Tja, van mij part ruilen ze gewoon de DJs die dit jaar in de nacht stonden met een paar van de elektronische live acts. Dat verandert er niks in de kosten, maar maakt het nachtprogramma gelijk interessanter.
Down the Rabbit Hole 2026
- Onderwerp starter Joris
- Startdatum
grappig dat ieders ervaring altijd zo anders is, wij vonden de nachten eigenlijk heel chill. Misschien niet ideaal als je keihard wilt beuken (tip: Lowlands), maar wel heerlijk om te dwalen, en super divers qua genres! (iets waar juist op het Lowlands forum altijd over wordt geklaagd). House in the Bizarre, Rave in Croque Madame en Rex, Punk in Holding, Indie Hitjes in Teddy, Rare Shit bij Orkater, en als middelpunt the Fuzzy waar menig groep wel zn draai kon vinden. Ide gaf het in het slotinterview al aan, maar ik vond de Fuzzy als centraal middelpunt goed werk, en ook de indie hitjes in de Teddy werkte verrassend goed. De sfeer in de Teddy was juist super. Zoveel vrolijke mensen, leuke interacties. En nog niet eerder benoemd, maar ik was echt enthousiast over de balonnen als lichtshow in de Teddy, zo goed gevonden. Ik wist niet dat het een bucket list item was maar ik ben toch blij dat ik kan zeggen dat ik met een reuze konijn heb gedanst
Misschien voor de buhne, maar na drukke weken op werk nu pas een reflectie op mijn DTRH
Allereerst: wat was het dit jaar relaxed! Minder must sees dan voorheen, maar de acts die we wilde zien waren allemaal echt goed. Dit in combinatie met dat het alweer de vijfde editie waardoor we overdag meer konden lumellen. We weten onze weg goed te vinden, kunnen feilloos naar onze favoriete stages en eettentjes lopen, en hebben minder fomo om ieder frutsel van het randprogramma te ontdekken. Daarnaast was het lagere bezoekersaantal ook echt een verademing. Kortom, een super en ontspannen weekend gehad vol met hoogtepunten! Op voorhand niet verwacht, dus des te fijner
Muziek hoogtepunten:
Absolute hoogtepunten was De Staat gevolgd door The XX, David Byrne en Florence & The Machine. De Staat is een onnederlandse goede act, voor mij de headliner van vrijdag. Die show zat zo goed in elkaar, het was ware kunst. En dan is hun muziek ook nog eens steengoed, vrij uniek (ik zou niet weten in welk genre hokje ik ze zou kunnen platen), en politiek relevant. Echt intens genoten van het optreden en de insane goede energie van het publiek. Nadeel was dat Little Sims daarna opeens vrij simpel aanvoelde, met "slechts" het opvoeren van haar nummers zonder enige opsmuk of poespas. Het viel in het niet in vergelijking met de aandacht en liefde die in de show van de Staat was gestoken. Absolute hoogtepunt.
David Byrne was gewoon een hele goede show, en heel tof om voor de eerste keer zoveel goede liedjes live van hem en zijn band te horen. Ook fijn publiek om ons heen, met passie alles meegezongen. Zowel The XX als Florence & The Machine positief verrast. Ik had eigenlijk niet in de gaten dat ik zóveel van beide bands kende en het publiek om ons heen zat beide keren volledig in te show. Heerlijk gedanst, gezongen, en in verroering gebracht.
Tot slot ook heel hard genoten van All Them Witches, dank voor de tip someone op dit forum. Wat een mega goede band en heerlijke muziek
Muziek verder (highlights in bold):
VRIJDAG: Samba Workshop - NL orkest - Paradise Bangkok Molam (was top!) - Son Mieux (lekker vrolijk, had me kunnen raken op een brakke zondag) - Tomora (facking vet) - De Staat - Little Simz
ZATERDAG: All Them Witches - Genesis Owosu/Johnny Mar - David Byrne - The XX - dwalend door de nacht van DTRH
ZONDAG: Beirut - Claw Boys Claw - IJsland - Rival Consoles - Overmono (mwah) - Florence & the Machine - Rabbit Radio
Zeker zaterdag en zondag bijna alleen maar hoogtepunten. Helaas had ik voor Genesis Owosu te weinig energie, blijkbaar ben ik weggegaan op het punt dat het los kwam. En verder was de enige tegenvaller Overmono, vond ik vrij plat en poppy. Verder was het grootste minpuntje het geluid in de Teddy en Hottot. De bas stond soms lomp hard afgesteld in de Teddy, en was ook niet scherp met bijv. een echo bij de Staat. Mogelijk dempen mijn oortjes ook te veel, maar de melodie viel soms zowaar weg door de bas... Zonder oortjes was het beter maar nog steeds niet optimaal. Bij de Hottot idem, afhankelijk van de artiest. Geluid was top bij David Byrne, maar lomp hard afgeseld bij the XX, terwijl we op precies dezelfde plek stonden. Gelukkig maar een van de weinige minpuntjes
Nachtprogramma vond ik tof, in een eerdere post al beschreven
Festival:
Allereerst, complimenten voor de organisatie voor weer dit prachtige festival, en dat terwijl ze moesten opbouwen in die intense hitte de week ervoor! Het was wederom top, en zo soepel geregeld en georganiseerd. Het terrein is mooi, alles werkt, het is schoon, de sfeer is goed. En verder hoogtepunt qua festival: 42.000 bezoekers was weer een verademing! Ik hoop dat de organisatie de ambities bijstelt en 42k omarmt. Vorig jaar twijfelde ik echt of dit festival nog wel iets voor ons was, en als ik de video's terug kijk was het zo druk. De rijen voor het eten, de wc's, het terrein zelf, ieder stukje gras was gevuld met mensen die zaten. Dit jaar was het weer fijn en precies goed. En ja er was wat minder kunst, dat is jammer, maar mijn voorkeur gaat echt uit naar minder mensen ipv meer kunst of grotere acts.
Donderdag kwamen we aan met een touringcarbus, blijven we ideaal vinden. Helaas regende het echt best wel hard, dus we kwamen verzopen aan. Gelukkig na een paar uur de zon om in op te warmen. Voor het eerst donderdag ipv rondje terrein rondje camping gedaan, en zo ook het water van camping roze verkent, was bijzonder leuk om te doen. Heerlijk mensen kijken, met alle muziek aankleding en kampementjes.
Het eten was vanouds goed, weinig op aan te merken. Na vijf jaar hebben we food stands zo ondertussen wel uitgespeeld haha. Qua eten was de enige ontdekking dit jaar de tosti (is toch echt wel een aanrader, ook al zegt je intuitie anders). Verder nog de wens voor iets meer frisse non alcholische drankjes bij de reguliere barren, of een mocktail stand. Met enkel cola, fanta en ice tea verlang ik naar Fritz van DTRH, het is alleen maar zoet en ik ben verzot op citroen/gember/tonic achtige dingen. Daardoor wel een andere ontdekking gedaan, en dat was de Yuzu likeur bij de Japanner! Mega lekker.
