Oei ik ga vanavond. Maar mijn maat en ik zijn dus de ouwe lullen in het publiek begrijp ik?
Kijk overigens ook enorm uit naar Paris Texas.
Ik ben naar … geweest en het was …
- Onderwerp starter Ron
- Startdatum
Kijk overigens ook enorm uit naar Paris Texas.
Haha ik heb alleen staanplaatsen helaas.Genoeg kinders die met hun ouders zijn op de tribune
Heb overigens serieus nog overwogen mijn zoon van 15 mee te nemen, maar die wist niet of hij het leuk genoeg zou vinden..... Nu ga ik met een mede vijftiger ;-)
Maarreh wat een goed optreden zeg! Voorprogramma’s ook echt dik in orde.
Tyler is echt een waanzinnige performer.
We waren wel verreweg de oudsten…
Tyler is echt een waanzinnige performer.
We waren wel verreweg de oudsten…
Gisterenavond naar Divorce @ Bitterzoet.
Reden om een kaartje te kopen was toch ook dat ik niet naar BKS kan dit jaar. Echter hoe meer ik het debuutalbum, hoe beter ik dat ben gaan vinden.
Live sterk. Goede liedjes, leuke interactie af en toe en mooie uitvoering.
Aanrader om op BKS te gaan zien!
Reden om een kaartje te kopen was toch ook dat ik niet naar BKS kan dit jaar. Echter hoe meer ik het debuutalbum, hoe beter ik dat ben gaan vinden.
Live sterk. Goede liedjes, leuke interactie af en toe en mooie uitvoering.
Aanrader om op BKS te gaan zien!
Gisteravond naar The Murder Capital met Hex Girlfriend in het voorprogramma. Locatie: Melkweg. Hex Girlfriend was een prima opwarmer en deed mij bij vlagen denken aan John. Al vind ik die beter. The Murder Capital deed gewoon weer hun werk/kunstje. Er spat niet echt energie vanaf, maar het blijft wel gewoon een erg goede band met een zeer goede zanger. Het publiek zorgde wel voor de nodige energie. 18 nummers van hun 3 albums. De start was knallend met The Fall en More is Less en daarna kwamen alle 'noodzakelijke' nummers heerlijk aan bod met zelfs een toegift van 3 nummers! Heerlijke avond.
Goed om te horen dat het voor jong en oud goed is. Vind het een sympathieke kerel en ook een van de weinige artiesten uit dat genre die ik wel eens op een festival wil zien headlinen.
Ja zeker! Ik ben al heel lang gek van zijn muziek, maar ik was wel verbaasd dat er met mij zo weinig "ouderen" waren. Ik denk dat 90% van de zaal bestond uit tieners. Terwijl het een heel volwassen show is.
Mijn maat die mee was is helemaal niet zo van de hiphop, maar hij was ook diep onder de indruk van de hele show, ook de voorprogramma's.
Maar ook gewoon tof te zien hoe die jongere bezoekers compleet losgaan. Inclusief moshpits, alles meezingen, energie. Qua toewijding zit de nieuwe generatie wel goed, zo leek het.
En lekker rustig bij de barren haha.
6,10 voor een biertje van 0,35 L doet dat met een jongere
Ja en 8 euro voor een halve liter. Poeh.6,10 voor een biertje van 0,35 L doet dat met een jongere
Ik haal in de Ziggo meestal gewoon 2 Mojito's voor de hele show, ook verschrikkelijk duur maar voor mijn gevoel toch meer waar voor mijn geld als een pilsje haha....
Net naar Osees met in het voorprogramma Psychic Graveyard geweest. Locatie: Paradiso. Wat een verrassend lekkere band dat Psychic Graveyard. Zanger met een hoge stem die je niet bij zijn postuur verwacht. Verder een ontiegelijk goede drummer en 'gruizige' synthesizers en overstuurde gitaren. Kortom: een bak lekkere herrie. Een perfecte opwarmer voor Osees. En dat was goed! Van het begin tot het eind ging de band los. En het publiek ook. Circle pits, stagediven, crowdsurfen...alles kwam voorbij. En daar leent de muziek van Osees zich natuurlijk perfect voor. Een hele toffe show en ik heb enorm genoten.
Haha wij hebben hetzelfde rondje gemaakt afgelopen week, en eens met alles!
