Down the Rabbit Hole 2026

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Joris
  • Startdatum Startdatum
Nog even een shout-out naar Roda de Holanda. Zowel de zaterdag als de zondag begonnen in The Bizarre met deze vrolijke Samba-groep. Cocktailtje erbij, beetje dansen: de ultieme manier om langzaam wakker te worden en in de festival stemming te komen.
Badhuis van Kruidvat vond ik ook echt goed gedaan trouwens. Twee keer gebruik van gemaakt. Zondag maar overgeslagen wegens een absurde rij. Dan maar wassen met het handje ;)

Wat eten betreft heeft DTRH toch echt ook een heel mooi aanbod!
Vegan Kebab: 9 punten
Roti-roll: 7 punten
Rotdog: 10 punten
Indiase Curry: 9 punten
Lamachun: 7 punten (helaas was de 3/4 van het aanbod bij de Turk uitverkocht, heel jammer)
 
Het viel mij trouwens op dat ik meer Vlaamse accenten hoorde en ook meer Engels onder de bezoekers dan eerdere jaren. Hebben anderen dat ook gehad?
Ja veel Vlaams gehoord en ontmoet ook!

En ik had zelf 3 britten mee, dus puur anekdotisch kan ik dat ook bevestigen (al waren het zeker niet de enigen die ik hoorde).

Dat juich ik overigens toe (meer britten en belgen en minder NLe groepen zonder interesse!)
 
++ : Radio Z, IJsland, Johnny Marr, Deki Alem, Sticks & Buiten Westen, DJ Babatr, Naan Roll, Heuvel bij de Hotot, David Byrne, minder mensen, The Mary Wallopers
+ : Roda da Holanda, porto party's, Orkater, Loyle Carner, Little Simz
- : Rijen bij de porto party's, onmogelijk om alles op het programma te zien wat je zou willen
-- : Mind Enterprises, de hoeveelheid slechte DJ's in de Bizarre, geklaag over andere festivalgangers (er is altijd wel ergens ruimte en plek om je wél te vermaken)
 
  • Leuk
Waarderingen: goatscholten
Voor mijn gevoel was er dit jaar heel veel camping gebruikt voor groepsplekken. Kwam vrijdagochtend rond 10:00 binnen en kon nog net een 2-persoon tent opgooien tegen het hek achteraan op Camping Rood. Volgend jaar ook maar een groepsplek overwegen denk ik.

Echt een top weekend gehad. Prachtig terrein, leuke mensen ontmoet en veel leuke gigs gezien. David Byrne voor mij met kop en schouders nummer 1!

Het zal wel niet elk jaar gebeuren maar paar duizend mensen minder op het terrein maakt echt een giga verschil, in positieve zin!
Bizar hoe veel ruimte de groepsplekken innemen.
het-festivalterrein-vanuit-de-lucht
 
  • Leuk
Waarderingen: zegmaarniko en NiekBBQ
++ : Radio Z, IJsland, Johnny Marr, Deki Alem, Sticks & Buiten Westen, DJ Babatr, Naan Roll, Heuvel bij de Hotot, David Byrne, minder mensen, The Mary Wallopers
+ : Roda da Holanda, porto party's, Orkater, Loyle Carner, Little Simz
- : Rijen bij de porto party's, onmogelijk om alles op het programma te zien wat je zou willen
-- : Mind Enterprises, de hoeveelheid slechte DJ's in de Bizarre, geklaag over andere festivalgangers (er is altijd wel ergens ruimte en plek om je wél te vermaken)
Het probleem is: dat is er dus niet. Dat mensen buiten de tent pratend luisteren of bij de Hotot heuvel hun eigen ding doen, daar klaagt niemand over. Maar wanneer je bijvoorbeeld een plek voorin zoekt, bewust om dat te ontwijken, en er daar ook mensen zijn die anderen tot last zijn, kun je geen kant op.

Stukje nadenken over hoe je gedrag anderen beïnvloedt is het enige wat wordt gevraagd, en dat lijkt me op elke plek in het leven niet meer dan normaal
 
Even in 5 minuten via PowerPoint in elkaar geflanst (no shame), maar zo moeilijk kan het toch niet zijn om een beetje op een positieve manier te normeren op een festival? Ik denk oprecht dat dit al een hele hoop zou helpen, ook omdat het misschien makkelijker wordt om praters wel aan te spreken.
Bekijk bijlage 21706

Bekijk bijlage 21707
Ik ben dus tijdens the XX naar achteren gegaan omdat ik daar minder last had van praters. Liever 3m om me heen dansruimte dan 40 cm van m'n oor af een prater met een pilletje te veel
 
Ik ben dus tijdens the XX naar achteren gegaan omdat ik daar minder last had van praters. Liever 3m om me heen dansruimte dan 40 cm van m'n oor af een prater met een pilletje te veel
Is ook een goede keuze van je geweest, de bas bij de XX was vooraan echt ruk afgesteld :p
 
Na een aantal jaar meelezen en meepraten tijdens de voorpret heb ik dit jaar besloten voor het eerst een verslag per dag te schrijven. Ik hoop dat het niet te langdradig is, maar er was gewoon zo veer moois te zien.
Ik hoop deze week nog tijd te hebben voor de ander dagen maar om te beginnen:

Vrijdag

De ochtend begonnen we in de Bossanova met de heerlijke klanken van het Adam Quartet. Ik blijf het heerlijk vinden om wakker te worden in de Bossanova. Een aandachtig stil publiek dat zijn eerste kopje koffie opdrinkt tijdens dit prachtige optreden.