Verder vonden wij het publiek heel fijn. Nauwelijks last gehad van praters of drugsgebruik. Mogelijk komt het door de acts waar we waren (minder platte/feestacts gezien en weinig intieme stille shows), mogelijk komt het ook doordat we altijd of ver vooraan of ver achteraan staan, liefst links bij de Hottot (uit ervaring weten we dat het publiek daar vaak top is). Ik was ook positief verrast hoe zeer het publiek open staat voor de headliners. De drie headliners zijn niet de grootste of bekendste acts, maar toch zijn zoveel mensen nieuwsgierig en staan ze ervoor open. Ikzelf heb me ook door alle drie laten verrassen. Ook is de sfeer vrolijk en gemoedelijk (zeker in vergelijking met BKS dat ik dit jaar vrij lomp vond), al zal de zon en het lekkere weer hierin ook zeker meespelen.
Tot slot nog op een dingetje inhaken van het slotinterview van Ide: ik ben benieuwd wat ze met de donderdag gaan doen, maar ik zou het prima vinden als het geen volwaardige festivaldag wordt. Ik vind het zelf toch lekker om donderdag met mn vrienden bij te kunnen kletsen en vrijdag echt relaxed het festival te starten. Ik moet er altijd even inkomen en daar is die donderdag juist perfect voor. Ik ben benieuwd hoe ze het gaan invullen, en of het optioneel wordt of niet. Misschien is het een idee om maar een deel van het terrein open te doen en dat je als bezoeker kan kiezen voor 3 of 4 dagen?
Conclusie
Was een top weekend. Vorig jaar nog aan het twijfelen, maar dit jaar opnieuw fan geworden van het festival. Als ze volgend jaar geen 50k+ kaarten verkopen dan ben ik er vrij zeker dat we er weer bij zijn!
Allereerst: wat was het dit jaar relaxed! Minder must sees dan voorheen, maar de acts die we wilde zien waren allemaal echt goed. Dit in combinatie met dat het alweer de vijfde editie waardoor we overdag meer konden lumellen. We weten onze weg goed te vinden, kunnen feilloos naar onze favoriete stages en eettentjes lopen, en hebben minder fomo om ieder frutsel van het randprogramma te ontdekken. Daarnaast was het lagere bezoekersaantal ook echt een verademing. Kortom, een super en ontspannen weekend gehad vol met hoogtepunten! Op voorhand niet verwacht, dus des te fijner
Muziek hoogtepunten:
Absolute hoogtepunten was De Staat gevolgd door The XX, David Byrne en Florence & The Machine. De Staat is een onnederlandse goede act, voor mij de headliner van vrijdag. Die show zat zo goed in elkaar, het was ware kunst. En dan is hun muziek ook nog eens steengoed, vrij uniek (ik zou niet weten in welk genre hokje ik ze zou kunnen platen), en politiek relevant. Echt intens genoten van het optreden en de insane goede energie van het publiek. Nadeel was dat Little Sims daarna opeens vrij simpel aanvoelde, met "slechts" het opvoeren van haar nummers zonder enige opsmuk of poespas. Het viel in het niet in vergelijking met de aandacht en liefde die in de show van de Staat was gestoken. Absolute hoogtepunt.
David Byrne was gewoon een hele goede show, en heel tof om voor de eerste keer zoveel goede liedjes live van hem en zijn band te horen. Ook fijn publiek om ons heen, met passie alles meegezongen. Zowel The XX als Florence & The Machine positief verrast. Ik had eigenlijk niet in de gaten dat ik zóveel van beide bands kende en het publiek om ons heen zat beide keren volledig in te show. Heerlijk gedanst, gezongen, en in verroering gebracht.
Tot slot ook heel hard genoten van All Them Witches, dank voor de tip someone op dit forum. Wat een mega goede band en heerlijke muziek
Muziek verder (highlights in bold):
VRIJDAG: Samba Workshop - NL orkest - Paradise Bangkok Molam (was top!) - Son Mieux (lekker vrolijk, had me kunnen raken op een brakke zondag) - Tomora (facking vet) - De Staat - Little Simz
ZATERDAG: All Them Witches - Genesis Owosu/Johnny Mar - David Byrne - The XX - dwalend door de nacht van DTRH
ZONDAG: Beirut - Claw Boys Claw - IJsland - Rival Consoles - Overmono (mwah) - Florence & the Machine - Rabbit Radio
Zeker zaterdag en zondag bijna alleen maar hoogtepunten. Helaas had ik voor Genesis Owosu te weinig energie, blijkbaar ben ik weggegaan op het punt dat het los kwam. En verder was de enige tegenvaller Overmono, vond ik vrij plat en poppy. Verder was het grootste minpuntje het geluid in de Teddy en Hottot. De bas stond soms lomp hard afgesteld in de Teddy, en was ook niet scherp met bijv. een echo bij de Staat. Mogelijk dempen mijn oortjes ook te veel, maar de melodie viel soms zowaar weg door de bas... Zonder oortjes was het beter maar nog steeds niet optimaal. Bij de Hottot idem, afhankelijk van de artiest. Geluid was top bij David Byrne, maar lomp hard afgeseld bij the XX, terwijl we op precies dezelfde plek stonden. Gelukkig maar een van de weinige minpuntjes
Nachtprogramma vond ik tof, in een eerdere post al beschreven
Festival:
Allereerst, complimenten voor de organisatie voor weer dit prachtige festival, en dat terwijl ze moesten opbouwen in die intense hitte de week ervoor! Het was wederom top, en zo soepel geregeld en georganiseerd. Het terrein is mooi, alles werkt, het is schoon, de sfeer is goed. En verder hoogtepunt qua festival: 42.000 bezoekers was weer een verademing! Ik hoop dat de organisatie de ambities bijstelt en 42k omarmt. Vorig jaar twijfelde ik echt of dit festival nog wel iets voor ons was, en als ik de video's terug kijk was het zo druk. De rijen voor het eten, de wc's, het terrein zelf, ieder stukje gras was gevuld met mensen die zaten. Dit jaar was het weer fijn en precies goed. En ja er was wat minder kunst, dat is jammer, maar mijn voorkeur gaat echt uit naar minder mensen ipv meer kunst of grotere acts.
Donderdag kwamen we aan met een touringcarbus, blijven we ideaal vinden. Helaas regende het echt best wel hard, dus we kwamen verzopen aan. Gelukkig na een paar uur de zon om in op te warmen. Voor het eerst donderdag ipv rondje terrein rondje camping gedaan, en zo ook het water van camping roze verkent, was bijzonder leuk om te doen. Heerlijk mensen kijken, met alle muziek aankleding en kampementjes.