Waar ik The Murder Capital vorig jaar niet van begin tot eind vond boeien, en even gevangen zat in een middendip tot sloophamer Feeling Fades de boel weer wakker schudde, is dat nieuwste album echt een aanwinst. Genoten van begin tot eind. Snap wel dat mensen het misschien een beetje statisch vinden op het podium, en een beste prater is het ook niet, maar zelf 0 last van gehad. En heel blij met Slowdance I & II op de setlist.
Gisteren vond ik Psychic Graveyard ook verrassend vet. Deed me soms wat denken aan het boze, licht gestoorde broertje van SUUNS. En Osees gewoon precies wat je verwacht. Een grote teringbende, in de beste zin van het woord.
Dikke vette aanrader als je een wat jonger kind (vanaf ca. 5 jaar?) eens wilt laten ruiken aan een concertervaring: een kidsshow van Jungle by Night.
Ik was er gisteren bij met onze jongste (in Paard). Hieronder oude beelden van hun show in Tivoli.
Ik was er gisteren bij met onze jongste (in Paard). Hieronder oude beelden van hun show in Tivoli.
Weekendje België gedaan waar de zaterdag wat niet muzikaal was maar de zondag mijzelf naar Le Nuits bij de Botanique getrapt na een flink aantal jaar niet bij het 'festival-opening-sezioen-festival-van-een-zaal(pff)' te zijn geweest. De gigantische feest tent is weg en is nu vervangen door een soort 'gladiatoren' pit set-up bij de fontein. Nogal een aparte ervaring, want het voelt half alsof je op een bouwplaats staat met de steiger tribunes aan de zijkant en dan het sta vlak voor het podium. Het zorgt er wel voor dat het allemaal wat intiemer voelt maar die trappen als het regende, wat het gelukkig niet deed ook al was het licht voorspeld, zal echt een probleem zijn geweest in mijn ogen. Bij verre niet het ergste wat ik heb mee gemaakt in Brussel en bij de Walen maar in Nederland zal dit natuurlijk nogal een no-go zijn voor 2000 redenen lijkt me, zelfs iets industrieels als Loose Ends zit toch wat open in elkaar kwa stages. Er zaten wel nood uitgangen aan de rechter kant maar daar moest je wel voor onder de tribune door.
Flinke dosis zand daar ook voor het podium dus het was ouderwets stof happen als er wat beweging in het publiek kwam, wat vanaf Mclusky wel voor iedere band was. Ondanks wat gezond Nederlands doom denken toch echt een toffe locatie zeker in het prima weer van mild windje en (lichte) wolken tot vollop zon. De twee niet tijdelijke Botanique zalen die in line-up zaten(organie en Museum) zijn beide prima zoals altijd ook al blijft het ontbreken van bars in de zaal zelf/alleen de centrale bar, gelukkig deze keer extra bars buiten, en vooral dat er maar een wc blok is ondergronds voor heel het gebouw een onmenselijk ding daar zeker met een (bijna) uitverkochte dag als dit.
hier een foto van een van de eerdere dagen
enfin genoeg gezeurd bands. Soccer Mommy heeft de rest van de data van haar EU tour gecanceld dus die waren er jammer genoeg niet, geweldige live band maar schrale troost al wel vaak genoeg gezien. Hier wat ik wel zag.
Kara Delik wel eens eerder gezien en dat was tof net als hun platen maar ik kwam er om 1 uur s'middags niet echt lekker in hun toch wat stugge kraut-rock met een wat modderige geluidsmix
Dus snel even het buiten podium gecheckt, wat lambiek gehaald en gewacht voor Pigs(x7) een band die mij op plaat helemaal niks doet maar live wel redelijk kan bekoren. Deze keer eigenlijk de beste keer zover; het vroege tijdstip had geen invloed op de brak uitziende band die toch een uitstekende energieke set speelde vol stoner-sludge-noise-rock die voor iedereen redelijk toegankelijk is. Deed me deze keer heel erg aan Red Fang denken wat toaal geen kritiek is.
Hello Mary was mij totaal onbekend maar leuk bandje, beetje tussen de twee-pop van de jaren 90 en wat hardere indie-rock in. Live misschien nog niet heel spannend maar het geluid dat ze hebben is goed.