Vervolgens door naar de Morning Rave. Iets waar ik de afgelopen jaren vaak aandachtig van een afstandje naar keek, maar waar ik dit jaar vol overtuiging aan meedeed. Wat is dit een heerlijke manier om je dag te beginnen!

Snel door naar de dansworkshop in de Bizarre. Wat deed deze man het goed, zeg. Zelfs deze stijve hark had het gevoel dat hij soepele heupen had (al vraag ik me af of de mensen om me heen het daar ook mee eens waren).

Heel even blijven plakken bij de Roda da Holanda. Dit was erg gezellig en matchte perfect met de sfeer van de salsaworkshop.

Hierna zijn we met een kleine omweg (want we wilden het terrein verder verkennen) naar de Hotot gegaan, waar ik een vlamkuchen heb besteld. Die was best lekker, maar gaat het helaas niet redden tot mijn top 10 van lekkerste festivalgerechten van dit weekend.

Na het leggen van een goede bodem voor deze dag zijn we verhuisd naar een mooi plekje net achter de geluidsmensen bij de Hotot. Een perfect plekje voor het Nederlands Philharmonisch Orkest. Jeetje, wat houd ik toch van een lekker stukje klassiek in de ochtend. De perfecte opener van de Hotot.

Na afloop hebben we even getwijfeld om daar te wachten op Sticks of even te gaan kijken bij Jacob Alon. Een deel van onze groep besloot even terug te gaan naar de tent om van kleding te wisselen. Ik ben vervolgens heel even alleen blijven hangen net buiten de Fuzzy. Man, wat was het geluid hier matig, zeg. Na een minuutje of tien ben ik weer teruggegaan naar ons mooie plekje bij de Hotot.

Iedereen kwam net op tijd terug van de tent voor het begin van Sticks met het orkest. Dit leek mij op papier een erg gaaf optreden, maar ik moet eerlijk toegeven dat het me een beetje tegenviel. Met het orkest erbij hadden de nummers van Sticks erg weinig kracht. Vanaf het moment dat Cubus het overnam, werden de nummers wel krachtiger en energieker, maar ik vond het erg ongemakkelijk dat het hele orkest doodstil op het podium bleef zitten (die arme mensen).

Na Sticks zijn we naar Florence Road gelopen, maar dat pakte me niet zo.

Uiteindelijk zijn we wel blijven plakken bij Faisal. Niet de beste set van het weekend, maar zijn energie was erg aanstekelijk. Wat ook wel logisch was na de geboorte van zijn kindje. Na een half uurtje vonden we het toch wat té feest-dj-achtig worden (track stoppen, schreeuwen in de microfoon hoe blij je bent en dan de volgende track starten).

Daarom heb ik besloten het laatste deel van mijn pre-orderbier op te halen en (deels) op te drinken voor de tent. Mijn vriendin wilde graag blijven voor Son Mieux en heeft dat bekeken bij de Hotot. We hadden Son Mieux allebei al meerdere keren gezien (hoe kan het ook anders als je uit Den Haag komt) en mijn vriendin gaf aan dat dit hun beste optreden tot nu toe was. Na het zien van een aantal filmpjes die ze had gemaakt, kreeg ik toch wel een beetje FOMO. Ik heb ze in al die keren zelden "Feels" live horen spelen (op één keer in 2016 na dan) en dacht eigenlijk dat ze dat nooit meer zouden doen vanwege de totaal andere samenstelling van de band tegenwoordig. Jammer dat ik dit gemist heb.

Even gekeken bij Mind Enterprises. Dat was best gezellig en klonk leuk, maar niet heel bijzonder.

Daarna zijn we weer richting de Hotot gelopen voor CMAT. Eigenlijk was er niemand in de groep die echt iets met haar muziek had, maar vanwege alle goede recensies op dit forum hebben we het toch geprobeerd. Het was zeker een goed optreden, alleen vonden we het toch belangrijker om een goed plekje te bemachtigen bij Tomora.

Dit was echt een heel gaaf optreden. De energie zat er goed in en het publiek deed (eindelijk) lekker mee! We zijn wel iets eerder weggegaan om op tijd een plekje te bemachtigen voor onze grote nostalgie-act.