Het eten was vanouds goed, weinig op aan te merken. Na vijf jaar hebben we food stands zo ondertussen wel uitgespeeld haha. Qua eten was de enige ontdekking dit jaar de tosti (is toch echt wel een aanrader, ook al zegt je intuitie anders). Verder nog de wens voor iets meer frisse non alcholische drankjes bij de reguliere barren, of een mocktail stand. Met enkel cola, fanta en ice tea verlang ik naar Fritz van DTRH, het is alleen maar zoet en ik ben verzot op citroen/gember/tonic achtige dingen. Daardoor wel een andere ontdekking gedaan, en dat was de Yuzu likeur bij de Japanner! Mega lekker.
Verder vonden wij het publiek heel fijn. Nauwelijks last gehad van praters of drugsgebruik. Mogelijk komt het door de acts waar we waren (minder platte/feestacts gezien en weinig intieme stille shows), mogelijk komt het ook doordat we altijd of ver vooraan of ver achteraan staan, liefst links bij de Hottot (uit ervaring weten we dat het publiek daar vaak top is). Ik was ook positief verrast hoe zeer het publiek open staat voor de headliners. De drie headliners zijn niet de grootste of bekendste acts, maar toch zijn zoveel mensen nieuwsgierig en staan ze ervoor open. Ikzelf heb me ook door alle drie laten verrassen. Ook is de sfeer vrolijk en gemoedelijk (zeker in vergelijking met BKS dat ik dit jaar vrij lomp vond), al zal de zon en het lekkere weer hierin ook zeker meespelen.
Tot slot nog op een dingetje inhaken van het slotinterview van Ide: ik ben benieuwd wat ze met de donderdag gaan doen, maar ik zou het prima vinden als het geen volwaardige festivaldag wordt. Ik vind het zelf toch lekker om donderdag met mn vrienden bij te kunnen kletsen en vrijdag echt relaxed het festival te starten. Ik moet er altijd even inkomen en daar is die donderdag juist perfect voor. Ik ben benieuwd hoe ze het gaan invullen, en of het optioneel wordt of niet. Misschien is het een idee om maar een deel van het terrein open te doen en dat je als bezoeker kan kiezen voor 3 of 4 dagen?
Conclusie
Was een top weekend. Vorig jaar nog aan het twijfelen, maar dit jaar opnieuw fan geworden van het festival. Als ze volgend jaar geen 50k+ kaarten verkopen dan ben ik er vrij zeker dat we er weer bij zijn!
Kan iemand een nieuw topic aanmaken voor 2027?
En geen zin in een ellenlang verslag over vorige week, maar holy shit wat was het vet! Niet mijn beste DTRH, maar zeker wel in de top 2. Rustiger dan de voorgaande jaren, heel veel goede muziek en shows gezien met David Byrne op eenzame hoogte. Lekker gegeten, lieve mensen om me heen en het terrein lag er weer prachtig bij. Ik zie overigens Rikas en Girl Group nergens in de lijstjes voorbij komen, maar dat waren echt twee geweldige Bossanova shows.
Enige twee sidenotes:
- hoe kan het dat DTRH zo op duurzaamheid zit, maar dat er wel met dieselkarretjes over de campings gescheurd wordt. Ook middernacht met toeteren 's nachts. Mega irritant en gevaarlijk.
- waarom heeft ieder merk en zn moeder een activatie, maar lukt het niet om een degelijke supermarkt te koppelen aan DTRH. Ik zie soms jaloersmakende supermarktsamenwerkingen bij Tomorrowland of Glasto waar het assortiment veeeeel uitgebreider is en de prijs een stuk degelijker. Dit jaar was het weer drama met spullen die op vrijdag al uitverkocht waren, personeel dat geeneens een eitje kon bakken en hoge prijzen.
Enige twee sidenotes:
- hoe kan het dat DTRH zo op duurzaamheid zit, maar dat er wel met dieselkarretjes over de campings gescheurd wordt. Ook middernacht met toeteren 's nachts. Mega irritant en gevaarlijk.
- waarom heeft ieder merk en zn moeder een activatie, maar lukt het niet om een degelijke supermarkt te koppelen aan DTRH. Ik zie soms jaloersmakende supermarktsamenwerkingen bij Tomorrowland of Glasto waar het assortiment veeeeel uitgebreider is en de prijs een stuk degelijker. Dit jaar was het weer drama met spullen die op vrijdag al uitverkocht waren, personeel dat geeneens een eitje kon bakken en hoge prijzen.
Eerder geen zin en tijd gevonden om een stuk te schrijven, maar bij dezen net als @Mimi een verlaat verslag over vorig weekend op DTRH. Het is toch wat uitgebreider geworden dan ik dacht, we gaan meemaken hoeveel mensen nog op zoek zijn naar napret en het hele stuk lezen 
.
Sfeer en publiek
Ik heb weer enorm genoten van de heerlijke sfeer in combinatie met het zeer vriendelijke en open publiek. Iedereen is uitgelaten en ik heb weer talloze leuke gesprekjes of andere korte interacties met vreemden gehad op het terrein. Het publiek is divers van achtergrond, tot leeftijd en de mate van 'muziekliefhebberij'. Veruit het grootste gedeelte van het publiek bij de acts die ik heb bijgewoond was aandachtig en bovenal werden de artiesten en hun muziek altijd zeer enthousiast ontvangen, zowel door de geïnteresseerden als degenen die amper opletten!
Uiteraard op zo'n groot en breed festival, wat herkenbare ervaringen als anderen hier over (delen van) groepen die eigenlijk geen interesse hebben, maar wel staan te lullen en/of zich er doorheen wurmen. Inherent aan het brede programma en dus publiek, dus ik heb me er dan ook niet of nauwelijks aan gestoord. Ik snap het vooral op twee manieren niet gewoon zo goed: 1) lijkt het me verschrikkelijk vervelend om constant als groep bij elkaar te blijven inclusief het wachten op elkaar, 2) waarom ga/blijf je kijken bij een optreden dat je totaal niet kan boeien op zo'n enorm festival? Splits lekker op en geef zowel ruimte aan jezelf en je eigen plezier als de mensen die wél interesse hebben in wat er op het podium gebeurt.
Terrein
Het terrein zelf inclusief de programmering is ieder jaar weer fantastisch. Dit jaar kon ik er extra van genieten door het lagere bezoekersaantal en dus de mogelijkheid om altijd (!) wel ergens te zitten als je wilde. Geen fan van terug naar de camping gaan, dus erg prettig om dan steeds een sfeervol plekje te kunnen vinden om op te laden, zoals het gebied bij de Bossa Nova/Rex, het bos of het Idyllisch veldje. De heuvel bij de Hotot is ook zó fijn om zowel te kunnen chillen als een optreden mee te pakken (met 'helaas' soms beter geluid dan op het veld). In mindere mate kan dit rondom de Teddy ook nog met de schermen die daar buiten hangen.