Ik huiverde een beetje voor The World Is A Beautiful Place & I Am No Longer buiten op het 'grote podium' want hun mix van emo-rock, post-rock en sinds de laatste twee platen behoorlijk veel metal is niet bepaald de meest gemakkelijke band van de dag. Duurde ook even tot het publiek er in kwamen, niet geholpen door brak geluid in de start, en het bleef best leeg voor het podium maar ze speelde een fijne set met zelfs wat nieuwe nog niet uitgebrachte nummers. Revival emo klassiekertje blank #11 / January 10, 2014 was een fijn blik in het verleden maar eigenlijk zijn ze nu een veel betere live band dan toen ik ze in die tijd(2010-2014) live zag. Mogelijk maar toch naar de zaal show vrijdag.
SNÕÕPER eindelijk gezien naar 20.000 keren gemist te hebben, de band lijkt een aantal maanden rust te hebben genomen van eindeloos op tour te zijn. Onzettend strak in elkaar gespeelde 'egg-punk' met interludes van happy hardcore en race baan geluiden, de karton knipsels die ze bij de eerdere tours hadden waren er niet meer wel een aantal gigantische kartonnen stop-lichten en de gitaristen/bassist in nascar pak, dat aanstekelijk is maar ook wel een beetje de chaos mist van de plaat. Beetje het punt bereikt waar ze deze set al zo vaak hebben gespeeld dat hij er echt zo fouteloos uitkomt dat het een beetje plichtmatig voelde. Prima set, miste alleen echt de klik voor mij die ik wel redelijk met de toffe plaat had.
McLusky dan. Nu zonder * want ze hebben een nieuwe bassist, Falco is 30 kilo kwijt en heeft flinke gehoor beschadiging(en) opgelopen waardoor hij nu met gigantische koptelefoon op speelt/drummer(en mede-FOTL/Mclusky veteraan) Jack Egglestone achter geluid bescherming schermen speelt sinds ik de laatste keer future of the left zag en ze hebben een nieuwe plaat. Klinkt allemaal redelijk rampzalig maar ondanks, in het begin, zacht geluid was het al meteen feest de seconde dat ze Lightsabre Cocksucking Blues inzette en ik me weer 14-16 voelde zeker toen de knop naar redelijk geluids niveau ging. Damien Sayell brengt de energie en doet de zang/bas partijen misschien beter dan orginele bassist Jon Chapple en godverdomme wat zijn die eerste 3 platen toch geweldig. Eigenlijk alles wat ik wilde horen kwam aanbod; without msg, Collegan Rock, Whoyouknow(na band overleg en Falco's excuses dat hij niet meer 100% wist of het hem ging lukken om het foutloos te spelen), To Hell With Good Intentions als afsluiter en zelfs She Will Only Bring You Happenis met een tongue-in-cheek medeling om echt niet met de tekst mee te zingen en als je het wel deed alleen met de stukken van Sayall. Nieuwe plaat is natuurlijk een soort hybride tussen het FOTL spul en mclusky, verassend goed ook, en live knallen die nummers er ook lekker in gemixt met het oude grut. Hoop typische droog-kloterigheid die ik nog ken van de tig FOTl optredens maar de band leek er oprecht van te genieten. Later dit jaar staan ze weer in België vooral gaan, ook al hebben we weer geen NL data en nu stonden ze op london calling wat ik nogal een bizarre keuze blijf vinden.
Mhaol heeft ondanks dat hun front-vrouw uit de band is gegaan na de debuut plaat net een nieuwe plaat uit die tof is. Hierdoor hebben we ze nu 3 vocalisten en een lead-zingende drummer die een fijne grillige post-punk met een dot electronica show neerzetten maar niet echt het publiek meekregen, ik kreeg ook wat honger dus ben wat gaan eten na de helft van de prima set die wat dood sloeg.
The Ex doet het altijd goed bij de zuiderburen en krijgt een vol hoofdpodium hier met mensen die zelfs mee zingen met de intergraal gespeelde nieuwe plaat die perfect past bij het zonnetje dat bij Mclusky al wat door kwam en nu helemaal schijnt. Ik heb ze nog nooit een slechte show zien spelen en dit was gewoon weer een prima the Ex show.
Daarna won gezelligheid/de fijne temperatuur buiten van de K./Marcel voor mij.
Wel nog een stukje Armlock gaan kijken voor een behoorlijk lege zaal die de hele dag voor de rest bomvol was. Jammer want het Australische project maakt fijne bed-room indie-rock met een snifje MJ Lenderman achtige slacker-country geluid erbij en een flinke dosis slowcore. Niet orgineel maar fijn na al dat puntig gitaar geweld.
