Weer heel wat films gezien de laatste weken:
*Left Handed Girl: Mooi verfilmde en met warme gevoelens overladen film over de dagelijkse strijd tegen de armoede van een alleenstaande moeder en haar gezin, gesitueerd in een levendig en in de film nadrukkelijk aanwezig gedeelte van Taiwan. Naar verluidt volledig op een iPhone gefilmd. Sterke eerste film van deze regisseuse.
*Train Dreams: Kleine film die de sfeer en de gevoelens van de personages stilistisch perfect weet te vatten. Over het toeleven naar een droom en wat het teweegbrengt wanneer die aan diggelen valt. Met een passende soundtrack, waarin een snijdend nummer van Nick Cave, vooral gezien het onderwerp van de film, bij mij wel wat tranen deed vloeien.
*The Mastermind: Genietbare film met een aparte vorm van humor, van Kelly Reichardt, over een eenvoudige burger die een museum berooft. Een kleine film over een kleine overval op een klein museum door een kleine crimineel, op een passende en ingetogen manier verfilmd. Weer sterk werk van Kelly Reichardt.
*If I Had Legs I'd Kick You: Leuke absurde, haast Coen Brothers-achtige film, met een scherp gebrachte on-the-edge-performance van hoofdactrice Rose Byrne. Door de vele bizarre situaties waarin ze belandt en het tempo waarmee het verhaal van de ene situatie naar de andere raast, voelt het soms alsof je naar een auto kijkt die aan hoge snelheid elk moment kan crashen. Een film die je bij een eerste kijkbeurt, door zijn intensiteit, vooral beleeft, en die je volgens mij meer dan één keer dient te zien om er ten volle van te genieten. Ik ben benieuwd naar de volgende film van deze regisseuse.
*Die My Love: In zekere zin een sister-film van If I Had Legs I'd Kick You, met ook hier een vrouwelijk hoofdpersonage dat op het randje belandt. Voor het grootste gedeelte vond ik het een geslaagde film, al voelde het soms wat overdreven aan. Leuk moment ook: een nummer van mijn favoriete Nederlandse band Lewsberg halverwege de film.
*Marty Supreme: Hoog entertainende film die je door het hoge tempo geboeid houdt, maar die helaas ook wegzakt in clichés en een overgesentimentaliseerd einde. In zijn geheel te Hollywoodiaans naar mijn goesting, maar heb er wel wel enigszins van genoten.
*Blue Moon: Een van de twee vorig jaar uitgebrachte films van de onder cinefielen erg omstreden regisseur Richard Linklater (naast Nouvelle Vague). Met een hoofdpersonage, gespeeld door Ethan Hawke, dat wel heel erg op de voorgrond komt. Het is haast een one-man show. Bij momenten stoorde ik me aan zijn acteerwerk, hetgeen voor een film soms wat overdreven theatraal overkomt, maar toch heb ik uiteindelijk bewondering voor deze performance die eigenlijk wel past in een film over muzikaal theater. Blue Moon voelt aan als een experiment, in lijn met de risico's die Linklater wel vaker in zijn oeuvre neemt.
*Little Trouble Girl: Adolescentendrama, genaamd naar, en met daarin ook, een nummer van Sonic Youth. Het gaat over de ontluikende seksuele verlangens van een meisje dat vroeger volwassen wordt dan haar leeftijdsgenoten. Een mooi, klein filmpje, maar, door het onderwerp, vooral iets wat het meest zal resoneren als je zelf adolescent bent.
*The Chronology of Water: Half geslaagde eersteling van regisseuse Kirsten Stewart. Ik vond het regelmatig te arty-farty, te veel moeilijkdoenerij of overdaad in de stijlkeuzes en vormgeving, hetgeen het verhaal niet echt dient en het eigenlijk zelfs ondermijnt. Eerlijk gezegd ben ik niet tot het einde geraakt, omdat de filmstijl me gaandeweg begon te vervelen.
)
letterboxd.com
docs.google.com