De enorme hoeveelheid aan stages met ieder hun eigen sfeer, aankleding en publiek blijf ik ieder jaar weer van genieten. De meeste tijd breng je uiteraard altijd door bij de drie hoofdpodia, maar de ervaringen op de kleinere stages maken voor mij het weekend compleet. Het enthousiasme bij Madalitso Band in de Bossa Nova ondanks de technische problemen, de knaller van een surprise set van Radio Z in de Holding en zwetend dansen in de duisternis onder genot van de gruwelijke bas van de Rex.
Programmering in het algemeen
De algehele programmering van muziek tot randprogramma was weer zeer sterk, al vond ik het vorig jaar qua line-up (persoonlijk) net iets beter. Er was wel gewoon weer enorm veel kwaliteit, een breed scala aan genres (allicht iets meer harder gitaarwerk zou mogen) en de indeling qua stage en tijdstip klopte ook weer grotendeels erg goed. Goede voorbeelden zijn Loyle Carner op de labiele zondagavond met een laagstaande zon op de Hotot en de twee vrolijke, dansbare openers in de Teddy op zaterdag en zondag. Enorm genoten en gedanst bij zowel Arp Frique als Kin'Gongolo Kiniata! Enige wat ik nu kan bedenken is dat David Byrne prima de headliner van de vrijdag had kunnen zijn en Little Simz mogelijk ook beter had gewerkt om 21:15 in plaats van laat op de avond/begin van de nacht. Goed, ik weet ook niet hoe dat precies zit qua planning en eisen vanuit de artiesten.
In ieder geval sluit ik me volledig aan bij wat hier al meermaals is benoemd: David Byrne had absoluut langer dan een uur moeten krijgen, waar het mega platte en geplaybackte Empire of the Sun dat wel kreeg. Muzikaal dieptepunt van het weekend. Ging toch maar even met de groep mee kijken, maar was er tijdens het tweede nummer (net als een hoop vrienden) al wel weer klaar mee.
Muzikale hoogtepunten
Dan naar mijn favoriete acts van het weekend. Over de toppers zal ik wat dieper ingaan dan de rest.
Absolute top in willekeurige volgorde:
Zwangere Guy, De Staat en David Byrne.
Ik weet dat Zwangere Guy vaak zat in de Benelux te zien is, maar het was pas mijn eerste keer. Tijdens de show zei ik volgens mij al na 20 minuten tegen mijn vrienden dat dit de (uiteindelijk dus gedeelde) show van het weekend zou worden. Ik heb zelden (of nooit?) zo'n achtbaan van emoties meegemaakt tijdens een optreden. Wat een geweldige artiest is dit, zijn stijl is rauw en ieder woord komt recht uit het hart. De eerste ruime helft van de show waren serieus, emotioneel en beladen. Onder andere zijn verslaving, depressie en daarbij aandacht voor mannen die moeten praten over hun gevoelens kwamen voorbij. Voor Gorik Pt. 1, over zijn misbruikte en mishandelde moeder deed hij een ode aan alle moeders: "de sterkste mensen op deze wereld!". Waar de tranen mij al een tijdje nabij stonden, vloeiden ze bij deze aankondiging en track. Gedurende het weekend vertelde nagenoeg iedereen die ik sprak over deze show dat ze ook hadden gehuild. Overigens een aanrader om deze track in combinatie met Gorik Pt. 2 te luisteren, wat een zes jaar latere brief aan zijn moeder betreft waarin hij sorry zegt voor het vol zitten met haat, gebrek aan contact en blij is dat ze elkaar weer zien.
De laatste 20-25 minuten ging het shirt uit en gas erop. Enorme moshpits en hij maakte een vrij duidelijk standpunt gericht aan populisme en fascisme, aan "mannen die te veel praten, politiekers met kleine testikels die ons proberen te verdelen". Geert Wilders werd specifiek aangesproken: "een fucking fascist, en ik háát fascisten" en kon op een hoop middelvingers uit het publiek rekenen. De wall of death om 'links en rechts te verbinden' maakte dit af.
Later op de avond was het de beurt aan De Staat, van wie op donderdagavond tijdens hun laatste repetitie al te zien was dat ze een enorme schijnwerper (zoeklicht uit WO2) achteraan de Teddy zouden gebruiken tijdens de show en de trap op het podium was ook al te zien. Dit in combinatie met de aankondiging dat hun show werd ontwikkeld met een topregisseur en allerlei visuele en auditieve kunstenaars maakte me zeer nieuwsgierig en het stelde niet teleur. Helaas een vervelende clash met Apparat, maar de juiste keuze gemaakt. Dit was meer een complete theatershow dan slechts een optreden en Torre vertolkte zijn rol als middelpunt ervan geweldig. De opkomst door het publiek pakte gelijk je aandacht en die werd niet meer losgelaten. De mimiek in zijn gezicht en dansmoves in combinatie met het audiovisuele spektakel en muzikale kunsten van de band vormden dit tot één fantastisch geheel.
Als last, maar zeker niet least in deze categorie: David Byrne. Tja, ik denk ik niet dat ik hier inhoudelijk nog enorm veel over hoef te zeggen, ook omdat ik aanneem dat iedereen op dit forum die zich liefhebber acht hier aanwezig was of hem eerder al eens heeft gezien. Ik moet eerlijk bekennen dat ik buiten de grote hits niet eens zo bekend was/ben met de Talking Heads en van zijn eigen werk had ik slechts een beetje ingeluisterd (dat ga ik nu beide wel meer doen!). Wel enorm naar uitgekeken door zijn (live) reputatie en alle verhalen hier. Een geweldige show met dito choreografie op het podium waar de band onderdeel van is en een magisch gevoel om mensen van allerlei leeftijden mee te zien dansen en springen bij de grote hits van de Talking Heads. Ik dacht zelf eigenlijk dat hij ergens eind 60 was, maar was na afloop alleen nog maar meer onder de indruk toen ik realiseerde dat hij al 74 is.
Best of the rest:
Loyle Carner zou ik graag een plek tussen mijn absolute top en overige goede acts willen geven. Had hem al eens eerder gezien en het was wederom een zeer sterke, positieve show van een uitstekende rapper en bovenal fijne gast. Zijn band was ook sterk en kudo's voor zijn statement tegen toxic masculinity. Verfrissend om überhaupt te horen van een man en in het kader van omgang met andere mannen, zij kunnen hier namelijk absoluut ook onder gebukt gaan in luide, 'stoere' vriendengroepen. Dit soort dingen geven voor mij glans aan zo'n festivalweekend, op de manier dat ze deuren kunnen openen voor mannen die hem waarderen om zijn rapkunsten en zo mogelijk anders gaan denken over masculiniteit in hun omgang met zowel vrouwen als mannelijke vrienden.