Empire of the Sun. Natuurlijk is dit niet de meest muzikale act van het festival, maar ik vind iedereen op dit forum wel heel erg negatief. Er staat toch altijd een act à la Sofi Tukker op DTRH. Dan heb ik liever Empire of the Sun. Het was gewoon een goede show. Misschien was er het een en ander geplaybackt, maar wat verwacht je anders met zoveel effecten over je stem heen? Het was een explosie van kleuren, outfits, dansers en danseressen, en de frontman wist het publiek goed mee te krijgen. Ik heb heerlijk meegezongen en gedanst terwijl het zonnetje onderging achter het meer. Empire of the Sunset. Ik ben wel op tijd weggegaan om in mijn eentje een sprintje te trekken naar de Fuzzy voor de act waar ik de hele dag al naar uitkeek.

Apparat! Man, man, man, wat was dat goed, zeg. We stonden bijna helemaal vooraan. Ik heb iedereen heel aandachtig zien kijken, op een paar extreem enthousiaste mensen na die alleen maar tegen elkaar zeiden: "Wow, wat is dit goed, zeg!" De sfeer was perfect en ik heb van begin tot eind genoten. Wauw!

Na afloop weer teruggerend naar de Hotot, waar een deel van de groep al stond te wachten voor Little Simz. Bijna niemand uit de groep kende haar soloplaten echt goed, maar dat bleek helemaal niets uit te maken. Vanaf "Venom" ging het los. Hoe ze daarna doorging met een soort dj-set om de energie erin te pompen was perfect. Op ieder moment dat de aandacht dreigde af te dwalen, trok ze die meteen weer naar zich toe. Echt een van de beste hiphopartiesten van deze tijd! Het hielp ook erg mee dat we naast een van haar allergrootste fans stonden, die ieder nummer woord voor woord meebrulde met een gigantische glimlach op haar gezicht.

En dan nu door naar de nacht. We zijn na afloop eerst even naar de Surf Shack gegaan, waar het erg gezellig was. Daarna zijn we richting de Fuzzy gegaan, waar we het laatste stuk van Two Shell hebben gezien. Dat was wel aardig, maaarrrr...

Avalon Emerson sloot de nacht perfect af. Jammer genoeg was vanaf een uurtje of drie de energie wel echt op. Ik ben even later richting de tent gelopen en lag om 03.30 uur heeeerlijk te slapen. Op naar de zaterdag!

DTRH vrijdag top 10:
Apparat
Little Simz
Tomora
Empire of the Sun
Het Nederlands Philharmonisch Orkest
Adam Quartet
Avalon Emerson
Sticks + Orkest
De salsaworkshop
Roda da Holanda

Ook al was ik er zelf niet bij, toch vind ik dat Son Mieux vanwege het enthousiasme en de goede filmpjes van mijn vriendin eigenlijk wel in deze lijst thuishoort. Daarom krijgen ze nummer 11.
 
Laatst bewerkt:
Eens met de dutch disease ergernissen! Heb ook meermaals mensen gevraagd of ze ff stil konden zijn, meestal begreep men dit wel.

Dat mensen overdag gaan snuiven op een festival als dit heb ik nooit begrepen, niemand wordt leuker van pep of coke.

Wat dat betreft vindt ik de shift richting paddo/lsd druppels de afgelopen jaren wel een mooie trend, maakt mensen opener en zorgt ervoor dat ze veel meer in het moment van muziek kunnen genieten, lekker back to the 60's wat dat betreft. Past veel beter bij de sfeer van het festival. Maar kan begrijpen dat het voor iemand die enkel drinkt het er net zo heftig uitziet, en het hoeft inderdaad niet en plein public. Maar een veel schadelijkere drug is gewoon voor een paar euro in een plastic bekertje verkrijgbaar in elke hoek van het festival en daar loopt iedereen mee rond dus het is ook een kwestie van perspectief denk ik
Ik ben het met je eens en denk dat ik mn kritiek iets anders moet insteken. In veel gevallen is het gewoon even vragen of er minder gepraat kan worden prima. En ja: de normalisatie van alcohol is, gezien de verslavingsgevoeligheid, op dat vlak een groter probleem dan bepaalde drugs, maar ik ga dat cultuurprobleem niet oplossen. Het probleem zit dus misschien niet zozeer in de drugs zelf, maar in het publiek. Als ik naar een concert van Baxter Dury of Florence Road zou gaan, zou ik geen publiek aantreffen dat openlijk drugs zou gebruiken. En op DTRH gebeurt dat wel. Waar mijn irritatie zich dan misschien verkeerd op focust: drugs zijn waarschijnlijk meer een symptoom dan een oorzaak. Blijkbaar kom je hier dus een ander publiek tegen dan in de gemiddelde concertzaal.

Zoals ik zei, ik heb me er zoveel mogelijk proberen niet aan te storen, maar het volgende riedeltje is me eigenlijk bij bijna ieder optreden opgevallen: met z'n allen afspreken bij een bepaalde act, waar niet iedereen zin in heeft; dus 2 nummers tijdens 't optreden zich naar voren duwen bij 't groepje dat al vooraan stond met totempaal die boven het publiek uittorent; praten over wat er nu eigenlijk staat, wie hier ook al weer heenwilde, of wat dan ook; eventueel weer weg en terugkomen met drank; eventueel drugs rond laten gaan; en na 3 nummers weggaan omdat een deel het niet bevalt. Het zijn deze groepen waar gewoon niet zoveel aan te doen is: vragen om wat rustiger te doen en misschien niet met je rug naar het podium te staan, helpt niet. Ook omdat dit echt veel gebeurde: als je pech had, stond je tussen drie van dit soort groepen in, die ook op ieder moment opeens allemaal weg konden zijn.

