Ondanks de komkommertijd nog wat releases gevonden en beluisterd:
Autocamper – What Do You Do All Day?: Dit is best een aardig indierock/popdebuut van deze tegenhangers van het postpunkgeweld in Manchester. ‘Again’, ‘Foxes’ en ‘Proper’ vind ik de aardigste nummers.
Flooding – Object 1 (EP): Dit album is een heerlijke mix van slowcore, noise rock, post-hardcore en post-punk. Jammer dat het maar 4 nummers duurt. Ze zijn wel alle vier erg lekker, waarbij ik ‘your silence is my favorite song’ absoluut het lekkerste nummer vind.
Goon – Dream 3: Ik moet zeggen dat dit een heerlijke indierock / psychpop-plaat is. Heerlijke riffs afgewisseld met rustige momenten. Vooral ingetogen, dromerige zang heel soms afgewisseld met intens geschreeuw. Prima album. Mijn favorieten: ‘Closer To’, ‘Patsy’s Twin’, ‘Fruit Cup’ en ‘Sunsweeping’.
Half Japanese – Adventure: 12 voortkabbelende, niet heel spannende popliedjes. Wel vrolijk en soms zelfs een beetje catchy. Maar het blijft bij mij niet hangen en maakt op mij geen indruk.
Hammock – Nevertheless: 11 ambient gitaar en pianonummers. Niet perse mijn ding. Duurt mij ook te lang. Het album komt ook niet echt op gang, maar dat hoort er kennelijk bij. ‘Nevertheless’ vind ik nog wel een aardig nummer.
Lebanon Hanover – Asylum Lullabies: Dit duo heb ik ooit gezien op Zeitgeist en ik vond dat best wel aardig toen. Ik hoorde destijds vooral New Order-invloeden. Dit is ook een prima darkwave/postpunk-album geworden: scherpe baslijnen, synthesizers en een ‘verontrustende’ sfeer met ingetogen, soms ‘spookachtige’ zang van Larissa Iceglass. Het vorige album is alweer 5 jaar geleden. ‘Torture Rack’ vind ik echt een verschrikkelijk lekker nummer. Verder zijn ook ‘Waiting List’, ‘I’m Doing This For You’ en ‘Parrots’ erg lekker.
Martha - Standing Where It All Began - Singles and B-Side: Een bonte verzameling van 20 geremasterde singles, B-sides en nooit eerder uitgebracht materiaal. Heel erg lekkere indierock, poppunk. Ik noem ‘1978, Smiling Politely’, ‘Gretna Green’, ‘The Ballad Of Lucy Connor’, ‘Clatty Harriet’ en ‘Fix My Brain’ als lekkerste nummers, maar eigenlijk bevalt mij het hele album wel.
Matt Jencik + Midwife – Never Die: Een duister album over geliefden die Jencik liever niet kwijtraakt. De samenwerking met slowcore-dame Madeline Johnston (Midwife) leidt tot minimaal opgebouwde nummers in een traag tempo. Best lekker op zijn tijd. Niet echt uitschieters, maar ‘The Last Night’, ‘Never Die’ en ‘September Goths’ zijn nog wel aardig.
Powerplant – Heat (EP): Postpunk uit Londen. De EP start aardig met ‘Heat’ en ‘Empty Telephone’, maar eindigt matig wat mij betreft. Laatste 2 nummers kunnen mij niet bekoren.
Split Chain – motionblur: Post-hardcore, shoegaze in de hoek van Narrow Head, Deftones en anderen, maar dan uit Bristol. Dit is een prima album. Sterker nog: een heerlijk album. 35 minuten razen. ‘Under The Wire’, ‘I’m Not Dying To Be Here’, ‘SPIT’, ‘greyintheblue’ en ‘my mistake’ zijn voorlopig mijn favorieten.
We Are Only Human Once – summer luv: Het album begint zwak wat mij betreft, maar herpakt zich redelijk vanaf ‘Take u home’. Het is uiteindelijk best een aardig, maar niet heel spannend indierockalbum. Wel vind ik ‘Buried signal’, ‘The fever’, ‘Vincent’s monster’ en ‘Promises.ubroke’ nog leuke nummers.
Wet Leg – Moisturizer: Ik moet zeggen dat ik dit een prima opvolger vind van Wet Leg. Gemiddeld genomen ook een stukje harder, pittiger. Mijn favoriete nummers zijn vooralsnog: ‘CPR’, ‘liquidize’, ‘mangetout’ en ‘pillow talk’.
Worlds Worst – American Muscle: Dit is een meer dan prima plaat met een door de jaren 90 geïnspireerde, noisy, post-grunge, indie/slacker rock sound met luide gitaren, dreunende drums, grote melodieën en pakkende hooks. Erg lekker. ‘Worldsworst’, ‘Angus’, ‘Units’ en ‘Gas Hands’ zijn voor mij de lekkerste nummers.
Mijn album van deze week: Split Chain – motionblur.