Overige optredens die eruit sprongen:
Wederom in willekeurige volgorde, aangezien onderling vergelijken erg lastig is.
Radio Z surprise act in de Holding was simpelweg knallen. Vette stijl, lekker punk en daardoor passend in de Holding, al geldt dat niet voor de populariteit. Heb buiten de tent gestaan vanwege het gebrek aan plek en zin om die ongekende warmte in de tent te trotseren, wat gelukkig door het harde geluid prima was. Op telefoons nog een glimp van de moshpits meegekregen, waarbij ik me wel afvroeg hoe je in zo'n volgepropte sauna nog een cirkel geopend kreeg haha.
Little Simz had ik al eens eerder gezien in de AFAS en ondanks dat de show grotendeels vergelijkbaar was, heb ik er weer van genoten. Het dj-setje van haar elektronische EP vond ik destijds een vervelende afleiding van de rap die ik wilde horen, maar kwam nu op zo'n festivalweide beter tot zijn recht. Ondanks dat ze het publiek langzaamaan voor haar won, twijfel ik wel enigszins over de headlinepositie. Zoals eerder gezegd, denk ik dat een uur of twee eerder spelen niet verkeerd was geweest en wellicht een groter en enthousiaster publiek had getrokken, maar ze heeft zeker niet teleurgesteld.
Arp Frique & The Perpetual Singers en Kin'Gongolo Kiniata. Voor het gemak neem ik deze twee acts even samen, omdat ze op een vergelijkbare positie stonden en een vergelijkbare reactie bij het publiek opwekten. Zoals al eerder even vermeld heb ik enorm genoten van deze heerlijke optredens om de dag energiek mee te beginnen. De combinatie van disco en gospel bij Arp Frique werkt erg goed en de zelfgemaakte instrumenten en fijne, dansbare baslijnen van Kin'Gongolo Kiniata kregen de hele Teddy in beweging. Beide acts hadden ook een zeer aanstekelijke energie op het podium en dat zorgde voor een brede glimlach en veel enthousiasme bij het publiek.
The Mary Wallopers was ook zo'n act die de hele tent in vervoering kreeg. Zoals al eerder genoemd hier ergens, werd het allicht een beetje eentonig naar het eind, maar dit soort bands kun je tot in het einde boeken op een festival als dit boeken wat mij betreft. Er gebeurt gewoon precies wat je verwacht van tevoren: veel moshpits en volksdansjes in het publiek (of iets wat erop lijkt). Heerlijk op de zaterdagavond.
Madalitso Band was een hoogtepunt en teleurstelling tegelijk. Het was eigenlijk te druk in de Bossa Nova en naar de zijkanten staan helemaal geen speakers gericht. Vrij snel sprong iedereen het podium om ze heen op en zoals verwacht ging de Bossa Nova uit zijn plaat bij deze voormalig straatmuzikanten, alleen heeft het ook een minuut of 10 stilgelegen door een gebroken snaar (?). Uiteindelijk speelden ze daarna nog één of twee nummers en konden ze juist door de technische problemen op extra applaus rekenen.
Johnny Marr. The Smiths is ook een band die op de een of andere manier behoorlijk langs me heen is gegaan en ik dus niet zo bekend mee ben (je kunt ook niet alles luisteren hè). Echter: een goede reputatie in combinatie met Johnny Marr als gitaarvirtuoos en hij stelde niet teleur. Nogal ongemakkelijke stage presence eigenlijk, maar simpelweg steengoede muziek die een aandachtig publiek verdiende en kreeg.
Deki Alem had niet al te veel poespas, maar was gewoon erg vet. De live drums kwamen goed door, de mannen bewogen zelfverzekerd over het vrij duistere podium en hun performance was gewoon retestrak. De wat snellere triphop (dan bijv. Massive Attack) werkt goed en de latere tracks met meer DnB en hiphopinvloeden lieten de tent stevig losgaan.
Ook gezien en zeker leuk, maar geen onuitwisbare indruk:
Sticks + Buitenwesten heb ik zeker van genoten, met name om Gekkenhuis ("5 mei brandt de fakkel voor de vrijheid, maar waar de fack is dan die vrijheid?!") eens live te horen en al die legendes op het podium te zien, maar liet me toch enigszins onbevredigd achter. Het eerste kwartier was gewoon een herhaling van de vrijdag (op Lastig na, waarbij ik eigenlijk Rico al verwacht had) en daardoor ongemakkelijk. Daarna ging het zeker los en heb ik genoten, maar had ik ook zoiets van: moest dit nu zo opgepropt in een half uur en waarom hebben ze bepaalde (met name Opgezwolle) tracks niet gedaan?
Thee Sacred Souls was kwalitatief gewoon uitstekend, soul die 'zacht voor de oren' is en heerlijk om vanaf de heuvel in het zonnetje mee te pakken, zonder je extreem omver te blazen.
IJsland liet het publiek goed losgaan en hun boodschappen vind ik grotendeels belangrijk en de beats van Faisal wel vet en lekker chaotisch. Abel is alleen gewoon geen rapper en daardoor eerder wat cringe wat mij betreft, waardoor het me muzikaal minder doet.
Joy Crookes ben ik op plaat sinds haar aankondiging op DTRH behoorlijk fan van geworden en ik heb me zeker vermaakt bij haar optreden, maar het was ook niet per se spectaculair. Wel heerlijk wegzwijmelen en daardoor misschien beter geweest eerder op de dag op een plek à la Thee Sacred Souls. Baalde erg van de clash met Baxter Dury, maar ook wel blij haar gezien te hebben: leuke dame en lekker mee kunnen zingen.
Wat Harry Mack doet vind ik echt verschrikkelijk knap en vet, maar niet pakkend genoeg voor een heel uur ten opzichte van een geregisseerde show en vond de inzendingen vanuit het publiek een beetje cheesy.
Overig:
De openingsshow van Sticks & Philharmonisch Orkest had vette momenten met die beats door een orkest, maar miste ook bas en uiteindelijk überhaupt de deelname van het orkest haha. Verder slechts enkele flarden van zowel The XX als Florence + The Machine gezien. In die flarden precies ervaren wat ik al had verwacht: geweldige muzikanten en ik heb ze heel hoog zitten, maar het is beide gewoon echt niet mijn ding.
Nachtprogramma
Tot slot in de nachten met name in de Rex geweest, omdat ik altijd toch gewoon nodig heb qua energie en überhaupt het lekkerst vind. Sluit me aan bij eerdere comments dat ik het qua boekingen in de Fuzzy net wat te veilig en saai vind, in combinatie met het tempo dat na een dag rondbanjeren en weinig slaap gewoon net wat te laag ligt. Gerd Janson b2b Hunee (legend) heb ik bijvoorbeeld als losstaande set een zeer hoge pet van op, maar is me gewoon net wat te traag op de zondagnacht. Dat is dan ook mijn kritiekpunt op het nachtprogramma (al staat het vol en dus bijdraagt aan de spreiding), dat ik verder juist waardeer vanwege de reeds benoemde diversiteit. Dan ga ik liever meeschreeuwen op de hitjes in de Teddy of juist echt beuken in de Rex. Verder kun je ook allerlei kanten op met de Bizarre, Holding, Croque Madame of het Idyllisch veldje, al ben ik daar allen slechts even kort of niet echt geweest.