Ook nogmaals: met zo'n uitleg maak ik het erger dan het is, want niemand zal bewust zo doen of nadenken. Ook heb ik nog steeds een mooi weekend gehad en me vaak kunnen afsluiten van de praters. En DTRH is ook mooi door de verscheidenheid aan mensen, interesses van de bezoekers, en hoe het programma daarop aansluit. Maar ik probeer hiermee een beetje een reden te geven waarom ik me minder op mn gemak voel op DTRH dan de gemiddelde concertzaal of een kleiner festival.
 
Laatst bewerkt:
Och mensen wat een weekend, vrijdag en zaterdag van act naar act, ik voelde me weer even 16 en moest en zou alles zien. Zondag een stuk rustiger gedaan, wat een heerlijke afronding was van een prachtweekend.

Veel leuke gesprekken gehad met mensen, vond de sfeer enorm goed. Wel achteraf hard op moeten lachen om een man die naast me kwam staan bij Apparat en na 30 seconden vroeg: ''vind jij dit nou mooie muziek''? Af en toe last van gehad van de Dutch disease maar ik laat mij een prachtweekend niet afpakken! Heb ook het idee dat de trend langzaam naar meer muziekwaardering gaat en minder knaldrang.


Hoogtepunten waren grappig genoeg alle 3 de headliners, en daarnaast een dikke shout out naar Zwangere Guy en Deki Alem dat was van begin tot einde een bak vol energie.
 
  • Leuk
Waarderingen: Falladain en dreksel
Even kijken hoe lang ik mijn bericht ga houden.

DTRH in 2025 gemist en had er dit jaar wel weer heel veel zin in eigenlijk. Ik vind het altijd een relaxed festival, ondanks dat er in 24 veel mensen waren. Maar ik voel me er nooit opgehaast. Dit jaar met wat minder bezoekers was dat relaxte gevoel er nog meer. 1x druk gevonden, dat was direct van de Hotot na een optreden naar de Teddy later op de avond. Dus dan kan je het ook wel zien aankomen.

Eten
Alles wat ik had was weer lekker en goed. Arepa met beef en kaas, plaksalon met kaasgehakt, okonomiyaki, Koreaanse kip en karma kebab. Heerlijk weer allemaal. Ook blij met Birra Moretti ipv Heineken, deden maar meer festivals dat.

Vrijdag
Adam Quartet + Kika Sprangers:
Wat een heerlijk begin was dit. Lekkere start met klassieke muziek. Mooie Nina Simone cover ook.
Philharmonisch orkest (+ Sticks): Ik vond orkest leuk, maar Sticks niet heel toevoegen in zijn gedeelte. Jammer dat hij het orkest meer dan de helft van de tijd niet gebruikte. nee, tegenvaller.
Thijs Boontjes: Een "geheim" Thijs Boontjes optreden kan ik natuurlijk niet links laten liggen. Mooi op de trappen gestaan, lekker zicht en een leuk ruim half uur. Sfeer zat er goed in, het basketbord deed volop mee met headbangen, zo hard ging het los.
TOMORA: De eerste nummers klonken lekker en ik was ook enthousiast over de samenwerking. De hele plaat klikte echter niet bij mij. Maar dit optreden wel. Holy shit wat was dit lijp in 2 totaal verschillende werelden die ideaal samensmolten.
Empire of the Sun: Ik heb hier heerlijk staan dansen en feesten, vooral op de hitjes op het laatst. Was het helemaal top? Neuh. Was het leuk? Jazeker!
Little Simz: Sorry, gewoon niet mijn ding. Ik vond het leuker dan in 2019, vooral door gebruik van de band, maar met de dj-set kon ik niks en eigenlijk met heel veel nummers ook niet. Gewoon niet mijn ding

Meer gezien, maar kan ik niet genoeg over zeggen (bijv Florence Road en Apparat die volledig verzopen in het gepraat waar ik stond).

Zaterdag
Sierra Ferrel:
Hier kom ik eigenlijk ook niet veel verder dan, was gewoon leuk.
Johnny Marr: Grootste gedeelte natuurlijk afgeleid door het foto moment met David Byrne, maar toch hele leuke show. The Smiths nummers komen wel beter uit de verf dan het meeste solomateriaal en ik had er liever nog een gehad ipv The Passenger, maargoed.
Oklou: Een show die me eigenlijk op papier niet zo ligt, maar in praktijk heel leuk was. De relaxte sfeer, dan weer het beuken en de zweverige toon het hele optreden door. Ja, lekker.
David Byrne: Wat valt hie rnog over te zeggen. Wat een grootmeester.
The xx: Wat werd er veel geluld zeg. Beetje het idee dat iedereen op een beukset van Jamie xx aan het wachten was, terwijl de band heerlijk melancholisch en ingetogen speelde. Misschien had ik ook iets meer beleving vanuit de band verwacht, maar eigenlijk paste het ook wel gewoon bij de show zo.

