Volgens mij speelde Oklou de halve tent leeg, maar het was prachtig
Down the Rabbit Hole 2026
- Onderwerp starter Joris
- Startdatum
- Featured
Echt heel goed!Volgens mij speelde Oklou de halve tent leeg, maar het was prachtig
David Byrne, wat een artiest. Wat een show. Wat een mazzel dat ik hem op het veld trof en een foto met hem heb! Wat een aardige man voor een kort praatje. Festival geslaagd, meer dan!
Vrij gezapige dag. Johnny Marr tof, David Byrne fenomenaal, wss mijn no 1 van het weekend. Waarom krijgt die maar 1 uur en dat plastic Empire of the Sun een kwartier extra?
Yousuke Yukimatsu ook heel tof. Dalijk lekker indie hitjes knallen in de Teddy. The XX is niet mijn ding, dus skip ik.
Yousuke Yukimatsu ook heel tof. Dalijk lekker indie hitjes knallen in de Teddy. The XX is niet mijn ding, dus skip ik.
Laat gisteren in het Werchter-topic dat de productie van the XX in een bestelbusje zou passen en dat Jamie onzichtbaar zou zijn. Totaal niet mijn beleving van het optreden. Daarbuiten, fantastische show! Maakt het in een keer helemaal goed dat er toch minder was waar ik naar uitkeek deze editie.
Was in dubio of ik naar David Byrne of Nick León zou gaan. Toch voor Byrne gekozen, maar vond het minder dan in januari in AFAS.
Was in dubio of ik naar David Byrne of Nick León zou gaan. Toch voor Byrne gekozen, maar vond het minder dan in januari in AFAS.
David Byrne en XX: fenomenaal!
Ik heb XX zo'n 10 jaar geleden op LL gezien, maar wat zijn zij volwassen geworden. Echt een mega goede gig!
David Byrne: zelden zo'n zelfverzekerde artiest zien spelen. Geweldige dag gehad. En morgen een nog voller programma
. Love it, nu mn nest in
Ik heb XX zo'n 10 jaar geleden op LL gezien, maar wat zijn zij volwassen geworden. Echt een mega goede gig!
David Byrne: zelden zo'n zelfverzekerde artiest zien spelen. Geweldige dag gehad. En morgen een nog voller programma
. Love it, nu mn nest in
Oh wow! The XX was echt perfectie in mijn ogen! Sommige nummers werden origineel gespeeld, maar de meeste nummers kregen een fantastische upgrade. Echt fantastisch! En het licht was ook mega vet met de grote X boven ze met enorme rijen beweegbare lampen eraan.
Hap-slik-weg dansen bij de schaamteloze Daft Punk slash Parcels-ripoff Midnight Generation is een prima dagstart. Had in helft van de tijd gekund, het trucje is snel duidelijk.
Meer originaliteit te vinden bij Genesis Owusu. De beschrijving verkondigde trots “een volledige liveband” terwijl slechts een drummer opkwam en akelig veel van tape klonk. Het haalde diepgang eruit maar dat is de enige kanttekening. Precies wat je in een festivalshow wilt, combinatie van hard gaan en soulful bewegen. Heerlijke praat/rap stem. Die heeft veel zieltjes gewonnen.
Derde keer TLDP en elke keer zijn ze beter. Abigail is gezegend met een fantastische stem en dito verleidingskunst en weet het publiek steeds meer te entertainen (op letterlijke voetstukken!); ook die achtergrondzang viel me voor het eerst heel positief op. Nothing Matters is een hit, tuurlijk, maar het werd zo vreugdevol ontvangen, dat was pure euforie.
Die oklou plaat heb ik veel te vaak gedraaid en toch elke keer weer wachten tot het écht begint. Live ook bang voor maar dit was heel stuk voller, meer bas, dan haar Coachella set. Zal het niet snel meer aanzetten, fijn om op festival mee te pikken.
Baxter Dury en z’n huidige sound voelen als een uit de hand gelopen mid-life crisis en dat is helemaal oké. Eerste veertig minuten waren al goed, laatste kwartet klapt er overheen. Wat een uitvoering van Cocaine Man, en Albarone mogelijk tofste track van het weekend.