Erg fijn dat ze in de Rex op zondagavond i.p.v. house nu gewoon techno en acid hadden neergezet om de laatste krachten eruit te dansen met werkelijk heerlijke sets van Byron Yeates en Dr. Rubinstein. Ook zeer fijne (delen van) sets gezien Amaliah b2b NIKS, Pariah en CIEL op de vrijdag- en zaterdagnacht.
Zeer lang verhaal zeer kort: ik heb me weer vermaakt.
.Sfeer en publiek
Ik heb weer enorm genoten van de heerlijke sfeer in combinatie met het zeer vriendelijke en open publiek. Iedereen is uitgelaten en ik heb weer talloze leuke gesprekjes of andere korte interacties met vreemden gehad op het terrein. Het publiek is divers van achtergrond, tot leeftijd en de mate van 'muziekliefhebberij'. Veruit het grootste gedeelte van het publiek bij de acts die ik heb bijgewoond was aandachtig en bovenal werden de artiesten en hun muziek altijd zeer enthousiast ontvangen, zowel door de geïnteresseerden als degenen die amper opletten!
Uiteraard op zo'n groot en breed festival, wat herkenbare ervaringen als anderen hier over (delen van) groepen die eigenlijk geen interesse hebben, maar wel staan te lullen en/of zich er doorheen wurmen. Inherent aan het brede programma en dus publiek, dus ik heb me er dan ook niet of nauwelijks aan gestoord. Ik snap het vooral op twee manieren niet gewoon zo goed: 1) lijkt het me verschrikkelijk vervelend om constant als groep bij elkaar te blijven inclusief het wachten op elkaar, 2) waarom ga/blijf je kijken bij een optreden dat je totaal niet kan boeien op zo'n enorm festival? Splits lekker op en geef zowel ruimte aan jezelf en je eigen plezier als de mensen die wél interesse hebben in wat er op het podium gebeurt.
Terrein
Het terrein zelf inclusief de programmering is ieder jaar weer fantastisch. Dit jaar kon ik er extra van genieten door het lagere bezoekersaantal en dus de mogelijkheid om altijd (!) wel ergens te zitten als je wilde. Geen fan van terug naar de camping gaan, dus erg prettig om dan steeds een sfeervol plekje te kunnen vinden om op te laden, zoals het gebied bij de Bossa Nova/Rex, het bos of het Idyllisch veldje. De heuvel bij de Hotot is ook zó fijn om zowel te kunnen chillen als een optreden mee te pakken (met 'helaas' soms beter geluid dan op het veld). In mindere mate kan dit rondom de Teddy ook nog met de schermen die daar buiten hangen.
De enorme hoeveelheid aan stages met ieder hun eigen sfeer, aankleding en publiek blijf ik ieder jaar weer van genieten. De meeste tijd breng je uiteraard altijd door bij de drie hoofdpodia, maar de ervaringen op de kleinere stages maken voor mij het weekend compleet. Het enthousiasme bij Madalitso Band in de Bossa Nova ondanks de technische problemen, de knaller van een surprise set van Radio Z in de Holding en zwetend dansen in de duisternis onder genot van de gruwelijke bas van de Rex.
Programmering in het algemeen
De algehele programmering van muziek tot randprogramma was weer zeer sterk, al vond ik het vorig jaar qua line-up (persoonlijk) net iets beter. Er was wel gewoon weer enorm veel kwaliteit, een breed scala aan genres (allicht iets meer harder gitaarwerk zou mogen) en de indeling qua stage en tijdstip klopte ook weer grotendeels erg goed. Goede voorbeelden zijn Loyle Carner op de labiele zondagavond met een laagstaande zon op de Hotot en de twee vrolijke, dansbare openers in de Teddy op zaterdag en zondag. Enorm genoten en gedanst bij zowel Arp Frique als Kin'Gongolo Kiniata! Enige wat ik nu kan bedenken is dat David Byrne prima de headliner van de vrijdag had kunnen zijn en Little Simz mogelijk ook beter had gewerkt om 21:15 in plaats van laat op de avond/begin van de nacht. Goed, ik weet ook niet hoe dat precies zit qua planning en eisen vanuit de artiesten.
In ieder geval sluit ik me volledig aan bij wat hier al meermaals is benoemd: David Byrne had absoluut langer dan een uur moeten krijgen, waar het mega platte en geplaybackte Empire of the Sun dat wel kreeg. Muzikaal dieptepunt van het weekend. Ging toch maar even met de groep mee kijken, maar was er tijdens het tweede nummer (net als een hoop vrienden) al wel weer klaar mee.
Muzikale hoogtepunten
Dan naar mijn favoriete acts van het weekend. Over de toppers zal ik wat dieper ingaan dan de rest.
Absolute top in willekeurige volgorde:
Zwangere Guy, De Staat en David Byrne.
Ik weet dat Zwangere Guy vaak zat in de Benelux te zien is, maar het was pas mijn eerste keer. Tijdens de show zei ik volgens mij al na 20 minuten tegen mijn vrienden dat dit de (uiteindelijk dus gedeelde) show van het weekend zou worden. Ik heb zelden (of nooit?) zo'n achtbaan van emoties meegemaakt tijdens een optreden. Wat een geweldige artiest is dit, zijn stijl is rauw en ieder woord komt recht uit het hart. De eerste ruime helft van de show waren serieus, emotioneel en beladen. Onder andere zijn verslaving, depressie en daarbij aandacht voor mannen die moeten praten over hun gevoelens kwamen voorbij. Voor Gorik Pt. 1, over zijn misbruikte en mishandelde moeder deed hij een ode aan alle moeders: "de sterkste mensen op deze wereld!". Waar de tranen mij al een tijdje nabij stonden, vloeiden ze bij deze aankondiging en track. Gedurende het weekend vertelde nagenoeg iedereen die ik sprak over deze show dat ze ook hadden gehuild. Overigens een aanrader om deze track in combinatie met Gorik Pt. 2 te luisteren, wat een zes jaar latere brief aan zijn moeder betreft waarin hij sorry zegt voor het vol zitten met haat, gebrek aan contact en blij is dat ze elkaar weer zien.