Zondag
MSM String Quartet:
Zie vrijdag, blijft een heerlijke opstart. Lang stuk (weet ff de componist niet meer) en ACDC.
Beirut: Dit kwam voor mij op het ideale inkakmoment. Lekker gelegen, oogjes dicht en van de muziek genoten.
Claw Boys Claw: "Jullie hebben 42,5 jaar niet geklapt en begint het opeens? Bewaar dat maar voor Marco Borsato" Attitude nog niet kwijt, en terecht. Was een puntig optreden, leuk ze tijdens het afscheid nog eens fatsoenlijk gezien te hebben.
Matt Berninger: Wat een man, wat een optreden. Ik heb gejankt, ik heb me fantastisch gevoeld, ik vond het fantastisch.
Loyle Carner: Ik kwam hier niet goed in na Matt.
Florence + The Machine: Joh, wat had ik hier geen zin in. Nog steeds nachtmerries aan 2016 op Werchter toen ik het gewoon heel slecht vond. Nou, ik werd heel positief verrast. Het was gewoon heel goed. Ben als beetje fan weggegaan.

10. Johnny Marr
9. MSM String Quartet
8. Empire of the Sun
7. The xx
6. Oklou
5. Florence + The Machine
4. Thijs Boontjes
3. TOMORA
2. Matt Berninger
1. David Byrne
 
Ik ben het met je eens en denk dat ik mn kritiek iets anders moet insteken. In veel gevallen is het gewoon even vragen of er minder gepraat kan worden prima. En ja: de normalisatie van alcohol is, gezien de verslavingsgevoeligheid, op dat vlak een groter probleem dan bepaalde drugs, maar ik ga dat cultuurprobleem niet oplossen. Het probleem zit dus misschien niet zozeer in de drugs zelf, maar in het publiek. Als ik naar een concert van Baxter Dury of Florence Road zou gaan, zou ik geen publiek aantreffen dat openlijk drugs zou gebruiken. En op DTRH gebeurt dat wel. Waar mijn irritatie zich dan misschien verkeerd op focust: drugs zijn waarschijnlijk meer een symptoom dan een oorzaak. Blijkbaar kom je hier dus een ander publiek tegen dan in de gemiddelde concertzaal.

Zoals ik zei, ik heb me er zoveel mogelijk proberen niet aan te storen, maar het volgende riedeltje is me eigenlijk bij bijna ieder optreden opgevallen: met z'n allen afspreken bij een bepaalde act, waar niet iedereen zin in heeft; dus 2 nummers tijdens 't optreden zich naar voren duwen bij 't groepje dat al vooraan stond met totempaal die boven het publiek uittorent; praten over wat er nu eigenlijk staat, wie hier ook al weer heenwilde, of wat dan ook; eventueel weer weg en terugkomen met drank; eventueel drugs rond laten gaan; en na 3 nummers weggaan omdat een deel het niet bevalt. Het zijn deze groepen waar gewoon niet zoveel aan te doen is: vragen om wat rustiger te doen en misschien niet met je rug naar het podium te staan, helpt niet. Ook omdat dit echt veel gebeurde: als je pech had, stond je tussen drie van dit soort groepen in, die ook op ieder moment opeens allemaal weg konden zijn.

Ook nogmaals: met zo'n uitleg maak ik het erger dan het is, want niemand zal bewust zo doen of nadenken. Ook heb ik nog steeds een mooi weekend gehad en me vaak kunnen afsluiten van de praters. En DTRH is ook mooi door de verscheidenheid aan mensen, interesses van de bezoekers, en hoe het programma daarop aansluit. Maar ik probeer hiermee een beetje een reden te geven waarom ik me minder op mn gemak voel op DTRH dan de gemiddelde concertzaal of een kleiner festival.
Nice, dit is denk ik de beste take over dit onderwerp die ik op de verschillende fora heb gelezen.
 
  • Geweldig
Waarderingen: dreksel
Ik ben het met je eens en denk dat ik mn kritiek iets anders moet insteken. In veel gevallen is het gewoon even vragen of er minder gepraat kan worden prima. En ja: de normalisatie van alcohol is, gezien de verslavingsgevoeligheid, op dat vlak een groter probleem dan bepaalde drugs, maar ik ga dat cultuurprobleem niet oplossen. Het probleem zit dus misschien niet zozeer in de drugs zelf, maar in het publiek. Als ik naar een concert van Baxter Dury of Florence Road zou gaan, zou ik geen publiek aantreffen dat openlijk drugs zou gebruiken. En op DTRH gebeurt dat wel. Waar mijn irritatie zich dan misschien verkeerd op focust: drugs zijn waarschijnlijk meer een symptoom dan een oorzaak. Blijkbaar kom je hier dus een ander publiek tegen dan in de gemiddelde concertzaal.

