Wel blij met mijn dagje Dour.
Ondanks bepaalde eigenaardigheden blijft dit toch een leuk festival om mee te pikken als er iets op de affiche staat.
En omdat het jammer zou zijn om dit onderwerp na ACHT VOLLE PAGINA'S af te sluiten zonder één verslagje, volgt hierbij een verslagje.
Ik was al vroeg vertrokken, want ik wilde absoluut Eosine, de opener op The Last Arena, meepikken. Twee minuten voor de geplande start van hun set staat het veld voor The Last Arena even vol als je kunt verwachten van een indie gitaarband die om kwart na vier op de laatste dag van Dour mag aantreden. Inderdaad, het veld is helemaal leeg.
Op het geplande aanvangsuur van hun set komt de zangeres op het podium zeggen dat ze slecht en goed nieuws heeft. De band gaat nu niet spelen, maar is verschoven naar zes uur, maar daardoor kunnen we nu allemaal wel naar Kaat Van Stralen, want die clash is hierbij weggevallen.
OK dan, naar Kaat Van Stralen dus in een schamel gevuld 'L'Atelier'. "Zijn hier mensen die Nederlands spreken ?" Heel de tent : "Ja." "Kelle kuin kie parle frankoffon ?" Twee leukerds : "Ou-aai !" "OK, then I'll do it in English." Tweede keer deze zomer dat ik een beetje 'en stoemelings' bij een optreden van Kaat Van Stralen terecht kom en opnieuw geen spijt van. Sympathiek groepje met een guitige zangeres met uitstraling. Voor het einde van haar set vertrokken (wéér 'Stop met wenen' niet gehoord !) om naar de volgende act te gaan, High Vis in 'La Petite Maison Dans La Prairie' (LPMDLP). Kende niets van deze band en was niet helemaal aan mij besteed, maar klonk wel sterk. Nauwelijks gevulde tent in het begin, maar band bleef volk aantrekken en slaagde erin toch wat reuring te veroorzaken. Uiteindelijk wel sterke show gezien.
Maar kijk, het is bijna zes uur en ging er dan geen band spelen op 'The Last Arena' die ik wilde zien ? Volgens de app van Dour niet, want daar is heel die verschuiving van Eosine naar een later slot nooit aangekondigd geweest. Aan The Last Arena staat het volk nu wel rijen dik voor Eosine. Twee, welgeteld. Dit podium is echt veel te groot voor deze beginnende Luikse band die zelfs nog geen debuutplaat onder de arm heeft (en waarvan de organisatie het niet eens nodig achtte om aan te kondigen dat ze hier op dit uur gingen spelen). Wie heeft beslist dat het een goed idee was om hen hier neer te zetten ? Blijft toch een pijnpunt bij Dour om bands te vinden die genoeg volk naar dit grote podium weten te trekken. Eosine laat het gelukkig niet aan zijn hart komen en klinkt geweldig, heeft werk gemaakt van visuals op het grote scherm en struint over de catwalk de grote leegte in als staat er een uitzinnige menigte rondom hen. Heel veelbelovende band. Bij het buitenlopen van de main stage koop ik meteen een ticket voor hun AB Club show in februari.
In 'L'Atelier' nog het laatste kwartier van La Sécurité meegepikt, waarmee een clash was ontstaan door het verschuiven van Eosine. Dat klonk weer leuk, maar kon er voor dat laatste stukje, en tussen het makke, ongeïnteresseerde publiek, niet meer helemaal inkomen. Naar LPMDLP dan voor de tweede helft van de show van Sleaford Mods. Ik zou dit niet snel opzetten of een concertticket voor kopen, maar ik vind dit altijd wel een bizar leuke festivalband. Ook goeie match met het Dour-publiek : het leunt aan bij rap, er zitten vette beats onder, en de beide leden stralen in alles 'substance abuse' uit. Ik blijf het heerlijk vinden dat die DJ ongegeneerd bewijst dat er aan DJ'en echt niks meer aan is dan gewoon op 'play' drukken.
Terug naar 'L'Atelier' dan voor Militarie Gun. Opnieuw zeer schamel gevulde tent, waarbij de weinige aanwezigen bovendien allemaal achterin waren gekropen. De zanger moest iedereen voortdurend aanmanen om alstublieft een beetje dichterbij te komen. Beetje dertien in een dozijn gitaarbandje. Doen niks mis, maar ook niets speciaal goed.
