Ik ben naar … geweest en het was …
- Onderwerp starter Ron
- Startdatum
@jamel
En hier een recensie van de NRC: https://www.nrc.nl/nieuws/2022/11/2...r-dat-opeth-geen-gewone-metalband-is-a4148812.
Yup, ik was zondag.
De hele dag koppijn en misselijk, `s avonds rugpijn maar damn, dit was zelfs in die toestand onwaarschijnlijk goed.
Met name het speelplezier was zeer opvallend
Zijn Planet Hell, She Is My Sin en 7 Days To the Wolves van de Nightwish setlist gevallen @Joslittel en @Raoul ? Zie die er op Setlistfm niet meer bijstaan.
Niet bij Opeth in Tivoli, maar een paar verdiepingen hoger bij Nation of Language in de cloud Nine. Na de ontdekking op KEXP helemaal weg van deze band en ze weten het live nog een dimensie extra te geven. Energieke zanger, steengoeie songs, strakke bassist, waanzinnig helder geluid. Mogen van mij nog wel een paar keer terug komen. Hoogtepunt was uiteraard 'Across that Fine Line'.
Gisteren opeth voor de 4e keer gezien. Speelplezier spatte er inderdaad meer vanaf dan de vorige keren zoals in t nrc artikel beschreven. Ook heel fijn zoveel nummers voor t eerst live te horen met deze tour opzet. Hier werden de nieuwere prognummers goed gemixt met de oudere harde nummers waardoor de set lekker gebalanceerd voelde. Mikeal vond ik ook zeer goed bij stem.
Stereolab in Paradiso!
Dit was hun eerste zaalshow in Nederland sinds 2008 en tevens de eerste keer dat ik ze gezien heb. Het was een toffe show die even moest loskomen, maar dat gebeurde vanaf Refractions Of The Plastic Pulse (dat fantastische lange nummer van Dots & Loops). Vanaf dat moment was het publiek ook een stuk minder aan het praten wat ook prettig was.
Had van tevoren verwacht dat ze misschien een statische band zouden zijn, maar ze waren juist heel vermakelijk naar te kijken met een goeie lichtshow. Laetitia is ook een hele sympathieke frontvrouw.
Veel mooie nummers gehoord al heb ik bij Stereolab soms moeite de songtitel erbij te halen, want ze zijn echt een album-band. Maar een paar echte uitblinkers voor mij waren Harmonium, Pack Yr Romantic Mind en de afsluiter Simple Headphone Mind.
Dit was hun eerste zaalshow in Nederland sinds 2008 en tevens de eerste keer dat ik ze gezien heb. Het was een toffe show die even moest loskomen, maar dat gebeurde vanaf Refractions Of The Plastic Pulse (dat fantastische lange nummer van Dots & Loops). Vanaf dat moment was het publiek ook een stuk minder aan het praten wat ook prettig was.
Had van tevoren verwacht dat ze misschien een statische band zouden zijn, maar ze waren juist heel vermakelijk naar te kijken met een goeie lichtshow. Laetitia is ook een hele sympathieke frontvrouw.
Veel mooie nummers gehoord al heb ik bij Stereolab soms moeite de songtitel erbij te halen, want ze zijn echt een album-band. Maar een paar echte uitblinkers voor mij waren Harmonium, Pack Yr Romantic Mind en de afsluiter Simple Headphone Mind.
23-11-2022 - Kim Wilde (Gebouw-T, Bergen op Zoom)
Wat moet ik nog over iemand met een popcultstatus schrijven? Muzikaal is het gewoon goed in elkaar zittende popmuziek en ze heeft een paar ontzettend grote hits (chequered love, kids in America e.a.).
De band was in vorm, ik vond Kim prima zingen voor wat ik van de soort muziek mocht verwachten. De band was in vorm, had onderling ontzettend veel plezier.
Kim kreeg van aardig wat bezoekers bloemen aangeboden (en van een fan zelfs stroopwafels). Echt wat een lieve, sympathieke vrouw. Ze komt uit dezelfde tijd van Madonna maar is ipv een vies oud wijf te worden gewoon een erg coole dame gebleven. Door haar sympathie en het plezier wat zij en de band uitstralen, kregen ze het publiek lekker mee en zat de sfeer er goed in.
Ik heb gelachen, plezier gemaakt en omdat het vroeg begon ook optijd weer thuis. Het vroege thuis zijn past dan ook wel bij de gemiddelde leeftijd van het publiek (waardoor ik me onwijs jong voelde met een oude ziel).
Wat moet ik nog over iemand met een popcultstatus schrijven? Muzikaal is het gewoon goed in elkaar zittende popmuziek en ze heeft een paar ontzettend grote hits (chequered love, kids in America e.a.).