Zoals ik zei, ik heb me er zoveel mogelijk proberen niet aan te storen, maar het volgende riedeltje is me eigenlijk bij bijna ieder optreden opgevallen: met z'n allen afspreken bij een bepaalde act, waar niet iedereen zin in heeft; dus 2 nummers tijdens 't optreden zich naar voren duwen bij 't groepje dat al vooraan stond met totempaal die boven het publiek uittorent; praten over wat er nu eigenlijk staat, wie hier ook al weer heenwilde, of wat dan ook; eventueel weer weg en terugkomen met drank; eventueel drugs rond laten gaan; en na 3 nummers weggaan omdat een deel het niet bevalt. Het zijn deze groepen waar gewoon niet zoveel aan te doen is: vragen om wat rustiger te doen en misschien niet met je rug naar het podium te staan, helpt niet. Ook omdat dit echt veel gebeurde: als je pech had, stond je tussen drie van dit soort groepen in, die ook op ieder moment opeens allemaal weg konden zijn.

Ook nogmaals: met zo'n uitleg maak ik het erger dan het is, want niemand zal bewust zo doen of nadenken. Ook heb ik nog steeds een mooi weekend gehad en me vaak kunnen afsluiten van de praters. En DTRH is ook mooi door de verscheidenheid aan mensen, interesses van de bezoekers, en hoe het programma daarop aansluit. Maar ik probeer hiermee een beetje een reden te geven waarom ik me minder op mn gemak voel op DTRH dan de gemiddelde concertzaal of een kleiner festival.
Ik ga voortaan totempaaltjes ontwijken!
 
Sinds de terugkomst van DTRH helaas ziek, dus nog weinig tijd gehad om te gaan zitten voor een verslagje. Ik had al een verslagje geschreven over de vrijdag. Deze begon een tikkie langzaam met een tegenvallend optreden van Sticks. Maar uiteindelijk toch nog twee vette optredens van Tomora en de Staat die de dag redde voor mij.

De zaterdag was daarentegen echt een geweldige festivaldag met louter optredens boven de 8. Begon met Arp Frique, deze spot probeer ik altijd even te checken. Elk jaar is er op zaterdagmiddag een leuke opener op de Teddy Widder en ook dit jaar was het weer top. Lekker gedanst. Midnight Generation erna was ook top. Vind het commentaar dat het een slap aftreksel is van Daft Punk echt heel erg flauw. Zou je eens moeten proberen door te zeggen dat Radiohead een slap aftreksel van Pink Floyd is, of dat Muse een slap aftreksel van Radiohead is etc. Het feit dat een band inspiratie put uit een andere is zo oud als muziek zelf, dus laten we daarmee stoppen. Het was een erg solide optreden met het publiek dat er helemaal in op ging, de bandleden zelf hadden duidelijk ook plezier. Johnny Marr, net zo vet als Lowlands paar jaar terug, mag zeker vaker terug komen, ook zijn eigen werk sloeg best goed aan bij het publiek waar ik stond. Toen Vegyn, beste DJ set van het weekend en dat gewoon overdag in The Rex, sowieso uniek om deze vent een keer live te zien draaien, dat doet hij bijna nooit. Track keuze ook geweldig, van Gorillaz door naar Justice en vervolgens een dikke Trap remix, erg vet. Baxter Dury, was vet, maar iets eerder weggegaan voor goede plaatsen bij David Byrne (hierdoor het einde gemist dat erg sterk moet zijn geweest). David Byrne was echt geweldig. Op voorhand had ik niet veel met zijn muziek maar dit kwam live erg goed uit de verf. Zou mezelf nog steeds niet een mega fan noemen, maar hij heeft me wel overtuigd. Toen besloten mijn grootste clash van het weekend (Mary Wallopers en YOUSUKE) maar gewoon op te lossen door naar geen van de twee te gaan en te blijven zitten voor The XX. Na ze in 2017 op Lowlands te hebben gezien had ik gedacht dat niks dat meer kon overtreffen maar ze doen het gewoon nog een keer. Zowel de nummers van The XX zelf als de nummers van de solo projecten sloegen in als een bom. Persoonlijk hoogtepunt was Infinity met het bewegende kruis.