Dan ja, the Jesus Lizard. Ik heb de eerste reunie tour in 2009, met veel geluk, 2 keer mogen aanschouwen en die waren geweldig dus dit was een redelijke must om te kijken. Altijd nog de grote David Jow show die al zwalkend, schreeuwend, spugend, stage-divend en op een moment zelf half twerkend zich door de set werkt maar ik stond redelijk voorraan, net veilig (genoeg) van de gigantische (vooral) 50+ pit, recht voor David Wm. Sims dus ik kon genieten van nog steeds een van de beste (noise-)rock bassisten die zichzelf als altijd wiegende met zijn hele lichaam metronoom toch wel de basis legt voor hoe goed JL nog steeds is. Vooral in combo met Mac McNeilly die zich veelvoudig in het zweet in mept als toch een van mijn favoriete ritme secties en dan komt dat heerlijk twangy maar vlijmsherp gitaar werk van Duane Denison er nog overheen. Kwa setlist was het bijna alles wat je wilde hoorde, ik miste alleen Wheelchair Epedcemic persoonlijk(of ik heb hem gemist in de +-20 nummers die ze speelde), maar vooral een showcase hoe je met een log geluid toch variatie kan hebben en makkelijk 80 minuten kan boeien. Morgen nog een keer als het goed is, zin in.
Daufødt is aangekondigd voor Best Kept Secrect, Soulcrusher EN Loose Ends dus gaan een volle Nederlandse festival zomer in. Het knappe is dat ze eigenlijk op alle drie van deze erg verschillende festivals passen; hun noise-rock is heel erg op metal gebaseerd maar catchy/energiek genoeg om ook een publiek bij Loose Ends aan te spreken. Ik was wat op na de Jesus Lizard dus het sloeg niet 100% bij mij aan maar prima set.
En toen was het klaar. Ik hoorde dat de stofwolken bij thee oh sees op vrijdag nog erger waren dan bij JL maar ik moest op een gegeven moment flink wat opgewaaid zand uit mijn haar schudden. De nieuwe set-up is tof, als het zonnig is, dus hopelijk houden ze dat misschien nog meer wat ge-fine-tuned erin.
Flinke dosis zand daar ook voor het podium dus het was ouderwets stof happen als er wat beweging in het publiek kwam, wat vanaf Mclusky wel voor iedere band was. Ondanks wat gezond Nederlands doom denken toch echt een toffe locatie zeker in het prima weer van mild windje en (lichte) wolken tot vollop zon. De twee niet tijdelijke Botanique zalen die in line-up zaten(organie en Museum) zijn beide prima zoals altijd ook al blijft het ontbreken van bars in de zaal zelf/alleen de centrale bar, gelukkig deze keer extra bars buiten, en vooral dat er maar een wc blok is ondergronds voor heel het gebouw een onmenselijk ding daar zeker met een (bijna) uitverkochte dag als dit.
hier een foto van een van de eerdere dagen
enfin genoeg gezeurd bands. Soccer Mommy heeft de rest van de data van haar EU tour gecanceld dus die waren er jammer genoeg niet, geweldige live band maar schrale troost al wel vaak genoeg gezien. Hier wat ik wel zag.
Kara Delik wel eens eerder gezien en dat was tof net als hun platen maar ik kwam er om 1 uur s'middags niet echt lekker in hun toch wat stugge kraut-rock met een wat modderige geluidsmix
Dus snel even het buiten podium gecheckt, wat lambiek gehaald en gewacht voor Pigs(x7) een band die mij op plaat helemaal niks doet maar live wel redelijk kan bekoren. Deze keer eigenlijk de beste keer zover; het vroege tijdstip had geen invloed op de brak uitziende band die toch een uitstekende energieke set speelde vol stoner-sludge-noise-rock die voor iedereen redelijk toegankelijk is. Deed me deze keer heel erg aan Red Fang denken wat toaal geen kritiek is.
Hello Mary was mij totaal onbekend maar leuk bandje, beetje tussen de twee-pop van de jaren 90 en wat hardere indie-rock in. Live misschien nog niet heel spannend maar het geluid dat ze hebben is goed.