De laatste 20-25 minuten ging het shirt uit en gas erop. Enorme moshpits en hij maakte een vrij duidelijk standpunt gericht aan populisme en fascisme, aan "mannen die te veel praten, politiekers met kleine testikels die ons proberen te verdelen". Geert Wilders werd specifiek aangesproken: "een fucking fascist, en ik háát fascisten" en kon op een hoop middelvingers uit het publiek rekenen. De wall of death om 'links en rechts te verbinden' maakte dit af.
Later op de avond was het de beurt aan De Staat, van wie op donderdagavond tijdens hun laatste repetitie al te zien was dat ze een enorme schijnwerper (zoeklicht uit WO2) achteraan de Teddy zouden gebruiken tijdens de show en de trap op het podium was ook al te zien. Dit in combinatie met de aankondiging dat hun show werd ontwikkeld met een topregisseur en allerlei visuele en auditieve kunstenaars maakte me zeer nieuwsgierig en het stelde niet teleur. Helaas een vervelende clash met Apparat, maar de juiste keuze gemaakt. Dit was meer een complete theatershow dan slechts een optreden en Torre vertolkte zijn rol als middelpunt ervan geweldig. De opkomst door het publiek pakte gelijk je aandacht en die werd niet meer losgelaten. De mimiek in zijn gezicht en dansmoves in combinatie met het audiovisuele spektakel en muzikale kunsten van de band vormden dit tot één fantastisch geheel.
Als last, maar zeker niet least in deze categorie: David Byrne. Tja, ik denk ik niet dat ik hier inhoudelijk nog enorm veel over hoef te zeggen, ook omdat ik aanneem dat iedereen op dit forum die zich liefhebber acht hier aanwezig was of hem eerder al eens heeft gezien. Ik moet eerlijk bekennen dat ik buiten de grote hits niet eens zo bekend was/ben met de Talking Heads en van zijn eigen werk had ik slechts een beetje ingeluisterd (dat ga ik nu beide wel meer doen!). Wel enorm naar uitgekeken door zijn (live) reputatie en alle verhalen hier. Een geweldige show met dito choreografie op het podium waar de band onderdeel van is en een magisch gevoel om mensen van allerlei leeftijden mee te zien dansen en springen bij de grote hits van de Talking Heads. Ik dacht zelf eigenlijk dat hij ergens eind 60 was, maar was na afloop alleen nog maar meer onder de indruk toen ik realiseerde dat hij al 74 is.
Best of the rest:
Loyle Carner zou ik graag een plek tussen mijn absolute top en overige goede acts willen geven. Had hem al eens eerder gezien en het was wederom een zeer sterke, positieve show van een uitstekende rapper en bovenal fijne gast. Zijn band was ook sterk en kudo's voor zijn statement tegen toxic masculinity. Verfrissend om überhaupt te horen van een man en in het kader van omgang met andere mannen, zij kunnen hier namelijk absoluut ook onder gebukt gaan in luide, 'stoere' vriendengroepen. Dit soort dingen geven voor mij glans aan zo'n festivalweekend, op de manier dat ze deuren kunnen openen voor mannen die hem waarderen om zijn rapkunsten en zo mogelijk anders gaan denken over masculiniteit in hun omgang met zowel vrouwen als mannelijke vrienden.
Overige optredens die eruit sprongen:
Wederom in willekeurige volgorde, aangezien onderling vergelijken erg lastig is.
Radio Z surprise act in de Holding was simpelweg knallen. Vette stijl, lekker punk en daardoor passend in de Holding, al geldt dat niet voor de populariteit. Heb buiten de tent gestaan vanwege het gebrek aan plek en zin om die ongekende warmte in de tent te trotseren, wat gelukkig door het harde geluid prima was. Op telefoons nog een glimp van de moshpits meegekregen, waarbij ik me wel afvroeg hoe je in zo'n volgepropte sauna nog een cirkel geopend kreeg haha.
Little Simz had ik al eens eerder gezien in de AFAS en ondanks dat de show grotendeels vergelijkbaar was, heb ik er weer van genoten. Het dj-setje van haar elektronische EP vond ik destijds een vervelende afleiding van de rap die ik wilde horen, maar kwam nu op zo'n festivalweide beter tot zijn recht. Ondanks dat ze het publiek langzaamaan voor haar won, twijfel ik wel enigszins over de headlinepositie. Zoals eerder gezegd, denk ik dat een uur of twee eerder spelen niet verkeerd was geweest en wellicht een groter en enthousiaster publiek had getrokken, maar ze heeft zeker niet teleurgesteld.
Arp Frique & The Perpetual Singers en Kin'Gongolo Kiniata. Voor het gemak neem ik deze twee acts even samen, omdat ze op een vergelijkbare positie stonden en een vergelijkbare reactie bij het publiek opwekten. Zoals al eerder even vermeld heb ik enorm genoten van deze heerlijke optredens om de dag energiek mee te beginnen. De combinatie van disco en gospel bij Arp Frique werkt erg goed en de zelfgemaakte instrumenten en fijne, dansbare baslijnen van Kin'Gongolo Kiniata kregen de hele Teddy in beweging. Beide acts hadden ook een zeer aanstekelijke energie op het podium en dat zorgde voor een brede glimlach en veel enthousiasme bij het publiek.
The Mary Wallopers was ook zo'n act die de hele tent in vervoering kreeg. Zoals al eerder genoemd hier ergens, werd het allicht een beetje eentonig naar het eind, maar dit soort bands kun je tot in het einde boeken op een festival als dit boeken wat mij betreft. Er gebeurt gewoon precies wat je verwacht van tevoren: veel moshpits en volksdansjes in het publiek (of iets wat erop lijkt). Heerlijk op de zaterdagavond.
Madalitso Band was een hoogtepunt en teleurstelling tegelijk. Het was eigenlijk te druk in de Bossa Nova en naar de zijkanten staan helemaal geen speakers gericht. Vrij snel sprong iedereen het podium om ze heen op en zoals verwacht ging de Bossa Nova uit zijn plaat bij deze voormalig straatmuzikanten, alleen heeft het ook een minuut of 10 stilgelegen door een gebroken snaar (?). Uiteindelijk speelden ze daarna nog één of twee nummers en konden ze juist door de technische problemen op extra applaus rekenen.
Johnny Marr. The Smiths is ook een band die op de een of andere manier behoorlijk langs me heen is gegaan en ik dus niet zo bekend mee ben (je kunt ook niet alles luisteren hè). Echter: een goede reputatie in combinatie met Johnny Marr als gitaarvirtuoos en hij stelde niet teleur. Nogal ongemakkelijke stage presence eigenlijk, maar simpelweg steengoede muziek die een aandachtig publiek verdiende en kreeg.
Deki Alem had niet al te veel poespas, maar was gewoon erg vet. De live drums kwamen goed door, de mannen bewogen zelfverzekerd over het vrij duistere podium en hun performance was gewoon retestrak. De wat snellere triphop (dan bijv. Massive Attack) werkt goed en de latere tracks met meer DnB en hiphopinvloeden lieten de tent stevig losgaan.
