Bloodbath - King Diamond: 9-1
Ik ben nu niet echt een grote fan van Bloodbath, in groot contrast met zo ongeveer al hun individuele (ex-)leden en de bands waarmee ze geassocieerd zijn (Opeth, Paradise Lost, Hypocrisy/Pain, Katatonia/October Tide, Edge of Sanity/Nightingale/Witherscape, Ghost, met recht dus een supergroup). Heb ze gezien als headliner op Durbuy Rock Festival (Paradise Lost was headliner van de andere avond, waarmee Nick Holmes dus effectief het hele festival heeft geheadlined), maar vond het toch maar een beetje eentonig eerlijk gezegd.
Maar ja, King Diamond heb ik dus nauwelijks iets mee. Respect voor zijn legacy, maar zijn stem trek ik gewoon echt niet.
Stone Sour - Down: 3-7
Ik moet eerlijk bekennen dat ik me nooit echt in Down verdiept heb, en bij het opzoeken dacht 'oh ja, dat is die andere band van Phil Anselmo'. Bij het inluisteren toch wel aardig verrast, eigenlijk gewoon best lekkere muziek, met name Stone The Crow waarbij toch een belletje ging rinkelen.
Stone Sour ook best een prima band met aardige nummers, maar ook wel een tikkeltje te soft.
Nevermore - Marduk: 8-2
Nevermore is ook zo'n 'vergeten' band die ik eigenlijk pas net aan het (her)ontdekken ben, en daarmee voor mij in het straatje van ouwe heavy/proggy/power bands als Savatage, Crimson Glory, Vicious Rumours, Fates Warning past. Ga ik dan ook zeker zien op Alcatraz.
Marduk is voor mij toch net iets te generieke black metal, al heb ik me er best mee vermaakt op Hellfest 2022.
Helmet - Dimmu Borgir: 0-10
No-brainer. Helmet vind ik maar vrij saai.