Ik huiverde een beetje voor The World Is A Beautiful Place & I Am No Longer buiten op het 'grote podium' want hun mix van emo-rock, post-rock en sinds de laatste twee platen behoorlijk veel metal is niet bepaald de meest gemakkelijke band van de dag. Duurde ook even tot het publiek er in kwamen, niet geholpen door brak geluid in de start, en het bleef best leeg voor het podium maar ze speelde een fijne set met zelfs wat nieuwe nog niet uitgebrachte nummers. Revival emo klassiekertje blank #11 / January 10, 2014 was een fijn blik in het verleden maar eigenlijk zijn ze nu een veel betere live band dan toen ik ze in die tijd(2010-2014) live zag. Mogelijk maar toch naar de zaal show vrijdag.
SNÕÕPER eindelijk gezien naar 20.000 keren gemist te hebben, de band lijkt een aantal maanden rust te hebben genomen van eindeloos op tour te zijn. Onzettend strak in elkaar gespeelde 'egg-punk' met interludes van happy hardcore en race baan geluiden, de karton knipsels die ze bij de eerdere tours hadden waren er niet meer wel een aantal gigantische kartonnen stop-lichten en de gitaristen/bassist in nascar pak, dat aanstekelijk is maar ook wel een beetje de chaos mist van de plaat. Beetje het punt bereikt waar ze deze set al zo vaak hebben gespeeld dat hij er echt zo fouteloos uitkomt dat het een beetje plichtmatig voelde. Prima set, miste alleen echt de klik voor mij die ik wel redelijk met de toffe plaat had.
McLusky dan. Nu zonder * want ze hebben een nieuwe bassist, Falco is 30 kilo kwijt en heeft flinke gehoor beschadiging(en) opgelopen waardoor hij nu met gigantische koptelefoon op speelt/drummer(en mede-FOTL/Mclusky veteraan) Jack Egglestone achter geluid bescherming schermen speelt sinds ik de laatste keer future of the left zag en ze hebben een nieuwe plaat. Klinkt allemaal redelijk rampzalig maar ondanks, in het begin, zacht geluid was het al meteen feest de seconde dat ze Lightsabre Cocksucking Blues inzette en ik me weer 14-16 voelde zeker toen de knop naar redelijk geluids niveau ging. Damien Sayell brengt de energie en doet de zang/bas partijen misschien beter dan orginele bassist Jon Chapple en godverdomme wat zijn die eerste 3 platen toch geweldig. Eigenlijk alles wat ik wilde horen kwam aanbod; without msg, Collegan Rock, Whoyouknow(na band overleg en Falco's excuses dat hij niet meer 100% wist of het hem ging lukken om het foutloos te spelen), To Hell With Good Intentions als afsluiter en zelfs She Will Only Bring You Happenis met een tongue-in-cheek medeling om echt niet met de tekst mee te zingen en als je het wel deed alleen met de stukken van Sayall. Nieuwe plaat is natuurlijk een soort hybride tussen het FOTL spul en mclusky, verassend goed ook, en live knallen die nummers er ook lekker in gemixt met het oude grut. Hoop typische droog-kloterigheid die ik nog ken van de tig FOTl optredens maar de band leek er oprecht van te genieten. Later dit jaar staan ze weer in België vooral gaan, ook al hebben we weer geen NL data en nu stonden ze op london calling wat ik nogal een bizarre keuze blijf vinden.
Mhaol heeft ondanks dat hun front-vrouw uit de band is gegaan na de debuut plaat net een nieuwe plaat uit die tof is. Hierdoor hebben we ze nu 3 vocalisten en een lead-zingende drummer die een fijne grillige post-punk met een dot electronica show neerzetten maar niet echt het publiek meekregen, ik kreeg ook wat honger dus ben wat gaan eten na de helft van de prima set die wat dood sloeg.
The Ex doet het altijd goed bij de zuiderburen en krijgt een vol hoofdpodium hier met mensen die zelfs mee zingen met de intergraal gespeelde nieuwe plaat die perfect past bij het zonnetje dat bij Mclusky al wat door kwam en nu helemaal schijnt. Ik heb ze nog nooit een slechte show zien spelen en dit was gewoon weer een prima the Ex show.
Daarna won gezelligheid/de fijne temperatuur buiten van de K./Marcel voor mij.
Wel nog een stukje Armlock gaan kijken voor een behoorlijk lege zaal die de hele dag voor de rest bomvol was. Jammer want het Australische project maakt fijne bed-room indie-rock met een snifje MJ Lenderman achtige slacker-country geluid erbij en een flinke dosis slowcore. Niet orgineel maar fijn na al dat puntig gitaar geweld.