Voor het einde van hun set naar LPMDLP vertrokken voor Amenra. Zevende keer dat ik hen live zie, dus verrassen doen ze mij niet meer, maar teleurstellen doen ze ook nooit. Amenra heeft op Dour staan Amenraën dat het een lieve lust is en dat komt altijd geweldig goed binnen.
Daarna voltrok er zich iets heel vreemds op Dour. Iets ongeziens. Op het grote centrale veld was er een massale volksverhuizing aan de gang richting The Last Arena. Het lukt mij met moeite om het veld over te steken, op zoek naar iets te eten, zonder in de massa meegezogen te worden. Schuldige is Sean Paul die binnen enkele minuten aan zijn sunset slot op de main stage gaat beginnen. Ze bestaan dus wél, de acts die het veld daar vol krijgen.
Iets gegeten en daarna even uit nieuwsgierigheid naar The Last Arena gegaan, gewoon om te zien hoe dat eruitziet als die vol staat. Snel, voordat ik gespot zou kunnen worden bij een show van Sean Paul, weer vertrokken richting LPMDLP om plaats vooraan te nemen bij Ghinzu. Geen overbodige luxe, want de tent stroomt goed vol en het wordt zowaar drummen vooraan. Ik kende deze band eerst niet en had hun laatste plaat op voorhand ingeluisterd. Ik vond dat van bij de eerste luisterbeurt al een sterke plaat, tot het rijtje 'Apologies', 'It's the Law' en 'Fool' die plaat plots naar een heel ander niveau optrekken. Wat een geweldige muziek en meteen een must-see voor mijn dagje Dour. Deze Brusselse band is duidelijk een household name in Wallonië, want het publiek is echt razend enthousiast en gaat compleet uit hun dak, vooral bij het oudere werk. Volkomen terecht, want wat een fenomenale live-band is dit ! Ook al hoor ik de meeste nummers uit hun setlist pas voor de eerste keer, ik ben helemaal mee in deze show tussen de uitzinnige Walen. Enige minpunt : van dat rijtje geweldige tracks uit hun comebackplaat hebben ze er niet één gespeeld. OK, nog een tweede minpunt : waarom kom ik nu pas achter het bestaan van deze band terwijl die ocharme twee weken geleden nog in mijn geliefde AB stonden (waar ze wél alle drie die nummers live hebben gespeeld) ? In oktober spelen ze terug in Brussel, maar dan is het in Vorst Nationaal te doen of all places.
Na dit hoogtepunt wat over het terrein gezworven en even De Balzaal ingelopen, waar Honey Dijon aan het doen was alsof er meer bij DJ'en komt kijken dan gewoon op 'play' drukken.
Dan naar 'The Last Arena' afgezakt voor mijn laatste act van de dag. Ik wil Pendulum al eens live zien sinds de superlatieve reacties op dit forum op hun Graspop show in 2024. Vorige zomer op de Lokerse Feesten is dat toen niet gelukt, maar nu kreeg ik een nieuwe kans. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Tot mijn verbazing staat er enkel een drumstel en niet één synth op het podium. Er komt een band op met een bassist, een gitarist en een zanger met iets dat op een gitaar lijkt. Maar 90% van de muziek die ik uit de speakers hoor komen lijkt toch echt niet van deze instrumenten te komen ? Ik heb geen flauw idee wat hier live was en wat er uit een potje kwam. Misschien mis ik iets en kunnen zij deze muziek met deze instrumenten wél live brengen, maar dan ben ik toch razend benieuwd hoe ze dat doen. Goed, los daarvan wel coole show. Wel wat te veel ruimte in de mosh pits waardoor wat zich daar afspeelde helemaal niets meer met dansen te maken had en nauwelijks nog iets met moshen en er vooral geknokt werd. De setlist-goden waren mij ook deze keer niet gunstig gezind, want de twee tracks die ik absoluut hoopte te horen, The Island pt. II en Driver, werden ook hier achterwege gelaten. Ik vond het alles bij elkaar zeker wel goed, maar was toch wat teleurgesteld hierin.
En dat was het dan. Het feestje in De Balzaal en de andere tenten gaat nog even door, maar ik begin aan de lange wandeling naar de parking en de nachtelijke autorit naar Brussel. Doureuuuuh !
www.hln.be
