JOA review 2026
Wat was het weer een fantastisch weekend. Zo genoten met de twee vrienden waarmee ik daar was. We hebben weer het geluk dat we dit festival kunnen bezoeken als gast met ook toegang tot backstage. Dus ook dit jaar diverse acts op het podium kunnen kijken, al blijft het in de tent staan toch het allerleukste.
Verder blijft Jera uniek als festival met alle vrijwilligers die er werken en die ook Jera maken wat het is. Dat is met geen enkel festival te vergelijken waar ik bekend mee ben
DONDERDAG
Begonnen met Wargasm ook al in het Patronaat en op LL gezien. Leuk om mee te starten, minder onder de indruk dit keer.
Daarna gelijk eerste hoogtepuntje Quicksand. Wat een geweldige vent die Walter, hoe oud zou hij zijn? Nieuwe nummers zijn gaaf en werden goed gebracht. Het nummer Cool Guy gaat dan ook waarschijnlijk over zichzelf.
Daarna rustmomentje, biertje, hapje en door naar Pennywise. Ja, wat kan ik zeggen. Ik vind Pennywise gewoon erg gaaf en kan er daarom ook niet objectief over zijn. Lekker meezingen en genieten. Wederom dank.
Gelijk door naar Trivium. En ja, dat was zo vreselijk goed. Het loopt als een geoliede machine. Ik kan me voorstellen dat je Matt een showmannetje vindt, maar ik kan dat van hem wel hebben. Gave twinsolo’s, vet geluid en gelijk openen met mijn favoriete nummer. En ja, In Waves is misschien wat cheesy, maar ik ben verkocht.
Daarna Converge geprobeerd, kon mij niet echt pakken. Rise Against even langsgelopen en op de achtergrond geluisterd onder het genot van een biertje. Daarbij merk je wel dat als het minder warm zou zijn, dat je dan wel eerder meerdere bandjes gaat kijken. Nu een kwestie van energie sparen gezien het weer en daar een goede balans in vinden.
Daarna afgesloten met Architects. Ik had er vooraf veel zin in. Bij vlagen heel gaaf, maar door de korte speeltijd werden de nummers van All our Gods have abandoned us overgeslagen. Jammer.
VRIJDAG
Begonnen met Gridiron klonk goed. Mooie start van de dag.
Daarna stukje TX2 was okay om even te zien. Niet genoeg om nog een keer te gaan kijken of om in te verdiepen.
H09909 was echt slecht. Wat een slap gedoe is dat. Voor mij niet meer serieus te nemen.
Thrown gaf echt een toffe show. Kende het niet goed, maar ga hier echt wat meer induiken.
Daarna tijd voor The Baboon Show. Wat een leuk optreden was dat en wat een inzet in deze hitte. Ze maakten er een mooi feestje van. Ik kende een paar nummers, dus dat maakt het al snel leuker.
Daarna door naar Ignite. Ja, ik heb er nog altijd last van dat Zoli niet meer in Ignite zit, maar zijn vervanger blijft een sympathieke frontman en een waardige vervanger. Enorm genoten al vond ik het geluid linksvoor niet al te best. Favoriete nummers, eigenlijk de hele set op twee nummers na.
Jaya the Cat was bij aankomt al erg druk en we hadden geen zin om de tent in te gaan. Toen het begon was het mij gelijk iets te reggae achtig. Dan maar schaduw en een biertje. Daarna nog weer even naar de merch tent. Onderweg laatste nummertje Hollywood Undead (Everywhere I Go) meegepakt. Klonk erg goed en de sfeer leek er goed in te zitten.
Daarna persoonlijk hoogtepuntje om Suicidal Tendencies weer eens te zien. De mazzel om dit vanaf de zijkant van het podium te zien. Wat een energie en een klasbakken zijn dit ook. Gaaf om de zoon van…. te zien op de bass.
Wel bijzonder dat het openingsnummer (You can’t bring me down) pas na 11 minuten klaar was.
Ice Nine Kills (INK), veel over gelezen, nooit gezien en ken het ook niet goed. Ik moet zeggen ik me enorm vermaakt heb in Horrorwood. Ga ik het veel luisteren, geen idee, maar een live show is dik de moeite waard. Leuke kennismaking.
The Offspring, wat een bazen zeg. Vanaf het begin klinkt het gelijk goed. Hoogtepunt voor mij Bad Habbit. De band staat zo relaxt op het podium. Covers hadden voor mij niet gehoeven. Ze hebben genoeg goede eigen nummers. Erg genoten en lekker meegezongen. Mooie afsluiter van de vrijdag.
ZATERDAG
Wel op tijd op het terrein, maar de eerste band waar ik echt voor kwam is La Dispute. Door het inluisteren van de JOA playlist op Spotify was ik ze op het spoor gekomen. En ik heb daar geen spijt van. Vooral bij King Park kippenvel. Ook de afsluiter Such Small Hands is fenomenaal. Wat een mooie ontdekking is deze band voor mij. Misschien was het beter geweest om ze in Vulture te zetten i.p.v. Eagle. Was net wat intiemer geweest wat beter bij de band past in mijn ogen.