Dan ja, the Jesus Lizard. Ik heb de eerste reunie tour in 2009, met veel geluk, 2 keer mogen aanschouwen en die waren geweldig dus dit was een redelijke must om te kijken. Altijd nog de grote David Jow show die al zwalkend, schreeuwend, spugend, stage-divend en op een moment zelf half twerkend zich door de set werkt maar ik stond redelijk voorraan, net veilig (genoeg) van de gigantische (vooral) 50+ pit, recht voor David Wm. Sims dus ik kon genieten van nog steeds een van de beste (noise-)rock bassisten die zichzelf als altijd wiegende met zijn hele lichaam metronoom toch wel de basis legt voor hoe goed JL nog steeds is. Vooral in combo met Mac McNeilly die zich veelvoudig in het zweet in mept als toch een van mijn favoriete ritme secties en dan komt dat heerlijk twangy maar vlijmsherp gitaar werk van Duane Denison er nog overheen. Kwa setlist was het bijna alles wat je wilde hoorde, ik miste alleen Wheelchair Epedcemic persoonlijk(of ik heb hem gemist in de +-20 nummers die ze speelde), maar vooral een showcase hoe je met een log geluid toch variatie kan hebben en makkelijk 80 minuten kan boeien. Morgen nog een keer als het goed is, zin in.
Daufødt is aangekondigd voor Best Kept Secrect, Soulcrusher EN Loose Ends dus gaan een volle Nederlandse festival zomer in. Het knappe is dat ze eigenlijk op alle drie van deze erg verschillende festivals passen; hun noise-rock is heel erg op metal gebaseerd maar catchy/energiek genoeg om ook een publiek bij Loose Ends aan te spreken. Ik was wat op na de Jesus Lizard dus het sloeg niet 100% bij mij aan maar prima set.
En toen was het klaar. Ik hoorde dat de stofwolken bij thee oh sees op vrijdag nog erger waren dan bij JL maar ik moest op een gegeven moment flink wat opgewaaid zand uit mijn haar schudden. De nieuwe set-up is tof, als het zonnig is, dus hopelijk houden ze dat misschien nog meer wat ge-fine-tuned erin.
Laatst bewerkt:
beetje stil hier laatste tijd dus ik doe maar een worp over een weekendje Emo-revival(-revival) in Eindhoven
Wrong Man+ The World Is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid to Die @ Effenaar
De opkomst hier was als verwacht verre van uitverkocht, ook al was +-150 man toch een stuk beter dan ik had verwacht, en ik denk vooral dat het in de kleine zaal was neer gezet omdat erna een reggaton avond was dus de zaal toch al in gebruik was in die avond dus waarom niet een redelijke goedkope toffe band ervoor te boeken. Mij hoor je niet klagen, ondanks dat minder dan de helft van de zaal was gevuld stond het publiek dat er was voor het podium waardoor het gezellig was maar je nog alle ruimte had om te bewegen.
Wrong Man is ongeveer 3/4de van Rise & Fall, de oude al lang uit elkaar hardcore/metal-core-ish band uit Gent die je overal zag rond 2010, en ze spelen nu muziek die oude hardcore mannen op leeftijd spelen naast country muziek. Melodieuze post-hardcore met wat noise-rock invloeden met meerdere stemmen refreintjes. De Fugazi invloed is overduidelijk en als je het nog niet opmerkt was de cover van Turnover daar wel bevestiging van. Goede live band, had ze al eerder gezien met veel slechter geluid, maar het is allemaal wat te gezichtloos voor mij om echt te boeien.
The World Is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid to Die heeft het 'probleem/'gave dat ze misschien teveel gezichten hebben. De Amerikaanse band timmert al sinds begin de jaren 10 aan de weg met een reeks platen die van jangly emo-revival naar de (bijna) prog-post-rock van 2021's Illusory Walls. Een band na mijn hart en die ik een aantal keer eerder live heb gezien maar nooit echt een diepe indruk achterliet; te rommelig vooral in de tijden dat er soms 9 mensen op het podium stonden. Die tijden zijn we gelukkig voorbij want de show die ik de zondag ervoor zag op Le Nuits was goed en deze show was nog beter. De line-up is nu 'maar' 6 man en zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat ze gemakkelijk switchen tussen de emo-revival rock van Getting Sodas tot de langere ingewikkelde nummers van Illusory Walls allemaal gedragen door zanger David Bello die ongeveer per nummer 4 kantjes van teksten erdoor heen zingt/schreeuwt/praat-zingt. Zaal geluid was perfect en de band had ondanks hun lange tour er onzettend veel zin in.