Verkeerde plek gekozen bij David Byrne - probeerden rechts langszij nog enigszins vooraan te komen maar geluid waait weg, zichtlijn is scheef en publiek praat veel. Later bleek de onderop heuvel perfecte plek, gemiste kans. Had er graag meer van willen genieten, maar alsnog een grote glimlach voor wat hij op deze leeftijd aan creativiteit en plezier brengt.
Na Byrne voorin gaan wachten voor The XX, vijf kwartier van te voren.. om net pech te hebben met een groep onder invloed die door de prachtige, kale versies van het eerste half uur schreeuwen. Mede daardoor dubbel gevoel, ook omdat de setlist opbouw mij niet echt overtuigde, zelfs met I’ll Take Care of U als cadeautje. Minder coherent en gestroomlijnd dan in 2017. Geluid was, wanneer te horen, ongekend helder en zuiver. Esthetiek tof. En intro = outro ook verrassend goed.
1. Baxter Dury, 2. TLDP, 3. The xx / genesis Owusu
Meer originaliteit te vinden bij Genesis Owusu. De beschrijving verkondigde trots “een volledige liveband” terwijl slechts een drummer opkwam en akelig veel van tape klonk. Het haalde diepgang eruit maar dat is de enige kanttekening. Precies wat je in een festivalshow wilt, combinatie van hard gaan en soulful bewegen. Heerlijke praat/rap stem. Die heeft veel zieltjes gewonnen.
Derde keer TLDP en elke keer zijn ze beter. Abigail is gezegend met een fantastische stem en dito verleidingskunst en weet het publiek steeds meer te entertainen (op letterlijke voetstukken!); ook die achtergrondzang viel me voor het eerst heel positief op. Nothing Matters is een hit, tuurlijk, maar het werd zo vreugdevol ontvangen, dat was pure euforie.
Die oklou plaat heb ik veel te vaak gedraaid en toch elke keer weer wachten tot het écht begint. Live ook bang voor maar dit was heel stuk voller, meer bas, dan haar Coachella set. Zal het niet snel meer aanzetten, fijn om op festival mee te pikken.
Baxter Dury en z’n huidige sound voelen als een uit de hand gelopen mid-life crisis en dat is helemaal oké. Eerste veertig minuten waren al goed, laatste kwartet klapt er overheen. Wat een uitvoering van Cocaine Man, en Albarone mogelijk tofste track van het weekend.
Verkeerde plek gekozen bij David Byrne - probeerden rechts langszij nog enigszins vooraan te komen maar geluid waait weg, zichtlijn is scheef en publiek praat veel. Later bleek de onderop heuvel perfecte plek, gemiste kans. Had er graag meer van willen genieten, maar alsnog een grote glimlach voor wat hij op deze leeftijd aan creativiteit en plezier brengt.
Na Byrne voorin gaan wachten voor The XX, vijf kwartier van te voren.. om net pech te hebben met een groep onder invloed die door de prachtige, kale versies van het eerste half uur schreeuwen. Mede daardoor dubbel gevoel, ook omdat de setlist opbouw mij niet echt overtuigde, zelfs met I’ll Take Care of U als cadeautje. Minder coherent en gestroomlijnd dan in 2017. Geluid was, wanneer te horen, ongekend helder en zuiver. Esthetiek tof. En intro = outro ook verrassend goed.
1. Baxter Dury, 2. TLDP, 3. The xx / genesis Owusu
Even semi recensie van de dag. Misschien wel de slechtste festival dag die ik ooit heb meegemaakt. Als je houdt van mellow veilige deuntjes een paradijs, maar ik hoor helaas niet bij die groep.
Begonnen bij Folk Bitch Trio, mooie sound, maar oh zo eentonig en binnen de lijntjes.
En daarna Lumï, met als dieptepunt, Nederlandse zangeressen die in Nederland met een hevig Nederlands accent een ode aan hun ouders uitbrengen, want poh het is zo lastig om ze te kunnen zien.
Ze wonen op een eiland. Genaamd Mallorca.
Midnight Generation. Poh dat hield niet over. Die gasten hebben naar Random Access Memories geluisterd en dachten: ja dat gaan we doen, maar zonder ziel en experimenteerdrang
Sierra Ferrell klonk van een afstandje wel leuk, maar ook wel als wild west wildwaterbaan muziek in Disneyland.