Daarna weer even wat rust gepakt om daarna Kanonnenfieber te zien. Leuk om te zien. Interessante thematiek, visueel ook tof gedaan. Ik heb me enorm vermaakt. En volgens mij de band ook.
Daarna even gegeten om daarna te kiezen tussen Turbonegro en We Came As Romans. De eerste nog nooit gezien, dus daarmee gestart. Klinkt goed, maar is voor mij toch erg belegen. Daarom maar geswitcht naar We Came As Romans. Geen spijt van. De Buzzard plofte uit elkaar. Wat een energie. Crowdsurfers tot buiten de tent. Enorm van genoten. Komende tijd maar wat meer luisteren.
Dan de eindsprint van de laatste festivaldag. Te beginnen met Dog Eat Dog. Ze kwamen vrij laat aan en dat was te merken. Want goed was het niet. Leuk, jazeker zeer leuk. Guility pleasure! Natuurlijk was hun eerste album ook hun beste album en daarom werkten die nummers ook het beste.
Gelijk door naar Hatebreed. Deze band ook vanaf het podium bekeken. Wauw, wauw, wauw wat een geoliede machine kwam daar even de Vulture op zijn kop zetten. Enorme drukte in de tent en wat een fanatiek publiek voorin. En Jamey Jasta blijft een topfrontman inclusief sterke vocals. Komen, zien, overwinnen, Hatebreed. (Btw The Ball of Death, leuk bedacht
)
Via de merch tent richting Papa Roach en daarbij viel het op dat de Buzzard er tam en leeg uitzag terwijl er nog wel gespeeld werd door Bob Vylan. Ik denk dat ze door alles eromheen een beetje passé zijn. Van Vulture (een paar jaar terug) naar Buzzard is ook niet echt een upgrade als band zijnde. En tegenover Hatebreed staan is blijkbaar kansloos.
Dan nog zo’n bazenband. Papa Roach. Vroeger toch een beetje het gepeste jongetje van de Nu Metal. Ik heb ze op LL ook gezien afgelopen jaar, was dus erg blij dat ze ook op JOA speelden, want dat was toen één van mijn hoogtepunten. Gewoon steengoede band en Jacoby een fantastische frontman. Je kan je er aan ergeren, maar het is pure entertainment. … To be loved en Getting Away with murder persoonlijke hoogtepuntjes.
En dat was het weer….. helaas nu heimwee en vooral veel geluisterd naar La Dispute en Hatebreed
Dank je Jera met al je mooie mensen en bedankt organisatie, jullie zijn stuk voor stuk toppers
️
Wat was het weer een fantastisch weekend. Zo genoten met de twee vrienden waarmee ik daar was. We hebben weer het geluk dat we dit festival kunnen bezoeken als gast met ook toegang tot backstage. Dus ook dit jaar diverse acts op het podium kunnen kijken, al blijft het in de tent staan toch het allerleukste.
Verder blijft Jera uniek als festival met alle vrijwilligers die er werken en die ook Jera maken wat het is. Dat is met geen enkel festival te vergelijken waar ik bekend mee ben
DONDERDAG
Begonnen met Wargasm ook al in het Patronaat en op LL gezien. Leuk om mee te starten, minder onder de indruk dit keer.
Daarna gelijk eerste hoogtepuntje Quicksand. Wat een geweldige vent die Walter, hoe oud zou hij zijn? Nieuwe nummers zijn gaaf en werden goed gebracht. Het nummer Cool Guy gaat dan ook waarschijnlijk over zichzelf.
Daarna rustmomentje, biertje, hapje en door naar Pennywise. Ja, wat kan ik zeggen. Ik vind Pennywise gewoon erg gaaf en kan er daarom ook niet objectief over zijn. Lekker meezingen en genieten. Wederom dank.
Gelijk door naar Trivium. En ja, dat was zo vreselijk goed. Het loopt als een geoliede machine. Ik kan me voorstellen dat je Matt een showmannetje vindt, maar ik kan dat van hem wel hebben. Gave twinsolo’s, vet geluid en gelijk openen met mijn favoriete nummer. En ja, In Waves is misschien wat cheesy, maar ik ben verkocht.
Daarna Converge geprobeerd, kon mij niet echt pakken. Rise Against even langsgelopen en op de achtergrond geluisterd onder het genot van een biertje. Daarbij merk je wel dat als het minder warm zou zijn, dat je dan wel eerder meerdere bandjes gaat kijken. Nu een kwestie van energie sparen gezien het weer en daar een goede balans in vinden.
Daarna afgesloten met Architects. Ik had er vooraf veel zin in. Bij vlagen heel gaaf, maar door de korte speeltijd werden de nummers van All our Gods have abandoned us overgeslagen. Jammer.
VRIJDAG
Begonnen met Gridiron klonk goed. Mooie start van de dag.
Daarna stukje TX2 was okay om even te zien. Niet genoeg om nog een keer te gaan kijken of om in te verdiepen.
H09909 was echt slecht. Wat een slap gedoe is dat. Voor mij niet meer serieus te nemen.
