidelijker te zien dan bij Coldplay: na dat moment volgt
nog groter commercieel succes maar de
waardering van muziekliefhebbers keldert aanzienlijk. Daar lijkt mij toch een trend zichtbaar te worden?
In 2007 stond QOTSA met 5 albums op zak nog op de tweede regel van de poster, onder PJ en AM. Vervolgens hebben die nog twee mooie co-headliner posities gehad, met Linkin Park en Gorillaz. Rustige groei, nog steeds geen enorme piek gehad, en ook redelijk steady waardering door liefhebbers. Al viel het laatste album wel een beetje tegen, maar ze beginnen ook wel héél populair te worden inmiddels. Vergelijkbare dingen gaan op voor Tool: ze zijn langzaam naar die co-headline positie toe gegroeid, inmiddels enorm populair en gewaardeerd, al viel voor sommigen het laatste album een beetje tegen (ik vind het fantastisch maar dat terzijde).
Afijn, jullie snappen wel waar ik heen wil denk: zou het misschien verband houden dat de acts die een rustige groei naar de top maken, over het algemeen hun artistieke waardering langer behouden dan de acts die snel explosief groeien? Zou toch iets aan die enorme overweldigende beroemdheid het creatieve proces schaden? En groeiende populariteit over langere termijn, door steeds zwaarder wegende fan verwachtingen en management etc, net zo goed langzaam afbreuk doen aan de artistieke output van een band of artiest? Ik weet het niet zeker hoor, correlatie is nog geen causatie, en zelfs de correlatie is vrij subjectief (want wat is nou "artistieke kwaliteit" etc) en gaat vast ook niet altijd op.
Dus het is vooral een persoonlijke kijk op de zaken, die niet per se iets objectiefs over de muziek industrie hoeft te zeggen ofzo. Maar ik heb het bewust wel onderbouwd met wat bronnen over verkoopcijfers en publieke ratings, om toch ook te laten zien dat die persoonlijke kijk niet helemaal uit de lucht gegrepen lijkt te zijn. En vanuit die blik, om het weer terug te brengen naar Royal Blood, lijkt het mij dus zonde om die band nu al als headliner te gaan neerzetten. Want als populariteit inderdaad negatief werkt op de creatieve output, en vroege explosieve groei veel schadelijker is dan langzame groei in dat opzicht, waarom zou je als fan van een band dan willen dat ze gelijk headliner worden? Die muziek is om vijf uur smiddags net zo tof, en dan krijg je daarna nog een paar andere flinke acts erbij ook! Plus jouw nieuwe band heeft later nog kans zich in alle rust tot gevestigde headliner op te werken, hun tijd komt nog wel.
En natuurlijk heeft Werchter het daarin zelf niet echt voor het zeggen, dus het is niet dat ik het de organisatie heel erg zou aanrekenen als een act snel groeit en daarna implodeert. Maar dat is in mijn ogen wel wat de muziekindustrie als geheel soms doet: en veelbelovende act wordt snel opgeblazen, zonder de tijd te krijgen een goed fundament te bouwen, maar loopt daarna net zo snel weer leeg, en komt nooit meer op het niveau van die piek (soms in commercieel opzicht, soms in artistiek opzicht, soms in allebei). Uiteraard hebben forum leden met een mening hier al helemaal weinig invloed op, dus van mijn kant is het wat onzinnig om hierover dan heel fel tegen @jimmywe van leer te trekken: bij dezen excuses voor het persoonlijke aspect van mijn eerdere bericht. Maar uiteindelijk zijn wij als publiek, als fans, toch ook mede verantwoordelijk voor die te snelle groei van sommige acts, en kunnen we ons afvragen of het wel in ons eigen belang is te wensen dat onze favoriete nieuwe act snel headliner wordt. Met het behoud van een mooie muzikale toekomst in het achterhoofd lijkt dat misschien niet de beste weg?
Hoe dan ook, heel verhaal, maar dat zijn de gedachten achter mijn verzet tegen Royal Blood op een hoge positie zetten. Het voelt alsof zij nog niet het fundament hebben opgebouwd om zo'n positie op lange termijn vast te houden. En het zou jammer zijn als ze dan toch een soort eendagsvliegen worden, of veranderen in een volledig commercieel vehikel.