Johnny Marr was ijzersterk. 0 stage presence, maar echt prima solo nummers, leuke nummers van Electronic en absolute klappers van The Smiths. Technisch gebeurde daar heel veel leuks.
Last Dinner Party half van achteren bekeken. Vind dat best een geinige band, maar dat viel echt weer precies in de vlakheid van de rest van de dag.
Oklou viel ook echt tegen. Dat vintage filmen was een leuk trucje, maar muzikaal gezien was het een brei. Haar hitjes waren top, maar voor de rest vond ik het echt op plaat leuker.
Daarna naar 'de verrassing'. Wat een blunder van jewelste. Iedereen in de Holding dacht dat Typhoon zou komen. Komt er een kale man met een gitaar op, met bombastische drums die zn hele set kapot soundbleeden. Volgens Shazam 'Zep'. Wat volgde was de grootste diaspora sinds de Sovjet Unie. Belachelijke fout, dan voel je echt je publiek niet aan.
Daarna een geweldige plek gereserveerd voor David Byrne. Wat een legende, wat een set. 1 uur is echt veel te weinig. Alleen al vanuit het Talking Heads repertoire kan je 3 uur vullen.
Daarna Yousuke Yukimatsu en dat was zelfs als Electro hater zeer tof. Die gast is kneiter goed in zijn publiek inschatten en aanpassen. Trek je aub niks aan van die onwetende 3voor12 review. Die zeiken over hoe alle nummers bekend zijn, maar vorig jaar op de Lowlands vrijdag schaamteloos Job Jobse en Kiki op 1 zetten boven QotSA. Wat een belachelijke onzin, als Yousuke uit Nederland komt, hadden ze hem op no 1 gezet. Hele vette set, met zoals altijd veel variatie, geruisloos aan elkaar gemixt.
The XX is niet mijn ding, dus heb ik geskipt
Begonnen bij Folk Bitch Trio, mooie sound, maar oh zo eentonig en binnen de lijntjes.
En daarna Lumï, met als dieptepunt, Nederlandse zangeressen die in Nederland met een hevig Nederlands accent een ode aan hun ouders uitbrengen, want poh het is zo lastig om ze te kunnen zien.
Ze wonen op een eiland. Genaamd Mallorca.
Midnight Generation. Poh dat hield niet over. Die gasten hebben naar Random Access Memories geluisterd en dachten: ja dat gaan we doen, maar zonder ziel en experimenteerdrang
Sierra Ferrell klonk van een afstandje wel leuk, maar ook wel als wild west wildwaterbaan muziek in Disneyland.
Johnny Marr was ijzersterk. 0 stage presence, maar echt prima solo nummers, leuke nummers van Electronic en absolute klappers van The Smiths. Technisch gebeurde daar heel veel leuks.
Last Dinner Party half van achteren bekeken. Vind dat best een geinige band, maar dat viel echt weer precies in de vlakheid van de rest van de dag.
Oklou viel ook echt tegen. Dat vintage filmen was een leuk trucje, maar muzikaal gezien was het een brei. Haar hitjes waren top, maar voor de rest vond ik het echt op plaat leuker.
Daarna naar 'de verrassing'. Wat een blunder van jewelste. Iedereen in de Holding dacht dat Typhoon zou komen. Komt er een kale man met een gitaar op, met bombastische drums die zn hele set kapot soundbleeden. Volgens Shazam 'Zep'. Wat volgde was de grootste diaspora sinds de Sovjet Unie. Belachelijke fout, dan voel je echt je publiek niet aan.
Daarna een geweldige plek gereserveerd voor David Byrne. Wat een legende, wat een set. 1 uur is echt veel te weinig. Alleen al vanuit het Talking Heads repertoire kan je 3 uur vullen.
Daarna Yousuke Yukimatsu en dat was zelfs als Electro hater zeer tof. Die gast is kneiter goed in zijn publiek inschatten en aanpassen. Trek je aub niks aan van die onwetende 3voor12 review. Die zeiken over hoe alle nummers bekend zijn, maar vorig jaar op de Lowlands vrijdag schaamteloos Job Jobse en Kiki op 1 zetten boven QotSA. Wat een belachelijke onzin, als Yousuke uit Nederland komt, hadden ze hem op no 1 gezet. Hele vette set, met zoals altijd veel variatie, geruisloos aan elkaar gemixt.
The XX is niet mijn ding, dus heb ik geskipt