Op een gegeven moment ging het brandalarm af dus schoten de TL lichten in de kleine zaal/podium aan waardoor de band een nummer moest afbreken en we maar 5 minuten kregen van dad-jokes van Bello(onder aanmoediging van publiek) en een heel dosis Green Day riffs die daar tussen werden gespeeld. Toen het systeem was ge-reset en alles verder kon kreeg de gitarist het nog voor elkaar om tijdens een nummer zijn gitaar te onthoofde en toch kreeg hij het voor elkaar om het nummer uit te spelen op een andere gitaar. Hoopje nieuwe nummers die erg naar bands als Meth.(waar de keyboard speler een shirt van aan had) en andere 'metalcore' achtige bands hangen die heel goed in de smaak vallen hier. Komen volgende week ergens uit. Chaos door omstandigheden maar een erg goede show van een band die toch wat meer mensen bij hun shows in Nederland verdient.
Bony Macaroni+The Hotelier @ Dynamo
Door omstandigheden de eerste opener EDLP gemist maar wel op tijd voor bony Maraconi die (weer) een prima set neerzetten. De Arnhemse band speelt pop-punk met een emo-sausje die klinkt alsof de tijd ergens in 2014 is komen stil te staan en Modern Baseball nog koning was. Leuk gebruik van samples en de nieuwe nummers zijn aanstekelijk.
The Hotelier's laatste plaat is alweer uit 2016 wat je niet aan het publiek kon zien. Behalve een handjevol mensen van mijn leeftijd, een nog kleiner aantal van erboven was het grootste gedeelte van het publiek rond de 12-16 toen Goodness uitkwam. Lang geleden dat ik me zo oud heb gevoeld bij een concert en dat is alleen iets positief in mijn ogen. Geen nieuwe nummers, geen fratsen maar de band die zich door (bijna) heel hun klassieker Home, Like Noplace Is There(alleen Discomfort Revisited ontbrak) werkte met een aantal nummers van Goodness er tussendoor. Niet de meest spannende live band maar het was vooral een goede reminder hoe goed NoPlace nog steeds is met de mix van jaren 90 sunny day real estate achtige emo en wat moderne geluiden. Onzettend goed zaal geluid, altijd wisselvallig in Dynamo wat je krijgt, wat ervoor zorgde voor mij dat het momenten toch een beetje teveel klonk als je de plaat in een grote zaal aan het luisteren was en net dat stukje live-dynamiek mist maar dat is iets persoonlijk. Het publiek heeft ongeveer heel de set meegezongen en het ontbreken van nieuwe nummers viel me nu ik dit schrijf pas op. Fijne band, mist misschien net het scherpe randje dat ik het leukste vindt bij deze emo bandjes maar onzettend degelijke show.
Wrong Man+ The World Is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid to Die @ Effenaar
De opkomst hier was als verwacht verre van uitverkocht, ook al was +-150 man toch een stuk beter dan ik had verwacht, en ik denk vooral dat het in de kleine zaal was neer gezet omdat erna een reggaton avond was dus de zaal toch al in gebruik was in die avond dus waarom niet een redelijke goedkope toffe band ervoor te boeken. Mij hoor je niet klagen, ondanks dat minder dan de helft van de zaal was gevuld stond het publiek dat er was voor het podium waardoor het gezellig was maar je nog alle ruimte had om te bewegen.
Wrong Man is ongeveer 3/4de van Rise & Fall, de oude al lang uit elkaar hardcore/metal-core-ish band uit Gent die je overal zag rond 2010, en ze spelen nu muziek die oude hardcore mannen op leeftijd spelen naast country muziek. Melodieuze post-hardcore met wat noise-rock invloeden met meerdere stemmen refreintjes. De Fugazi invloed is overduidelijk en als je het nog niet opmerkt was de cover van Turnover daar wel bevestiging van. Goede live band, had ze al eerder gezien met veel slechter geluid, maar het is allemaal wat te gezichtloos voor mij om echt te boeien.
