Nou, op veler verzoek is hier dan mijn introductie van...:
MIMI BARKS!!!
EVERGREY!!!
Evergrey behoort tot de 'uniekere' bands die dit jaar op GMM zullen staan (samen met o.a. Sleep Token, Coheed And Cambria, Bloodywood, Carpenter Brut, Fields Of The Nephilim, Heidevolk, Voivod, en ja, Mimi Barks..).
De band is opgericht in Gƶteborg, Zweden in 1995, en bestaat inmiddels dus alweer bijna 30 jaar.
Nu hoor ik jullie zeggen: "Ah, Gƶteborg, zal wel weer zo'n melodic death metal bandje Ć la In Flames, Dark Tranquillity, At The Gates zijn."
Maar dan hebben jullie het mis, want de muziek van Evergrey valt onder de noemer 'progressive power metal'.
En dan zullen jullie weer zeggen: "Huh, progressive power metal, bestaat dat dan ook?"
Ja, dat bestaat.
"Is dat dan ook met draken, eenhoorns, ridders, tovenaars, dwergen, piraten, weerwolven, manga-figuren, futuristische cyborgs, epische veldslagen, etc.?"
Dan zeg ik: nee, en laat me nou eens even uitpraten..
Evergrey lijkt in de verste verte niet op de doorsnee power metal bands met hun flashy outfits, vrolijke riedeltjes en aanstekelijke meeblĆØr-refreintjes.
Zoals de toevoeging 'progressive' eigenlijk al een beetje verraadt, zit hun muziek een stukje complexer en technischer in elkaar.
Ook qua sfeer en thematiek is de gelijkenis ver te zoeken.
Lyrics van hun nummers zijn over het algemeen een stuk donkerder (evenals hun imago), en gaan over thema's als paranoia, dood, verderf, rouw, angst, verdriet, wanhoop, zelfmoord, religie, cults en kindermisbruik (maar ook ontvoering door buitenaardse wezens).
Hun albums zijn veelal conceptalbums, die vaak het omgaan met zulke donkere thema's en 'zelf-hervorming' als groter doel hebben.
Klinkt totaal niet als power metal, hĆØ?
En eigenlijk is het dat ook niet echt natuurlijk.
Hoewel er ongetwijfeld bepaalde power elementen inzitten, is de muziek veel eerder progressive dan power te noemen.
Grote man achter de band is zanger en gitarist Tom S. Englund, die vrijwel alle lyrics en muziek schrijft (hoewel dat laatste meer in samenwerking met andere bandleden gebeurt).
Englund is tevens de enige constante factor in de band, die meerdere personeelswisselingen heeft gekend.
In 2010 stapten zelfs 3 (van de 5) bandleden tegelijk op, naar verluidt een wederzijdse beslissing vanwege problemen met de interactie tussen de bandleden, en om hun onderlinge vriendschap niet te verpesten.
Een van hun vervangers was drummer Hannes Van Dahl, die 3 jaar later alweer de band verliet om zich bij Sabaton te voegen (en tijdens een tour Floor Jansen leerde kennen, met wie hij trouwde en een dochter, Freja, kreeg, die morgen overigens haar 6e verjaardag viert
).
Vlak daarna stapte ook de gitarist weer op ("problems working together"), waarna de eerder opgestapte gitarist en drummer weer terugkeerden bij de band in 2014.
Die line-up is tot nu toe stabiel gebleken, en heeft inmiddels alweer 5 albums afgeleverd.
Sowieso is de band aardig productief, met maar liefst 13 albums in minder dan 25 jaar, oftewel een mooi gemiddelde van 1 album per 2 jaar. Langste hiaat was bijna 4 jaar, niet toevallig volgend op de grote bandwisselingen in 2010.
Dat hiaat werd echter wel doorbroken met wellicht tot dan toe hun beste single (King Of Errors) en album (Hymns For The Broken) in 2014, dat samen met de daaropvolgende 2 albums (The Storm Within in 2016 en The Atlantic in 2019) een conceptuele trilogie vormt.
Dat leidde tot steeds meer succes en bekendheid voor de band, nog eens versterkt door het volgende album (Escape Of The Phoenix), dat in 2021 werd verkozen tot '10th best progressive metal album' door Metal Hammer.
Dat toenemende succes bleek ook wel door hun overstap naar het grote Napalm Records in 2021.
Onder dat label kwam hun laatste album, A Heartless Portrait (The Orphean Testament), uit in 2022.
Wat hun muziek betreft is het moeilijk om maar een paar nummers te kiezen, gezien hun inmiddels lange, aanzienlijke discografie.
Het is niet echt een band die het moet hebben van grote, op zichzelf staande hits, maar die het best tot hun recht komt bij het beluisteren van hun conceptalbums.
Ter voorbereiding op GMM is het wellicht aan te raden om met name de laatste 5 albums te beluisteren, aangezien de huidige setlist voor het grootste deel daarvan afkomstig zal zijn.
Een uitzondering is het nummer 'A Touch Of Blessing' (van het 5e album uit 2004), dat live het meest is gespeeld, en vrijwel altijd in de setlist lijkt te staan.
Mocht je nog een gaatje over hebben in je schema voor de overvolle GMM-donderdag, dan ga zeker kijken!
Enkele video's plus andere nummers (posts mogen max. 5 media-files bevatten):
The Dark Discovery (1998)
- For Every Tear That Falls
Solitude, Dominance, Tragedy (1999)
In Search of Truth (2001)
Recreation Day (2003)
- Recreation Day
- I'm Sorry
- Blinded
- As I Lie Here Bleeding
- Unforgivable
The Inner Circle (2004)
Monday Morning Apocalypse (2006)
- Monday Morning Apocalypse
Torn (2008)
Glorious Collision (2011)
Hymns for the Broken (2014)
The Storm Within (2016)
- Distance
- The Paradox of the Flame
Met Floor Jansen.
The Atlantic (2019)
- A Silent Arc
- Weightless
- End Of Silence
Escape Of The Phoenix (2021)
- Eternal Nocturnal
- The Beholder (met James Labrie van Dream Theater)
A Heartless Portrait (The Orphean Testament) (2022)
- Call Out The Dark
- Midwinter Calls
- Blindfolded
