Ook ik heb echt een fantastische DTRH '25 gehad. Het weer was prima te doen, weinig tot geen last gehad van de drukte, relatief goed en aandachtig publiek, en een hele hoop fantastische acts. Het buitenbad en sauna op de camping was een fantastische toevoeging voor de normaal vrij lange donderdag. Met name de zaterdag heb ik gerend en gevlogen om alles te zien wat ik wilde, en dit heeft zich uitbetaald in misschien wel mijn favoriete festivaldag ooit. Dus bij deze een samenvatting van die dag;
Begonnen met een stukje Quique en Kokoroko, wat beide wel leuk, maar niet bijzonder was. Vervolgens Wunderhorse. Jacob is zo'n energieke frontman, en hoewel hij wel eens meer power heeft laten zien vond ik het nog steeds een mega sterke show. Ook staan scheeuwen bij Teal, dat blijft zo'n goede plaat. Daarna Royel Otis, een beetje een guilty pleasure; ja alles klinkt nagenoeg hetzelfde, en ja er gebeurt niet zo veel, maar de band is charismatisch, het is gezellig, en de cover van The Cranberries blijft ik ook enorm mooi vinden. Klein stukje Nieve Ella gezien, maar niet genoeg om hierover te kunnen oordelen omdat ik door moest naar Glintsal. Misschien kwalitatief geen hoogstandje, maar wel gewoon echt een feestje, omringd door belgen die het dak eraf sloopten. Vervolgens door naar Model/Actriz, een van de acts waar ik het meest naar uitkeek, en ze stelde niet teleur. Zo'n energieke frontman, al dansend door het publiek op gewoon hele coole noiserock. Het publiek om mij heen leek hier ook enorm voor open te staan wat ervoor zorgde dat iedereen constant in beweging was. Vet. Wet Leg; Leuk, gezellig, onzinnig, maar ook gewoon goed. Alle bekende bangers gespeeld, maar werd ook vrolijk van het nieuwe materiaal. Nieuwe album is een aanrader! (Vandaag uit!). Joey Valence & Brae; Ik heb dit duo op BKS in '23 kunnen zien, en toen hebben ze daar de secret al ondersteboven gezet, maar damn die Fuzzy Lop is echt gesloopt. Letterlijk de hele tent en de mensen daaromheen stonden overal 45 minuten non stop te springen. Stukje Iggy Pop gezien, toch wel onder de indruk van zijn energie, maar alleen even kort gezien omdat ik op tijd bij FKA Twigs wilde zijn. De FKA Twigs/Fat Dog clash was de voor mij de vervelendste van het weekend, maar ik ben achteraf blij met mijn keuze voor Twigs want wat een adembenemend kunstwerk. Om mij heen liepen redelijk wat mensen weg voor Underworld, maar iedereen die bleef stond met hun kin op hun borst te kijken. Een show als dit op een festival is fantastisch en ondanks dat ik maar een klein deel van haar oeuvre kende vond ik het fantastisch; de dansers, de paaldansroutine, de ballads in "Act III"... Echt een show voor de boeken. Daarna racen naar Underworld. Al een aantal keren eerder gezien, en het blijft knap hoe zij een show van 1,5 uur interessant, maar niet gehaast laten voelen. Indrukwekkende visuals, vette show. Objekt was vervolgens ook erg sterk. Hij draaide gedurfder dan ik had verwacht op een festival. Veel trippy, zweverige tracks. Ja de Rex was vol en heet, maar wat dieper erin waren wel wat goede dansplekken te vinden. Nala Brown kwam vervolgens met de sloophamer aanzetten om de Rex even te slopen met bass-heavy UK techno en Jungle. Van begin tot eind echt een legendarische dag voor mij persoonlijk, hard voor gewerkt met een PR van 78.000 stappen als resultaat.
Andere highlights;
Ik was enorm onder de indruk van Geordie Greep, die als een soort dirigent 6 fantastische muzikanten aan stond te sturen, voor een performance die voelt als een non stop improv show van een uur. Maria Iskariot, die de constant te kleine Holding ondersteboven hebben gezet, inclusief iemand die aan een paal omhoog klom en aan de led ringen van de discobal ging hangen????? Gurriers; Ruwe postpunk, eerder gezien maar gewoon sterk. Energiek, lomp, wat laf publiek, maar kwam na 4 nummers alsnog los. Massive Attack was voor mij ook echt een kunstwerk. Gewoon heel cool ze een keer live mee te maken, en ook onder de indruk hoe ze zo veel mensen zich precies op de goede manier oncomfortabel laten voelen. Twiena op zondagnacht in de Croque Madam was ook echt een perfecte afsluiter van het weekend.
Ik baalde van het afzeggen van Sam Fender, Nothing But Thieves knap geregeld, maar doet mij persoonlijk gewoon niet zo veel. Dan volgend jaar maar weer. Nu al zin in.