The World Is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid to Die heeft het 'probleem/'gave dat ze misschien teveel gezichten hebben. De Amerikaanse band timmert al sinds begin de jaren 10 aan de weg met een reeks platen die van jangly emo-revival naar de (bijna) prog-post-rock van 2021's Illusory Walls. Een band na mijn hart en die ik een aantal keer eerder live heb gezien maar nooit echt een diepe indruk achterliet; te rommelig vooral in de tijden dat er soms 9 mensen op het podium stonden. Die tijden zijn we gelukkig voorbij want de show die ik de zondag ervoor zag op Le Nuits was goed en deze show was nog beter. De line-up is nu 'maar' 6 man en zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat ze gemakkelijk switchen tussen de emo-revival rock van Getting Sodas tot de langere ingewikkelde nummers van Illusory Walls allemaal gedragen door zanger David Bello die ongeveer per nummer 4 kantjes van teksten erdoor heen zingt/schreeuwt/praat-zingt. Zaal geluid was perfect en de band had ondanks hun lange tour er onzettend veel zin in.
Op een gegeven moment ging het brandalarm af dus schoten de TL lichten in de kleine zaal/podium aan waardoor de band een nummer moest afbreken en we maar 5 minuten kregen van dad-jokes van Bello(onder aanmoediging van publiek) en een heel dosis Green Day riffs die daar tussen werden gespeeld. Toen het systeem was ge-reset en alles verder kon kreeg de gitarist het nog voor elkaar om tijdens een nummer zijn gitaar te onthoofde en toch kreeg hij het voor elkaar om het nummer uit te spelen op een andere gitaar. Hoopje nieuwe nummers die erg naar bands als Meth.(waar de keyboard speler een shirt van aan had) en andere 'metalcore' achtige bands hangen die heel goed in de smaak vallen hier. Komen volgende week ergens uit. Chaos door omstandigheden maar een erg goede show van een band die toch wat meer mensen bij hun shows in Nederland verdient.
Bony Macaroni+The Hotelier @ Dynamo
Door omstandigheden de eerste opener EDLP gemist maar wel op tijd voor bony Maraconi die (weer) een prima set neerzetten. De Arnhemse band speelt pop-punk met een emo-sausje die klinkt alsof de tijd ergens in 2014 is komen stil te staan en Modern Baseball nog koning was. Leuk gebruik van samples en de nieuwe nummers zijn aanstekelijk.
The Hotelier's laatste plaat is alweer uit 2016 wat je niet aan het publiek kon zien. Behalve een handjevol mensen van mijn leeftijd, een nog kleiner aantal van erboven was het grootste gedeelte van het publiek rond de 12-16 toen Goodness uitkwam. Lang geleden dat ik me zo oud heb gevoeld bij een concert en dat is alleen iets positief in mijn ogen. Geen nieuwe nummers, geen fratsen maar de band die zich door (bijna) heel hun klassieker Home, Like Noplace Is There(alleen Discomfort Revisited ontbrak) werkte met een aantal nummers van Goodness er tussendoor. Niet de meest spannende live band maar het was vooral een goede reminder hoe goed NoPlace nog steeds is met de mix van jaren 90 sunny day real estate achtige emo en wat moderne geluiden. Onzettend goed zaal geluid, altijd wisselvallig in Dynamo wat je krijgt, wat ervoor zorgde voor mij dat het momenten toch een beetje teveel klonk als je de plaat in een grote zaal aan het luisteren was en net dat stukje live-dynamiek mist maar dat is iets persoonlijk. Het publiek heeft ongeveer heel de set meegezongen en het ontbreken van nieuwe nummers viel me nu ik dit schrijf pas op. Fijne band, mist misschien net het scherpe randje dat ik het leukste vindt bij deze emo bandjes maar onzettend degelijke show.
Laatst bewerkt:
Was hier ook bij en kan het eigenlijk niet beter omschrijven. Ontzettend jammer dat het zo chaotisch was, maar muzikaal zit het heel goed in elkaar. Brandalarm, afbreken van de gitaar en dan ook nog weinig tijd hebben om de show op een chique manier af te sluiten. Voor mij wel pas de eerste keer (na de eerdere annuleringen), dus om dan zo'n chaotisch optreden mee te maken is wel jammer. Goede setlist ook waarbij de nieuwe nummers erg fijn waren! Miste persoonlijk alleen Queen Sophie for President.
Ik vond het vooral knap dat de band iedere keer zich mooi herpakte. Dit was de 4de keer voor mij na 2014, 2018 en dan Le Nuits vorige week en zijn muzikaal zoveel vooruit gegaan (vooral als) live band. Hopelijk laat de volgende tour wat minder lang op zich wachten maar ik vrees ervoor als ze geen support tour gaan doen voor een grotere band.