De zondag was ook een prima dag. Wel wat rustiger begonnen want was wel een beetje kapot. Begonnen bij Harry Mack wat een performer is die vent. Leuk ook die verbintenis met het publiek en knap dat hij volledig freestylede. Toen door naar Beirut. Waar zij op plaat mij redelijk goed weten te pakken lukte het dit keer niet. Misschien door de bak energie van Harry Mack die nog door mn lichaam heen gierde, maar vond het een tikkie saai. Erna kwam IJsland, opzich best een leuk optreden met opnieuw veel energie, maar vind het de hype echt niet waard. Faisal redde het optreden door de keiharde beats. Sowieso kan ik dat geschreeuw van Abel slecht verdragen, maar heb echt het idee dat mensen zeggen dat ze het leuk vinden om populair te doen. De boodschap daarentegen wel goed. Maar geef mij maar de Jeugd. Hierna door naar Matt Berninger lang getwijfeld over deze clash met Deki Alem, maar uiteindelijk dus voor Matt gekozen en geen spijt gekregen. Ik ben groot fan van The National, maar zijn solo werk heeft mij nooit echt gegrepen. De zangeres voegde erg veel toe aan het optreden, die accentueert de diepe basstem van Matt erg goed (komt goed naar voren op I'm easy to find). Hierna naar Rival Consoles, opnieuw een top optreden in The Rex. Waar ik voorgaande jaren er niet veel was nu dus twee goede optredens gezien. Langzame opbouwen en complexe soundscapes, maar echt geweldig, Rex stond ook afgeladen vol. Florence nog even gecheckt. Begon in het publiek, maar was me wat te druk, dus verder naar achteren. Goede show en waardige afsluiter. Heb het zelden zo druk gezien bij de zondag afsluiter op DTRH, dus positief verrrast. Na een uurtje weg gegaan om Sticks nog een herkansing te gunnen. Beetje knullig dat hij begon met dezelfde nummers als op vrijdag met als dieptepunt zijn nieuwe hit die te lang doorgaat (Nee ik trip niet). Maar daarna kreeg t optreden vaart. Wat een bak energie van Buiten Westen, heerlijk dat ze Zandloper deden. Miste alleen hoedenplank.

Al en al weer een fijn weekend gehad. Niet beste DTRH, maar ook zeker niet de slechtste. Solide 8.

Pluspunten
+ Duidelijk dat het wat rustiger was, mag dat vanaf nu altijd zo zijn?
+ Bewaking was dit jaar prima in hoe streng ze waren, niet meer zulke achterlijke praktijken van een jaar geleden
+ Kwalitatief mega goede optredens, behalve Sticks en orkest is me niks tegengevallen.
+ The Bizarre had 's nachts echt goede DJs staan, daar kwam ik vroeger nooit in de nacht, maar dit jaar meerdere keren lang gebleven.
+ Mooie variatie aan publiek. Ook echt veel 40+ groepen gezien op het terrein. Voegt voor mij echt wel wat toe aan de beleving.
+ Veel goede activaties. Soms op festivals wel eens activaties gehad die niks toevoegden. Maar Kruidvat met badhuis (zowel het kruidvat badhuis als het reguliere badhuis dat nu allemaal douchegel had dat je kon pakken), Despo met de porto parties, Vodafone (?) met de inruil actie van telefoon naar analoge camera) en het rabobank club huis met meerdere optredens van Thijs Boontjes, allemaal echt top gedaan, erg leuk!
+ De nieuwe partytenten die je kan huren. Heb er veel gezien en heb het zelf ook ervaren, ze zijn echt top! Makkelijk in gebruik en super stevig.

Minpunten
- De nieuwe Teddy Widder is echt een gedrocht en past niet op het terrein, alsjeblieft weg ermee. Het geluid was ook nog eens slecht.
- De Karma Kebab van zondagavond. Er zat alleen kebab en brood op, niks aan saus of sla wtf is dat?
- Het nachtprogramma op DTRH. Elk jaar weer zeg ik het. Maar het nachtprogramma is echt 3x niks op DTRH. The Bizarre was dit jaar best aardig, maar er mist echt wat spanning in de nacht. Ik wil absoluut geen populaire hardhouse DJs in de nacht, maar toch is het echt wel mogelijk wat interessanter te programmeren en The Rex bewijst dat. Zet dan een Vegyn in de nacht of Rival Consoles. Ik plijt ook al jaren voor een 3 uur durende Colin Benders set op DTRH, er zijn genoeg interessante opties, neem eens een bladzijde uit het boek van draaimolen aub.
- Radiate is echt een toffe plek, maar er gebeurd gewoon niks. Liep er 1 keer 's nachts doorheen en toen werden er beelden uit een slachthuis laten zien op de schermen, wtf is dat nou weer?
 
3de keer DTRH, maar het was geleden van 2018 & 2019. Gelukkig viel de "groei" ten opzichte van toen ons echt mee, maar ik kan me voorstellen dat vorig jaar véél te druk was.

Wat blijft dit toch een leuk festival door de mix van goeie programmering, het leuke terrein met veel hoekjes en volgens mij ook de enkel weekendtickets. Dagtickets brengen toch vaak meer fans mee voor een bepaalde groep/headliner, die weinig geven om de rest van het programma. Ik vond het geluid ook telkens goed tot voortreffelijk op de grote podia: zeker voor de Hotot is dat toch een sterke prestatie.