De band was in vorm, ik vond Kim prima zingen voor wat ik van de soort muziek mocht verwachten. De band was in vorm, had onderling ontzettend veel plezier.
Kim kreeg van aardig wat bezoekers bloemen aangeboden (en van een fan zelfs stroopwafels). Echt wat een lieve, sympathieke vrouw. Ze komt uit dezelfde tijd van Madonna maar is ipv een vies oud wijf te worden gewoon een erg coole dame gebleven. Door haar sympathie en het plezier wat zij en de band uitstralen, kregen ze het publiek lekker mee en zat de sfeer er goed in.
Ik heb gelachen, plezier gemaakt en omdat het vroeg begon ook optijd weer thuis. Het vroege thuis zijn past dan ook wel bij de gemiddelde leeftijd van het publiek (waardoor ik me onwijs jong voelde met een oude ziel).
The Cure in het Sportpaleis, woensdag 23/11/22.
Van 20:45u tot 23:20, bijna alle grote hits plus wat nieuwe nummers.
En het geluid was uitzonderlijk goed, het kan dus wel in het Sportpaleis.
Van 20:45u tot 23:20, bijna alle grote hits plus wat nieuwe nummers.
En het geluid was uitzonderlijk goed, het kan dus wel in het Sportpaleis.
Gisteravond naar the Cure in Ziggodome geweest. Mijn 6e of 7e keer denk ik dat ik mijn helden van vroeger mocht zien. En de eerste keer in misschien wel 15 jaar.
Ze zijn oud geworden op het oog. Maar wat speelden ze goed. Strakke nummers, prachtige visuals en Smith was bijzonder goed bij stem. En in een opperbest humeur; kan me niet heugen dat hij in het verleden wel eens bewoog of keuvelde met het publiek. Hij en zijn band genoten zichtbaar van het optreden.
Mooi ook het Disintegtation blok in de eerste toegift.
Toch mijn favoriete album.
En ook al luister ik de laatste jaren wat minder naar the Cure, nu bleek weer hoe kapotgedraaid ik deze band vroeger heb. Kende letterlijk alle nummers en kon zelfs woordelijk bijna alle teksten meezingen. Met uitzondering van de drie nieuwe nummers uiteraard, waarvan er eentje qua sfeer deed denken aan Sigur Ros.
Echt genoten van bijna 3 uur heerlijke muziek! Wat een klasse.
Ze zijn oud geworden op het oog. Maar wat speelden ze goed. Strakke nummers, prachtige visuals en Smith was bijzonder goed bij stem. En in een opperbest humeur; kan me niet heugen dat hij in het verleden wel eens bewoog of keuvelde met het publiek. Hij en zijn band genoten zichtbaar van het optreden.
Mooi ook het Disintegtation blok in de eerste toegift.
Toch mijn favoriete album.
En ook al luister ik de laatste jaren wat minder naar the Cure, nu bleek weer hoe kapotgedraaid ik deze band vroeger heb. Kende letterlijk alle nummers en kon zelfs woordelijk bijna alle teksten meezingen. Met uitzondering van de drie nieuwe nummers uiteraard, waarvan er eentje qua sfeer deed denken aan Sigur Ros.
Echt genoten van bijna 3 uur heerlijke muziek! Wat een klasse.
Ook ik heb genoten van the Cure. Het laaste blok zou nog beter zijn geweest als ik vlak achter me geen dame had gehad die alle teksten hard en vals meezong. Tweede keer the Cure voor mij en eerste keer Ziggo Dome. Ben er al wel achter dat als je halverwege de zaal staat je het podium niet optimaal ziet.
Oja. a Forest deed zijn naam aan. Mijn God wat een woud van telefoons voor mijn neus.
Ja het was genieten. Ik heb lang getwijfeld of ik wel moest gaan. Best verkouden geweest de afgelopen dagen (geen covid), maar met de huist pilletjes heb ik het uit kunnen zingen on het einde van de show. Wat een strakke set zeg, vocaal was Robert Smith als hij moet zijn. Instrumentaal was alles on point, en verder geen bullshit er omheen.
Echt enorm genoten. The Twilight Sad beviel mij ook overigens.
Echt enorm genoten. The Twilight Sad beviel mij ook overigens.
Ik zat in die andere zaal op de Arena Boulevard bij Fred Again…
Wauw, wat een energie in de zaal. Wat een show, en wat een tranen bij iedereen toen fucking Romy het podium op kwam. Het was allemaal zo geweldig gisteren, hij is klaar om grote hoofdpodia te bespelen op festivals
Wauw, wat een energie in de zaal. Wat een show, en wat een tranen bij iedereen toen fucking Romy het podium op kwam. Het was allemaal zo geweldig gisteren, hij is klaar om grote hoofdpodia te bespelen op festivals
The Cure
The Cure in de Ziggo Dome was echt weer weergaloos goed.