Ook gezien en zeker leuk, maar geen onuitwisbare indruk:
Sticks + Buitenwesten heb ik zeker van genoten, met name om Gekkenhuis ("5 mei brandt de fakkel voor de vrijheid, maar waar de fack is dan die vrijheid?!") eens live te horen en al die legendes op het podium te zien, maar liet me toch enigszins onbevredigd achter. Het eerste kwartier was gewoon een herhaling van de vrijdag (op Lastig na, waarbij ik eigenlijk Rico al verwacht had) en daardoor ongemakkelijk. Daarna ging het zeker los en heb ik genoten, maar had ik ook zoiets van: moest dit nu zo opgepropt in een half uur en waarom hebben ze bepaalde (met name Opgezwolle) tracks niet gedaan?
Thee Sacred Souls was kwalitatief gewoon uitstekend, soul die 'zacht voor de oren' is en heerlijk om vanaf de heuvel in het zonnetje mee te pakken, zonder je extreem omver te blazen.
IJsland liet het publiek goed losgaan en hun boodschappen vind ik grotendeels belangrijk en de beats van Faisal wel vet en lekker chaotisch. Abel is alleen gewoon geen rapper en daardoor eerder wat cringe wat mij betreft, waardoor het me muzikaal minder doet.
Joy Crookes ben ik op plaat sinds haar aankondiging op DTRH behoorlijk fan van geworden en ik heb me zeker vermaakt bij haar optreden, maar het was ook niet per se spectaculair. Wel heerlijk wegzwijmelen en daardoor misschien beter geweest eerder op de dag op een plek à la Thee Sacred Souls. Baalde erg van de clash met Baxter Dury, maar ook wel blij haar gezien te hebben: leuke dame en lekker mee kunnen zingen.
Wat Harry Mack doet vind ik echt verschrikkelijk knap en vet, maar niet pakkend genoeg voor een heel uur ten opzichte van een geregisseerde show en vond de inzendingen vanuit het publiek een beetje cheesy.
Overig:
De openingsshow van Sticks & Philharmonisch Orkest had vette momenten met die beats door een orkest, maar miste ook bas en uiteindelijk überhaupt de deelname van het orkest haha. Verder slechts enkele flarden van zowel The XX als Florence + The Machine gezien. In die flarden precies ervaren wat ik al had verwacht: geweldige muzikanten en ik heb ze heel hoog zitten, maar het is beide gewoon echt niet mijn ding.
Nachtprogramma
Tot slot in de nachten met name in de Rex geweest, omdat ik altijd toch gewoon nodig heb qua energie en überhaupt het lekkerst vind. Sluit me aan bij eerdere comments dat ik het qua boekingen in de Fuzzy net wat te veilig en saai vind, in combinatie met het tempo dat na een dag rondbanjeren en weinig slaap gewoon net wat te laag ligt. Gerd Janson b2b Hunee (legend) heb ik bijvoorbeeld als losstaande set een zeer hoge pet van op, maar is me gewoon net wat te traag op de zondagnacht. Dat is dan ook mijn kritiekpunt op het nachtprogramma (al staat het vol en dus bijdraagt aan de spreiding), dat ik verder juist waardeer vanwege de reeds benoemde diversiteit. Dan ga ik liever meeschreeuwen op de hitjes in de Teddy of juist echt beuken in de Rex. Verder kun je ook allerlei kanten op met de Bizarre, Holding, Croque Madame of het Idyllisch veldje, al ben ik daar allen slechts even kort of niet echt geweest.
Erg fijn dat ze in de Rex op zondagavond i.p.v. house nu gewoon techno en acid hadden neergezet om de laatste krachten eruit te dansen met werkelijk heerlijke sets van Byron Yeates en Dr. Rubinstein. Ook zeer fijne (delen van) sets gezien Amaliah b2b NIKS, Pariah en CIEL op de vrijdag- en zaterdagnacht.
Zeer lang verhaal zeer kort: ik heb me weer vermaakt.
Oh en trouwens nog een laatste toevoeging en eervolle vermelding voor de (organisatoren van de) Darts porto party op de vrijdag.
Ik was nog niet eerder (langer dan een paar minuten) bij een porto party geweest, maar hier moest ik naartoe en het stelde niet teleur. Heerlijk om de cult van het darts in een setting van een (enigszins alternatief) festival als DTRH mee te maken.
Het begon eigenlijk al in de rij en heb me een goed uur echt kostelijk vermaakt hier met o.a. het zingen van liederen, de bordjes met teksten en het juichen om de 9 darter van van Gerwen toen die voor het eerst in beeld kwam. Hilarische start van het festival.
Ik was nog niet eerder (langer dan een paar minuten) bij een porto party geweest, maar hier moest ik naartoe en het stelde niet teleur. Heerlijk om de cult van het darts in een setting van een (enigszins alternatief) festival als DTRH mee te maken.
Het begon eigenlijk al in de rij en heb me een goed uur echt kostelijk vermaakt hier met o.a. het zingen van liederen, de bordjes met teksten en het juichen om de 9 darter van van Gerwen toen die voor het eerst in beeld kwam. Hilarische start van het festival.
ah damn, wat klinkt Zwangere Guy mega tof in je review! Spijt dat ik niet ben gegaan, ik had tijd in mn schema zelfs. Op basis van hele korte luistersessie in spotify besloten niet te gaan, maar soms is een act live zoveel meer dan op plaat. Bewijst dit maar eens. Ik hou m in ieder geval in de gaten voor volgende festivals waar ik m tegen kan komen
Ja ik kan het me heel goed voorstellen dat als je snel door de DTRH afspeellijst of zijn eigen repertoire gaat, je niet direct door hem gepakt wordt. Precies de elementen die zijn live act zo goed maken, betekenen ook dat het geen toegankelijke muziek is die je even tijdens een potje kaarten met vrienden op de achtergrond aanzet. De heftige teksten, emotionele stijl van rappen en connectie met/boodschap aan het publiek onder andere.
Mogelijk is dat ook omdat Mind Enterprises dan toch wat makkelijker te behappen is en een breder publiek aanspreekt. Ik vond hem al weinig genoemd worden hier in de terugblikken/top-lijstjes en daarom wat extra aandacht verdiende.
Maar goed, dat kan ook komen omdat mensen niet van hiphop houden of hem simpelweg al (vaker) hebben gezien. Want inderdaad wat @RubenFrusciante al aangeeft, hij treed op zat plekken in de buurt op, dus je kans komt vast wel een keer. Had wel het idee dat zowel hijzelf als het publiek er echt lekker in zat, dus het was een speciale. Hij postte op zijn story ook dat het zijn beste show ooit was (sorry dit is niet als extra fomo stimulans bedoeld). Later had hij dit in een post wel aangepast naar 'beste show in NL'
.