Werkpunten in mijn ogen:
- Headliners en subheadliners goed overdenken: David Byrne maar 60' geven en Empire of the Sun meer... Dat zou niet mogen :-). Little Simz heel fijn, maar had je echt kunnen omwisselen met David Byrne. Alle begrip dat het een enorme puzzel moet zijn, maar toch...
- Camping: toch wat krap bemeten voor de "vrije kampeerders" (wellicht ook door al de oppervlakte voor de groepsplekken en resort). Wij kwamen op vrijdag aan, en dat was al 'rennen' naar het einde van de camping, om dan te zien dat de organisatie her en der brandgangen begon weg te halen voor extra plekken. Eigenlijk is dat qua veiligheid toch wat wenkbrauwfronsen...
- Teddy en Hotot liggen echt ver van elkaar, waardoor optredens heen en weer combineren op die twee podia moeilijk wordt. Dag 1 nog doenbaar, vanaf dag 2 vonden we twee keer op en af lopen tussen aansluitende optredens toch wat ver, waardoor we toch wat optredens schrapten. 😅
- Voor het publiek: wat minder openlijk druggebruik zou fijn zijn... Idem voor mensen die de menigte doorploegen richting podium om dan lekker luid aan het praten te gaan en het optreden wat te verpesten voor wie rond je staat: zoek dan aub toch een gezellig plekje aan de zijkant of achteraan, pretty please?... Beide zaken vielen ons helaas wel erg op.

Mijn topoptredens, min of meer in volgorde van of ze me nog lang zullen bijblijven:

The XX
David Byrne
Apparat / All Them Witches / Florence and The Machine
Matt Berninger/Beirut/El Nina/Rikas/Baxter Dury/Zwangere Guy/Harry Mack
Arp Frique/Little Simz/Kevin Morby

Op naar volgend jaar!
 
Ik ben het met je eens en denk dat ik mn kritiek iets anders moet insteken. In veel gevallen is het gewoon even vragen of er minder gepraat kan worden prima. En ja: de normalisatie van alcohol is, gezien de verslavingsgevoeligheid, op dat vlak een groter probleem dan bepaalde drugs, maar ik ga dat cultuurprobleem niet oplossen. Het probleem zit dus misschien niet zozeer in de drugs zelf, maar in het publiek. Als ik naar een concert van Baxter Dury of Florence Road zou gaan, zou ik geen publiek aantreffen dat openlijk drugs zou gebruiken. En op DTRH gebeurt dat wel. Waar mijn irritatie zich dan misschien verkeerd op focust: drugs zijn waarschijnlijk meer een symptoom dan een oorzaak. Blijkbaar kom je hier dus een ander publiek tegen dan in de gemiddelde concertzaal.

Zoals ik zei, ik heb me er zoveel mogelijk proberen niet aan te storen, maar het volgende riedeltje is me eigenlijk bij bijna ieder optreden opgevallen: met z'n allen afspreken bij een bepaalde act, waar niet iedereen zin in heeft; dus 2 nummers tijdens 't optreden zich naar voren duwen bij 't groepje dat al vooraan stond met totempaal die boven het publiek uittorent; praten over wat er nu eigenlijk staat, wie hier ook al weer heenwilde, of wat dan ook; eventueel weer weg en terugkomen met drank; eventueel drugs rond laten gaan; en na 3 nummers weggaan omdat een deel het niet bevalt. Het zijn deze groepen waar gewoon niet zoveel aan te doen is: vragen om wat rustiger te doen en misschien niet met je rug naar het podium te staan, helpt niet. Ook omdat dit echt veel gebeurde: als je pech had, stond je tussen drie van dit soort groepen in, die ook op ieder moment opeens allemaal weg konden zijn.

Ook nogmaals: met zo'n uitleg maak ik het erger dan het is, want niemand zal bewust zo doen of nadenken. Ook heb ik nog steeds een mooi weekend gehad en me vaak kunnen afsluiten van de praters. En DTRH is ook mooi door de verscheidenheid aan mensen, interesses van de bezoekers, en hoe het programma daarop aansluit. Maar ik probeer hiermee een beetje een reden te geven waarom ik me minder op mn gemak voel op DTRH dan de gemiddelde concertzaal of een kleiner festival.

De verklaring waarom de doorloop hoger is op een festival dan bij een specifiek concert is toch heel simpel: dat is de essentie van een festival. Bezoekers ontdekken nieuwe artiesten en nieuwe genres naast hun favoriete act. Bij een specifiek concert komen sommige bezoekers alleen even na werk, of reizen speciaal naar de stad voor het concert. Ik snap de kritiek niet zo goed eigenlijk; dit hoort toch bij een festival dat zo breed mogelijk publiek wil aantrekken. Natuurlijk is het anders dan wanneer je bijvoorbeeld een jazzfestival bezoekt, daar kies je dan toch voor als je een kaartje koopt voor dit soort festivals

Ik praat het niet goed, maar een verhoogd druggebruik komt toch ook doordat het evenement geen 2 à 3 uur duurt, maar 3 à 4 dagen. Ben het wel met je eens dat het soms wel erg vroeg begint allemaal, maar dat is dan een keuze van de persoon.
 
Oh ja ook nog mijn top:
1 De Staat
2 The XX
3 Tomora
4 David Byrne
5 Midnight Generation
6 Rival Consoles
7 Sticks en Gast artiesten
8 Harry Mack
9 Vegyn
10 Matt Berninger
11 Johnny Marr
12 Florence
 
  • Leuk
Waarderingen: rambam

Users who are viewing this thread