Voor bijna 3 uur lang, op 60+ jarige leeftijd zo intensief spelen en spelplezier uitstralen. Knap hoor.
Ook echt ongelofelijk dat deze band enerzijds Prayers For Rain of Endsong kan maken en tegelijkertijd ook The Walk of Close To Me. Ik denk niet dat er een band is die zulke kwalitatieve muziek én gewoon echt catchy hits heeft gemaakt én dat allebei werkt. Echt wel één van de beste bands ooit dit.
En live dus ook. Eerst The Twilight Sad wat misschien wel het beste voorprogramma was dat ik heb gezien, wat een band. Snap heel goed dat Robert zelf enorm fan is.
Dan het publiek, met afstand het meest ergerlijke dat ik heb gezien, ook vooraan. Mijn god, hou gewoon je bek tijdens een optreden en selfies, met flits, met je rug naar de band toe is ook asociaal. Had ik niet verwacht bij deze band maar dit laat zelfs Rammstein-fans achter zich.
The Cure speelde echt enorm sterk, beter dan op Rock Werchter in 2019 ook. Deze setlist was ook briljant met die Disintegration-encore. Plainsong, Prayers For Rain én Disintegration, raap mij maar op.
De nieuwe nummers horen voor mij ook bij het allerbeste werk wat de groep ooit heeft gemaakt. Stuk voor stuk echt heel erg sterke songs met I Can Never Say Goodbye en Endsong als absolute hoogtepunten. Geen idee wanneer dit album eindelijk uitkomt maar kandidaat voor AOTY nu al.
Laatste halfuur de hitjes, die had ik gemist op RW19 door last van processierups. Friday I'm in Love (opnieuw) op vrijdag blijft leuk. Lijkt me een lange avond als dit dé nummers zijn waar je voor komt, maar het heeft ook wel wat. Eerst de diehard fans blij maken en dan de hitjes geven.
Belachelijk sterke optredens gezien dit jaar waarvan deze, op dit moment, de laatste was dit jaar voor mij. Deze gaat hoog eindigen in mijn eindejaarslijstje van optredens die ik binnenkort eens zal posten.
Kan niet anders dan *****
The Cure in de Ziggo Dome was echt weer weergaloos goed.
Voor bijna 3 uur lang, op 60+ jarige leeftijd zo intensief spelen en spelplezier uitstralen. Knap hoor.
Ook echt ongelofelijk dat deze band enerzijds Prayers For Rain of Endsong kan maken en tegelijkertijd ook The Walk of Close To Me. Ik denk niet dat er een band is die zulke kwalitatieve muziek én gewoon echt catchy hits heeft gemaakt én dat allebei werkt. Echt wel één van de beste bands ooit dit.
En live dus ook. Eerst The Twilight Sad wat misschien wel het beste voorprogramma was dat ik heb gezien, wat een band. Snap heel goed dat Robert zelf enorm fan is.
Dan het publiek, met afstand het meest ergerlijke dat ik heb gezien, ook vooraan. Mijn god, hou gewoon je bek tijdens een optreden en selfies, met flits, met je rug naar de band toe is ook asociaal. Had ik niet verwacht bij deze band maar dit laat zelfs Rammstein-fans achter zich.
The Cure speelde echt enorm sterk, beter dan op Rock Werchter in 2019 ook. Deze setlist was ook briljant met die Disintegration-encore. Plainsong, Prayers For Rain én Disintegration, raap mij maar op.
De nieuwe nummers horen voor mij ook bij het allerbeste werk wat de groep ooit heeft gemaakt. Stuk voor stuk echt heel erg sterke songs met I Can Never Say Goodbye en Endsong als absolute hoogtepunten. Geen idee wanneer dit album eindelijk uitkomt maar kandidaat voor AOTY nu al.
Laatste halfuur de hitjes, die had ik gemist op RW19 door last van processierups. Friday I'm in Love (opnieuw) op vrijdag blijft leuk. Lijkt me een lange avond als dit dé nummers zijn waar je voor komt, maar het heeft ook wel wat. Eerst de diehard fans blij maken en dan de hitjes geven.
Belachelijk sterke optredens gezien dit jaar waarvan deze, op dit moment, de laatste was dit jaar voor mij. Deze gaat hoog eindigen in mijn eindejaarslijstje van optredens die ik binnenkort eens zal posten.
Kan niet anders dan *****
Ik ben echt jaloers op die encore, in het Sportpaleis was dit niet. En zowel plainsong disintegration en prayers for rain niet gespeeld, wat voor mij echt 3 favorieten zijn. Al was ook het Sportpaleis zeer goed
Snap ik ja. Ik hoopte echt heel erg op de Disintegration-encore. Al zijn Charlotte Sometimes, The Last Day og Summer en vooral Faith ook gave verrassingen die wij weer niet hadden.