Thrown gaf echt een toffe show. Kende het niet goed, maar ga hier echt wat meer induiken.
Daarna tijd voor The Baboon Show. Wat een leuk optreden was dat en wat een inzet in deze hitte. Ze maakten er een mooi feestje van. Ik kende een paar nummers, dus dat maakt het al snel leuker.
Daarna door naar Ignite. Ja, ik heb er nog altijd last van dat Zoli niet meer in Ignite zit, maar zijn vervanger blijft een sympathieke frontman en een waardige vervanger. Enorm genoten al vond ik het geluid linksvoor niet al te best. Favoriete nummers, eigenlijk de hele set op twee nummers na.
Jaya the Cat was bij aankomt al erg druk en we hadden geen zin om de tent in te gaan. Toen het begon was het mij gelijk iets te reggae achtig. Dan maar schaduw en een biertje. Daarna nog weer even naar de merch tent. Onderweg laatste nummertje Hollywood Undead (Everywhere I Go) meegepakt. Klonk erg goed en de sfeer leek er goed in te zitten.
Daarna persoonlijk hoogtepuntje om Suicidal Tendencies weer eens te zien. De mazzel om dit vanaf de zijkant van het podium te zien. Wat een energie en een klasbakken zijn dit ook. Gaaf om de zoon van…. te zien op de bass.
Wel bijzonder dat het openingsnummer (You can’t bring me down) pas na 11 minuten klaar was.
Ice Nine Kills (INK), veel over gelezen, nooit gezien en ken het ook niet goed. Ik moet zeggen ik me enorm vermaakt heb in Horrorwood. Ga ik het veel luisteren, geen idee, maar een live show is dik de moeite waard. Leuke kennismaking.
The Offspring, wat een bazen zeg. Vanaf het begin klinkt het gelijk goed. Hoogtepunt voor mij Bad Habbit. De band staat zo relaxt op het podium. Covers hadden voor mij niet gehoeven. Ze hebben genoeg goede eigen nummers. Erg genoten en lekker meegezongen. Mooie afsluiter van de vrijdag.
ZATERDAG
Wel op tijd op het terrein, maar de eerste band waar ik echt voor kwam is La Dispute. Door het inluisteren van de JOA playlist op Spotify was ik ze op het spoor gekomen. En ik heb daar geen spijt van. Vooral bij King Park kippenvel. Ook de afsluiter Such Small Hands is fenomenaal. Wat een mooie ontdekking is deze band voor mij. Misschien was het beter geweest om ze in Vulture te zetten i.p.v. Eagle. Was net wat intiemer geweest wat beter bij de band past in mijn ogen.
Daarna weer even wat rust gepakt om daarna Kanonnenfieber te zien. Leuk om te zien. Interessante thematiek, visueel ook tof gedaan. Ik heb me enorm vermaakt. En volgens mij de band ook.
Daarna even gegeten om daarna te kiezen tussen Turbonegro en We Came As Romans. De eerste nog nooit gezien, dus daarmee gestart. Klinkt goed, maar is voor mij toch erg belegen. Daarom maar geswitcht naar We Came As Romans. Geen spijt van. De Buzzard plofte uit elkaar. Wat een energie. Crowdsurfers tot buiten de tent. Enorm van genoten. Komende tijd maar wat meer luisteren.
Dan de eindsprint van de laatste festivaldag. Te beginnen met Dog Eat Dog. Ze kwamen vrij laat aan en dat was te merken. Want goed was het niet. Leuk, jazeker zeer leuk. Guility pleasure! Natuurlijk was hun eerste album ook hun beste album en daarom werkten die nummers ook het beste.
Gelijk door naar Hatebreed. Deze band ook vanaf het podium bekeken. Wauw, wauw, wauw wat een geoliede machine kwam daar even de Vulture op zijn kop zetten. Enorme drukte in de tent en wat een fanatiek publiek voorin. En Jamey Jasta blijft een topfrontman inclusief sterke vocals. Komen, zien, overwinnen, Hatebreed. (Btw The Ball of Death, leuk bedacht
)Via de merch tent richting Papa Roach en daarbij viel het op dat de Buzzard er tam en leeg uitzag terwijl er nog wel gespeeld werd door Bob Vylan. Ik denk dat ze door alles eromheen een beetje passé zijn. Van Vulture (een paar jaar terug) naar Buzzard is ook niet echt een upgrade als band zijnde. En tegenover Hatebreed staan is blijkbaar kansloos.
Dan nog zo’n bazenband. Papa Roach. Vroeger toch een beetje het gepeste jongetje van de Nu Metal. Ik heb ze op LL ook gezien afgelopen jaar, was dus erg blij dat ze ook op JOA speelden, want dat was toen één van mijn hoogtepunten. Gewoon steengoede band en Jacoby een fantastische frontman. Je kan je er aan ergeren, maar het is pure entertainment. … To be loved en Getting Away with murder persoonlijke hoogtepuntjes.
En dat was het weer….. helaas nu heimwee en vooral veel geluisterd naar La Dispute en Hatebreed
Dank je Jera met al je mooie mensen en bedankt organisatie, jullie zijn stuk voor stuk toppers
️
